Dorothy Parker

BUT NOT FORGOTTEN


I think, no matter where you stray,
That I shall go with you a way.
Though you may wander sweeter lands,
You will not soon forget my hands,
Nor yet the way I held my head,
Nor all the tremulous things I said.
You still will see me, small and white
And smiling, in the secret night,
And feel my arms about you when
The day comes fluttering back again.
I think, no matter where you be,
You'll hold me in your memory
And keep my image, there without me,
By telling later loves about me.
                      ***
Om het even waar je zal verblijven,
Ik blijf in je gedachten beklijven.
Zelfs als je zwerft in leukere landen,
Blijft de herinnering aan mijn handen;
Als ik naar je lonkte was je blij,
En ook met wat ik schroomvallig zei.
Je zult me blijven zien, klein blank en zacht
En glimlachend in de geheime nacht,
Als je mijn omarming voelt wanneer
De dag komt aangefladderd weer. 
Om het even waar je zal verblijven,
Zal ik in je herinnering blijven
En mijn beeld zien dat je met jou draagt,
Als ooit een geliefde naar mij vraagt.

Résumé
Razors pain you; Rivers are damp; Acids stain you; And drugs cause cramp. Guns aren't lawful; Nooses give; Gas smells awful; You might as well live.
Résumé
Een scheermes bezeert je; Rivieren zijn koud; Zoutzuur verteert je; Een pil maakt benauwd. Een pistool is onwettig; Een strop is niet safe; Gas ruikt onprettig; Wees toch blij dat je leeft.
*** © Vertaald door Lepus. G.D.
Dorothy Parker, (Long Branch, 22 augustus 1893 – New York City, 7 juni 1967) was een Amerikaans schrijfster, die bekendstond om haar scherpe pen. Zij vestigde in de jaren twintig haar reputatie met vooral korte verhalen, waarin ze met meedogenloze spot haar omgeving beschreef. Op latere leeftijd vond ze ook erkenning als Hollywood- scenarist. Bron: Wikipedia.




Love poems


Homepage

Pageviews sinds/since 21-03-2002.
©  Gaston D'Haese: 01-09-2018.