Ithaka in English

Ithaka in het Nederlands

Korte biografie van Kafavis


Kafavis - Ithaka
K.P. Kafavis

 ITHAKA

As you set out for Ithaka
hope the voyage is a long one,
full of adventure, full of discovery.
Laistrygonians and Cyclops,
angry Poseidon - don't be afraid of them:
you'll never find things like that on your way
as long as you keep your thoughts raised high,
as long as a rare excitement
stirs your spirit and your body.
Laistrygonians and Cyclops,
wild Poseidon - you won't encounter them
unless you bring them along inside your soul,
unless your soul sets them up in front of you.

Hope the voyage is a long one.
May there be many a summer morning when,
with what pleasure, what joy,
you come into harbors seen for the first time;
may you stop at Phoenician trading stations
to buy fine things,
mother of pearl and coral, amber and ebony,
sensual perfume of every kind -
as many sensual perfumes as you can;
and may you visit many Egyptian cities
to gather stores of knowledge from their scholars.

Keep Ithaka always in your mind.
Arriving there is what you are destined for.
But do not hurry the journey at all.
Better if it lasts for years,
so you are old by the time you reach the island,
wealthy with all you have gained on the way,
not expecting Ithaka to make you rich.

Ithaka gave you the marvelous journey.
Without her you would not have set out.
She has nothing left to give you now.

And if you find her poor, Ithaka won't have fooled you.
Wise as you will have become, so full of experience,
you will have understood by then what these Ithakas mean.

C.P. Cavafy
Translated by Edmund Keeley & Philip Sherrard. (C.P. Cavafy, Collected Poems. Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard. Edited by George Savidis. Revised Edition. Princeton University Press, 1992).

 ITHAKA

Wanneer je je reis naar Ithaca aanvangt, bid dan dat de weg lang mag zijn, vol avontuur, rijk aan stof tot kennis. Wees niet bang voor de Lestrygonen en de Cyclopen en de toornige Poseidon. Je zult volk van dat soort nooit tegenkomen zolang je gedachten verheven blijven en fier gevoel je lichaam en geest vervult. Je zult de Lestrygonen nooit ontmoeten, noch de Cyclopen en de grimmige Poseidon, als je ze niet in je ziel met je meedraagt, als je ziel ze niet voor je oproept. Daarom, bid dat de weg lang mag zijn, dat het vele zomerochtenden moge geven, dat je zo vol vreugde, zo vol genot nooit eerder geziene havens aandoen mag! Blijf rondhangen op Phoenicische markten en koop er vele schone zaken: parelmoer en koralen, amber en ebbenhout en zoetgeurende parfums van allerlei soort. Koop zoveel zoetgeurende parfums als je kunt. Bezoek massa's Egyptische steden, om er te leren, te leren van hen die kennis bezitten. Houd je geestesoog steeds vast op Ithaca gericht, daar te komen is je uiteindelijke doel. Maar haast je vooral niet, je reis kan beter jaren en jaren duren. Werp er desnoods pas het anker uit wanneer je al oud bent, rijk aan alles wat je onderweg hebt verworven, maar zonder nog iets van Ithaca te verwachten. Ithaca schonk je die heerlijke reis, maar nu heeft ze je niets meer te geven. En al tref je er niets aan, dan heeft ze je toch niet bedrogen: met alle wijsheid die je vergaard hebt, met zoveel ervaring, begrijp je dan stellig wat Ithaca's zeggen willen.
Konstantínos P. Kaváfis
Vertaald uit het Grieks door Cornelis Buddingh'.

Konstantínos Petros (Petrou) Kaváfis (Alexandrië, 29 april 1863 – aldaar, 29 april 1933) was een Nieuwgrieks dichter. Hij was de jongste zoon in een welgestelde koopliedenfamilie in de Griekse kolonie. Zijn beide ouders stamden uit Constantinopel. Nadat zijn vader in 1870 was overleden vertrok het gezin voor een tijdje naar Engeland, waar Kavafis een deel van zijn jeugd doorbracht en een Engelse opvoeding meekreeg (hij schreef zelf zijn naam in het Engels als ‘Cavafy’, en zo is hij in het Engelse taalgebied bekend). Teruggekeerd naar Alexandrië in 1877, moest Chariklia Kavafis in 1882 andermaal met haar kinderen de stad verlaten wegens onlusten in Egypte, en ging zij weer bij haar vader in Constantinopel wonen. Opnieuw keerde zij, ditmaal definitief, naar Alexandrië terug, waar Kavafis tot aan haar dood in 1899 bij zijn moeder bleef inwonen. In 1892 was hij intussen gaan werken als ambtenaar bij het Ministerie van Bevloeiïngen, een saaie en onder- betaalde job, die hij niettemin dertig jaar heeft volgehouden. Het familiefortuin was sinds de dood van zijn vader langzaam weggesmolten. Kavafis, die homoseksueel was, is nooit gehuwd geweest. Hij overleed te Alexandrië, uitgerekend op zijn zeventigste verjaardag, op 29 april 1933.
Hij is omstreeks zijn twintigste begonnen met verzen te schrijven. Hij publiceerde zijn gedichten op losse bladen, die hij slechts aan goede vrienden bezorgde. Uiterst kritisch als hij was, en voortdurend twijfelend aan zijn dichterlijk talent, achtte hij veel werk niet rijp voor publicatie of werkte hij het herhaaldelijk om. Soms voegde hij die losse bladen wel eens samen tot een bundeltje, maar tijdens zijn leven is er geen enkele officiële bundel van hem verschenen. Zijn hele oeuvre werd voor het eerst in 1935 gebundeld. Zijn stijl is sober en suggestief. Voortdurend objectief denkend, drukt hij zich uit met een eenvoud die het prozaïsche benadert. Kenmerkend is enerzijds de nostalgie en (homo-)erotiek in de persoonlijke gedichten, anderzijds de decadente schoonheid van historische onderwerpen die hij op een suggestieve manier schildert. Vooral na de tweede wereldoorlog is de belangstelling voor zijn werk sterk toegenomen. Bron Wikipedia.

To the top - Naar boven

Dead Poets Society


Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002.

Gaston D'Haese: 28-10-2016. Update: 10-09-2017.