Constantijn Huygens

Constantijn Huygens en Suzanna van Baerle

  Trijn


Trijn biechtte onder meest haar zonden, dat z in t hooi
 Geraakt was, with a fine English boy.
 En wat gebeurde daar? zei Heeroom; biecht terdege.
 Gij zijt een oude gek, zei Trijn, zo g ernstig vraagt,
 Alsof gij t niet en wist, wat dat een jonge maagd
 Met een mooi knechtje doet, tezaam in t hooi gelegen.


  Van Jan en Trijn


Trijn ligt Jan in zijn hoofd bij dagen en bij nachten;
 Trijn ligt hem op zijn tong, Trijn ligt in zijn gedachten;
 Trijn ligt hem in zijn weg in t slapen altemet;
 Trijn ligt hem alleszins, behalve in zijn bed.


  Op de dood van Sterre


Of droom ik, en is t nacht, of is mijn Ster verdwenen?
Ik waak, en t is hoog dag, en zie mijn Sterre niet.
O Hemelen, die mij haar aangezicht verbiedt,
Spreek mensentaal, en zeg, waar is mijn Sterre henen?
De hemel slaat geluid, ik hoor hem door mijn stenen,
En zegt, mijn Sterre staat in t heilige gebied
Waar zij de Godheid, waar de Godheid haar beziet,
En, voegt het lachen daar, belacht mijn ijdel wenen.
Nu Dood, nu snik, meteen verschenen en voorbij,
Nu, doorgang van een steen, van een gesteen ten leven,
Dun schutsel, staat naarbij; k zal t u te dank vergeven;
Kom, Dood, en maak mij korts van deze koortsen vrij:
k Verlang in t eeuwig licht tezamen te zien zweven
Mijn Heil, mijn Lief, mijn lijf, mijn God, mijn Ster, en mij.



Constantijn Huygens (Den Haag, 4 september 1596 Den Haag, 28 maart 1687)
Hij was een Nederlandse dichter, geleerde, diplomaat, componist, architect,
schilder en secretaris van de prinsen van Oranje. Constantijn Huygens benaderde
het toenmalige humanistische ideaalbeeld van de homo universalis.
Hij schreef het voorgaande gedicht naar aanleiding van de dood van zijn vrouw
Suzanna van Baerle, die hij Sterre noemde


Naar boven

Nederlandse dichters

Vlaamse dichters


Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

©  Gaston D'Haese: 22-02-2016.
Laatste wijziging: 14-09-2017.

E-post: webmaster