Barbaarse
Dans
Holoho holoho
tata
tata tatata
holoho
holoho
Bam
Slingeren Slangen door de Stilte
wuiven bomen dwars de blauwe avond
Speelt
maan
panteren
op de weide
holoho holoho
Slingeren
Slangen
Stilte
groene
cobra-ogen
b 0 ren
Vallen
Slangen
bladeren
van de
bomen
hypnose
dromen zeven honderd dagen dromen
duiven
wuiven
in dromen
de openliggende dromen
de WERELDZIJNDE
Slangenogen
de rillende Vrees van het
Verlangende lijf
HET DOODVERLANGENDE LIJF
Gierig
Sissen
Slangen
verlangen van
duivin wuift
gierende
sissende
mond
MOND
holoho
Zwarte sluiers vrouw bliksemen stenen uit donkerte
ligt schaduw einde dood goede dood donkerte
stilte golf breder golf
schaduw
zing
mensen
en uw geheimenis
rillend schaduw fluweel spinnenrag
flikkert stof duizend facetten
vrouw
licht
spinnenweefsel
trillende stenen waterklaar beschrijven geslacht
Slang
en zo
Slank
Vrouw laat uw geslacht dansen
laat uw geslacht wiegen zijn zielenspel
uw heupen zijn de slankste bouw
Ivoren Toren
uw lijf de schoonste tempel
frisse boomgaard
Hesperiedenhop zich zelf een Eden
Al de vruchten van de wonden wassen uit de schaduw
in uw lijf
al de aromen danst gij uit
leven
droom en dood
slang en duivin samen
alles hebt gij weggedanst
en de stille stappen van je dappere dans
lichte
dood en donker
leven
OP het blanke rillen van mijn armen
werp ik
de schijn
van mijn
ogen
en
de diepte daarvan
Nu worden mijn ogen koud gekust
op mijn oogleden rust de avond zwaar en licht
in de donkerte branden
geen fakkels
Mijn lijf is zich zelf een licht en een duisternis
mijn voeten zijn andere gestalten die ik spelen doe
naar de wet van mijzelf
zo zijn
mijn
armen
mijn buik die zich zelf uitdaagt
Ik die schouw het lief dat danst
en dat ben ik
die danst hem die schouwt
en dat ben ik
LUISTERT
gij allen die een en veel zijt voeten vingers buik
naar de wet die is en niet spreekt
zo is het zijn
zo hoort het zijn
te zijn
EN ZIE
denken mijn voeten die dansen
en mijn buik die danst
want dat is het spel
van het zijn
in
de wereld
priesteressen die uit mij komen
absolute licht
absolute schaduw
zij zijn alleen
naar de wet van
MIJN ZIJN
IK zal niet kijken naar de silhouetten
duisternis op duisternis
licht
IS
enkel wat is rein
rein zijn enkel mijn stappen
buiten is duisternis
en de echo van mijn stappen op de wand is duisternis
duisternis op duisternis
Rode bloeddruppel op Witte duivenveren ligt
wat is dáár meer dan ruimte
en mijn handen die volgen de golven van mijn lijf
wat is dáár meer dan tijd
Moet alles niet zó gespannen zijn
áls de aarde
die zwaar is
en
toch breekt
onder de lichtheid van mijn tenen
NIEMAND
verstaat mij
mijn spel is zo eenvoudig
niemand kan het raden
mijn handen voelen
al mijn voelen dat zij nooit wisten
en mijn borsten
sidderen
om de streling die komen moet
geen wet
maar
LOT
IK LACH
ik lach niemand
zelfs niet mij zelf
mijn lach is zó
ik lach
ik ben gelukkig
het wonder mijn lach niet te begrijpen
ik ben zo heel alleen in dans en niet eenzaam
een eiland ben ik
daarop wast
een boom
en die ben ik ook
alles is warm en fris rond mij
omdat ik naakt ben warm en fris
deze dolk is fris
en dan weer warm
of
is mijn lijf warm
en dan weer fris
Ik lief de lieve dolk
want hij glinstert mijn tanden
of sterker
het is wonderlik
hoe
elk wonder
zo
dicht
is
bij ons
schelpen zijn wonderlik
wonders zijn schelpen te rapen
IK steek de dolk tussen
mijn borsten
in mijn lijf
dat is Geen wonder
en toch
Nu
sterf ik
omdat
mijn dans
sterft
Vergis ik mij niet
bij dit laatste ritme
draag mij weg zolang
mijn lijf warm is
Uit "De feesten van angst en pijn"
© Gaston D'Haese: 21-11-2003.