August Vermeylen

August Vermeylen 
(Brussel, 12 mei 1872 – Ukkel, 10 januari 1945).
Hij was een Vlaams schrijver, kunsthistoricus 
en politicus. Medeoprichter van Van Nu en Straks. 
Van 1921 tot 1945 was hij socialistisch senator
(°1872;  †1945)


MISANTHROPIE

Menschen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt
Door 't zwoegen, 't droevig kleed en eeuw'ge ziekten;
Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten,
't Onloofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt,

Verkracht smartvleesch, dat nooit de banden braakt
Waarin u wevers van den dood verstrikten
Uit duistren nacht! Vleeschoogen die uw blik ten
Hemel nooit hieft, en maar wat stoflijks raakt!

Uw beendren zijn verkankerd door de zonde;
'k Zou, als 'k uw bleeke mom afscheuren konde,
'n Beestmuil zien grijnzen. Dóód zijt gij; gesmoord,

Dóód is uw vlam. Rondtastend draait ge, als beesten
Verplet ge elkaar, te zoeken naar één Woord,
Dat lang vergeten is uit menschengeesten.


Naar boven

Linecol

De zucht naar onwetendheid

I

Ach! niet meer lijden in al ons gedachten!
We zijn zo laf van 't onbereikend trachten,
we zijn 't ‘bijna’ van alles toch zo moe!

Ons dromen zijn we moe, en 't kwade en 't goede
zo moe! en al ons nutteloos gedoe,
en àlles, - en ons onmacht zijn we moede!

- Arm knaapjes in een woud, heel ver van 't huis,
die schreien om 't ontrustend vreemd gesuis
van al het onbekende dat rond hen is
in dat groot avondwoud, zeer zwart en dicht...
- O slapen! en vergeten alle kennis!
den nacht veeleer dan troebel schemerlicht!


Naar boven

Linecol

II

We gingen stil door langverloren landen,
met jongen steern, en in den kelk der handen
als kindren 't water drinkend van de bron.

Wat plukten we eens in zwartbeschaâuwde dreven
de bittre druif van 't Weten? Toen begon
ons oog te schrikken vóór 't onvatbaar leven.

Ons rusteloze twijfelzucht benijdt
de vlegels, die genieten zonder spijt,
en naar het vaag Geheim hun geest niet rekken.

- Waarom, waarom toch moesten wij 't subtiel
en bevend sprankje godlijkheid ontdekken
bescheem'rend diep den kelder van ons ziel?


Naar boven

Linecol

III

Wij wilden weten! - het geheim der dingen
in 't net der cijfers en der wetten dwingen,
en 't kernewezen vatten, - als een God!

De laatste Goden sleurden we uit de luchten,
- en spuwden naar hun raadsel onzen spot,
omdat we lang vóór hunne grootheid duchtten.

Wij wilden doden in den dood dier Goôn
het bang Oneindige dat wij ontvloôn...
Maar achter alles, achter 't ijl gewemel

van ons gebaren, in der hersens scheem,
en door de ruimte van dien lêgen hemel,
bleef schriklijk leven 't eeuwig Oer-Probleem.


Naar boven

Linecol

IV

‘De Mens alleen is God. - O Adam, kantel
die outers om, en scheur u enen mantel
in 't purperkleed van dien verwurgden God!

Beklim zijn troon, en ruk van zijne slapen
de kroon af, - nu, ge, trots het hoog verbod,
wat schrale en wrange kennis kondet rapen!’

Hij heeft nu kroon en troon en mantel. Maar
dien koningssleep, belachlijk lang en zwaar,
tracht hij met moede schouders voort te sjouwen.

De nare duisternis rond zijnen troon
wordt nog verdiept door 't laaien der flambouwen,
en op zijn voorhoofd bloedt de Doornenkroon.


Uit de cyclus ‘De zucht naar Onwetendheid’
(April 1892).

Naar boven


Linecol


BIOGRAFIE

-1872: Geboorte van August Vermeylen op 12 mei.
    Hij is de jongste zoon van een aannemer.
    Zijn moeder is huisvrouw.
-Studies aan het atheneum in Brussel.
-1890-1894: Studeert geschiedenis aan de 'Université
    libre de Bruxelles'. Promoveert op het proefschrift
    "Het twaalfjarig bestand" (in het Frans).
    Stichter van het tijdschrift 'Jong Vlaanderen'.
-1893: Medestichter en leider van 'Van nu en straks'.
-Studeert verder in Berlijn en Wenen.
-1895: Publicatie van "Kritiek der Vlaamse beweging."
-1897: Trouwt met de Walin Gabrielle Brouhon,
    met wie hij twee kinderen krijgt.
-1899: Verdedigt zijn Nederlandstalig proefschrift
    "Het Leven van Jonker van der Noot" aan de
    Brusselse Universiteit.
    Krijgt de titel 'speciaal doctor'.
-1900: Publicatie van "Vlaamse en Europese beweging".
-1901: Docent kunstgeschiedenis aan de Brusselse
    Universiteit.
-1902: Doceert vanaf 1902 de geschiedenis van de
    Vlaamse letterkunde.
-1903: Mede-oprichter van het tijdschrift 'Vlaanderen'.
-1906: Publicatie van zijn roman "De wandelende Jood".
-1910: Oprichting van de afdeling 'Germaanse filologie'
    aan de Brusselse Universiteit door zijn toedoen.
-1914-1918: Hij is Vlaamsgezind, maar kant zich tegen
    het activisme.
-1919: Wordt lid van de 'Commissie ter vervlaamsing
    der Gentse hogeschool' en van de 'Koninklijke
    Vlaamse academie voor taal- en letterkunde'.
-1921: Wordt gecoöpteerd senator voor de socialistische
    partij.
-1921-1925: Publicatie van het driedelig werk
    "De geschiedenis der Europese plastiek
    en schilderkunst in Middeleeuwen en Nieuwe Tijd"
-1922: Medestichter van de 'Vlaamse PEN-club'.
-1923: Voorzitter van de 'Vlaamse club voor kunsten
    wetenschappen en letteren'.
    Doceert aan de universiteit van Gent.
-1930-1933: Eerste rector van de vernederlandste
    universiteit van Gent.
-1938: Vice-voorzitter van de senaat.
-1940: Wordt door de Duitsers uit zijn functies ontzet.
-1945: Wordt getroffen door een hartverlamming
    en overlijdt te Ukkel op 10 januari.

Naast professor en politicus was August Vermeylen
ook romanschrijver, criticus, essayist en kunsthistoricus.
Hij debuteerde met sensualistische verzen, maar toch
was hij geen dichter 'pur sang', zoals Guido Gezelle
en Karel Van de Woestijne.
De laatste zin uit zijn essay "Vlaamse en Europese
Beweging" (1900) is befaamd geworden:

'Wij willen Vlamingen zijn om Europeeërs te worden'.

Ook de one-liner 'more brains' is van hem afkomstig.

© Gaston D'Haese




Van Nu en Straks


Vlaamse dichters


Nederlandse dichters



Homepage


Pageviews sinds 21-03-2002: 

© Gaston D'Haese: 01-12-2002.
Laatste wijziging: 11-01-2016.

E-post: webmaster