John McCrae
In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blowBetween the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
John McCrae was a Canadian physician who fought on the Western Front
in 1914. In the summer of 1915 he was transferred to the medical corps
in France.
He died of pneumonia while on active duty in 1918.
'In Flanders Fields' was written during the second battle of Ypres. It became
the best known poem of the first world-war.
Op Vlaanderens Velden
Klaprozen bloeien op Vlaanderens velden,tussen de kruisen, rij aan rij,
van ons die liggen, zij aan zij.
De zang van koene lerken in de lucht,
schier onhoorbaar door het krijgsgerucht.
Wij zijn de Doden. Gisteren nog
zagen wij dageraad en deemstering,
beminden en werden bemind,
en liggen nu in Vlaanderens velden.
Bekamp de vijand met nieuwe moed
en grijp de toorts waarvoor wij streden;
Als je verzaakt aan ons die leden,
dan gun je geen rust aan helden,
waarvoor klaprozen bloeien
op Vlaanderens velden.
© Hertaald door Lepus
John McCrae was een Canadese arts, die dienst deed in een militair
noodhospitaal in West-Vlaanderen (1914).
In de zomer van 1915 werd hij overgeplaatst naar de medische dienst
in Frankrijk. Hij overleed daar in 1918 aan longontsteking.
'In Flanders Fields' werd geschreven gedurende de tweede slag om Ieper.
Het werd het bekendste gedicht over de eerste wereldoorlog.
