Paul van Ostaijen - home

Paul van Ostaijen - Maskers
         





M A S K E R S


                                                                                Aan Paul Joostens

    Blijft nauweliks kracht de witte o de witte november
    Arme huizen te baren                          wit is de vloed
    sneeuw                 van het barensbloed
    Bleekblauw zijn de kinderen en rood hun hoofd
    in gesnikte sneeuw             doffe tranen van de nacht
    werden pasgeborenen gewassen
    Licht gaf de maan die nog dom daarom lacht

    In de novembermiddag sterven kinderen
    worden gelegd in zwakke zerk van wit
    gratis geeft de zon het arme mensenlicht dat zijn moet
                                                  bij zulke dwaze dode stoet
    worden begraven de arme huizen zonder spoed
    een na een                       Als alle begraven zijn dan is
                                              het om vijf    5 reeds duisternis

    In de novembernacht is het Sabbat
    Sabbat van al deze witte kindertjes
                Geraamten knarsen en breken het krijt
                             hebben hun schamele schaduw op huizen neergeleid
    Geraamten van witte     o    zo'n witte kindekes
                      dragen grote 
                                                          RODE MASKERS  knikken en lachen
            knikken en lachen door de zieke schachten van zwakke maneschijn

    Geruisloze                                      bevruchting viel op de witte sneeuw
    kindertjes geboren dragen masker een oude eeuw
    zonder geluid                               was hun geboorte         en zo is hun dans
    gedragen op de golven van de lichtende stad             fosforessente kadans      
    hun stappen zijn witte voeten  op wittende sneeuw   daartussen  het
                                                                                          blauwe licht
    zijn allen bedronken en tuimelen allen van dak tot
                                                                                     dak
                                                                                          op hun hoofd
    als er een bloedt is het wit net als er een weent
                                                maar allen dansen voort

    Een die moeder werd heeft haar even schreiende leven in sneeuw gesmoord
    de volgende stak zijn vader een gloeiend mes in het oog
    dat  voort         sprong        op          het   waanzinwitte   dak 
    maar de vader lacht getroost om zulke burleske moord
    De laatste van de bende sleept Kristus bij de voeten
    die naakt op de sneeuw zal boeten moeten
    dan lachen de kindertjes nemen morfium en spelen             baccarat
    tot hun sneeuwwitte  WITHEID  in de kinderblanke sneeuw vergaat


                Uit "De Feesten van Angst en Pijn"



Paul van Ostaijen

Bloemlezing

Nagelaten gedichten

Music Hall

Prière impromptue 1

Prière impromptue 2

Prière impromptue 3

Holle Haven

Metafysische Jazz

Verzen

Boem - Paukeslag

Bedreigde Stad

Bezette Stad

De Obus

Verlaten Forten

Bordel

Zeppelin

Lege Bioscoop

Stad Stilleven

Bankroetjazz

Rouwstad

Banale Dans

Folies Bar

Goed Nieuws

Grote Zirkus

Mobile

Bar

Huis Stad Ik

De Triestigheid

Barbaarse Dans

De Aftocht

Vlaamse dichters

Dandy & Dichter

Nederlandse dichters



Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

  © Gaston D'Haese: 07-11-2003.
Laatste wijziging: 05-05-2016.

E-post: webmaster


Statist. Dandy & dichter