Iphone & smartphone optimized content

Lepus - Poëzie

  **

ZANDLOPER

de zandloper van het leven

loopt langzaam

leeg

en

de zandloper

van de dood loopt langzaam vol
1988

DE LAATSTE KORREL

Het zand is bijna doorgelopen in de zandloper van mijn leven hopelijk duurt het nog even
Langer dan een decennium liefst nog wat meer en... halt als de laatste korrel valt

2016

GAIA

Ze bezoedelen uw rivieren Ze breken uw laatste tanden Ze besmeuren uw haren met troep Ze douchen u met zure regen Ze pletten uw vingers in duimschroeven Ze breken uw botten en uw geest Ze lessen uw dorst met vitriool Ze bestoken u met kernbommen Ze halen uw ogen uit hun kassen Ze pollueren uw oceanen Ze vernietigen uw regenwoud Ze pompen roet in uw longen Ze tasten uw ozonlaag aan Ze doen uw ijskappen smelten Ze doden uw dieren uit winstbejag Ze besproeien u met pesticiden Ze manipuleren uw genen Ze verkrachten u slag om slinger Ze verloederen uw habitat Ze ontredderen uw klimaat En molesteren u al eeuwen...
Jaren 1980.
Gaia ("Moeder Aarde") is een godin
uit de Griekse mythologie.

Het land aan varen

In verloederde achterhavens, Liggen wel eens verlaten schepen, Die het land kregen aan varen. Die wrakkige boten voelen zich Stervende walvissen in het water, Want hun wilde vaart is hier gestrand. Soms gaat een zonderling steels aan boord, Om er de schemersfeer te snuiven, Uit de verhalen van Jean Ray...
Jaren 1980. De Gentenaar Jean Ray schreef zijn romans -met een vierde dimensie- in het Frans. Zijn beroemdste magisch-realistische roman is Malpertuis (1943). Hij schreef zijn avonturenverhalen voor de jeugd echter in het Nederlands onder het pseudoniem
John Flanders.

WAAROM

Geschreven tijdens de Koude Oorlog
Konden onschuldige mensen met miljoenen verdwijnen in de muilen van crematoria terwijl de beulen schransten Kan het zijn dat God sliep tijdens de holocaust en de immense vuurstormen in Londen Dresden en Japan Kunnen wij de blauwe planeet dodende douches geven met gele en zure regen en ons dan in onschuld wassen Kunnen de kernhonden met hun Uranustanden het Avondland verscheuren op bevel van het Gouden Kalf Kan de echte Messias komen en soelaas en vrede brengen zonder poeha en blablabla en een of ander Golgotha

VERLOREN DOCHTER

Zij werd een hoer Liep weg van huis 't Verkeerde pad
Zij kwam terug Beursgeslagen Een zieke kat
Mijn lief meisje Mijn hartendief Mijn lieve schat
Rooster het vlees Ontsteek kaarsen Sla aan het vat
Ik ben zo blij Ik miste jou Ik leed en bad
Was alles weg Schande en vuil 'k Heb liefde zat
1986

VUUR

sprokkel en rooi maak mutsaarden ontsteek het vuur
bak boerenbrood terracotta en porselein
delf steenkolen smelt het ijzer en smeed het staal
zeef het kwartszand pook de oven en blaas het glas
stook brandewijn steek kaarsen aan bereid het maal
koel de geesten gloei de harten verwarm het bloed
1986

GENEZING

Het vuur laaide in de open haard toen ik van jou genas. Het leek niet op het vunzig schroeien dat nog in mij was. Het gaf zich helemaal tot de laatste genster en tot de laatste as. Het ongrijpbare ging op in rook die vervaagde en in broeikasgas.
1987

MILIEU

Doolhoven van verstedelijking Verdringen de schaarse biotopen. Het hooglied der verloedering Klinkt langs dode waterlopen.
Onze politieke maffiosi Preken de passie iedere maal, Tot profijt van het kapitaal En de corrupte commercie.
Hoe lang nog zal ik alant, Orchis en fluitenkruid vinden, In dit land van begerige blinden ?
Natuur wordt kostbaar in dit land, Denk ik ietwat desolaat, In een verwaarloosd reservaat...
1988

LUDIEK FIETSEN

Ik vrijwiel, verrukt door windgeruis, op het vlossepeerd van Streuvels; Mijn muze schaterend op de buis. Claus vindt het niet zo leuk als wij, maar fietst ons vlot voorbij - Demarrerend - "Kijk zonder handen!" - Declamerend - Als homo ludens weet ik het wel: "Al fiets ik snel, talent fietst sneller."
16 maart 1989

CIRCUSLEVEN

Kunst was de radetzkymars met het driemansorkest;
Werk was brood toveren uit een hoge hoed;
Liefde was koorddansen met een teder vangnet;
Gevaar was de dompteur met zijn hoofd in de leeuwenmuil
Geluk was de trapeziste, die hokte bij de clown;
Leven was een doodgewone salto mortale...
1989

RARE VOGELS

Weet, dat het leven dood in de vleugels heeft En loodzware illusies in dromen weeft. Men moet het leven kaal plukken, nu en hier En met huid en haar verslinden, als een gier. Velen dromen over vogels in de lucht, Als ze het leven moe zijn, of op de vlucht. Men zegt, dat ze een spotvogel vereren - God. Ze zijn bigot en bekrompen - Dat is hun lot! Mensen zijn rare vogels, dat is mondgemeen. Ze zijn gekortwiekt, of hebben vleugels van leem; Anderen vliegen, maar hebben vleugels van was En storten neer. Hoe dan ook, ze vergaan tot as...
Jaren 1990

FAITS DIVERS

mijn rozen hebben last van meeldauw het dak van mijn tuinhuisje is lek gisteren had ik last van hoofdpijn en daarnet is mijn kat overreden faits divers als steentjes in mijn schoen al zijn dit peanuts in het leven gelukkig kreeg ik eelt op mijn ziel en heb ik de pest aan kneuterigheid wat houdt mij tegen om vierklauwens naar Parijs te gaan - wat belet mij om in Hyde Parc op een kist te staan of de bierkaai mores te leren er staan zelfs geen wetten in de weg en weinig praktische bezwaren
28 juli 1993. 1e strofe herwerkt op 5 november 2014.

DE SCHEMERING

De schemering is een zandloper, waarin het daglicht leegloopt: een lichtloper als het ware. De schemering is ook als een plas, die verdampt in de zomerwarmte; Zij verdampt echter geen water, maar het daglicht van de zon; Soms schildert zij de hemel rood en bloedt dan langzaam dood en schenkt het leven aan de nacht...
Jaren 1990

DE BLAUWE REIGER

Blauwe regen bloeit naast het open raam; Het licht is nog schraal en de lucht is fris; Een reiger staat stil in het vijverlis En trekt dan een poot op en blijft zo staan. Deze ochtend ben ik echt goed gezind, Want de druk en de sleur zijn nu voorbij; De dag ligt als een rijpe vrucht voor mij En ik voel mij gelukkig als een kind. Moet ik die reiger zijn maal misgunnen? Want mij wacht toch ook een lekker ontbijt; Harmonie met de natuur moet toch kunnen. Makker loer maar listig vanuit het lis, Want in mijn vijver bulkt het van de vis; Maar kom nooit terug, want ik schiet geheid.
Jaren 1990

NETE EN LETHE

ik drijf als ik weet niet wat als homo sapiens, wrakhout, zwemmer, dromer, zalm, blad in vreemde meren en rivieren Nete, IJsselmeer, Maas, Schelde, Lethe...
16 april 1995.

Wir haben es wieder nicht gewust

Het vulgus is een beestige bende ! Het kwam op haar paarden om te moorden, Of met drakkars uit het hoge Noorden; Er is niet één land, dat géén oorlog kende ! Het vulgus is een beestige bende ! Het eiste de vrijlating van Barabbas En joelde rond de brandstapels van heksen En katharen. Anomie van barbaren. Het vulgus is een beestige bende ! Of het nu gaat om imperialisten, Islamisten, fascisten of hooligans; Of het nu draait om haat of eigenbaat. Het vulgus is een beestige bende ! Het zorgt al eeuwen voor terreur en ellende; Mensen van goede wil houden zich weer koest; "Wir haben es wieder nicht gewust... "
Mei 2000. Mei 2015 (def. versie)

Het begint met kleinigheden

Stormen beginnen met bedreigende stilte
Een overstroming begint bij een kleine beek
Kathedralen beginnen met een spadesteek
Een rivier begint met een miniscule bron
Bosbranden beginnen met een glascherf en zon
Ruzie begint soms met een kwetsend schuttingwoord
Oorlogen beginnen met één enkele moord
Liefde begint met onnozele verliefdheid
Geluk begint met simpele tevredenheid
Leven begint met twee onzichtbare cellen...
5 juli 2000

DE PAUPEREEUWEN

hier te lande was het altijd wat je werd geboren in een gat en je leven baarde heel veel zorgen nooit zeker van de dag van morgen
hier te lande was het altijd wat het bier verzuurde in het vat god stuurde ons de zwarte pest en vlaanderen was een wingewest
hier te lande was het altijd wat want de rijken werden stinkend rijk en de armen stonken naar armoe maar kregen een grote kinderschat
hier te lande was het altijd wat maar je moest vooral godvruchtig zijn en zonde vermijden als venijn behalve als je veel duiten had
21 maart 2000

Poëzie

Wat is toch de quintessens? Vraag je - Nou, dat weet geen mens! Eén punt is wel van belang: Maak het beter niet te lang, Want dat doet de lezers gapen; Grijp als poëtisch wapen, Geen ellenlange degen, Want dat steekt meestal tegen; Neem een goed gewet stilet, Zoals bij een gaaf sonnet.
15 juli 2000

Ik vind de woorden niet

Ik wil dichten, zoals in -'t Ruisen van het ranke riet- Maar ik vind de woorden niet. Ik wil steeds verder zoeken, Naar wijsheid en in boeken, Maar ik vind de woorden niet. Ik wil almaar beminnen, Met mijn geest en mijn zinnen, Maar ik vind de woorden niet. Ik wil intenser zingen, Al vind ik de woorden niet, Van 't levens- en liefdeslied...
1 september 2000

14-18

Toen opa neergeschoten werd En in prikkeldraad viel; Toen zijn bloed zich mengde met modder En hij Marie zei als laatste woord
Toen chique heren die aan Alle legers leverden, schransten; Toen generaals toostten, Op het welslagen van het offensief.
Toen oma geen tranen meer had En zij soms bitter brood moest bedelen; Toen zij moederziel alleen, Vier kinderen heeft grootgebracht.
2000

BESCHAVING

Mensen gefolterd en afgeslacht; Oorlogen gevoerd, geleerden genekt; Vrijheden verkracht, bij dag en nacht; Bloedbaden aangericht voor God en recht.
Lucht, land en oceaan gepollueerd; Gejaagd op sucsex, roofbouw gepleegd; De holocaust gecreëerd. Guernica, Dresden en Hirosjima weggeveegd.
Maar de rechten van de mens bedongen; Prachtige kunststeden gebouwd; Ziektes bedwongen, liefdes bezongen; Da Vinci en Bach gebaard, dus niet gerouwd.
2001

CODICIL

Lief, bij deze ceremonie, Zo ontluisterend en fataal, Ligt enkel mijn lijk in de kist, Want mijn geest ging al aan de haal.
Ach wat, lach of monkel liever, Om mij, jouw minnaar van weleer; Bij leven en welzijn, was ik Meestal trouw en minde jou zeer.
Ik blijf jou mijn liefste heten, Beschik ik in mijn codicil; Blijf het goede koesteren en Tracht het slechte te vergeten...
25 april 1990

LIFT

Ik heb geen claustrofobie in de liftkooi en ik ben niet bang voor de koude armen van Pandora achter de spiegel - maar toch... Ik flitsdroom als ik de keuzetoets druk de zevende - verdieping of hemel? een geblokkeerde lift - het vagevuur als alles in lichterlaaie staat - de hel Het komt zelden voor dat liftkabels als navelstrengen worden doorgeknipt metaalmoeheid of deus ex machina?
Dinsdag, 16 januari 2001.

LOPEND LANGS HET GRIJZE WATER

Lopend langs het grijze water; Loodgrijs water van de wilde zee; Nooit gedwee en niet te vertrouwen, Met golven die hollen als wolven. Lopend langs de eeuwige zee; Haar versvoeten zijn de getijden Van het perpetum mobile, Van water en wolken en wind. Lopend langs de gevaarlijke zee, Met haar nukken, lagen en grillen; Met stormen die schepen doen zinken; Schijnheilig ligt ze nu te blinken...
08 februari 2014

Als je mijn as uitstrooit heb geen verdriet

Als je mijn as uitstrooit heb geen verdriet; Mijn lijf werd stof maar ik ben hier niet. Ik ben het zonlicht op het riet, Ik ben in wel duizend winden, Ik ben in vlokjes sneeuw te vinden. Ik ben regen die op ruiten slaat Als je stil ontwaakt bij dageraad. Ik ben de vogels in de lucht Met hun sierlijke cirkelvlucht. Ik ben in schoonheid die je ziet. Als je mijn as uitstrooit heb geen verdriet, Ik ben niet dood; ik ben hier niet.


© Hertaling van Gaston D'Haese (pseud. Lepus).
Naar het gedicht van Mary Frye:
'Do not stand at my grave and weep'


© Lepus


Naar boven

Lepus
Liefdesgedichten


Lepus
Gelach


Lepus
Listige liefde


Lepus
Minor Poet Blues


Lepus
Perron 1


Lepus
Haiku


Lepus
Pastiche


Vlaamse dichters

Nederlandse dichters

Naar Poëzieweb - Poetryweb
(home)


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

© Gaston D'Haese: 26-02-2014.
Laatste wijziging: 16-09-2017.

E-post: webmaster