Paul van Ostaijen - home
Gedicht - De mars van de hete Zomer

De   mars   van   de   hete   Zomer
                      _______________
________________   

                     D
                 E
             O                    kersen
         L                                        vallen
     B

     Kinderlippen
                                       kersen               Knallen

     rode
             kersen
                    rode       maandstonden       van       de       Zon
           witte  kersen
                       vrouwenbuiken
                                        vrouwenborsten                                            
                                                  n
                                               e
                                            k
                                         a
                                      l
                                  b      te  midden     RODE 
                            n                                      klaprozen
                         e
                      k
                   n
                i
            l
        b                                  
                                   m            
                                a
                             l
                         v               r
                 e                           o
              t                                   d                        
          t                                            e
       i                                                   brand
   w

     witte   Vlammen
                                    dansen
    O   de   wiegende   vrouwenheupen 

      BAM  !  !       bloed

           borsten   breken

                               buiken   botsen
     buiken   dan
                         sen
                                                                       ten     dan
                                                                bors                 sen                    
                                  BLOED    danst
                                                                                   danst   bam
     Bloed  begeren
                 vrouwe  in  maandstonden  begeren  

                                        N   begeren  de  ZON  
                                    E
                                N                                        in
                            E
                        O                                       maandstonden
                    I
               P

                 de    pioenen
           ten
     bot                             mannelike  bloemen
                                        Hijgende  fallus

     appels       B
                               a
                                   r
                                      s
                                         t
                                            e
                                               n
                                                       z
                                                          a
                                                             a
                                                                d
                                                                      valt
                                                                                 droog

     stampers  stampers  alleen
                                         doelloze  rijpheid
                                         oorzaakloos  schokkend
     ruwe  liefde           n        merries                                             
                                e
                             k
                          i
                       n
                    n 
                 i
              h
                                             nieuwe  klokken
                                                  BLINKEND
                                                                 dorp
     hol
         vol
              rollen  tonen
                                    bollen  ballen
     boerenjongenswangen  pronkappel
     falli  zwepen  het  vrouwelike  lijf

                                                                            Gordijnen
                                                         Gierende
                                              stof
                                   van                                                
                    schaar                                                     
     stijgt                       O  lichtende  gordijnen      
                                      warme  golf                   
                                                                    t
                                                                 g     
                                                              ij  
                                                           t
     wassende  golf  stof  schaar         s
     kudde   grijze  schapen
     verschroeien  Sahara  droog  dor  hees  zijn
                                             mot  zijn
                                                           mat  zijn
                                             de  kamelen  slachten
                                             om  het  water
                         d 
                       i
                    e
                 h
              s
            i
         r
     f               s
                   l
                e
              r
           a
        p              w
                      u
                   a
                d              oï        oï        
                                                            o        de        o_______asis

            frisse  dadels  van  de  bomen
     frisse vruchten
                              de  rasse  regen
                                                                                  galopperen
                                                       marcheren
                               stappen
                                                                                      ras
                                                                          ras
                                                               ras
                                                                                  de  brede
                                                               ademen            regen
     het  leven
             goed  fris  water
                                 ik  heb  je  lief
                                      blijheid  dansende  belletjes
                                            danst  heel
                                                               fijn
                                                                     je
                                                                         minuut 
                                    N
                                  E
                                R
                              A
                            H
                                                                 zwaar  vol 
                        N
                     E
                  Z                    N                    N
               IJ                    E                    E 
            R                     Z                    Z
         R                     IJ                     I
      E                     R                     U
   H                     R                     H
                        E                    
                     H

     blank  rillend  rank
     en  gelukkig  met  korte
                                            snik-
                                                    ken  van  vreugde
     rilt  nog  het  vrouwelike  vlees
                            na  de  bevruchting
     draagt  zij  nog  lang  in  de  rillende  golven
                         van  haar  lijf
                                      haar  vreugde  voort  

    WASSEN  WEELDERIG  VRUCHTEN 

     hangen  vleesklokken
                                         rode  bessentrossen
     openen  de  appelbomen
                                     hun  ronde  volle  belofte
     een  vrouw  was     in  de  zomer
                                      de  schoonste  vrucht
                                                    de  jubelende
     knalt  de  vrucht  in  een  schitterende
                   haar  platsende  rijpheid 

        JUBELENDE      BOOM

     schut  schouders
                                 de  borsten  appels
     wast  een  peer  de  benen
                                  tot  de  kroon  van  de  dijen
     ligt  de  buik  gespannen
                                              bal
                                                     pool
                                                               zon
     rond
             vol
                   rondheid
                           volheid
                           ronde  volle  jubel

     bazuinen  klawieteren  gorgel
                                             orgel   diepblauw
     rijst  voor  coelesta  bergblauw
                                       kelder
                                            klinkend
                                                   zinkend
                                                              leven
     Zing
              Zang
     Zege
     springt  Veulen   FONTEIN   blijdschap  van  het  ganse  dorp  

     kijkt  de  merrie  en  likt  de  jonge  beest
     de  gewoonste  woorden  zult  gij  herhalen
     zij  hebben  de  diepte  van  zee  
                                            en  orgel


                                                        arabesken
                                                   n
                                                i
                                             l
                                          u                       d
                                       e                              i
                                    v                                    e
                          een                                   v                           
                                                                       e
                       t                                                   r
                   g                                                          g
                n                                                                 a
             i                                                                         a
          r                                                                                n    
       p                                                                                           e    
    s                                                                                      e            n 
                                                                                                e
                                                                                                    u
                                                                                                        w  
                                                                                                             i
                                                                                                                 g
                                                                                                                     zijn
     tekening    die    niet    vergaat

     Stort  een  arme  man  zijn  stem  die  verschroeit
                in  de  brand  van  Zon  en  Zomer 
     zijn  stem
             oasis  verdort  in  Sahara
     zijn  stem
             hangt  een  uitgedroogde  vrucht
             in  een  lucht
                           te  blauw  en  te  onvruchtbaar
     Kobalt  anodyne  de  overvloed
     dodende  schichten  van  hard  blauw  gif
     zijn  stem
             een  dorre  boom    
             een  dorre  berk
             niet  helgroen  Jubelen  bladeren
             blaren  vergaan  in  doodsheid  grijze  schors

     Vallen
           woorden
     gebroken
           klokken  
     op  aarde                  zwerm
                                                   zijn  woorden
                                                                         zonder
                                                                                    richting 
     eenzaam  zonder  eenzaamheid
     versmolten  zonder  versmelting
     zakt  ten  gronde
                          het  laatste  geluid  van
                          de  arme  harmonica    
    Gebroken   boom   zonder   orkaan

                                                                                                n
                                                                                             e
                                                                                          i
                                                                                      e
                                                                                   o
                                                                                r           Sahara
                                                                            h
                                                                         c
                                                                      s
                                                                   r
                                                                e
                                                             v  
                                                       t
                                                   g
                                                ij
                                             t
                                          s
                                   r
                               a
                            a
                         h
                      c
                   s
             f
         o
      t
   s 
 
                          vruchten     h
                                                 a
                                                      n
                                                          g
                                                             e
                                                               n    uitgeperste  droge
                                                                     vaginae   liefdeleeg

        een  hond  weerloos  licht  zijn  lillende  vlees
                           zijn  hijgende  lijf
                           zijn  dorstige  tong  in  de  zon
        De  zon  spuwt  rood  op  de  roze  tong
 
     MAGER  Rijst
                                     de  Toren
                                                      zijn  kracht  verzwetend  in een  dikke  pij


     loden  schaliekleur
                 gebed
                 koorden
                 boete

                                                                       ligt  zijn  schaduw  te  zwaar
                                                                       een  zwarte  wonde  diep
                                                                       op  de  verdorde  tongen  die  
                                                                                    de  wegen  zijn

    elk  huis  wordt  apart  omsingeld  door  hitte  
                          en  verbrand


     snel   schichten   klawieteren   de   huizen   van   de   stad
                       l              en               t
                   e                                i
                n                              w
             s

     grote  Vlekken  
                     kalkend  in  gespannen  papier  van  hemel
     Omgedraaide  kuip  van  blauw
                     zonder  dat  een  druppel  ons  laaft
     pijnigt  priem
                     het  lopen  van  een  kind  het  ganse  park
                                        l
                                     e
                                   p       niet
                                e                   breekt
                              o                                  onder                  den   van
                            k                                                het  bran 
                       n                                                  ZON                         
                    ij                                                                                       
                 z
            t          
         a   
      d

        maar     in     mei     even     freel     zijn     zwakke     rondheid     draait

    RODE     BAKSTENEN    PLATSEN 

        het  aangezicht  vol
                           BLOED

                                                                    aders
                                                                    springen

     goud  werpen  zontoe  kubiese  kolen
     wiegelen  door  de  harde  zwartheid  van  kolendragers
                                       witte  riolen
     buildragers  kruipen  gekromd  onder  tarwezakken
                   loodrecht  de  zon  boven
                   de  merg-blote  kathedraal
     de  uitgemergelde  

                                                 straten
                                                 dragen  de  loodrechten
                                                 van  zon  en  kathedraal

                                                                               s
                                                                             l        tot  de  zon
                                                                           e
                                                                         p            alles  metaal  
                                                                      m
                                                                     i                               en  
                                 n            n                 w
                              e             e             n                           scherpe  hoeken                              
                            p             r             e
                         ij              e            l     
                      r               i             a
                   g              g              t
            r               r                  e
          e               e                 m
        g               g
      o               o
    h               h                                                                                      
                             HARDE  GEOMETRIE
                                                                                               alles  loodrechten
                                                                                               en  waterpasrechten

                                                                                          n
                                                                                       e
                                                                                    t
                                                                                 h
                  snijden               segmenten                   i               koorden
                                                                           h
                                                                        c
                                                                     s       
     gespannen
     barsten
     bogen
                               worden  weer  gespannen  

     SPitse   Benen   driehoeken   doen   springen   een   Cirkel 

                                parallellen
                                zon  kletst                                      n  !
                                een  heptagoon                            e
                                in  schilferende                       v
                                                                          r
                                                                       e
                                                                    h
                                                                 c
                                                              s
     schuine  stralen
                     spelen                             ing  
                                                      l
                                                 r
                                             e
                                         t
                                      t
                                   e
                                 m                                              met  schitterende
                               h                                                                 scherven 
                              c
                             s 
                          scherpe  driehoeken
                          het  ganse  gewelf
                          steekt  in  tongen     

                                                    Ovenrood
                                        n                                        n
                                   e                                        e
                              s                                        g
                         t                                        e
                    a                                       r
               l
          P                       aniline 

     het  krijt  waanzinwit  wrijven
     krijt  wrijven  in  karmijnrood  altijd  zo  glinsteren
                                                                en  vermoeien

     helletocht  om  3  uur  namiddag
     huizen  springen  in  kringen
                                dansen   woest   wild   Wit

     tombak  en  messing                      geklir  van  scherven

                  de  mensen  hebben  geen  bloed  meer
                                      zuigen
                                      zuigen
                                      tot  de  mensen  wit  zijn

                        t                         t                       
                    ij                        ij                        t
                 r                        r                        ij
              k                       k                        r
                                                              k

                           kinders    krijsen

                                                             niet  bevredigd  geslacht
                                                      huilt
                                               huilt
               D                                    k 
            I                                                 l           
        U                                                          i 
     L                                                                     n
                                                                                       k
                                                                                             t
                                                                                                        n
                                                                                                              i
                                                                                                                   e
                                                                                                                         t  

     enkel  messing  klinkt
                tombak  klinkt                                                   tin  giert

                              zinken  daken  branden
     Giet  God
               warme  zink  op  mijn  lippen  die  dorstig  zijn
     schreeuwen                    krijsen                     klinken                                 
                           messing            klawieteren
                                          gieren
                                           hoger
                                              hi

     wit  krijt
     krijsen                                                                          ik  wil
     hijgen  nog                                      pen                       KRISTUS
     WILLEN                                  m                               zijn  om
                                                   a                                         3
                                               t                                          uur  ten
                                           s                                              hemel
                                                                                           stijgt 

                        straathoek  spichtig
                           leeft  het  gillen
                                van  een              
                                  blinde

     l'eau  et  le  parfum  c' est  pour  rien
                          mon  marquis 
          Sous   les   ponts   de   Paris

     hoepels  van  de  parkstraat  vrouwenkleren
     spuwt  zon  violet  met
                          goud  in  kruin  van  golving
     spuwt  krijt  witte  hoeden 
     spuwt  benen  die  te  bijten  zijn
                                     opdat  de  tanden  rusten
     
     Vrouwen
     zijn  zij  bloot  in  zomer
                                                  zo  warm  bloed
                                                  gloed  goed  naakt
                                                  zee  ruist  kleren
     hun  VLEES  is  nog
     een  frisheid  de  gebroken  lijven  die  wij  zijn

                                                                                              hoog
                                                                                     rank
                                                                         slank   
                                                   omhoog
                               ijlen
     stropijlen


     grenadine  zo  goed  rood
                                                   waar  ik  me  in  baden  wil

                               in  de  diepte  zit  kwartet
                                    tonen  kwirrelen
                                       niet  in  diepte              
                                             blijven

                          plots  vergaan
                                                                            linden  stom
                                                                            zonder  geur

                          onbemerkt  einde  van
                                        muziek
     bazelt  voort                                                  dof  gezoef

                                            krekels
                             kriewelen         de  mensen
                                             in  de  
                                              stad  

            FIJN    en    ONBEDUIDEND

                                             iris
                                             doet
                                    een  fontein
                          alles  iris  en  opaal
     kristallen  cilinders  kristallen  die  door  elkander  gaan
     cilinder  wit  kleed  gaat  dwars  wit  huis
                                van          ver
                                      schiet    
     rechthoektrems  in  de  diepere  rechthoek  straat
                                       ster
                                       plets
     vele  triangels                         muziek  en  geometrie
                            aan  een  trolley
     davert  glas  auto's  trems  zon  zilverruiten
                          zwetend  asfalt
          vormen  elkaar  steken  hoeken  maken
                         caleïdoscoop  analogieën
                                  contrasten
                                  nieuw  beeld
                                  ander  beeld
                              duizend  beelden
     immer  cilinders  hoeken  kegels  prismen
                                   schema
     loodrecht  zon                              pasrecht  aarde
                                   balkon  ziet
                                   mieren
                                          krekels
                                   speelgoed
                                          fontein
                                    karretjes

     autopuf
                                    naïef   mechanisme

              Avond
                     huizen  zinken  indigo  op  blauw
     contrapunt  daartussen
               rechte  vlakken  schalielood  waar  licht  op  ruist

     muziek
                   levend  naar  het  toppunt  van                                
                                 
                   BLAUW

     indigo  is  dicht  bij
                                     blauw
                                     valt  de  onmetelikheid

     Ruimte  weg

     éen     groot    plan    met    huizen

                                  hemel                  sterren

     Naast  een  toren

                                                   valt   een  ster

     Waarom                                              geruisloos  vuurwerk 

     lichten  dansen
                                 duizelig      diamanten
                                   flitsen        flikkeren
                                              schichten
     klokken  bollen  zwart  in  blauwe  avond
     zwart  indigo  safiergeglinster
                donkerte  van  een  circus
                ruimte   lichter   clowns
                      en  fijne  equières

                                                                           r
                       t -                                             u
                    e                     t                        e             
                 o                    e                        o
              t                     o                       c
                                 t                     e -  
                                                    v
                                                 è
                                              r
                                          c

     in  de  avond
                          raapt
     een  krantenvrouw
                                  de  scherven
                                   van  een  barsthart
                                                                  dat
                                                                       viel
                                                         uit   een   auto 

     KRUISSTRAAT      LICHT      IMMER

                               LICHT

     SOTER                            VERLOSSER

     KRUISWEG  PINKT  OLIELAMP

                           VALT

     SCHADUW       OP      KRISTUS'   HART



                                      dansen
            groen-blauw                        blauw-groen
               
                      over  het  land         over  het  water

                                          glimwormen

            liefdespel                             spel  van  liefde
     trekt  de  blauwe  avond  saam  naar  het  kleine  vlak
                                      glimworm
     glimworm  klein  vlak                 avond  groot  vlak

                                 licht   blauw                                       

                                 duister  blauw

                                 groeiend  prisma

                                 volle  vlakken

        goede  slaap  beesten  en  tarwe

        maar

                zang  van  nachtegaals  en  padden

                waarde                          tegenwaarde      

                             bassen  en  hobo's 


                         HUIS

                         SNIJDT

                         MAAN

        ZACHT     HOLLANDSE     KAAS
 
                                                                                                                                     
                                                       Uit "De feesten van angst en pijn"

Paul van Ostaijen

Bloemlezing

Nagelaten gedichten

Music Hall

Prière impromptue 1

Prière impromptue 2

Prière impromptue 3

Maskers

Metafysische Jazz

Verzen

Boem - Paukeslag

Bedreigde Stad

Bezette Stad

De Obus

Verlaten Forten

Bordel

Zeppelin

Lege Bioscoop

Stad Stilleven

Bankroetjazz

Rouwstad

Banale Dans

Folies Bar

Goed Nieuws

Grote Zirkus

Mobile

Bar

Huis Stad Ik

De Triestigheid

Barbaarse Dans

De Aftocht

Vlaamse dichters

Dandy & Dichter

Nederlandse dichters




Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

© Gaston D'Haese: 26-11-2003.
Laatste wijziging: 23-05-2016.

E-post: webmaster


Statist. Dandy & dichter