Iphone and smartphone optimized content

Gedicht van Felix Timmermans
Felix Timmermans

 De herfst blaast op den horen

De herfst blaast op den horen,
en 't wierookt in het hout;
de vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over 't woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen...
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d' Eeuwigheid!
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt
en zegen ook zijn vruchten.
Een ganzendriehoek in de luchten;
nu komt de wintertijd.
Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.
Ik ben bereid.

 L’automne souffle

L’automne souffle dans sa corne,
la forêt déborde d’arômes,
les fruits resplendissent.
Le silence tisse
ses gobelins de fils d’or sur le bois
où des chevreuils surgissent, étonnés,
et disparaissent, légers,
dans les fougères et les framboisiers...
La beauté rêve d’arbre en arbre,
et cependant la beauté va passer,
car la beauté n’est qu’un rêve adorable,
mais Vous êtes l’Éternité !
Soyez béni,
ô Vous qui bénissez
ma tristesse comme les fruits.
Un triangle d’oies fend les airs,
et voici qu’arrive l’hiver.
Je Vous entends soupirer dans mon coeur
et dans les joncs jaseurs.
Je suis prêt, ô Seigneur !



Traduction par Maurice Carême

Bron: Felix Timmermans, "Adagio" (pag. 35).
Meditaties H.E. Mertens. Uitg. Den gulden engel.


Naar boven

Vlaamse dichters

Nederlandse dichters



Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

Gaston D'Haese: 20-12-2007.
Laatste wijziging: 08-08-2017.

E-mail: webmaster


© "Overnamen van delen van teksten
of zelfs korte teksten, zoals gedichten, zijn
toegelaten wanneer het voor studiedoeleinden is
en met uitdrukkelijke vermelding van de bron
en de naam van de auteur, tenzij de auteur
(of rechthebbenden) zich daartegen
zou(den) verzetten".