Ingrid Jonker


Korreltjie Sand
Korreltjie korreltjie sand klippie gerol in my hand klippie gesteek in my sak word korreltjie klein en plat Sonnetjie groot in die blou ek maak net 'n ogie van jou blink in my korreltjie klippie dit is genoeg vir die rukkie Kindjie wat skreeu uit die skoot niks in die wreld is groot stilletjies lag nou en praat stilte in Doodloopstraat Wreldjie rond en aardblou korreltjie maak ek van jou huisie met deur en twee skrefies tuintjie met blou madeliefies Pyltjie geveer in verskiet liefde verklein in die niet Timmerman bou aan 'n kis Ek maak my gereed vir die Niks Korreltjie klein is my woord korreltjie niks is my dood

© Ingrid Jonker

Korreltje zand
Korreltje korreltje zand keitje gerold in mijn hand keitje verstopt in mijn zak wordt korreltje klein en plat Zonnetje groot in het blauw ik maak een oogje van jou glans op korreltje en keitje dat is genoeg voor een tijdje Kindje dat krijst uit de schoot niets in de wereld is groot kindje lig nu stil en praat stilte in Doodloop straat Wereldje rond en aardeblauw 'n korreltje maak ik van jou huisje met deur en twee kieren tuintje met blauw anjelieren Pijltje veert weg in de lucht liefde verkwijnt met een zucht Timmerman maak mij een kist Ik bereid mij voor op het Niets Korreltje klein in mijn nood korreltje niks is mijn dood

© Vertaald door Lepus

Little Grain of Sand
Grain little grain of sand pebble rolled in my hand pebble hidden in my bag a little grain in a rag Little sun big in the blue an eye I make out of you shine in my pebble and grain for the moment thats all I gain Baby crying for what it's worth nothing is big on this earth softly laugh now and speak silence in dead-end street Little world round and earth-blue I make a little eye out of you house with a door and two slits a garden where mere beauty fits Small arrow flying into space love fades away in this place Bring the coffin that I bought I'm ready now for the Nought Small grain take my word and breath Small grain of nought is my death

© Translated by Lepus.

Ingrid Jonker (Kimberley, 19 september 1933 - Kaapstad, 19 juli 1965) was een Zuid-Afrikaanse dichteres en schrijfster. Ze leefde in onmin met haar vader en kende een bewogen leven met psychische en amoureuze problemen. In de winternacht van 19 juli 1965 verliet ze de psychiatrische kliniek waar ze was opgenomen en liep de zee in. Haar levenloze lichaam spoelde later aan op het strand van Drieankerbaai. Het lijkt alsof ze haar tragische dood had voorvoeld in het gedicht 'Ontvlugting' uit haar debuutbundel uit 1956.

Ontvlugting
Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug en dink my nou in Gordonsbaai terug: Ek speel met paddavisse in n stroom en kerf swastikas in n rooikransboom Ek is die hond wat op die strande draf en dom-allenig teen die aandwind blaf Ek is die seevol wat verhongerd daal en dooie nagte opdis as n maal Die god wat jou geskep het uit die wind sodat my smart in jou volmaaktheid vind: My lyk l uitgespoel in wier en gras op al die plekke waar ons eenmaal was.

Ingrid Jonker en haar werk kwamen terug in de aandacht in 1994
nadat president Nelson Mandela haar gedicht 'Die kind' voordroeg
bij zijn rede tijdens de eerste zitting van het eerste democratisch
gekozen Zuid-Afrikaanse parlement.

Boontoe - Naar boven

Ingrid Jonker - Ek herhaal jou

Ingrid Jonker - Die kind

Afrikaanse webtuiste



Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

©  Gaston D'Haese: 08-02-2015.
Update: 25-07-2017.