En Viena hay diez muchachas, 
un hombro donde solloza la muerte 
y un bosque de palomas disecadas. 
Hay un fragmento de la mañana 
en el museo de la escarcha. 
Hay un salón con mil ventanas. 
        ¡Ay, ay, ay, ay! 
Toma este vals con la boca cerrada.
  
Este vals, este vals, este vals, 
de sí, de muerte y de coñac 
que moja su cola en el mar.
 
Te quiero, te quiero, te quiero, 
con la butaca y el libro muerto, 
por el melancólico pasillo, 
en el oscuro desván del lirio, 
en nuestra cama de la luna 
y en la danza que sueña la tortuga. 
        ¡Ay, ay, ay, ay! 
Toma este vals de quebrada cintura.
 
En Viena hay cuatro espejos 
donde juegan tu boca y los ecos. 
Hay una muerte para piano 
que pinta de azul a los muchachos. 
Hay mendigos por los tejados. 
Hay frescas guirnaldas de llanto. 
        ¡Ay, ay, ay, ay! 
Toma este vals que se muere en mis brazos.

Porque te quiero, te quiero, amor mío, 
en el desván donde juegan los niños, 
soñando viejas luces de Hungría 
por los rumores de la tarde tibia, 
viendo ovejas y lirios de nieve 
por el silencio oscuro de tu frente. 
        ¡Ay, ay, ay, ay! 
Toma este vals del "Te quiero siempre". 

En Viena bailaré contigo 
con un disfraz que tenga 
cabeza de río. 
¡Mira qué orilla tengo de jacintos! 
Dejaré mi boca entre tus piernas, 
mi alma en fotografías y azucenas, 
y en las ondas oscuras de tu andar 
quiero, amor mío, amor mío, dejar, 
violín y sepulcro, las cintas del vals.

Ana Belén - 'Pequeño vals vienés'

In Wenen zijn er tien meisjes,
 een schouder om te huilen over de dood
 en een bos van verdroogde duiven.
 Er is een flard van de ochtend
 in het museum van de wintervorst.
 Er is een zaal met duizend ramen.
         Ai, ai, ai, ai!
 Dans deze wals met gesloten mond.

Deze wals, deze wals, deze wals,
 met zijn eigen dood en brandewijn  
 die zijn staart doopt in de zee.

Ik hou van jou, ik hou van jou,
 met de leunstoel en het boek van de dood,
 voor de weemoedige dansmuziek,
 in de donkere zolder van de lelie,
 in ons bed van de maan
 en in de dans waar de schildpad van droomt.
         Ai, ai, ai, ai!
 Dans deze wals van de gebroken lenden.

In Wenen zijn er vier spiegels
 waar ze je stem en de echo's spelen.
 Er is een dood voor een piano
 die jongens schildert in het blauw.
 Er zijn bedelaars op de daken.
 Er zijn verse guirlandes van tranen.
           Ai, ai, ai, ai!
 Dans deze wals die sterft in mijn armen.

Want ik hou van jou, lief ik hou van jou, 
 op de zolder waar kinderen spelen,
 dromen oude Hongaarse lantaarns
 in het rumoer van de zwoele middag,
 zien schapen en irissen van sneeuw
 door de donkere stilte van je voorhoofd.
           Ai, ai, ai, ai!
 Dans deze wals want "Ik hou altijd van jou".

In Wenen zal ik met je dansen
 met een masker 
 dat het hoofd is van de rivier.
 Kijk naar de bank van hyacinten
 als ik jou tussen jouw dijen kus!
 Mijn ziel in foto's en lelies,
 en in de donkere golven van jouw tred.
 Lief ik hou van jou bij nacht en ontij, 
 viool en graf, de linten van de wals.

         Songtekst (after Federico Garcia Lorca):

Now in Vienna there's ten pretty women
There's a shoulder where Death comes to cry
There's a lobby with nine hundred windows
There's a tree where the doves go to die
There's a piece that was torn from the morning
And it hangs in the Gallery of Frost
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take this waltz with the clamp on its jaws
Oh I want you, I want you, I want you
On a chair with a dead magazine
In the cave at the tip of the lily
In some hallways where love's never been
On a bed where the moon has been sweating
In a cry filled with footsteps and sand
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take its broken waist in your hand
This waltz, this waltz, this waltz, this waltz
With its very own breath of brandy and Death
Dragging its tail in the sea
There's a concert hall in Vienna
Where your mouth had a thousand reviews
There's a bar where the boys have stopped talking
They've been sentenced to death by the blues
Ah, but who is it climbs to your picture
With a garland of freshly cut tears?
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
Take this waltz it's been dying for years
There's an attic where children are playing
Where I've got to lie down with you soon
In a dream of Hungarian lanterns
In the mist of some sweet afternoon
And I'll see what you've chained to your sorrow
All your sheep and your lilies of snow
Ay, Ay, Ay, Ay
Take this waltz, take this waltz
With its "I'll never forget you, you know!"
This waltz, this waltz, this waltz, this waltz ...
And I'll dance with you in Vienna
I'll be wearing a river's disguise
The hyacinth wild on my shoulder,
My mouth on the dew of your thighs
And I'll bury my soul in a scrapbook,
With the photographs there, and the moss
And I'll yield to the flood of your beauty
My cheap violin and my cross
And you'll carry me down on your dancing
To the pools that you lift on your wrist
Oh my love, Oh my love
Take this waltz, take this waltz
It's yours now. It's all that there is

Leonard Cohen