Maurice Maeterlinck
Maurice Maeterlinck.
°Gent, 29 aug. 1862 - †Nice, 5 mei 1949.
Wetenschappelijk essayist, dramaturg en dichter.
Hij ontving de Nobelprijs in 1911.
Alhoewel hij wereldfaam genoot rond de wende 
van 1900, plaatste de r.k. kerk, bij decreet 
van 26 januari 1914, zijn oeuvre (opera omnia) 
op de indexlijst.
In 1932 werd hij door Koning Albert I tot graaf 
benoemd.

Serres chaudes - Broeikassen


1) Serre chaude => Broeikas

2) Serre d'ennui => Broeikas van verveling

3) Feuillage du coeur => Gebladerte van het hart

4) Lassitude => Loomheid

5) Ennui => Verveling

6) Ame de serre => Broeikasziel

7) Ame de nuit => Nachtelijke ziel

Serre chaude
O
serre au milieu des forêts ! Et vos portes à jamais closes ! Et tout ce qu'il ya sous votre coupole ! Et sous mon âme en vos analogies ! Les pensées d'une princesse qui a faim, L'ennui d'un matelot dans le désert, Une musique de cuivre aux fenêtres des incurables. Allez aux angles les plus tièdes ! On dirait une femme évanouie un jour de moisson; Il y a des postillons dans la cour de l'hospice; Au loin, passe un chasseur d'élans, devenu infirmier. Examinez au clair de lune ! (Oh rien n'y est à sa place !) On dirait une folle devant les juges, Un navire de guerre à pleines voiles sur un canal, Des oiseaux de nuit sur des lys, Un glas vers midi, (Là-bas sous ces cloches !) Une étape de malades dans la prairie, Une odeur d'éther un jour de soleil. Mon Dieu ! Mon Dieu ! quand aurons-nous la pluie, Et la neige et le vent dans la serre !

Broeikas
O
broeikas in het midden van de bossen ! En uw deuren voor altijd gesloten ! En alles wat onder uw koepel is ! En in mijn ziel gelijkenissen met u ! De gedachten van een hongerige prinses, De verveling van een matroos in de woestijn, Fanfaremuziek aan de vensters van de ongeneeslijken. Ga naar de lauwste hoeken ! Het lijkt wel een bezwijmde vrouw op een oogstdag; Er zijn postiljons op de koer van het armenhuis; In de verte passeert een elandjager die verpleger werd. Kijk rond in de maneschijn ! (O niets is er op zijn plaats !) Het lijkt wel een gekkin voor de rechters, Een oorlogsschip met volle zeilen op een kanaal, Nachtvogels op lelies, Een gelui van doodsklokken tegen de middag, (Ginder onder die stolpen !) Een tocht voor zieken op de weide, Een ethergeur op een zonnige dag. Mijn God ! Mijn God ! wanneer krijgen we regen, En sneeuw en wind in de broeikas !

Terug naar index "Broeikassen"
Linecol

Serre d'ennui
O
cet ennui bleu dans le coeur ! Avec la vision meilleure, Dans le clair de lune qui pleure, Et mes rêves bleus de langeur ! Cet ennui bleu comme la serre, Où l'on voit closes à travers Les vitrages profonds et verts, Couvertes de lune et de verre; Les grandes végétations Dont l'oubli nocturne s'allonge, Immobilement comme un songe, Sur les roses des passions; Où de l'eau très lente s'élève, En mêlant la lune et le ciel En un sanglot glauque éternel, Monotonement comme un rêve.

Broeikas van verveling
O
deze blauwe verveling in het hart ! Met het beste droomgezicht, In de maneschijn die weent, En mijn blauwe dromen van loomheid ! Deze blauwe verveling zoals de broeikas, Waar men dwars door de beslotenheid kijkt Van de beglazing diep en groen, Glazuur van maan en glas; De grote plantengroei, Waarvan de nachtelijke vergetelheid zich uitstrekt, Onbeweeglijk zoals een droom, Op de rozen van de hartstochten; Waar water zeer langzaam stijgt, Om maan en hemel te mengen In een eeuwige zeegroene snik, Eentonig zoals een droom.

Terug naar index "Broeikassen"
Linecol

Feuillage du coeur
S
ous la cloche de cristal bleu De mes lasses mélancolies, Mes vagues douleurs abolies S'immobolisent peu à peu: Végétations de symboles, Nénuphars mornes des plaisirs, Palmes lentes de mes désirs, Mousses froides, lianes molles. Seul, un lys érige d'entre eux, Pâle et rigidement débile, Son ascension immobile Sur les feuillages douloureux, Et dans les lueurs qu'il épanche Comme une lune, peu à peu, Elève vers le cristal bleu Sa mystique prière blanche.

Gebladerte van het hart
O
nder de blauw kristallen klok Van mijn vermoeide weemoed, Mijn vage verdrongen pijnen worden allengs onbeweeglijk: Plantengroei van symbolen, Sombere waterlelies van lusten, Lome palmen van mijn verlangens, Koude mossen, slappe lianen. Enkel, een lelie dwaalt ertussen, Bleek en heel kwetsbaar, Haar roerloze opstijging Op het droevige gebladerte, En in de schijnsels die zij uitstort Zoals een maan, verheft zich Stilaan, naar het blauwe kristal, Haar mystieke witte gebed.

Terug naar index "Broeikassen"
Linecol

Lassitude
I
ls ne savent plus où se poser ces baisers, Ces lèvres sur des yeux aveugles et glacés; Désormais endormis en leur songe superbe, Ils regardent rêveurs comme des chiens dans l'herbe, La foule des brebis grises à l'horizon, Brouter le clair de lune épars sur le gazon, Aux caresses du ciel, vague comme leur vie; Indifférents et sans une flamme d'envie, Pour ces roses de joie écloses sous leur pas; Et ce long calme vert qu'ils ne comprennent pas.

Loomheid
Z
ij weten niet meer waar te blijven deze kussen, Die lippen op blinde en bevroren ogen; Alhoewel ingeslapen in hun prachtige droom, Kijken ze dromerig zoals honden in het gras, De grijze schapenkudde aan de horizon, Graast de maneschijn verspreid op het gazon, De strelingen van de hemel, vaag zoals hun leven; Onverschillig en zonder een vlam van verlangen, Voor die vreugderozen ontloken onder hun stappen; En die lange groene kalmte die ze niet begrijpen.

Terug naar index "Broeikassen"
Linecol

Ennui
L
es paons nonchalants, les paons blancs ont fui, Les paons blancs ont fui l'ennui du réveil; Je vois les paons blancs, les paons d'aujourd'hui, Les paons en allés pendant mon sommeil, Les paons nonchalants, les paons d'aujourd'hui, Atteindre indolents l'étang sans soleil, J'entends les paons blancs, les paons de l'ennui, Attendre indolents les temps sans soleil.

Verveling
D
e achteloze pauwen, de witte pauwen zijn gevlucht, De witte pauwen zijn de ochtendverveling ontvlucht; Ik zie de witte pauwen, de pauwen van vandaag, De pauwen weggegaan tijdens mijn slaap, De achteloze pauwen, de pauwen van vandaag, Bereiken lusteloos de vijver zonder zon, Ik hoor de witte pauwen, de pauwen van verveling, Lusteloos wachten op de tijden zonder zon.

Terug naar index "Broeikassen"
Linecol

Ame de serre
J
e vois des songes dans mes yeux; Et mon âme enclose sous verre, Eclairant sa mobile serre, Affleure les vitrages bleus. O les serres de l'âme tiède, Les lys contre les verres clos, Les roseaux éclos sous leurs eaux, Et tous mes désirs sans remède ! Je voudrais atteindre, à travers L'oubli de mes pupilles closes, Les ombelles autrefois roses De tous mes songes entr'ouverts... J'attends pour voir leurs feuilles mortes Reverdir un peu dans mes yeux; J'attends que la lune aux doigts bleus Entr'ouvre en silence les portes.

Broeikasziel
I
k zie dromen in mijn ogen; En mijn ziel ingesloten onder glas, Haar beweeglijke broeikas verlichtend, Maakt het blauwe glaswerk zichtbaar. O de broeikassen van de lauwe ziel, De lelies tegen het beloken glas, Het ontloken riet onder hun wateren, En al mijn begeertes zonder remedie ! Ik zou willen bereiken, voorbij De vergetelheid van mijn gesloten pupillen, De eens roze bloemschermen Van al mijn dromen op een kier... Ik wacht om hun dode blaren weer een beetje Groen te zien worden in mijn ogen; Ik wacht tot de maan met de blauwe vingers In stilte de poorten halfopen doet.

Terug naar index "Broeikassen"
Linecol

Ame de nuit
M
on âme en est triste à la fin; Elle est triste enfin d'être lasse, Elle est lasse enfin d'être en vain, Elle est triste et lasse à la fin Et j'attends vos mains sur ma face. J'attends vos doigts purs sur ma face, Pareils à des anges de glace, J'attends qu'ils m'apportent l'anneau; J'attends leur fraîcheur sur ma face, Comme un trésor au fond de l'eau. Et j'attends enfin leurs remèdes, Pour ne pas mourir au soleil, Mourir sans espoir au soleil ! J'attends qu'ils lavent mes yeux tièdes Où tant de pauvres ont sommeil ! Où tant de cygnes sur la mer, De cygnes errants sur la mer, Tendent en vain leur col morose, Où, le long des jardins d'hiver, Des malades ceuillent des roses. J'attends vos doigts purs sur ma face, Pareils à des anges de glace, J'attends qu'ils mouillent mes regards, L'herbe morte de mes regards, Où tant d'agneaux las sont épars !

Nachtelijke ziel
U
iteindelijk is mijn ziel triestig; Zij is eigenlijk triestig omdat zij loom is, Zij is eigenlijk triestig omdat zij nutteloos is, Kortom zij is triestig en afgemat En ik wacht op uw handen op mijn gelaat. Ik wacht op uw vingers op mijn gelaat, Gelijk aan engelen van ijs, Ik wacht tot zij mij de ring brengen; Ik wacht op hun frisheid op mijn gelaat, Zoals een schat in diep water. En ik wacht eigenlijk op hun remedies, Om niet in de zon te sterven, Hopeloos te sterven in de zon ! Ik wacht opdat zij mijn lauwe ogen wassen Waar zoveel paupers slaap hebben ! Waar tal van zwanen op de zee, Dolende zwanen op de zee, Vergeefs hun zwaarmoedige nekken strekken, Waar, langs de wintertuinen, Zieken rozen plukken. Ik wacht op uw zuivere vingers op mijn gelaat, Gelijk aan engelen van ijs, Ik wacht opdat zij mijn blikken bevochtigen, Het verdorde gras van mijn blikken, Waar zoveel lome lammeren zijn verspreid !

Terug naar index "Broeikassen"
Linecol

Ils ont tué trois petites filles
I
ls ont tué trois petites filles... Ils ont tué trois petites filles Pour voir ce qu'il y a dans leur cœur. Le premier était plein de bonheur, Et partout où coula le sang, Trois serpents sifflèrent trois ans. Le deuxième était plein de douceur, Et partout où coula le sang, Trois agneaux broutèrent trois ans. Le troisième était plein de malheur, Et partout où coula le sang, Trois archanges veillèrent trois ans.

Zij hebben drie kleine meisjes gedood
Z
ij hebben drie kleine meisjes gedood... Zij hebben drie kleine meisjes gedood Om te zien wat er in hun hart is. Het eerste was heel gelukkig, En overal waar het bloed vloeide, Sisten drie slangen drie jaar. Het tweede was heel zachtzinnig, En overal waar het bloed vloeide, Graasden drie lammeren drie jaar. Het derde was heel ongelukkig, En overal waar het bloed vloeide, Waakten drie aartsengelen drie jaar.

Uit Quinze chansons (1896-1900)

© Vertalingen van Lepus




M. Maeterlinck
Serres chaudes


Terug naar vertalingen

E. Verhaeren
Poèmes


E. Verhaeren
La bêche


E. Verhaeren
L'Escaut


E. Verhaeren
La Lys


E. Verhaeren
(vertaald in het Nederlands)



Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

© Webmaster Gaston D'Haese: 13-11-2007.
Update: 17-09-2017.