Paul van Ostaijen
DE MOORDENAARS
__________________
ZIJN rustig onrustig tussen pet en neus
de ogen
vergaart schaduw het gelaat
wisselt schaduw wisselt het gelaat
schaduw
gordijn dat zij zelf bewegen
door het rad van hun voet
de kuip van hun lijf
ÉEN
is wijkkermis
lippen roerloos
daaronder beweegt een stille stroom
opgewekt door 't g van 't g
e e
t s
ij c
h
uifel
VOETEN
geven mede de maat volksziel is melodie
De mensen zijn zó
je zet je ogen daarop
je ziet telt een minuut
telt twee minuten
wat ze waard zijn
PAS OP
de roest van je ogen
lacht schokkend de vergissing een zatte hoerenwaardin
dan leg je er een tegen de lantaarn
het licht is feuilletonvaal gas-groen-grijs
en naast twee bloedblaren uit zijn buik
vallen
slechts schamele stuivers uit zijn buidel
AVOND wordt koud en
kouder de NACHT
het koudst de hand die zich vergist
walgelike wassenbeelden
verkeerde moord
WAAR een gouden ketting is is meer
sterk gil bloed baart goud
de gil is bang goud noten van de rijksbank
Best treft het mes een beschonken heer
hij voelt de wonde
de laatste snik van een viool
Niet boos is hij dat hem het leven wordt genomen
ZO IS het leven
Muziek
sekt
mes
scherzo
Hij is humaan
een beschonken heer begrijpt het leven
en dat moordenaars ook leven moeten
vóór hij sterft
zinkt zijn oog in vergiffenis
zegt
moest je niet leven
zou je geen moordenaar zijn
n
e
l teefjesdieren hoeren
l het MES hoeft slechts te glinsteren
i dan baren zij
g als je waardig bent geen
betere buit
o
t
t
e
r
g
e
l
l
a flikkert het mes
zij kenden de waarden van 't leven
Een schabletter mag niet gevreesd zijn
Krachtdadig zal je toeslaan
wil hevigheid twijfelloos
Fortissimo een schabletter valt in trouwe ambtsbetrachting
GEVAAR is zó
geschuifel
doordringt je zachte zweepslag doch dieper
grijpt kracht
moed
wil organiseert vastberadenheid
Angst onmiddellik tegengif
bewustzijn het gaat er om
straat omsingeld
hoofd in de nek
zit je jas goed
en de pet ?
O
o op ! Los
een schabletter is een lamme beest
de maag is de meest kwetsbare plaats van de huisvaarder
schoenen met ijzers zijn solied
vaste knal op de buik
los
los
Los
zucht
zakt zacht
zijgt de wacht
door het eerste gevaar Is er nog een nieuwe uitgave
zijn er nog veel ik
IK mor er door
ik wil
ik wil
ik wil
De ene valt
arm opgejaagd dier dom ben gevallen
hebben me gehad Honden
Maar zo het is zo hoort het ook
dat is de wereldorde
De maat is er door Zijn hart weer slagnormaal
zijn pet zet hij recht
normaal hart
rechte pet
hij is er door
Harmonica
Orkestrion
la chaloupée
Berlijn (van 9 tot 14 november 1918)
Uit "De feesten van angst en pijn"
© Gaston D'Haese: 22-11-2003. Laatste wijziging: 28-09-2008.