Onlancx den middernacht ontrent, 
Als hem den Beer hadde ghewent,  2 
Naer den Coe-herder, en met luste  3
Elck dier vermoeyt lagh in sijn ruste, 
   Cupido quam my over t'lijf,  5 
En clopte voor mijn deure stijf.  6   
Ick sprack: holla! wie is daer vooren, 
Die my mijn nacht-rust comt verstooren ? 
Doet open, riep hy, sonder vaer:  9   
Ick ben een kindt, dat hier en daer  10 
In't doncker doolt, en nu ter deghen  11   
Hier stae besepen vanden reghen.  12 
   Ick wierd' met melijden bevaen:  13   
En hebb' mijn deur open ghedaen: 
K'onstack mijn licht, en stracx ghewaere  15 
Wierd'ick een wichtken ionck van iaere;  16   
Met twee vleughels aen elcken kant, 
Den pijl aen zij', den bogh' in d'handt,  18   
Het welck ick naer goe lien maniere  19 
Noodde te commen by de viere:  20   
En op dat eer verwermt sou zijn,  21 
Dauwde ick sijn handekens in de mijn.  22 
Noch boven dit was al mijn pooghen,  23 
Zijn lekende nat hair te drooghen.  24 
  Als hy nu dan hem had' vermaeckt,  25   
En dat de kauw' meest was gheslaeckt,  26   
Nu is, sprack hy, eens mijn begheeren, 
Te sien, of mijnen bogh' gheen deeren  28 
En heeft, of wel de pese swack:  29 
Die hy mids dien ghespannen track  30   
En doorschoot soo, ghelijck een straele,  31   
Mijn hert van binnen teenemaele.  32   
  Daer me vloot hy, en louch met my:  33 
Segghende, vriendt, verheught u vry, 
Want mijnen bogh' en heeft gheen deeren,  35   
Maer t'hert sal u inwendigh sweeren  36