Te enen cinxen daghe wart mi vertoent inde dagheraet, ende men sanc mettenen 
inde kerke ende ic was daer ende mijn herte ende mijn aderen ende alle mine 
lede scudden ende beueden van begherten ende mi was alst dicke heeft gheweest 
Soe verwoeddeleke ende soe vreeseleke te moede dat mi dochte, ic en ware 
minen lieue ghenoech ende mijn lief en uerwlde minen nyet, dat ic steruende 
soude verwoeden ende al uerwoedende steruen.  
Doe was mi van begherliker minnen soe vreseleke te moede ende soe wee 
dat mi alle die lede die ic hadde sonderlinghe waenden breken ende alle mine 
aderen waren sonderlinghen in arbeiden.  Die begherte daer ic doe in was die 
es ontseggheleke enegher redennen ocht yemens die ic kinne ende dat selue dat 
icker af segghen mochte ware ongehoert vore alle die die minne nye en bekinden 
met begherten werken ende die vore minne nye bekint en waren.  Aldus maghicker 
af segghen: Jc begherde mijns liefs te vollen te ghebrukene ende te bekinnenne 
ende te ghesmakene in allen uollen ghereke;  Sine menscheit ghebrukeleke mitter 
miere Ende de mine daer in te ghestane ende starc te wesene in onghebrekelecheiden 
te valne dat ic hem weder dat onghebrekeleke ghenoech ware: Suuer ende enech 
ende in allen te vollen ghereke ghenoech te doghene in elker doghet.  Ende daer 
toe woudic van binnen dat hi mi met siere godheit in eneghen gheeste ghenoech 
ende al ware dat hi es, sonder ontbliuen.  Want die ghichte coesic meest bouen 
alle ghichten die ic ye ghecoes: dat ic ghenoech ware in allen groten doghene; 
Want dat es dat volcomenste ghenoech doen te wassene god met gode te sine.  
Want dats doghen ende pine ellende ende in groten nuwen vernoye te sine ende 
dat al laten comen ende gaen sonder vernoyen ende el en ghenen smake daer af 
te hebbene dan soete minne ende helsen ende cussen.  Aldus begherdic dat mi 
god ware hem mede ghenoech te sine.  
Doe mi aldus vreeseleke te moede was Doe versaghic vanden outare comen 
gheuloghen te mi enen are die groet was; ende hi seide mi: Wiltu een werden 
soe ghereide di.  Ende ic stoent op mijn knien, ende mijn herte gheberde 
vreseleke dat enechleke te anebedene na sine werde werdecheit, dat doch mi 
onghereet ware, dat wetic wel, wet god, altoes te minen wee ende te minen 
sware.  Ende gheen aer keerde segghende: Gherechte here ende moghende, 
Nu tone dine moghende cracht dijnre enecheit te eneghene na ghebruken dijns 
selues.  Ende hi keerde hem weder ende seide te mi:  Die ghecomen es hi comt 
weder ende daer hi nye en quam, daer en comt hi niet.  Doe quam hi vanden outare 
hem seluen toenende alse een kint;  Ende dat kint was van dierseluer ghedane 
dat hi was in sinen yersten drien Jaren; ende hi keerde hem te mi waert 
ende nam vter ciborien sinen lichame in sine rechte hant ende in sine slinke 
hant nam hi enen kelc die sceen vanden outare comende, maer ic en weet wanen 
hi quam.  Daer mede quam hi in die ghedane des cleeds ende des mans dat hi was 
op dien dach doen hi ons sinen lichame iersten gaf, also ghedane mensche 
ende man Soete ende scoene ende uerweent ghelaet tonende, ende also 
onderdanechleke te mi comende alse een die eens anders al es.  Doe gaf hi mi 
hem seluen in specien des sacraments in figuren alsoe men pleghet; Ende daer 
na gaf hi mi drinken vten kelke ghedane ende smake alsoe men pleghet.  Daer na 
quam hi selue te mi, ende nam mi altemale in sine arme ende dwanc mi ane heme; 
ende alle die lede die ic hadde gheuoelden der siere in alle hare ghenoeghen 
na miere herten begherten na miere menscheit.  Doe werdic ghenoeghet van buten 
in allen vollen sade.  Ende oec haddic doe ene corte wile cracht dat te draghene. 
maer saen in corter vren verloesic dien sconen man van buten in siene in vormen, 
ende ic sachene al te niete werdene  Ende alsoe sere verdoiende werden ende al 
smelten in een,  Soe dat icken buten mi niet en conste bekinnen noch vernemen,  
Ende binnen mi niet besceden.  Mi was op die vre ochte wi een waren sonder 
differencie.  Dit was al van buten in siene, in smakene, in gheuoelne,  alsoe 
men smaken mach van ontfane inden sacramente van buten,  Jn siene ende in 
gheuoelne van buten,  Also lief met lieue ontfaen mach in aller voller ghenoechten 
van siene ende van hoerne, van veruaerne deen inden anderen.  
Hier na bleef ic in enen veruaerne in mijn lief dat ic al versmalt in heme, 
ende mi mijns selues niet en bleef; ende ic wart verwandelt ende op ghenomen 
inden gheeste, *ende mi wart daer vertoent uan selker hande vren.

*De laatste versregel verwijst naar het achtste visioen
   waarin deze mystieke uren beschreven worden.