Loreley
Meermin door John William Waterhouse.
Olieverf op canvas (1901).
Royal Academy of Arts, London U.K.	
Afmetingen: 67cm x 98cm. 
© Collage Gaston D'Haese.

DE LORELEY

Ik weet niet wat de reden is, Waarom ik zo treurig moet zijn; Een sprookje van lang geleden, Maalt steeds maar door mijn brein. De lucht is koel en het donkert En rustig stroomt de Rijn; Zie hoe de bergtop flonkert In de avondzonneschijn. De mooie jonkvrouw zit er Daarboven betoverend bij; Haar gouden opschik schittert En haar gouden haar kamt zij. Zij kamt zinnelijk zingend, Met een gouden kam heur haar; Haar loklied is dwingend, De melodie is wonderbaar. Op het scheepje kijkt de schipper -Of hem wilde weemoed bevloog- Niet langer naar de klippen, Maar staart alleen nog omhoog. Ik geloof dat boot en schipper Toen in de golven zijn vergaan; En dat heeft met haar zingen De Loreley gedaan. Heinrich Heine

© Vertaling van Lepus

LORELEY

Kom aan mijn borst kom aan mijn borst daar rust gij aan een lijf dat eenzaam is een bedden van uw eenzaamheid en eenzaam spelen uwe vingers langs het ontwarren van lange wier Achter de spiegel die verdrijft de onbestendigheid der dingen valt van uw handen het verlangen aan mijn opalen huid verglijdend een wezenloze droom kom aan mijn borst bed in mijn eenzaam' armen uw eenzaam lijf

Paul Van Ostaijen
Uit "Nagelaten gedichten"


Dandy & Dichter - Homepage


Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

© Gaston D'Haese: 23-01-2008.
Laatste wijziging: 15-09-2017.

E-post: webmaster