Iedereen alvast bedankt voor de vele steun en gelukwensen!

Eindelijk is onze freggel der :D.

Het heeft Tamara heel wat tijd en moeite gekost.... De pijnlijke details volgen nog wel, maar in een notedop :

Zondag rond middernacht zijn de vliezen gebroken
Rond half1 waren we in AZ ST Lucas
Rond 2 uur begonnen deftige weeën
Rond 14 uur kreeg Tamara epidurale
Om 22.20 uur werd Nora geboren!

- lengte: 50 cm
- gewicht: 3,895 kg
- hoofdomtrek: 37,5 cm
- een zwarte kop haar

Hier is Nora al een goeie dag oud.



















Zoals je ziet stellen mama en dochter het goed...

Momenteel is alles druk-druk, maar ik wou toch even Tamara haar blog kapen om jullie een eerste blik te gunnen :)

Fiere papa Jurgen

Freggel vindt het precies wel gezellig en plezant in da warm nestje!!
Misschien zal oma toch gelijk krijgen en zal hij/zij het morgen 25 september wél tijd vinden om eens te komen piepen. We blijven hopen!

Morgen ook nog eens gyne-controle om 16u15! Spannend of we dan inderdaad bij de gynaecologe zitten of in de kliniek... De gynaecologe verwachtte ons vorige week alleszins niet meer te zien (op controle dan) maar zelfs gyne's kunnen er ferm naast zitten natuurlijk!

Heb deze week al ki-lo-me-ters gewandeld, gisteren op de BabyBeurs bijna 3 uur rondgewandeld ("een kindje kopen op de BabyBeurs" : het had een leuk verhaal kunnen worden), al enkele ananassen opgepeuzeld, gekuist, gestofzuigd,... allemaal zonder resultaat.

Onze pruts stelt ons geduld nu al op de proef, dat belooft! ;)

We houden jullie op de hoogte...

x

Vandaag 'D-day': 19 september! De datum waar we al 9 maanden naar uitkijken...
Maar kans is klein dat freggel op deze lang verwachte datum het levenslicht zal zien...

Gisterenavond nog eens gyne-controle, maar 'toestand blijft ongewijzigd'. Slechts 1 centimetertje opening. Ook al wil dit volgens de gynaecologe niet zeggen dat ik zeker veel overtijd zal gaan; het kan nog steeds elke moment in gang schieten...

En liever vroeg dan laat!
Terwijl ik vorige week nog afwachtend was en best nog wel geduld had en zelfs eerder het gevoel had dat hij/zij nog wel mocht wachten met geboren worden...
Vanaf deze week is het gevoel helemaal tegenovergesteld: ik wacht ongeduldig op de eerste tekenen en elke avond ga ik slapen met de hoop dat het die nacht in gang schiet...

Het ganse dagen alleen zitten en mezelf trachten bezig te houden begint lastig te worden. De verveling slaat beetje toe. Uiteraard versterkt door onze groeiende nieuwsgierigheid en ons ongeduld. En wachten duurt lang... :)

Dus hopelijk beslist ons freggeltje om in de loop van deze week en liefst zelfs nog voor het weekend, dat het tijd wordt om uit dat warme nestje te komen en het fameuze levenslicht te zien :) *hoop hoop*

De mama zelf begint het ook steeds lastiger te hebben op fysiek vlak: veel spierpijn! Rechtkomen uit de zetel is al een grote opgave geworden en 's nachts tijdens 't slapen van houding veranderen gaat ook gepaard met gezucht en gekreun plus de nachtelijke uitstapjes naar het toilet... Joy joy joy ;)

Bovendien heeft onze lieve zachtaardige pruts me een (licht) gekneusde rib gestampt! Best pijnlijk; onder andere lachen doet nu even geen deugd meer...

Dus 't wordt echt wel tijd dat ons wondertje geboren wordt!! Bovendien zullen jullie dan ook eindelijk weten of we een stoere zoon of een schattige dochter krijgen ...
En zullen we weten of Lieselot haar voorspelling (zie comment ergens onderaan bij een echo) klopt en of ze een roeping heeft als gynaecologe of niet ;))

Tot slot nog enkele (laatste??) buikfotootjes, gisteren getrokken, dus net geen 40 weken zwanger...

Hopelijk is de volgende posting er eentje met een eerste foto van ons freggeltje!! ;)

Weinig nieuws te vertellen eigenlijk...

Controle van vorige week (37w6d) was alweer prima: freggel groeit goed, was hevig aan 't bewegen tijdens de echo én aan het duimzuigen :)
Jammergenoeg geen schatting van het gewicht! Volgens gyne had het niet veel zin omdat de laatste controle (en gewichtbepaling) slechts 10 dagen geleden was (toen woog het 2kg700) en het hoe langer hoe moeilijker is om juist te schatten. Belangrijkste is natuurlijk dat hij/zij voldoende groeit.

Volgens onze 'eigen' schattingen (toenama van 150 a 200 gr/week) zal freggeltje tussen de 3kg300 en 3kg500 wegen, maar we kunnen er ferm naastzitten natuurlijk. Hopelijk wordt het wel niet veel meer dan 3,5kg! ;)

Bij de mama zelf was er niet zoveel activiteit: wel een centimetertje opening, woohoo! Maar nog geen verweking van de baarmoeder...

Volgens gyne wil dit echter niet veel zeggen: het kan evengoed nog voor de datum als na de datum geboren worden. Sssssssspanneeeuuuund :D

Volgende maandag opnieuw controle... als we die afspraak nog halen natuurlijk... :)

En NOG fotootjes...

Deze zijn vandaag getrokken (37w 4d). Wie weet een van de allerlaatste fotootjes *snif snif* ;)
Ik zal m'n buikje toch wel missen! En hij blijft - traag maar zeker - groeien. Gelukkig is ie niet zo immens groot dat ik er veel last van heb.

Ze zeggen vaak dat de laatste loodjes 't zwaarste wegen, maar eerlijk gezegd vind ik het allemaal nog heel erg draaglijk.
Ik slaap nog vrij goed, wel veel sneller moe, maar ben thuis dus ik kan een dutje doen wanneer ik wil. Wandelen is weliswaar op slakkentempo en niet langer dan 10 minuutjes aan een stuk en lang in zelfde houding zitten geeft ook wat rugpijn. Maar toch geniet ik nog steeds van 't zwanger zijn en ben ik nog (!) niet hevig aan het aftellen...
Wel nog steeds superbenieuwd naar onze lieve freggel natuurlijk :)

Maandag opnieuw controle (dan zijn we 37w 6d). Spannend of er bij mij al iets in actie is geschoten en of er reeds opening is...
Indien niet, dan zal ik toch de magische datum van 19 september overschrijden dénk ik... een voorgevoel... ook al kan je't nooit echt voorspellen.
21 september zou bijvoorbeeld wel mooie datum zijn, begin van de herfst, makkelijk te onthouden :p
Ben al blij dat het niet op 1 september geboren is... dat lijkt me toch niet zo'n plezante dag om te verjaren als kind ;)
Hoewel dat allemaal natuurlijk niets uitmaakt, als het maar gezond is. Megagroot cliché maar wel een waarheid als een koe.

Na de check-up van maandag krijgen jullie hier alleszins een update. Tot dan!







Tja... aangezien de mama-in-spe vaak in liggende positie vertoeft, mag een liggende foto ook wel eens he :)



Yup, het parkje! Mét mobiel (danku Karen). Alles staat klaar en is aan 't wachten op ons beebietje, en wij nog harder! :) 

Fotootjes!!

Hier was ik exact 36 weken zwanger...
Handig om groei van buikje te vergelijken met paar weekjes eerder; even naar beneden scrollen (07 aug) en je vindt een foto waarop ik hetzelfde tenueke aanheb ;) Toch wel enig verschil merkbaar...