Paul van Ostaijen
Poëzieweb-Poetryweb: pageviews since/sinds 21-03-2002:
Statist. Poëzieweb-Poetryweb:
© Gaston D'Haese: 26-11-2003.Laatste wijziging: 12-03-2010. E-post: webmaster
Statist. Dandy & dichter
De mars van de hete Zomer
_______________
________________
D
E
O kersen
L vallen
B
Kinderlippen
kersen Knallen
rode
kersen
rode maandstonden van de Zon
witte kersen
vrouwenbuiken
vrouwenborsten
n
e
k
a
l
b te midden RODE
n klaprozen
e
k
n
i
l
b
m
a
l
v r
e o
t d
t e
i brand
w
witte Vlammen
dansen
O de wiegende vrouwenheupen
BAM ! ! bloed
borsten breken
buiken botsen
buiken dan
sen
ten dan
bors sen
BLOED danst
danst bam
Bloed begeren
vrouwe in maandstonden begeren
N begeren de ZON
E
N in
E
O maandstonden
I
P
de pioenen
ten
bot mannelike bloemen
Hijgende fallus
appels B
a
r
s
t
e
n
z
a
a
d
valt
droog
stampers stampers alleen
doelloze rijpheid
oorzaakloos schokkend
ruwe liefde n merries
e
k
i
n
n
i
h
nieuwe klokken
BLINKEND
dorp
hol
vol
rollen tonen
bollen ballen
boerenjongenswangen pronkappel
falli zwepen het vrouwelike lijf
Gordijnen
Gierende
stof
van
schaar
stijgt O lichtende gordijnen
warme golf
t
g
ij
t
wassende golf stof schaar s
kudde grijze schapen
verschroeien Sahara droog dor hees zijn
mot zijn
mat zijn
de kamelen slachten
om het water
d
i
e
h
s
i
r
f s
l
e
r
a
p w
u
a
d oï oï
o de o_______asis
frisse dadels van de bomen
frisse vruchten
de rasse regen
galopperen
marcheren
stappen
ras
ras
ras
de brede
ademen regen
het leven
goed fris water
ik heb je lief
blijheid dansende belletjes
danst heel
fijn
je
minuut
N
E
R
A
H
zwaar vol
N
E
Z N N
IJ E E
R Z Z
R IJ I
E R U
H R H
E
H
blank rillend rank
en gelukkig met korte
snik-
ken van vreugde
rilt nog het vrouwelike vlees
na de bevruchting
draagt zij nog lang in de rillende golven
van haar lijf
haar vreugde voort
WASSEN WEELDERIG VRUCHTEN
hangen vleesklokken
rode bessentrossen
openen de appelbomen
hun ronde volle belofte
een vrouw was in de zomer
de schoonste vrucht
de jubelende
knalt de vrucht in een schitterende
haar platsende rijpheid
JUBELENDE BOOM
schut schouders
de borsten appels
wast een peer de benen
tot de kroon van de dijen
ligt de buik gespannen
bal
pool
zon
rond
vol
rondheid
volheid
ronde volle jubel
bazuinen klawieteren gorgel
orgel diepblauw
rijst voor coelesta bergblauw
kelder
klinkend
zinkend
leven
Zing
Zang
Zege
springt Veulen FONTEIN blijdschap van het ganse dorp
kijkt de merrie en likt de jonge beest
de gewoonste woorden zult gij herhalen
zij hebben de diepte van zee
en orgel
arabesken
n
i
l
u d
e i
v e
een v
e
t r
g g
n a
i a
r n
p e
s e n
e
u
w
i
g
zijn
tekening die niet vergaat
Stort een arme man zijn stem die verschroeit
in de brand van Zon en Zomer
zijn stem
oasis verdort in Sahara
zijn stem
hangt een uitgedroogde vrucht
in een lucht
te blauw en te onvruchtbaar
Kobalt goden* de overvloed
dodende schichten van hard blauw gif
zijn stem
een dorre boom
een dorre berk
niet helgroen Jubelen bladeren
blaren vergaan in doodsheid grijze schors
Vallen
woorden
gebroken
klokken
op aarde zwerm
zijn woorden
zonder
richting
eenzaam zonder eenzaamheid
versmolten zonder versmelting
zakt ten gronde
het laatste geluid van
de arme harmonica
Gebroken boom zonder orkaan
n
e
i
e
o
r Sahara
h
c
s
r
e
v
t
g
ij
t
s
r
a
a
h
c
s
f
o
t
s
vruchten h
a
n
g
e
n uitgeperste droge
vaginae liefdeleeg
een hond weerloos licht zijn lillende vlees
zijn hijgende lijf
zijn dorstige tong in de zon
De zon spuwt rood op de roze tong
MAGER Rijst
de Toren
zijn kracht verzwetend in een dikke pij
loden schaliekleur
gebed
koorden
boete
ligt zijn schaduw te zwaar
een zwarte wonde diep
op de verdorde tongen die
de wegen zijn
elk huis wordt apart omsingeld door hitte
en verbrand
snel schichten klawieteren de huizen van de stad
l en t
e i
n w
s
grote Vlekken
kalkend in gespannen papier van hemel
Omgedraaide kuip van blauw
zonder dat een druppel ons laaft
pijnigt priem
het lopen van een kind het ganse park
l
e
p niet
e breekt
o onder den van
k het bran
n ZON
ij
z
t
a
d
maar in mei even freel zijn zwakke rondheid draait
RODE BAKSTENEN PLATSEN
het aangezicht vol
BLOED
aders
springen
goud werpen zontoe kubiese kolen
wiegelen door de harde zwartheid van kolendragers
witte riolen
buildragers kruipen gekromd onder tarwezakken
loodrecht de zon boven
de merg-blote kathedraal
de uitgemergelde
straten
dragen de loodrechten
van zon en kathedraal
s
l tot de zon
e
p alles metaal
m
i en
n n w
e e n scherpe hoeken
p r e
ij e l
r i a
g g t
r r e
e e m
g g
o o
h h
HARDE GEOMETRIE
alles loodrechten
en waterpasrechten
n
e
t
h
snijden segmenten i koorden
h
c
s
gespannen
barsten
bogen
worden weer gespannen
SPitse Benen driehoeken doen springen een Cirkel
parallellen
zon kletst n !
een heptagoon e
in schilferende v
r
e
h
c
s
schuine stralen
spelen ing
l
r
e
t
t
e
m met schitterende
h scherven
c
s
scherpe driehoeken
het ganse gewelf
steekt in tongen
Ovenrood
n n
e e
s g
t e
a r
l
P aniline
het krijt waanzinwit wrijven
krijt wrijven in karmijnrood altijd zo glinsteren
en vermoeien
helletocht om 3 uur namiddag
huizen springen in kringen
dansen woest wild Wit
tombak en messing geklir van scherven
de mensen hebben geen bloed meer
zuigen
zuigen
tot de mensen wit zijn
t t
ij ij t
r r ij
k k r
k
kinders krijsen
niet bevredigd geslacht
huilt
huilt
D k
I l
U i
L n
k
t
n
i
e
t
enkel messing klinkt
tombak klinkt tin giert
zinken daken branden
Giet God
warme zink op mijn lippen die dorstig zijn
schreeuwen krijsen klinken
messing klawieteren
gieren
hoger
hi
wit krijt
krijsen ik wil
hijgen nog pen KRISTUS
WILLEN m zijn om
a 3
t uur ten
s hemel
stijgt
straathoek spichtig
leeft het gillen
van een
blinde
l'eau et le parfum c' est pour rien
mon marquis
Sous les ponts de Paris
hoepels van de parkstraat vrouwenkleren
spuwt zon violet met
goud in kruin van golving
spuwt krijt witte hoeden
spuwt benen die te bijten zijn
opdat de tanden rusten
Vrouwen
zijn zij bloot in zomer
zo warm bloed
gloed goed naakt
zee ruist kleren
hun VLEES is nog
een frisheid de gebroken lijven die wij zijn
hoog
rank
slank
omhoog
ijlen
stropijlen
grenadine zo goed rood
waar ik me in baden wil
in de diepte zit kwartet
tonen kwirrelen
niet in diepte
blijven
plots vergaan
linden stom
zonder geur
onbemerkt einde van
muziek
bazelt voort dof gezoef
krekels
kriewelen de mensen
in de
stad
FIJN en ONBEDUIDEND
iris
doet
een fontein
alles iris en opaal
kristallen cilinders kristallen die door elkander gaan
cilinder wit kleed gaat dwars wit huis
van ver
schiet
rechthoektrems in de diepere rechthoek straat
ster
plets
vele triangels muziek en geometrie
aan een trolley
davert glas auto's trems zon zilverruiten
zwetend asfalt
vormen elkaar steken hoeken maken
caleïdoscoop analogieën
contrasten
nieuw beeld
ander beeld
duizend beelden
immer cilinders hoeken kegels prismen
schema
loodrecht zon pasrecht aarde
balkon ziet
mieren
krekels
speelgoed
fontein
karretjes
autopuf
naïef mechanisme
Avond
huizen zinken indigo op blauw
contrapunt daartussen
rechte vlakken schalielood waar licht op ruist
muziek
levend naar het toppunt van
BLAUW
indigo is dicht bij
blauw
valt de onmetelikheid
Ruimte weg
éen groot plan met huizen
hemel sterren
Naast een toren
valt een ster
Waarom geruisloos vuurwerk
lichten dansen
duizelig diamanten
flitsen flikkeren
schichten
klokken bollen zwart in blauwe avond
zwart indigo safiergeglinster
donkerte van een circus
ruimte lichter clowns
en fijne equières
r
t - u
e t e
o e o
t o c
t e -
v
è
r
c
in de avond
raapt
een krantenvrouw
de scherven
van een barsthart
dat
viel
uit een auto
KRUISSTRAAT LICHT IMMER
LICHT
SOTER VERLOSSER
KRUISWEG PINKT OLIELAMP
VALT
SCHADUW OP KRISTUS' HART
dansen
groen-blauw blauw-groen
over het land over het water
glimwormen
liefdespel spel van liefde
trekt de blauwe avond saam naar het kleine vlak
glimworm
glimworm klein vlak avond groot vlak
licht blauw
duister blauw
groeiend prisma
volle vlakken
goede slaap beesten en tarwe
maar
zang van nachtegaals en padden
waarde tegenwaarde
bassen en hobo's
HUIS
SNIJDT
MAAN
ZACHT HOLLANDSE KAAS
*Dit woord in de handgeschreven tekst is onleesbaar (anoden?! of goden?! of doden?!)
Uit "De feesten van angst en pijn"
© Gaston D'Haese: 26-11-2003.