IPhone and Smartphone compatibel

Federico Garcia Lorca - Liefdesgedichten
F. Garcia Lorca

Federico Garcia Lorca
(°1898; +1936)
Spaans dichter en toneelschrijver

Liefdesgedichten

O bed in het hotel

Adam

Nocturne van de holte

De profundis

Lucia Martinez

Dans

Gazella van de onverwachte liefde

Gazella van de wanhopige liefde

De Elvirastraat

Moeder breng me naar de velden

De ontrouwe echtgenote

O BED IN HET HOTEL
O bed in het hotel! O bed zo zoet! Maagdelijk wit en bedauwd het laken. O gerucht dat onze lijven maken! O schemergrot van katoen en vlammengloed! O dubbellier van de liefde als tak in vuur en als koele nardus van dijen! O schommelboot, klare rivier, bijwijlen een nachtegaal en bijwijlen een tak!

ADAM
Voor Pablo Neruda omringd door Fantomen

Een Boom van Bloed besprenkelt de ochtendstond en de nieuwbakken kraamvrouw jammert en zucht. Een grafiek van bot kerft het raam en de lucht en van haar stem blijven kristallen in de wond. Terwijl het licht blanke doelen op de grond bereikt en vage mythes en geruchten voor beroering in de aders vluchten naar zure frisheid van appels in de mond, droomt Adam in de klei in koortsige staat een kind dat in vliegende haast zal komen door het dubbele geklop in zijn gelaat. Maar een andere duistere Adam zal dromen van een onbestemde steenmaan zonder zaad waar het kind in lichterlaaie zal ontkomen.
NOCTURNE VAN DE HOLTE
Fragmenten

Schenk om te zien dat alles is gegaan je sprakeloze holte aan mij, mijn liefste! Waar de hemel stil zijn verlaten hutten schikt. Om te zien dat alles is gegaan! Hier zingen wat de holten zijn van morgen met de holten van gisteren op mijn handen, zoals twee padden van as, twee geruchten van mijn schone schijn die opwelt en borrelt. Schenk om te zien dat alles is gegaan, om holten van stromen en wolken te zien, jouw ruikers van laurier aan mij, mijn liefste. Om te zien dat alles is gegaan! Als ik in bed het lawaai van linnen tel, ben je gekomen, lief, om mijn dak te dekken. De holte van een mier vervult de lucht, maar jij gaat zuchtend, doelloos voor mijn ogen. Om te zien dat alles is gegaan. Onwankelbare liefde, schuwe liefde! Neen, schenk me niet jouw holte, want die waart al alom in mijn lucht! Om te zien dat alles is gegaan.
DE PROFUNDIS
De honderd geliefden zijn eeuwig ingeslapen onder de dorre aarde. Door Andalusië lopen lange rode wegen. Cordoba heeft groene gaarden vol olijfbomen om kruisen te planten ter herinnering. De honderd geliefden zijn eeuwig ingeslapen.
LUCIA MARTINEZ
Lucia Martinez. Schaduw van rode zijde. Je dijen gaan zoals de namiddag van het licht naar de schaduw. Je gitzwarte geheimenis verduistert je magnolias. Hier ben ik, Lucia Martinez. Ik kom om je mond te verslinden en je mee te sleuren bij je haren in de dauw van schelpen. Omdat ik het wil en omdat ik het kan. Schaduw van rode zijde.
DANS
Carmen loopt te dansen in de straten van Sevilla. Haar haren zijn schitterend en fonkelend haar pupillen. Meisjes, sluit de gordijnen! In haar gedachten kronkelt een geelkleurige slang, en bij het dansen droomt ze van een heer uit vroeger dagen. Meisjes, sluit de gordijnen! De straten zijn verlaten en in het holst voorspellen Andalusische harten de zoektocht naar oude doornen. Meisjes, sluit de gordijnen!
GAZELLA VAN DE ONVERWACHTE LIEFDE
Niemand heeft ooit het duistere parfum van de magnolia van jouw buik begrepen. Niemand wist dat een kolibrie van liefde gekweld tussen je tanden heeft gezeten. Duizend Perzische paardjes zijn op het plein bij maanlicht op jouw voorhoofd ingeslapen en ik omarmde een viertal nachten lang jouw middel, vijandin van de witte sneeuw. Tussen gips en jasmijn was jouw oogopslag een bleke ruiker barstend van het zaad. Ik wilde jou door middel van mijn borst de ivoorletters luidend 'eeuwig' geven. 'Eeuwig, eeuwig', de tuin van mijn doodsstrijd, jouw voortvluchtige lichaam voor eeuwig, het bloeden van jouw aders in mijn mond, jouw mond waar mijn doodslicht is verdwenen.
GAZELLE VAN DE WANHOPIGE LIEFDE
De nacht wil niet komen zodat jij niet komt en ik niet kan gaan. Maar ik zal gaan, al verdooft een zon van schorpioenen mijn slapen. Maar jij zult komen met jouw tong door de zoutregen verbrand. De dag wil niet komen zodat jij niet komt, en ik niet kan gaan. Maar ik zal gaan om mijn aangevreten anjer aan de padden te geven. Maar jij zult komen door de troebele riolen van de duisternis. Noch de nacht noch de dag wil komen zodat ik voor jou sterf en jij sterft voor mij.
DE ELVIRASTRAAT
Granada, de Elvirastraat, waar de Manola's wonen, die naar het Alhambra gaan, de drie en de vier alleen. De ene in het groen gekleed, de tweede in het mauve, en de derde heeft linten van haar keursje tot haar sleep. De eerste twee vooraan zijn reigers, de duif komt erachteraan; Hun mousseline vol geheimen bloesemt op de boulevards. Jee, hoe donker is het Alhambra! Waarheen gaan de Manola's als de rozen en fonteinen in de schaduw verkwijnen? Welke vrijers wachten daar? Onder welke mirte rusten zij? Welke handen beroven hun ronde bloemen van hun geur? Niemand loopt met hen mee; twee reigers en een duif. Maar in de wereld zijn vrijers die zich met blaren bedekken. De kathedraal heeft bronzen prijsgegeven aan de winden. De Genil slaapt bij haar ossen * en de Douro wiegt haar vlinders. De avond komt beladen met zijn schaduwrijke heuvels; De eerste leert haar schoentjes kijken uit de stroken van zijdekant. de ogen van de oudste zijn open en van de jongste halfgeloken. Wie is toch dat drietal met hoge boezems en lange slepen? En dat gefriemel met hun zakdoekjes? Waarheen gaan zij nog zo laat? Granada, de Elvirastraat, waar de Manola's wonen, die naar het Alhambra gaan, de drie en de vier alleen.
*De 'Genil' is een zijrivier van de Guadalquivir.
MOEDER BRENG ME NAAR DE VELDEN
Moeder, breng me naar de velden, in het prille ochtendlicht zal ik de bloemen zien ontluiken, als de takken zachtjes wiegen. Duizend bloemen zeggen dingen voor duizend verliefden van hart en de bron zal ons vertellen wat de nachtegaal verzwijgt. De roos was al ontloken in het prille ochtendlicht; haar teder bloed was zo rood, dat de dauw verdwenen is; ze stond heet op haar stengel en heeft zo de wind geschroeid; hoe hoog is ze! hoe stralend! Ontloken was zij!
DE ONTROUWE ECHTGENOTE
Voor Lydia Cabrera en haar negerinnetje
En ik nam haar mee naar de rivier, denkend dat zij nog vrij was, maar zij had al een man. Het was op Sint-Jacobsnacht en het leek wel voorbestemd. De lantarens gedoofd en de krekels ontketend. Aan de laatste straathoeken streelde ik haar slapende borsten die plotsklaps bloeiden als ruikers van hyacinten. In mijn oren klonk het alsof haar gesteven onderrok van kostbare zijde was, die door menig mes werd verscheurd. De bomen zijn gegroeid zonder zilverlicht in hun kruinen en een horizon van honden blaft heel ver van de rivier. Voorbij de braamstruiken, de biezen en de meidoorns, heb ik onder haar haardos een kuil in de aarde gemaakt. Ik deed mijn das af. Zij deed haar jurk uit. Ik mijn gordel met revolver. Zij haar vier onderlijfjes. Tuberozen noch slakken hebben zulk een fijne huid, en de ruiten in het maanlicht schitteren niet met die glans. Haar dijen ontglipten mij als verschrikte vissen, de ene helft vurig, de andere helft verkleumd. Die nacht reed ik over de allerbeste weg, op een paarlemoeren merrie zonder teugels of beugels. De dingen die ze zei kan ik uit fatsoen niet vertellen. Het gezond verstand noopt mij tot discretie. Besmeurd met kussen en zand bracht ik haar weg van de rivier. De zwaarden van de lelies duelleerden met de wind. Ik gedroeg me zoals ik ben. Als een echte zigeuner. Ik schonk haar een grote naaimand van strogeel satijn, maar verliefd wilde ik niet worden, want zij had al een man ook al zei ze dat ze nog vrij was, toen ik haar meenam naar de rivier.


©Vertalingen van Lepus




F.G. Lorca
Zigeunerromances (Nederlands)


F.G. Lorca
Laatste sonnetten (Nederlands)


F.G. Lorca
Pequeño Vals Vienés
-> Kleine Weense wals


F.G. Lorca
Arboré seco y verde
-> Boompje dor en groen


F.G. Lorca
Colección de poemas (Español)


F.G. Lorca
Gacelas (Español)


F.G. Lorca
Casidas (Español)


F.G. Lorca
Andaluzas (Español)


F.G. Lorca
Amor (Español)


F.G. Lorca
El amor oscuro (Español)


F.G. Lorca
Eros con baston (Español)


F.G. Lorca
Poems in English


Terug naar vertalingen (Nederlands)

Nederlandse dichters

Vlaamse dichters

Dead Poets Society


Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

© Gaston D'Haese: 26-02-2007.
Laatste wijziging: 14-08-2017.