Joyce Kilmer

(1886 - 1918)

A POEM LOVELY AS A TREE

I think that I shall never see
A poem lovely as a tree.

A tree whose hungry mouth is prest
Against the sweet earth's breast.

A tree that looks at God all day
And lifts her leafy arms to pray.

A tree that may in summer wear
A nest of robins in her hair.

Upon whose bosom snow has lain;
Who intimately lives with rain.

Poems are made by fools like me,
But only God can make a tree !

1913
Joyce Kilmer

BOMEN

Ik denk dat ik nooit poëzie zal lezen
Die zo lieflijk als een boom kan wezen.

Een boom wiens begerige mond dorst
Naar de hongerige aardeborst.

Een boom die tot God bidt dag en nacht
En met armen vol loof naar hem tracht.

Een zomerse eik of perelaar
Met een roodborstjesnest in zijn haar.

Op wiens boezem een sneeuwlaag rustte
En die elke regendruppel kuste.

Poëzie, zinvol of een beetje zot ?
Bomen, fotosynthese of hand van God ?!

Joyce Kilmer - 1913

Joyce Kilmer was a very religious man. He was killed in batlle in 1918.
He is buried in Oise-Aisne (France).

Joyce Kilmer was zeer gelovig. Voor hem stond het vast, dat God alles geschapen had.
Na zijn idyllische gedichten, die religieus getint waren, volgden de oorlogsgedichten.
Hij nam deel aan de eerste wereldoorlog als vrijwilliger en sneuvelde in 1918.

Prayer of a Soldier in France

My shoulders ache beneath my pack
(Lie easier, Cross, upon His back).

I march with feet that burn and smart
(Tread, Holy Feet, upon my heart).

Men shout at me who may not speak
(They scourged Thy back and smote Thy cheek).

I may not lift a hand to clear
My eyes of salty drops that sear.

Then shall my fickle soul forget
(Thy Agony of Bloody Sweat?).

My rifle hand is stiff and numb
(From Thy pierced palm red rivers come).

Lord, Thou didst suffer more for me
(Than all the hosts of land and sea).

So let me render back again
(This millionth of Thy gift. Amen).

Joyce Kilmer - 1918

Gebed van een soldaat in Frankrijk

Mijn rugzak weegt door, ik kan niet meer;
Uw Kruis was loodzwaar, gij steunt mij Heer.

Ik blijf marcheren al is het hard;
Treed, Heilige Voeten op mijn hart.

Kadaverdiscipline en dwang;
Zij geselden en sloegen Uw wang.

Ze willen mij geen rust gedogen;
Zoute druppels branden in mijn ogen.

Zorg dat mijn vege ziel niet vergeet
Uw Doodsangst en Uw bloederig Zweet.

Mijn schuttershand is stijf en ontveld
Uit Uw palm een bloedrivier ontwelt.

Heer, Gij hebt meer voor mij geleden
Dan alle scharen hier beneden.

Aanvaard mijn pijn en lijden samen
Een miljoenste van Uw gift. Amen.

© Vertaling van Lepus

Sergeant Joyce Kilmer

Fragment

...
We brought back from the border our Flag -
   'twas never lost;
We left behind the land we love,
   the stormy sea we crossed.
We heard the cry of Belgium
   and France the free and fair,
For where there's work for fighting-men
   the Sixty-ninth is there.

...
Wij brachten onze vlag van de grens terug -
  die we nooit kwijtgeraken;
Wij lieten het land achter, dat we beminden,
  de woelige zee die we overstaken.
Wij hoorden de kreet van Frankrijk
  en België vrij en klaar,
Want daar is een taak voor soldaten
  ons regiment is daar.

John McCrae - In Flanders Fields

Wilfred Owen - Dulce et Decorum Est

World war I - Wereldoorlog I (YouTube)

Shell schock in WW I - WO I + Metallica's 'Apolyptica'

Dead Poets Society

Homepage

Pageviews since/sinds 21-03-2002:

Statist. Poëzieweb-Poetryweb: