Léon Degrelle (1906-1994)

Degrelle zet zijn studie rechten stop om de leiding van de traditionalistische-katholieke uitgeverij La Société coopérative des Editions de Rex in handen te nemen. Hij wil de macht in de katholieke partij overnemen. Wanneer dat niet snel genoeg lukt, vormt hij Rex om tot een politieke partij. Gestuwd door een antipolitieke stemming en een reeks schandalen behaalt hij in 1936 een grote kiesoverwinning.

Degrelle sluit een beginselakkoord met het VNV. Hij stelt zich tijdens de onderhandelingen uitermate soepel op. Het akkoord moet voor hem enkel de politieke crisis aanzwengelen en zo Rex aan de macht brengen. Hij misrekent zich echter. Na een verkiezingsnederlaag tegen premier Paul van Zeeland op 11 april 1937 kalft zijn populariteit snel af. Degrelle zegt het akkoord met het VNV op.

Hij wordt de leider van een beweging die meer en meer het fascisme imiteert. Hij krijgt zowel van Mussolini als van Hitler financiële steun. Na de Duitse inval wordt Degrelle opgepakt door de Belgische overheid en weggevoerd naar Frankrijk. Onmiddellijk na zijn terugkeer in België wil hij een Belgische collaboratiebeweging rond koning Leopold III op poten te zetten. Het Militaire Bezettingsbestuur wil echter geen zaken met hem doen op bevel van Hitler, die de Walen geen enkele begunstiging toestaat.

Na het uitbreken van de Duits-Russische oorlog op 22 juni 1941 richt Degrelle het Waals Legioen op en neemt hij zelf dienst als gewoon soldaat in de Duitse Wehrmacht. Hij loodst Rex als Groot-Duitse beweging in het complex van de SS. Parallel met zijn militaire carrière rijst ook zijn politieke ster. In december 1944 wordt hij officieel door Duitsland erkend als leider der Walen. Bij de val van het Derde Rijk vlucht Degrelle naar Spanje. In België wordt hij bij verstek ter dood veroordeeld.