Met Join my muse stelde ik vast dat er niet zoiets bestaat als een
zen moment. Dat is net wat zen helemaal niet is , een moment. Het is
een manier van leven.
Een manier van kijken naar dingen .Eén worden met het universum.
Join my muse is éen van mijn puzzelstukken op weg……
Ik zag een bedelende flamenco gitarist van vreemde origine in shopping
2 van Genk vorige week. Iedereen liep voorbij.
Ik stopte , hij lachte naar mij en begon meteen ook te zingen. Wat een
mooie klanken. We waren verbonden vanaf dat moment ,wie ik was ,geld
en tijd speelden geen rol meer. Voorbijgangers leken ineens niet meer
de beter bedeelden, maar perceptieloze streskiekens op jacht naar geld.
Je zag
hun pijn. Maar deze bedelaar maakte mooiere klanken dan ik ooit van
de hele Vlaamse showbis gehoord heb en dan gewoon zittend op het muurtje
met een oude jeans. Ik gooide een 2 eurostuk in zijn koffer en dacht
, dit is een mooie dag. Ik kan zien. Ik kan horen. Ik kan voelen.Ik
ben vrij......
Veel respect heb ik dan ook voor Vlaanderens meest onderschatte songwriter
Guido Belcanto.
De zanger van het volk die het schopte tot beroemdheid.
Ik kreeg al eens de eer om hem persoonlijk te ontmoeten.
Hij weet hoe het moet.
4: song 'Belcanto'
Poem I forget
I forget the names, the labels ...............but it never felt wrong
Because I remember the game................ I remember the song
Don’t mind the time, the reviews.............. or to whom it
belongs
I probably forget that.................. but never the song
Every emotions , ups ,downs .................you put on your tong
Never ends ........................If you put it in a song
So forget the medals , the money ,.......... the people among
At the end all you got .................is only the song