Iphone and smartphone optimized content

E.E. Cummings - Amerikaanse poëzie
E.E. Cummings


Als

ik heb mijn lichaam graag

mag ik voelen zei hij

ik draag jouw hart bij mij

Maggie en Milly en Molly en May

iemand woonde in een nette doorsneestad

de uren rijzen

de jongens die ik bedoel zijn onbehouwen


Als

Als sproetjes lieftallig zijn, en dag nacht is,
En mazelen mooi zijn en een leugen geen leugen is,
Dan zou 't leven heerlijk zijn,--
Maar de dingen zouden niet kloppen
Want in zo'n droeve staat
Zou ik geen ik zijn.

Als de aarde hemel is, en hier ginder is,
En verleden heden is, en vals waar is,
Dan klopt dit in zekere zin,
Al zou ik in twijfel zijn,
Want met zo'n voorwendsels
Zou jij niet jij zijn.

Als angst moedig is, en globes vierkant zijn,
En vuil proper is, en tranen vrolijk zijn
Dan zou alles fraai lijken,--
Toch zou iedereen vertwijfeld zijn,
Want als hier daar zou zijn
Dan zouden wij geen wij zijn.


© E.E. Cummings, 1910
© Vertaald door Lepus

ik heb mijn lichaam graag

ik heb mijn lichaam graag als het met jouw
lichaam is. Het is zo heel nieuw allemaal.
Spieren beter en geestkracht meer.
ik heb je lichaam graag. het bevalt me wat het doet,
ik heb graag hoe het bevraagt. ik voel graag de wervels
en botten van jouw lichaam, en de bevende
-vaste-zacht heid en die zal ik
opnieuw en opnieuw en opnieuw
kussen, ik wil graag kussen dit en dat van jou,
ik wil graag, traag strelen het, obscene dons 
van je elektrisch vachtje, en wat-is-het komt
over scheidend vlees.... En ogen grote liefdeskruimels,
en misschien heb ik graag de huivering
van onder mij jij zo heel pril.


© E.E. Cummings - & [AND], 1925.
© Vertaald door Lepus

mag ik voelen zei hij

mag ik voelen zei hij
('k zal gillen zei zij
één keer maar zei hij)
't is leuk zei zij

mag ik strelen zei hij
hoeveel zei zij
heel veel zei hij)
waarom niet zei zij

(komop zei hij
niet te ver zei zij
wat is te ver zei hij
waar je bent zei zij)

mag ik blijven zei hij
(hoe bedoel je zei zij
zoals dit zei hij
als jij kust zei zij

mag ik doorgaan zei hij
als het liefde is zei zij)
als je lust hebt zei hij
(je bent te driest zei zij

dat is 't leven zei hij
maar jouw vrouw zei zij
nou zei hij)
auw zei zij

(lekker zei hij
niet stoppen zei zij
o nee zei hij)
nu traag zei zij

(kkklaar? zei hij
mmm zei zij)
jij bent zalig! zei hij
(jij bent Van Mij zei zij)


© E.E. Cummings - No thanks (1935).
© Vertaald door Lepus

ik draag jouw hart met mij

ik draag jouw hart bij mij(ik draag het in
mijn hart) ik heb het altijd bij(overal ga jij
met mij mee, mijn lief; en wat er ook gebeurt
door mij alleen komt door jou, mijn liefste)
ik vrees geen noodlot(want jij bent mijn lot, mijn zoet) ik wil geen wereld(want schoonheid jij bent mijn ware wereld) en jij bent het om het even wat een maan altijd betekende en om het even wat een zon ook altijd zal zingen ben jij hier is het grootste geheim dat niemand kent (hier is de sapstroom van de wortel en de kiem van de knop en de top van de kruin van een levensboom; die hoger groeit dan de ziel kan hopen of de geest kan bevatten) en dit is het wonder dat de sterren in hun baan houdt
ik draag jouw hart(ik draag het in mijn hart)


© E.E. Cummings - 95 Poems, 1958.
© Vertaald door Lepus

Maggie en Milly en Molly en May

Maggie en Milly en Moly en May
gingen naar het strand(om te spelen aan zee)

en Maggie ontdekte een schelp die zo zoet
zong dat zij haar problemen vergat, en

Milly sloot vriendschap met een gestrande ster
wier stralen vijf lome vingers waren;

en Molly werd achtervolgd door een afschuwelijk ding
dat zijwaarts rende terwijl het bellen blies: en
 
May kwam thuis met een gladde ronde steen
zo klein als een wereld en zo groot als alleen: en

wat we ook verliezen(als een jij of een mij)
het is altijd onszelf dat we vinden in de zee


© E.E. Cummings - 95 Poems, 1958.
© Vertaald door Lepus

iemand woonde
in een nette doorsneestad

iemand woonde in een nette doorsneestad
  (met hoog van de toren veel loos geblaas)
  lente zomer herfst winter
  hij zong zijn gedaas en danste zich dwaas

Vrouwen en mannen(beide klein en slank)
  gaven om iemand maar stank voor dank
  ze zaaiden hun leegte hun oogst viel tegen
  zon maan sterren regen

kinderen raadden(maar slechts een paar
  en het besef dat vervloog almaar
  herfst winter lente zomer)
  want hun liefde voor hem gaat over

ooit naast nu en boom naast blad
  zij lachte zijn vreugd zij weende zijn smart
  vogels bij sneeuw en rust bij misbaar
  iemands zomaar was alles voor haar

sommigen trouwden met de eerste de beste 
  lachten tranen en dansten ten langen leste
  (slaap waak hoop en dan)zij
  zeiden niemendal en versliepen hun droom

sterren regen zon maan
  (en alleen de sneeuw kan wellicht weten
  hoe kinderen soms trauma's vergeten 
  met geraas en gedaas en veel geblaas)

op een dag ging iemand zomaar dood
  (en niemand die hem een afscheidskus bood)
  werklui begroeven hen zij aan zij
  nietig naast nietig en voorbij naast voorbij

al bij al en diep na diep
  en meer na meer verdromen zij hun slaap
  niemand en iemand aarde met april
  wens naast geest en als naast ik wil

Vrouwen en mannen(hun gewente)
  zomer herfst winter lente
  oogstten wat zij zaaiden en kwamen zich tegen
  zon maan sterren regen


© E.E. Cummings
Source: 100 Selected Poems
Publisher Grove N.Y.(1940)

© Vertaald door Lepus

de uren rijzen

de uren rijzen sterren afvoerend en het is 
dageraad
in de straat van de hemel loopt het licht gedichten 
                                                                         verstrooiend

op de aarde wordt een kaars 
gedoofd     de stad
ontwaakt
met een lied op haar 
lippen en dood in haar ogen

en het is dageraad
de wereld
gaat door dromen te vermoorden....

ik zie in de straat waar sterke
mannen delven naar brood
en ik zie de harde gezichten van
mensen voldaan afzichtelijk hopeloos wreed gelukkig

en het is dag,

in de spiegel
zie ik een zwakke
man
dromen
dromend
dromen in de spiegel

en het
schemert   op aarde

wordt een kaars aangestoken
en het is donker.
de mensen zijn in hun huizen
de zwakke man ligt in zijn bed
de stad

slaapt met de dood op haar lippen en een lied in haar ogen
de uren dalen neer,
sterren opvoerend....

in de straat van de hemel loopt de nacht gedichten 
                                                                         verstrooiend

© E.E. Cummings
Uit Tulips and Chimneys, Thomas Seltzer N.Y. (1923)
© Vertaald door Lepus

de jongens die ik bedoel
zijn onbehouwen

de jongens die ik bedoel zijn onbehouwen  
ze gaan met meisjes die krabben en bijten   
ze weten dat geluk niet op hen wacht       
ze bekruipen ze dertien keer per nacht       

een hangt een hoed aan haar tiet           
een krast een kruis op haar kont           
want rede of respect dat hebben ze niet     
de jongens die ik bedoel zijn onbehouwen    

ze komen met meisjes die krabben en bijten   
die ongeletterd zijn en zich vergooien       
die lachen en gieren tot ze dubbel plooien    
en hun clit vingeren met dynamiet            

de jongens die ik bedoel zijn onbehouwen        
ze kunnen niet praten over cultuur            
ze geven geen reet om literatuur             
ze moorden zoals jij een scheet zou laten

zij zeggen wat op hun lever ligt         
zij volgen slaafs hun stijve pik      
de jongens die ik bedoel zijn onbehouwen       
zij doen de bergen beven als zij dansen

© Vertaald door Lepus

Edward Estlin Cummings
 (°Cambridge Mass. 1874 - †North Conway N.H. 1963)


Edward Estlin Cummings was een dichter, toneel- 
en romanschrijver en schilder. Als dichter was hij 
controversieel, o.a. omdat hij experimenteerde met 
bizarre punctuatie en ontwrichte syntaxis.
Over zijn gedicht 'the boys I mean are not refined' is heel wat commentaar te vinden op het engelstalig internet. Enerzijds gaf de dichter, die uit een fatsoenlijk milieu kwam, zijn ongezouten mening over de onbehouwen jongens en meisjes uit het proletariaat. Toch was hij onder de indruk van hun rauwe energie. Anderzijds zou hij verwijzen naar de paupers, die deelnamen aan WO I. Tijdens rustpauzes hingen ze hun hoeden (helmen) aan de uitsteeksels (tieten) van de kanonnen, waar ze ook een kruis op krasten als een soort talisman. In deze context zouden 'De meisjes die krabben en bijten' een metafoor zijn voor de artillerie die zelfs 's nachts in actie kwam (cfr. '13 keer per nacht'). 'De bergen die beven als zij dansen' doen dan denken aan de verschrikkelijke bombardementen aan het front.

Gaston D'Haese

Naar boven

E.E. Cummings - Poems

Robert Frost - Gedichten

Nederlandse dichters

Vlaamse dichters


Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

©  Gaston D'Haese: 06-12-2008.
Laatste wijziging: 03-01-2017.

E-post: webmaster

© Overnamen van delen van teksten of zelfs korte teksten,
zoals gedichten, zijn toegelaten wanneer het voor
studiedoeleinden is (met vermelding van de bron
en de naam van de auteur en/of de vertaler).