Ingrid Jonker

Ek herhaal jou

Ek herhaal jou

sonder begin of einde

herhaal ek jou liggaam

Die dag het n smal skadu

en die nag geel kruise

die landskap is sonder aansien

en die mense n ry kerse

terwyl ek jou herhaal

met my borste

wat die holtes van jou hand namaak

Ik herhaal jou

Ik herhaal jou zonder begin of einde herhaal ik jouw lichaam De dag kent een smalle schaduw en de nacht gele kruisen het landschap is zonder grootheid en de mensen een rij kaarsen terwijl ik jou herhaal met mijn borsten die jouw handpalmen namaken


© Vertaling van Lepus.

Ingrid Jonker (Kimberley, 19 september 1933 - Kaapstad, 19 juli 1965) was een Zuid-Afrikaanse dichteres en schrijfster. Ze kende een bewogen leven met psychische en amoureuze problemen. In de winternacht van 19 juli 1965 verliet ze de psychiatrische kliniek waar ze was opgenomen en liep de zee in. Haar levenloze lichaam spoelde later aan op het strand van Drieankerbaai. Het lijkt wel alsof ze dit had voorvoeld want in haar eerste gedicht, 'Ontvlugting' (1956), beschrijft ze hoe haar lichaam aanspoelt 'in het wier en gras' aan de kust.

Ontvlugting

Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug en dink my nou in Gordonsbaai terug: Ek speel met paddavisse in n stroom en kerf swastikas in n rooikransboom Ek is die hond wat op die strande draf en dom-allenig teen die aandwind blaf Ek is die seevol wat verhongerd daal en dooie nagte opdis as n maal Die god wat jou geskep het uit die wind sodat my smart in jou volmaaktheid vind: My lyk l uitgespoel in wier en gras op al die plekke waar ons eenmaal was.

Ingrid Jonker en haar werk kwamen terug in de belangstelling in 1994
nadat president Nelson Mandela haar gedicht 'Die kind' voordroeg
bij zijn rede tijdens de eerste zitting van het eerste democratisch
gekozen Zuid-Afrikaanse parlement.


Boontoe

Ingrid Jonker - Korreltjie Sand

Ingrid Jonker - Die kind

Afrikaanse_webtuiste


Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

 ©  Gaston D'Haese: 07-02-2015.
Update: 25-07-2017.