Wie speelde er in zijn jeugdjaren niet graag soldaatje al dan niet met namaakwapens, passende uniformen en dito kentekens. Uiteraard was het bemachtigen van die kledij geen sinecure, laat staan de bijhorende kentekens.
Hoe dan ook, na verloop van tijd krijg je heel wat bij elkaar ‘verzameld’ en, kon je uitpakken met een echt soldatenplunje.


Hoe het begon


De verzamelmanie zat reeds in het bloed en dat krijg je er niet zo maar uit. Je was altijd al een beetje een held als je kon pronken met badges en kentekens allerhande tegenover je vrienden. Maar de tijd verstrijkt en je wordt ouder. Andere bezigheden komen in de plaats en de “verzameling” verhuist naar de zolder. Gedaan met verzamelen zou je denken, maar toch bleef ergens steeds een klein vuurtje smeulen.
Na mijn huwelijk bleef er van de verzameling zo goed als niets meer over. Wegens plaatsgebrek waren de uniformen en de grotere stukken verdwenen. Er restte enkel nog een paar kentekens en mutsen.

In het dorp waar ik woon trok de wekelijkse rommelmarkt mijn aandacht. De verzamelmicrobe begon opnieuw te leven en al snel verzamelde ik opnieuw kleinoden van alle machten : landmacht, medische dienst, zeemacht, rijkswacht en luchtmacht. De verzameling bleef wel beperkt tot kentekens, graden, mutsen en kepies. Verder dan deze rommelmarkt kwam ik echter niet en de bron was dan ook snel uitgeput.

Vliegfeest

Mijn schoonvader vroeg me op een gegeven moment om hem te vergezellen naar een vliegmeeting te Kleine Brogel. Ik reageerde uiteraard positief op dit voorstel. Naast het vlieggebeuren kan je er nook genieten van de static-display : de vliegtuigen staan dan netjes naast elkaar opgesteld. De meeste van die jets zijn dan ook vergezeld door de piloot of de crew. Zij maken van deze gelegenheid gebruik om in hun gelegenheidsstandje : posters, foto’s, hebbedingetjes, … en kentekens aan de man te brengen.
Het smeulend vuurtje was onmiddellijk weer aangewakkerd en de verzameling kreeg opnieuw vorm.
Vroeger waren er steeds twee Belgische militaire vliegfeesten : één in Koksijde en één op een andere basis. Dit waren steeds gelegenheden waar ik spullen kon aankopen zover mijn budget strekte.
Alsof het geluk aan mijn zijde was, kreeg ik in die periode contact met militairen van de luchtmacht via mijn werk. De vraag om officiële mouwkentekens van hun service-dress werd dan ook snel gesteld. En met gunstig gevolg. Graden, eretekens, brevetten, … veranderde van eigenaar. Mijn verzameling groeide stelselmatig.
was dit echter niet het geval. Ik had dus heel wat speurwerk voor de boeg. Maar hoe begin je daar aan ?


Lees verder en klik op