
EGIDIUS WAER BESTU BLEVENEgidius, waer bestu bleven ?Mi lanct na di, gheselle mijn. Du coors die doot, du liets mi tleven. Dat was gheselscap goet ende fijn, Het sceen teen moeste ghestorven sijn. Nu bestu in den troon verheven Claerre dan der zonnen scijn, Alle vruecht es di ghegheven. Egidius, waer bestu bleven ? Mi lanct na di, gheselle mijn. Du coors de doot, du liets mi tleven. Nu bidt vor mi: ic moet nog sneven Ende in de weerelt liden pijn. Verware mijn stede di beneven: Ic moet noch zinghen een liedekijn. Nochtan moet emmer ghestorven sijn. Egidius, waer bestu bleven ? Mi lanct na di, gheselle mijn. Du coors die doot, du liets mi tleven. ![]() Pagina uit het Gruuthuse-handschrift (fragment) Egidiuslied met streepjesnotaties (=middeleeuwse notenbalk) EGIDIUS WAAR BEN JE GEBLEVENEgidius, waar ben je gebleven?Ik mis je, mijn vriend. Je koos de dood, je liet mij 't leven. De vriendschap was goed en fijn, maar de dood moest bij jou zijn. Nu ben jij op de troon verheven omstraald door zonneschijn. Alle vreugde is jou gegeven. Egidius, waar ben je gebleven? Ik mis je, mijn vriend. Je koos de dood, je liet mij 't leven. Bid nu voor mij: ik moet nog sneven in de wereld met zijn pijn. Bewaar een plaats om bij jou te zijn: ik moet hier nog zingen een koraal, maar sterven moeten we allemaal. Egidius, waar ben je gebleven? Ik mis je, mijn vriend. Je koos de dood, je liet mij 't leven. © Hertaling van Lepus In het Gruuthuse-handschrift staat nog een tweede Egidiuslied, namelijk 'O cranc onseker broosch engien': O cranc onseker broosch engienO cranc onseker broosch engienSnee of glas als dijn nature Niet en sech dit sal ghescien Want dune hebs morghen tijt no vre Waer vintstu eenighe creature Die ghedure Ieghen de doot die commen moet Al eist so datti hier ghebuere Dijns weinschens cuere De doot die werpt di onder voet O vroylic herte solazelic bloet Egidius di sal men claghen Ende rauwe draghen Tallen daghen Ende dijns ghewaghen So wie dijns plaghen Hem maechs wanhaghen Datti de doot so vrouch bestoet Maer wat god wille elc neimt vor goet Nemmermeer sone wanic zien Dijnre vroylicheit parture Musike ende alle melodien Minnestu met herten pure Nu bestu doot elc vroylic truere O avonture Du slachts der hebben ende der vloet Du gheifs hem tzoet die staen na tzure Entu best stuere Hem die van aerde minnen tzoet O vroylic herte solazelic bloet Egidius di sal men claghen Ende rauwe draghen Tallen daghen Ende dijns ghewaghen So wie dijns plaghen Hem maechs wanhaghen Datti de doot so vrouch bestoet Maer wat god wille elc neimt vor goet Wie sulre nu dijnre vruechden plien Egidius stervelike guere Menich edel musisien Prees dinen voys ende dijn tenuere Nu bidt vor ons want du best vuere In schemels duere Dat ons god neme in sijn behoet Ende dat hier elc also labuere Eer therte scuere Dat wij ontgaen der hellen gloet O vroylic herte solazelic bloet Egidius di sal men claghen Ende rauwe draghen Tallen daghen Ende dijns ghewaghen So wie dijns plaghen Hem maechs wanhaghen Datti de doot so vrouch bestoet Maer wat god wille elc neimt vor goet ![]() |
|
De Brugse dichter Jan Moritoen overleed eind 1416 of begin 1417. Hij behoorde tot het gilde P.s. Uit het tweede Egidiuslied blijkt, dat Egidius een gewaardeerd zanger en musicus was. ![]() |

