Paul van Ostaijen - Nagelaten Gedichten        Naar Dandy & Dichter (thuispagina)

Paul van Ostaijen
Paul van Ostaijen (1896 - 1928)
Dandy & dichter
Kunstcriticus, essayist, journalist

73 Nagelaten Gedichten




   

   GNOMENDANS

Heinrich Campendonck gew. Oneindig ruist stilte van de nachtelike bijslaap. Overal zijnde bijslaap. Nacht adagio van de erotica. Sterren staan schip ankervast op de bergkruin. Blad valt op de aarde. Stille kus. Kus geluid kind is stilte. Wast de bijslaap klinkt de beek blinken de lippen van het water trillen de miljoenen kussen van de sterren de tienduizend myriameter* sterke kussen. Valt de slag van een vogel in de blinde nacht valt weer de slag. Valt nog. Op op op dicht ver overal groeien uit de aarde bloeien de baarden wast het dal. Op op op kiem wordt cirkel uit cirkel bloeien cirkels bloeien bomen bouwen guirlanden gieren guirlanden bouwen zich gek. Wentelen de aardbal cirkel wentelen de aardbal sfeer schuiven de sfeer rollen de bal over de bergen over de klimmende kruin over de achtduizend meter hoogste top op op op. Vallen. Valt de sfeer. Maan lacht cirkel. Maan blijft. Leger tienduizend kletteren ult de kloven koolkloven diamantpassen klimmen hijgend stijgen goudgroeven donker dal hel licht ligt wit. Hihi hihi cliquetis. Warrelen wiegen dwarrelen deinen kruisen kruisen cirkels wirrelen bomen groeien wassen steken de sterren. Bloemen baren baren. Klimmen stijgen nijgen klimmen stijgen. Op op op wallen breken vallen. Vallen knallen. Valt knettert knal. Ritten draven triremen timmeren de zeeen zien. Kletsen de handen haha hoho kloppen de blokken fluiten als de uilen lange luide geluiden fluiten luisteren duister de bomen. Hihi tienduizend glimmen de lichten van wormen waaien waaien de zwoele lichte tienduizendtal in het dal. Flikkeren pinkelen kringen breken kringen bouwen geboren worden horden van geluw groen licht lichten dansen schicht. Schichten van licht staan roerloos woud vermolmen olmen. Roerloos de sterren begeren. Begeren bewegen bestaan de stappen kletsen de stappen klouteren de stappen kllnken de stappen op op op. De sterren willen de wollen wolken doorboren de sterren hebben de sterren nemen de gloeiende bloeiende blakende sterren ladders tegen de bergen werpen klimmen stijgen hijgen torens bouwen priemen in de hemelsbuik drijven koorden leggen in de diepten van het gewelf drijven op de melkwegen mederuisen mederuisen. Ha de sterren! zakken vol asteroden nemen nemen plukken plukken maaien maaien rooktopazen smaragden robijnen amethysten vreemde vogels wieken weg pluimen wuiven wind. Groot is het land waar God is. Wij hebben de sterren die het dichtst bij God zijn. Gewassen bomen uit de buik van de aarde wij gnomen hebben de buik van de hemel genomen bezoedeld hihi het kuise ruisen van de melkwegen. Wij. Verrekt het nachtelike adagio de kuise bijslaap. De lichten van de glimwormen de bomen de nachtegaals bedrekt. Ons sperma is violet. Gif. Adagio hoho! Vluchten vallen van de ladders springen over de kloven kruinen grijpen kruinen buigen snel glijden zijgen nagels in mekaars bulten slaan immer vallende gnomeladders gnomeringen gnometrapezen op bloedbanen snellen vluchten sneller vluchten tienduizend paardekracht vluchten. Dageraad gif is de lucht de dageraad komt. Dalen dalen. Het dal. Dalen dalen. De wormen glimmen nog. Touwen werpen touwen halen. Dalen. Vallen. Weg weg weg. De nachtegaal slaat nog. Weg! Nek breken ribbekast breken phallus breken de koolkloven de diamantpassen de schatten! de sterren zijn gedoofd dood De laatste nachtelike vogel slaat. Leven. Klokken kleppen over het woud. Onbezoedeld zijn.' Berlijn, 15-17 mei 1919
Uit "Nagelaten Gedichten"
*Een myriameter is in het Franse metrieke stelsel gelijk aan 10.000 meter (10 km).



    VORST

Is Vorst breken scherp en helder de stenen rijen wegen scheuren Schel schelt de schel van de trem in de duizelruimte hoge hoepel staalhemel staalhelm Naar klare spanbanen strammen stappen laarzen slaan de straat tot luide ruimte Is Vorst breken stenen scherp slaan laarzen klaar schellen de schellen schel helder helder helder duizelruimte luidt
Uit "Nagelaten Gedichten"



    AAN CENDRARS

Man loopt straat luide stem tussen huizen hij roept klinkt klinker klaar Blaise Blaise BLAIS - se gij zijt het Cendrars
Uit "Nagelaten Gedichten"



   NACHTELIKE OPTOCHT

Taptoe oe oe taptoe stapt al maar toe zwart van de nacht dat dik drukt de stijve straat breekt licht logge lucht en muziekgeschetter Licht van de laaiende lansen laaiende stap van de lichtende lansen lansen van laaiende licht dansende licht van de laaiende lansen dansend laaien van de lichtende lansen laaiende lansedans Lansgekletter muziekgeschetter lichtende kadans laaiende lansen laaiende kadans van lichtende lansen lichtend lucht kadans en dans van laaiende lansen kadans van laaiende lansedans kadans van dans Lichtende lampen laaiende lampen licht van laaiende lampen dans van laaiende lampen kadans van lichtende lampen kadans van laaiende lampen dans van de lucht in waaiende lampen waaiende dans van de lucht in laaiende lampen laaiende kadans in de waaiende lampedans kadans van lampedans licht van lampen Lansgekletter muziekgeschetter geschetter van klare klarinetten helder gekletter van klare klarinetten helder gekletter klarinettegeschetter Stappen op straat stappen breken de straat stramme stappen breken de straat horizontaal vertikaal vooral diagonaal lampen lichten kadans klare klarinetten dansen in de lansedans klarinetten lampen en lansedans transparant Taptoe oe oe taptoe
Uit "Nagelaten Gedichten"



   WOORD-JAZZ OP RUSSIES GEGEVEN

Donkozakken Donkozakken Rogoschin lachen Rogoschin mes Rogoschin mes-lachen Wolga ________________________ Wolga amper bloed gutsen van de Filippovna moe-verzadigd kind haar hart Smerdjakoff lachen lachen lachen Smerdjakoff doodt de dood In de verte over de tarwe-Oekraine over de tarwezee-Oekraine over het begeerte-geel der zomeroekraine dansen de Donkozakken Donkozakken dansen de gogolgnomen gogolgnomen gogolgnomen in zich-zelf gelovig Wolga __________________________Wolga Stappen doorstikken steppe gogolgnomen gieten geen gulpen van ietwat licht over lwan Karamasoff Rogoschin lacht een scheermes dood de Filippovna Donkozakken Gogolgnomen stapdoorstikte steppe Topazenoeral en het vallen der perziese prinses in het wollen wolgawater van het russies kabaret B a l j e f f B a l j e f f Wolga wolga steppe steppe tarwezeeoekraine N e e n ! er is geen stad over Petersburg waar Rogoschin's mes ligt steeds bereid steeds bereid bereid Nachtstappen naar de uiteindelike Heimat daar eten zilveren schalen gogolgnomen rijstepap Wolga steppe mes
Uit "Nagelaten Gedichten"



    F. JESPERS SCHILDERT EEN HAVEN

PORT Pour mon gosse PORT Pour rire PORT a la Porte de tout le monde PORT Peinture PORT Porte ouverte S e s a m verbe mage Parmi les Pierres Prcieuses la Poulpe pourpre Pense au Paradis Perdu 0 p o u l p e p a r e s s e u s e
Uit "Nagelaten Gedichten"



   POEME

Pilules Pink pour personnes ples Mais la mixture des trols Rois Mages soulage tous les maux de surmnage Mningite antipode du cor de chasse aux fonds des bois Pilules Pink pour personnes ples et pour les personnes qui sont blases comme elles sont rases tout fait il ne reste que les colloques d'Antoinette Breloque la ventriloque sage sage comme un amour simple comme bonjour (Il faudrait plutt sage comme une image mage)
Uit "Nagelaten Gedichten"



   HULDEGEDICHT AAN SINGER

Slinger Singer naaimasjien Hoort Hoort Floris Jespers heeft een Singernaaimasjien gekocht Wat Wat jawel Jespers Singer naaimasjien hoe zo jawel ik zeg het u Floris Jespers heeft een Singernaaimasjien gekocht Waarom waardoor wat wil hij Jawel hij zal hoe zo Circulez want SINGERS NAAIMASJIEN IS DE BESTE de beste waarom hoe kan dat wie weet alles is schijn Singer en Sint Augustinus Genoveva van Brabant bezit ook een Singer die Jungfrau von Orleans Een Singer? jawel jawel jawel jawel ik zeg het u een Singer versta-je geen nederlands mijnheer Circulez Bitte auf Garderobe selbst zu achten ik wil een naaimasjien iedereen heeft recht op een naaimasjien ik wil een Singer iedereen een Singer Singer zanger meesterzangers Hans Sachs heeft Hans Sachs geen Singermasjien waarom heeft Hans Sachs geen Singer Hans Sachs heeft recht op een Singer Hans Sachs moet een Singer hebben Jawel dat is zijn recht Recht door zee Leve Hans Sachs Hans Sachs heeft gelijk hij heeft recht op SINGERS NAAIMASJIEN IS DE BESTE alle mensen zijn gelijk voor Singer Circulez een Singer Panem et Singerem Panem et Singerem Panem et Singerem Panem et Singerem et Singerem et Singerem Ik wil een Singer wij willen een Singer wij eisen een Singer wat wij willen is ons recht ein fester Burg ist unser Gott Panem et Singerem Panem et Singerem Panem et Singerem et Singerem et Singerem Waarom hoe zo wat wil hij wat zal hij Salvation army Bananas atque Panama de man heeft gelijk hij heeft gelijk gelijk heeft hij jawel jawel jawel waarom wie zegt dat waar is het bewijs jawel hij heeft gelijk Panem et Singerem Panem et Singerem Panem et Singerem Singerem Singerem SINGERS NAAIMASJIEN IS DE BESTE
Uit "Nagelaten gedichten"



    MALHEUR

Warme walmstal de heer privaatdocent K. in de zomerfriste uit Breslau probeert of hij bij middel van een convergerend glas zijn sigaar Uebersee Bismarck kan aansteken Op 2 meter van de bergtop verwijderd valt zijn hoge hoed in de afgrond een waardevol kledingstuk voor een privaatdocent onmisbaar wat de heer K. begrijpt hij probeert te vatten zijn vallende cilinder waarbij hij zelf valt in de diepte zijn cilinder achterna differens weerstand van de lucht zo gelukt het de heer K. gelijktijdig met zijn hoge hoed de afgrond te bereiken Ongedeerde hoge hoed R.I.P. privaatdocent K. Men siert de baar van de arme alpetoerist met edelweiss De te zware rouwsluier zijner echtgenote wordt gevat door een sneltrein en bijgevolg ook de treurende Hintergebliebene Alpinetragedie de dagbladen
Uit "Nagelaten gedichten"



   LEVEN

Mevr. Dr. jur. heeft prachtig verdedigd de n-kilo-brood-dief zijn gezin en bedenkt 7 (zeven) arme kinderen vader een korst brood de rechters hebben gesnikt Het was een sterk stuk In de avondkoelte wandelt Mevr. Dr jur. Ltzowplatz en zet zich op een bank juist tegenover de kont van de zeegod Verdiende rust 0 Wonne
Uit "Nagelaten gedichten"



   DERDE GROTESKE

Een twee een twee krachten van opgaan krachten van neergaan de nutteloze kamp ons leven verbrandt immer immer immer schoppen is troef nu harten mijnheren enzovoort enz z.
Uit "Nagelaten gedichten"



   EEN SCHOON GEZICHT

Een schoon gezicht heeft de dagblad-postiche CREME LA NYMPHE zij zou zeer schoon zijn indien zij geen sproeten had Hoe jammer wanneer een zo schone vrouw sproeten heeft zomersproeten zoals bij deze postiche het geval is gebekt haar de boog van de wenkbrauwen en de lieve mond en de volle wangen en de kuiltjes doch zoals gezegd hoe jammer die zomersproeten Nochtans heb je CREME LA NYMPHE hoofdapoteek bijhuizen overal verkrijgbaar het jammer kan worden verwijderd dank zij de hoofdapoteek en de bijhuizen zijn er op de wereld geen sproeten meer en u allerschoonste met gekruld haar en verlokkelike lippen u die prijkt op de laatste bladzijde van het laatste nieuws kan ik beminnen omdat gij dank de nimfezalf voortaan zult zijn zonder sproeten of zomersproeten

Uit "Nagelaten gedichten"



   DE DROOM VAN HET WEESJE

Het weesje staart over zijn schapen heen - pluk de marguerite zal zij komen zijn moeder - Laat ons hopen denkt het weesje een limousine en een vrouw in bont zeer habillée zoals ik ze ken uit la Vie parisienne Hopelik is mijn moeder zoals een vrouw uit la vie parisienne of als de dame van Rix La Croix - Zoniet welk nut verlaten te zijn voorlopig wees wanneer je moeder tot je komt zonder limousine zonder ford en zonder rode renard - Dan blijf je beter wees alles of niets Wanneer niet qui perd gagne waarom dan wees zijn en de klare hemel wordt blauwe limousine (in de verbeelding van het weesje) Ik zal haar omhelzen hoofdzaak dat ik mijn hoofd in haar pels kan leggen zeggen: mama, gebruik jij Houbigant -of la Bataille-Maeterlinck o ma petite maman Teindelys!) Mijn moeder zal mij zeggen: vergeet kleine dat ik je vergat doch nu is het weer select met je zoon - efeeb - te wandelen Ben je tevreê Ik zal haar antwoorden: mama heb je ook een lieve soubrette en steelt zij jouw dessous - Mama geef haar van jouw Quelques Fleurs ik mag geen vrouw lijen zonder quelques fleurs - Wolken drijven Houbigant-reuk voorbij het dromende weesje Als een regenwolk de blauwe hemel overtrekt vertaalt het weesje in droom Ach mama je hebt slechts simili-zijden kousen waarom ben je gekomen mama Je bent niet eens demi-monde en niet van la vie parisienne zo heeft het geen zin voorlopig weesje te zijn en te worden herkend
Uit "Nagelaten gedichten"



     VOETBALMATCH

Hip Hip Hoe Hoe Hoe Sienjaal! Knallende voeten Paarswitte lijnen en roodzwarte Herauten Duikt de bal op Sliert een waaier van zand Losbrekend patos Witte wegen: lijnen van spelend licht Ritmus van de alomvattende wellust Lopen lopen Slechts met het ene doel Half back en center Bots! Terreinwinst Ekstaze Op de tribunes elektriese innerlikheid Ongeduld Valt de bijl! ... Aarzelen de spelers? De grootste vreugd is winnen of sterven Psyche: Oprukken oprukken Marsj van het stormbataljon Vooruit vooruit Fatum simfonie En ritme Saamgedrongen in een hoek Bliksem die flitst Autosireen Goal! ! !
Uit "Nagelaten gedichten"



   BELGIESE ZONDAG

Een gramofoon van 's morgens acht iemand vergeet niet zijn soldatetijd en speelt clairon het bier is flauw limonade UIT ZUIVERE VRUCHTEN Na de hoogmis wast bewondering voor de renners de coureurs 21 7 17 48 83 fraaie hoofdgroep door het dorp jonge boeren en arbeiders spreken sportliterair citaten ult de Sportwereld Koorknapen gaan onkelwaarts zondagsent TE DEUM zingend Vrouwen wachten op deemstering kaarten zijn spekvet Fumez la cigarette Dubec La Cigarette du Connaisseur alle dorpelingen zijn kenners zij roken la cigarette Dubec Kinderen zijn vuil huizen ook Mijn land zondag alpdruk boos
Uit "Nagelaten gedichten"



   Du gute Kuddelmuddelmutter Erde

Du Gute Kuddelmuddelmutter Erde Fritz von Erde wer ist das Wer ist der ist Fritz von Erde Fritzi Massary Mein liebe abstrakte Mutter Du weisst dass ich Dich lieb - Formales Inzest zu Dir Puberttsdetermination Rein formal - Blutschande schadet nicht - Der Fritz von Erde hat einen Holzfuss hat einen Holzfuss hat einen Holzfuss Kuddelmuddel Edellikr Wann werde ich Kuddelmuddel sein Edel-gaumen zur Freude Gaul Gaul Gaul Du lufst wie ein Tripper Mrchenhaft Es war ein Fohlen der Erde zur Freude dem Fritz von Erde zur Freude eine nicht formale Freude nur Fohlen formal Der Gaul hat Hufe von Erde aber hat einen Holzfuss Bin ich Bin ich Bin ich nicht der Fritz von Erde der die Erde liebt Inzest
Uit "Nagelaten gedichten"



      FIZIESE JAZZ

Koel-geil vreten Fratzen ijs Steen Sporen slokken lichtfanalen autosireen vrekgrijpt kind Walmt walg begeerte begeren giert in leegte Fratzen vreten hersenen longen kinderlijf gepijnigd pijn en nog gilt bleek overspannen geslacht S T E I N ! staal groent morgen deemstering Pauken ketels ketellappers tinnegieters gieten goud W I L zijn tong op melkwitte buiken Adem bitterbeeft het lijf in bed Voorbije drift drijft drijft spiegel drijven dorstig drijven dorst wijven torsen uitdagen vreet vitrioollach lach in mannemerg uitputten driften drijven slappe sloepen kamer walgt walm hijgt hees beest de navel doorgebeten streng verkrengt het jonge beest reeds in vroege drift - Ja
Uit "Nagelaten gedichten"



   Duizend duizelkussen tuimelen

Duizend duizelkussen tuimelen omarmen sluit knelgespand perst lenden blikken trillen wimpers sluitstenen hangen brand verlangen geluiden fluiten huid suist sellen wereldvreemde werelden zoengloed hong goed dood over lijven
Uit "Nagelaten gedichten"



      AVOND WINTER STRATEN

Witte blinde autogen zij schuift stom de straat als zij is wit en blind en zij is ver Haar vele verre lichten verscherpen sneeuw de sneeuw verscherpt haar vele verre lichten eenzaam en enkelvoudig ding van heugenis gescheiden zijn banken banken in sneeuw Doorzicht der allee schild scherp wit waarop het zwart hard staat voor wielrijders verboden weg een rode lucifer ligt hel een vlam tot d'ne sneeuw Schitteren chemies-industriel violet en groen in de winkel-kaats-klaarte bonbonhulzen
Uit "Nagelaten gedichten"



   HET LIEDJE VAN TWEE SINTEN

Ik hou van Sint Niklaas ik hou van Sinte Martin ik hou van de ezel van Sint Niklaas ik hou van het zwaard van Sinte Martin ik hou van de ezel een oude wijs van wijze goedheld - zijn rug draagt rust door de straat onbewuste venter - lk hou van het zwaard het klieft de eigen mantel - plotse scherpte van nieuwe ogen over de schijn der dingen - goed en wijs scherp en rustig ik hou van de ezel van Sint Niklaas lk hou van het zwaard van Sinte Martin ik hou van Sint Niklaas lk hou van Sinte Martin
Uit "Nagelaten gedichten"



      GEDICHTJE VAN SINT NIKLAAS

Sint Niklaas appelbaas uit het land van Waas heilige Paus die ging lopen uit een deeg van spekulaas kom ons toewaarts heilige Klaas wij die wachten op een heel klein beetje honig Zie ons lippen droog niet van 't bidden is het wel van heel veel kou lieve Paus lieve Paus Laad uw ezel laad uw neger laad uw knecht - appelbaas ult het land van Waas - met veel snoep en snoeperij Wij staan bij de bakkerij jou te wachten Breng de kleinen in hun schoentje marsepein en een citroentje (voor jouw ezel ligt het brood reeds klaar) Breng de groten - lieve Paus lieve Paus - zonder dat zij 't gissen laat het zachtjes glijden door de schouw - een klein beetje moed en een zoen van jou en vooral geef Nonkel Jan nu zijn houten pijp dan krijg jij een zoen en jouw ezel ook jouw Boudewijn appelbaas uit 't land van Waas
Uit "Nagelaten gedichten"



      AVOND STRAND ORGEL

Als het orgel draait 's avonds sterft het organdi In zijn oranjekleedje is de orang-oetang zeer net Waarom gaat de dromedaris nu niet om danst de dromedaris niet op het orgel op het orgel van de dijk Want alle dieren zijn getemd en de zee is ook getemd positief negatief positief is negatief negatief is toch niet positief Hoger slaat op de maat van de italjaanse maat mee de zee steeds iets witter zoals ijler steeds en blanker drijft een klank er bovenuit en bovenop witte broze meeuw Jammer dat de dromedaris daar niet is van alle heren danst-ie best one step organdi crpe marocaine tte de ngre feuille morte prune marron Oker grijs en roze staan de ezel als een droom Lieve Mijnheer Boudewijn (en hij knikt knikt knikt)
Uit "Nagelaten gedichten"



      VROLIK LANDSCHAP

Ochtend vroeg hemel klaar er zijn aro's van alle zijden aro en nog een aro lieve lieve aro puf puf blauw klaprozen in koren staan er zijn nog zovele bloemen blauwe vesten in de velden en er is een rooie rok rood op blauw en blauw op blauw aropuf aropuf Klaas en Klaartje Klaas en Klaartje Klaar is Kees
Uit "Nagelaten gedichten"



      LANDSCHAP

Kristalwegen schept de volle maan in vorstnacht In donkerte drijven straten wiggen van harde klaarten hoeken scheiden steenkantscherp kluisduisternis van duizellicht Maanbomen vergaren en dragen schaduwmythos Begerend alle klaarte verlangend alle maanstraalstraten is de vijver glad en eenzaam heldere drager van het veelvoudig ne van het ne veelvoudige licht
Uit "Nagelaten gedichten"



   ARCHAÏSCHE PASTORALE

Ter kerk ging de kleine jonkvrouw in haar linkerhand draagt zij voor de kleinsten suiker en zoethout in haar rechter haar hart roza suikergoed voor Onze Lieve Vrouw en heel wit kaarswit zo is zij simpele zang in haar oranje franjeskleed het blauwe lint is blauw toch Blauw
Uit "Nagelaten gedichten"



   IN GOTIEKE LETTERS

Slank sloegen lelies Vlak voor de deurpost Toen Maria neerzonk Onder het loodrechte licht - Straleneinde schitterkrullen Schommelen de eischoot Volmaakt ovaal Zoals de buik zijn moet Waar het Woord Vlees wordt -
Uit "Nagelaten gedichten"



    HERFSTLANDSCHAP

In de mist is trage een os met een ossewagen stappend naast de mist nooit mist zijn maat de os van de ossewagen Uit de mist in de mist met de hortende wagen dut de wagenvoerder zich niet vast in een spoorloze slaap Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat
Uit "Nagelaten gedichten"



   BERCEUSE PRESQUE NEGRE

De sjimpansee doet niet mee Waarom doet de sjimpansee niet mee De sjimpansee is ziek van de zee Er gaat zoveel water in de zee Meent de sjimpansee
Uit "Nagelaten Gedichten"



     VLERKEN

Nachtelik vliegen vogels van de wilde wingerd weg Schrikbeladen klapperen vlerken dof in deemstering Knakgeluid van takken veelvuldig kort ontsluieren vlerken en ogenblik niet-herkenbare ruimten de ruimte is van knakkende vlerken vol Plotseling zijn vogels schrikgeschud ons tot-dingen-gestolde Angst
Uit "Nagelaten gedichten"



      FEEST

Schijnwerpers lichttorens vuurwerk het laatst kwam de akrobaat Wielrijder mensen 0-monden Medalje-keerzijde over middernacht heen rillen soldaten (van de ruiterij kanariegeel) en bruine paarden Het is zeer moeilik in de nacht bruin te zijn Wachten een vergeten kommando Niemand zet een punt
Uit "Nagelaten gedichten"

Naar Boven
Naar Dandy & Dichter
  (home)

     HAAR OGEN OF DE GOED GEBRUIKTE WENSVORM

Ogen wentelen lichten lichten laaien landen in de verte brandt een vuur mij vlamt een gloed mij en stil trilt het onbekende sterrewachten wachten mij dat ik reize Ik vat nooit de vlam van het vuur in de verte
Uit "Nagelaten gedichten"



     Marc groet 's morgens de dingen

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem ploem ploem dag stoel naast de tafel dag brood op de tafel dag visserke-vis met de pijp en dag visserke-vis met de pet pet en pijp van het visserke-vis goeiendag Daa-ag vis dag lieve vis dag klein visselijn mijn
Uit "Nagelaten gedichten"



     EN ELKE NIEUWE STAD

En elke nieuwe stad bloem die welkt herfst vergeelt het blad zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn alle Overal overal en nergens overal is nergens overal dezelfde bonbons droef in glazen parelt drank er is geen dorst een liedje is overal van liefde en overspel zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn zij alle
Uit "Nagelaten gedichten"



     BANLIEUE

Zand overweg rachities hofje begonias baanwachtersdochter arme hand draaien een winkel ligt aan d'overzij met dorre dingen suiker En een herberg huwt bruideenzaam hoekhuisdroefheid IN DE VROEGE MORGEN Zand wordt avond zwalpen lauwte in orgeltonen ontraderen tijdswet Zand wordt avondruiken en milieu voor danstent grauw op grauw Valt dor suiker op zand late kinderen droef en zat Grand Caroussel galopant à Vapeur Acetyleenlampen schitteren kleuren slap Banlieue sterren glimmen klein en vuil Orgel pauzeert teringvreugde zweet bronst pijn Mond kust zandlippen droog L A TR AV IA TA Moedermelk is welk de borsten barstig de melkweg ligt dun in licht de kom is koud
Rond middernacht een Tir Flaubert schotvallen stilte einde knepperen castagnetten van de aller laatste dans
Schaduwbijslaap en hol kuipleegte toekomend jaar
Uit "Nagelaten Gedichten"



    ZO OOK GAAT DE GELIEFDE

Zo ook gaat de geliefde Mitri Karamasoff dood Ons op de schouders valt nu laat en schuin de schaduw des Iwan Om het lijden dankbaar worden en schijnbaar blijde het scherpe vechten van spin en bij verbeiden Soms reeds is schoon mijn hand gesloten alsof er geen verlangen over mijn vingers lag Het is een verre weg naar de passieloze berg van het blote schouwen Logos Tao
Uit "Nagelaten gedichten"



   WINTER


   De witte weg zucht 
   venster een stil leven 
   met de twee geranin 
   achter de ruit 
   waar ook leggen thans 
   mijn ogen
               op de bloemen 
               die zij schiepen
               dauw

Uit "Nagelaten gedichten"



    VALAVOND


   Snoek schiet diep
   laatste vollicht
   in moeras
                   Thans
                   zijn vissen visstil
   De planten zijn van God geschapen
   en dragen rust gerust het wonder van hun blaren 
   Langs wisseloevers 
   welke toch bestendig zijn 
   draagt iris mythos 
   schijnbaar ongeweten 
   doch zeker
                lieve rust
                          lieve rust

   Zoeven lost beek op
   zoeven vertesterk
   Verte rode-beuk-glimmen
   laatste berkschilferen
   De badende schoudert de beek
   middenbeuk van beekkerk
   beektorsen
   Boven bomen hangen late daglantaarns
   schakeringen
   Reeds
          laden bomen
          pijlers avonddragen
          diep smaragdgroen

   Een os is eenzaam 
   hij draagt z eenzaam 
   zijn vracht
   langs de landweg
          gaat een os eenzaam
          lang zijn weg
                        hij speelt mondharmonika

   Late libel beproeft opaal te zijn

               Libel
               de bomen zijn
                                  osserug

Uit "Nagelaten gedichten"



    LAND MEI

Regen valt bloesemvracht veelvuldig kaarst kastanjelaar Mei Mariamaand rustas staan seringestruiken ver ligt het vlondertje ding het vlondertje is Laat slaat meikever vensterruit wordend mij in rust geringe beweging kringetje kring Meikever legt zich verre zoeven rust
Uit "Nagelaten gedichten"



   WALS VAN KWART VOOR MIDDERNACHT

Alsof zij iets zingen ging trilt de luit en de lieve luit achterna hinkepinkt de piano linkepoot linkepoot Ik denk niet dat de luit iets zeggen zal kwart vr middernacht al trilt - zij trilt toch? - de luit nu weer Eer de luit daarover heeft gedacht of zij zingen zal kwart vr middernacht is het lang reeds kwart na middernacht Waarom trilt de luit dan zo klokjekwart vr middernacht Wist maar iemand dat dat trillen van de luit Lieveke dieveke doderideine do en deinen De luit heeft zich bedacht en zwijgt Heb ik dat van dat trillen wel verwacht
Uit "Nagelaten gedichten"



   ZEER KLEINE SPEELDOOS

Amarillis hier is in een zeepbel Iris hang de bel aan een ring en de ring aan je neus Amarillis Schud je 't hoofd speelt het licht in de bel met Iris Schud je fel breekt de bel Amarillis Waar is Iris Iris is hier geweest Amarillis aan een ring en de ring aan jouw neus Wijsneus Amarillis
Uit "Nagelaten gedichten"



    OUDE BEKENDEN

Rommelen rommelen in de pot waar is Klaas en waar is Zot Zot is in het stalleke in het stalleke van Bethlehem bij het Kerstekind Rommelen rommelen in de pot waar is Klaas en waar is Zot Klaas zoekt naar het stalleke naar het stalleke van Bethlem naar het Kerstekind Rommelen rommelen in de pot wat doet Klaas en wat doet Zot op een zucht zet Zot de deur van het stalleke zo vindt Klaas zijn weg naar het stalleke naar het Kerstekind Dank zij Zot zijn Klaas en Zot beiden in het stalleke bij het Kerstekind rommelen rommelen in de pot
Uit "Nagelaten gedichten"



   RIJKE ARMOEDE VAN DE TREKHARMONIKA

Rodica en Dodica waren aan elkaar gebonden zo heeft de vroedvrouw ze gevonden Rodica en Dodica de ooievaar speelt trekharmonika Op de trekharmonika schilderde de schilder Rodica en Dodica Rodica was net zo groot as Dodica op die trekharmonika Op de trekharmonika speelt het liedje van Rodica en Dodica Dodica had een vrijer lief en Rodica had er geen toch was Rodica net zo groot as Dodica Met een lange ruk is het liedje uit op de trekharmonika van Rodica en Dodica Dodica is dood en Rodica is rood toch was Rodica net zo groot as Dodica
Uit "Nagelaten gedichten"



    DE PROFUNDIS

Wij zijn de overwonnenen op de zuiderstrook der lage landen langs de zee De zee was niet ons goed al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand van bitterheid Soms is een plant ons goed nog en dieren Ik meen daarmee buiten de paarden schepershonden van Mechelen of Groenendaal die na de schilders de roem van Vlaanderen over de grenzen dragen Herkennen zij in ons hun maats der volle maat van slagen Zien paardenogen aan wier staren het denken om het leed verglijdt in de verte de ster die ons niet begeleidt Om de geranin die aan de vensters onzer hoeven God roepen met haar meekraplakken stemmen schokt de stilte en het verstarren
Uit "Nagelaten gedichten"



  SPLEEN POUR RIRE

Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen Het meisje dat te Pampelune geboren thans te Honoloeloe woont en in een rode lakkooi gevangen houdt een kobaltblauwe papegaai - zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren zoals gezeid de veren blauw de snavel en de poten geel - het meisje van Pampelune te Honoloeloe dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen anemonen op haar opalen borst kleine barokkoralen en om haar dijen niets (Vogelveren dorsten haar dijen niet te dragen zo zeer zijn dun haar dunne dijen) dit pampeluner meisje dat te Honoloeloe woont ken ik niet Priez toujours pour le pauvre Gaspard Il n'est pas encore mort ce soir
Uit "Nagelaten gedichten"



   GUIDO GEZELLE

Plant fontein scheut die schiet straal die spat tempeest over alle diepten storm over alle vlakten wilde rozelaars waaien stemmen van elzekoningen bloot Diepste verte verste diepte bloemekelk die schokt in de kelk van bei' mijn palmen en lief als de madelief Als de klaproos rood o wilde papaver mijn
Uit "Nagelaten gedichten"



   GEOLOGIE

Diepe zeen omringen het eiland diepe blauwe zeen omringen het eiland gij weet niet of het eiland van de sterren is daarboven gij weet niet of het eiland aan de aardas is diepe zeen diepe blauwe zeen dat het lood zinkt dat het lood zoekt dat het zinkend zoekt en zinkt zoekend zoekend zijn eigen zoeken en al maar door zinkt en al maar door zoekt diepe zeen blauwe zeen diepe blauwe zeen diepblauwe zeen zinken zoeken naar de omgekeerde sterren tweemaal blauw en tweemaal bodemloos Wanneer vindt het blauwe lood in de blauwe zee de groene wier en de koraalrif Een dier dat door het leven jaagt naar een gedachte vrede - een wanen in duizend duizendjarige sellen - gelijk een dier dat jaagt en aan zijn blinde vingers vindt alleen het herhalen van het gedane doen gelijk een dier zo zo zinkt het lood des zeemans Moest dit zinken langs uw ogen zijgen gij kende niet een groter leegheid
Uit "Nagelaten gedichten"



      MYTHOS

Een hoge hand steekt in de nacht en zij steekt vr de nacht omdat de nacht alleen is gene blauwheid aan 't einde van mijn ogen en vr de blauwe nacht schuift en witte duif zo een witte haas schuift voor uw ogen over de straat neem u in acht hij draagt uw leven over van d'ene schaal naar d'andere en gij weet niet wat dit beduidt
Uit "Nagelaten gedichten"



      FACTURE BAROQUE

Soms - wanneer de boten van hun zinnen sloegen aan de immer deinende rotswand van een reuk die openstaat op wonderlike dieren en planten die koortsdoorschoten tussen de blauwheid van de zee en de blauwheid van de lucht slechts zijn een vergelijken - soms slaat het verlangen der mensen zo hoog uit dat zij takelen de nederige boot en ter zee gaan in de zeilen speelt de wind een waan een oude waan die over de kim gekelderd lag tot de wind de hulzen stuk woei en uit de scherven walmt de wijn van deze waan van deze oude waan Geen kent het S.O.S.-gesein geenzijds der zinnekim en dat aan de bom van onze ziel er sprieten steken die alleen het trillen vatten van gene zijde Soms dringt de drang de droom tot een gestalte en wordt het lichaam droom
Uit "Nagelaten gedichten"



     LORELEY

Kom aan mijn borst kom aan mijn borst daar rust gij aan een lijf dat eenzaam is een bedden van uw eenzaamheid en eenzaam spelen uwe vingers langs het ontwarren van lange wier Achter de spiegel die verdrijft de onbestendigheid der dingen valt van uw handen het verlangen aan mijn opalen huid verglijdend een wezenloze droom kom aan mijn borst bed in mijn eenzaam' armen uw eenzaam lijf
Uit "Nagelaten gedichten"



      STILLEVEN

Van de fles met helder water tot de hals gevuld valt een endre heldere schaduw op het helder bord dat op de witte tafel weegt Zo schuift over uw ogekim - een zeil aan d'einderboog - uw ziel naar een gewaand daarbuiten en schept zij de geschapen dingen naar eigenwijze wijze En mee over uw ogekim glijdt een mildheid met uw kennen mee als fijne mikapoeder die met een blijde schittering de plaats der vraag bevult Zie door het heldere glas het heldere glas en door dees'held're dubbele wand de heldere ruit op deze blauwe nacht in deze heldere ruit die aan de nachtwand dun maar aanleunt zie het heldere glas en hoe uw oog een zielezeil op veel einders telkens schuift als op een touwestel vlak en eenvoudig
Uit "Nagelaten gedichten"



    ZON BRANDT DE ROZELAAR

Zon brandt de rozelaar zon brandt de glasscherve Kind geef acht hier liggen glasscherven
Uit "Nagelaten gedichten"



    IS HET LICHTMIS

Is het Lichtmis licht mist op het dorp keer om de kom
Uit "Nagelaten gedichten"



     OMFLOERSDE TAMBOERIJNEN

Mijn ogen zijn omfloersde tamboerijnen al roert de hand daarbuiten luide de huid hun klank in zich gekeerd blijft dof Mijn ogen zijn omfloersde tamboerijnen maar hebt daarmee geen medelijden
Uit "Nagelaten gedichten"



    NOG SLOEG NIET OM UW LUIDE LIJF

Nog sloeg niet om uw luide lijf het hardst verlangen Ver van vrede en bevrediging schuilt de lach - te luide en nog niet lui - in d'uiterlikste kuilen van uw mond Uw ogen zinken niet in hunner kassen verste verten Nog slaan de neusvleugels niet van de binnengloed het doffe lied
Uit "Nagelaten gedichten"



    SNIJD VAN DE STRUIK DE SERINGEN

Snijd van de struik de seringen stel de bloemen in een aarden vaas
Uit "Nagelaten gedichten"



    LEG UW HOOFD ZO IN MIJN ARM

Leg uw hoofd zo in mijn arm dat van uw voorhoofd naar uw mond mijn blik schuive over de kam van uw neus Leg uw hoofd zo ik leg op uw mond mijn hand wees rust
Uit "Nagelaten gedichten"



   POLDERLANDSE ARKADIA

Over het bij vlekken zongeplengde dak hangt de beuk zijn loof van dieper rood Raamkozijnen glimmen groen en vatten terracotta bloemepotten daarin geranin groeien van het esmeralden blad met doffe kring naar meekraplakken bloemen Op de dijkweide weidt zijn zwijnen een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde okarino speelt De klanken wuiven licht zo wuiven ook de beukeblren alsof zij in hun wuiven roerloos waren Wie met een luit in het hart door 't land gaat en in het water van zijn ogen stuwt het worden van een zang perst hij niet op zijn lippen uw-Amarillis-schone naam
Uit "Nagelaten gedichten"



    ONBEDUIDENDE POLKA

Een Arlequin in watergroen versleten roze draagt Colombine de hof is groot de bomen hoog het roodste rood van de ahorn op 't diepste groen van dennen wij stappen kleine stappen - hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen - het pak van Arlequin is watergroen opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok en als de schaduw zij van uw assen haar wanneer de zon drin kleine Colombine mijn stappen zijn nog kleiner nog kleiner dan jij
Uit "Nagelaten Gedichten"



   JONG LANDSCHAP

Zo staan beiden bijna roerloos in de weide het meisje dat loodrecht aan een touw des hemels hangt legt hare lange hand op de lange rechte lijn der geit die aan haar dunne poten de aarde averechts draagt Tegen haar wit en zwart geruite schort houdt het meisje dat ik Ursula noem - in 't spelevaren met mijn eenzaamheid - een klaproos hoog Er zijn geen woorden die zo sierlik zijn als ringen in zeboehorens en tijdgetaand zoals een zeboehuid - hun waarde bloot naar binnen schokken Zulke woorden las ik gaarne tot een garve voor het meisje met de geit Over de randen van mijn handen tasten mijn handen naar mijn andere handen onophoudelik
Uit "Nagelaten gedichten"



   ONBEWUSTE AVOND

Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht Op de vondel staat een late zwaan Zo eenzaam is niet n van ons en roerloos Niet n van ons laait zo hartstochtelik een vlam zich toewaarts als dees' rode beuk Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat - alleen een gipsen garve gaart schuine scherven nog van 't schaarse licht - valt een kleine rust maar op het jonge paar dat voorbij schuift mij dinggesloten en vervreemd Zo nu de kiezel niet kraakte onder mijn treden was ik zonder verleden in de kom van deze stilte gegleden
Uit "Nagelaten gedichten"



   POLONAISE

Ik zag Cecilia komen op een zomernacht twee oren om te horen twee ogen om te zien twee handen om te grijpen en verre vingers tien Ik zag Cecilia komen op een zomernacht aan haar rechterhand is Hansje aan haar linkerhand is Grietje Hansje heeft een rozekransje Grietje een vergeet-mij-nietje de menseneter heeft ze niet gegeten ik heb ze niet vergeten ei ei ik en gij de ezel speelt schalmei voor Hansje en voor Grietje Hansje met zijn rozekransje Grietje met haar vergeet-mij-nietje zijn langs de sterren gegaan Venus is van koper de andere zijn goedkoper de andere zijn van blik en van safraan is Janneke-maan Twee oren om te horen twee ogen om te zien Twee handen in het lege en verre vingers tien
Uit "Nagelaten gedichten"



   OPPERVLAKKIGE CHARLESTON

Als je van het meisje van Milwaukee houdt van het meisje houdt van het meisje van Milwaukee houdt - van de nacht vallen de sterren veel en blijven aan de huizen hangen Batschari Zigaretten Batschari Zigaretten Sarotti ist so ssz und schn - Als je van het meisje van Milwaukee houdt schaak ze in een ford schaak ze in een ford de vader die is dominee de broer die woont te Chicago in Oklahoma woont de olieoom en je sienjaal een saksofoon schaak ze in een ford schaak ze in een ford de negers hebben dikke lippen de negers hebben dikke rode lippen Je voert je bruid naar Texas heen in Texas woont een dominee in Texas woont een goeie dominee en je sienjaal een saksofoon in Texas woont een dominee Je voert je bruid naar Texas heen Je stuurt een telegram naar Chicago de nacht is klaar en morgen ben-je miljoenair dan vin-je de methode de maan als lichtreklaam Als je van het meisje van Milwaukee houdt schaak ze in een ford - rem niet rem niet - Je voert je bruid naar Texas heen de negers hebben dikke lippen de negers hebben dikke rode lippen en alle dominee's zijn goed Als je van het meisje van Milwaukee houdt van haar houdt ram rem de trem ram rem
Uit "Nagelaten gedichten"



    BERCEUSE VOOR VOLWASSENEN

Wanneer de zandman nog eens komt - maar hij komt niet meer - zullen wij slapen gaan en dromen van een droom die niet gedroomd werd Ach alle mensen slapen goed die de deur op grendel weten
Uit "Nagelaten gedichten"



     BERCEUSE Nr. 2

Slaap als een reus slaap als een roos slaap als een reus van een roos reuzeke rozeke zoetekoeksdozeke doe de deur dicht van de doos Ik slaap
Uit "Nagelaten gedichten"



     HET DORP

Een vleermuis aan de nacht hangt niet uw adem aan een vreemde adem zo gij dit beseft het dorp en de mensen nacht'lik huis aan huis n licht - wellicht bij de pastoor - en langs uw weg een late koe In de wig van weg en stroom is van de leegte zo het dorp alsof 't een boot was die maar voor korte tijd op anker ligt Om het staketsel kletst het donkere water gemeten en vreemder dan een moorden zonder gil Gij weet dat er geen gelaat is waar gij binnen kunt als in uw huis En gij stoot overal der dingen oppervlak een spiegel van uw eenzaamheid een teller van uw korte reis
Uit "Nagelaten gedichten"



     AVONDGELUIDEN

Er moeten witte hoeven achter de zoom staan van de blauwe velden langs de maan 's avonds hoort gij aan de verre steenwegen paardehoeven dan hoort gij alles stille waan van verre maanfonteinen zijpelt plots water -gij hoort plots het zijpelen van avondlik water - de paarden drinken haastig en hinniken dan hoort men weer hun draven stalwaarts
Uit "Nagelaten gedichten"



     BOERE-CHARLESTON

Tulpebollen bolle tulpen tulpetuilen rozetuilen boererozen boerewangen boerelongen boerelongen ballen wangen wangen ballen bekkens ballen bolle bekkens bugel en basson - o hop! wie heeft er de kleine bugel gezien wie heeft er de grote bugel gezien en wie Gaston met zijnen basson Marie-Katelijne Marie-Katerien want dit is geen pavane of geen sarabande meer dat is geen gigue of geen allemande meer en geen wals dat is 'nen charleston 'nen boerecharleston van Gaston op zijnen basson En wie heeft er de kleine bugel gezien en wie heeft er de grote bugel gezien en wie Gaston met zijnen basson De kleine bugel zit in 'nen rozetuil bij Rozalie de grote bugel zit in de sjees bij Melanie Marie-Katelijne Marie-Katerien En Gaston die zit In de Ton ik vraag u pardon Bolle wangen ballen bekkens bugel en basson
Uit "Nagelaten gedichten"



      ALPEJAGERSLIED

Voor E. du Perron Een heer die de straat afdaalt een heer die de straat opklimt twee heren die dalen en klimmen dat is de ene heer daalt en de andere heer klimt vlak vr de winkel van Hinderickx en Winderickx vlak vr de winkel van Hinderickx en Winderickx van de beroemde hoedemakers treffen zij elkaar de ene heer neemt zijn hoge hoed in de rechterhand de andere heer neemt zijn hoge hoed in de linkerhand dan gaan de ene en de andere heer de rechtse en de linkse de klimmende en de dalende de rechtse die daalt de linkse die klimt dan gaan beide heren elk met zijn hoge hoed zijn eigen hoge hoed zijn bloedeigen hoge hoed elkaar voorbij vlak vr de deur van de winkel van Hinderickx en Winderickx van de beroemde hoedemakers dan zetten beide heren de rechtse en de linkse de klimmende en de dalende eenmaal elkaar voorbij hun hoge hoeden weer op het hoofd men versta mij wel elk zet zijn eigen hoed op het eigen hoofd dat is hun recht dat is het recht van deze beide heren
Uit "Nagelaten gedichten"



    ZELFMOORD DES ZEEMANS

De zeeman hij hoort de stem der Loreley hij ziet op zijn horloge en springt het water in
Uit "Nagelaten gedichten"



     SOUVENIR

Schoon d'avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen het donker zwaar hangt als een klos en overdadig ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag en uit het vuur van 't rosse loof persten zij die geur der aarde daarop ons dulle zinnen de herrefst toewaarts matelik glijden Dees'overdaad van zinnelike wondren van lichten en van geuren is z lauw en vol dat gij niet kunt begrijpen waarom aan 't eind van deze dag geen lach zich legt over uw brede mond zoals een ree languit en lui zich aan een rotswand legt
Uit "Nagelaten gedichten"



     OGEN

Zijn oog glijdt aan het vreemde oog dat haar oog is zoals een zeil aan d'einder schuift daarvan gij denkt nu schuift het om de einder om Maar lang zo glijdt het zijn glijden al maar door zodat het roerloos hangt aan d'einderkom of roerloos ligt in d'einderkuip
Uit "Nagelaten gedichten"



     DE OUDE MAN *

Een oud man in de straat zijn klein verhaal aan de oude vrouw het is niets het klinkt als een ijl treurspel zijn stem is wit zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet tot het staal dun werd Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem boven de lange zwarte jas De oude magere man in zijn zwarte jas gelijkt een zwarte plant Ziet gij dit snokt de angst door uw mond het eerste smaken van een narkose
Uit "Nagelaten Gedichten"

* Van Ostaijens' laatste gedicht



MELOPEE


Onder de maan schuift de lange rivier Over de lange rivier schuift moede de maan Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee Langs het hoogriet langs de laagwei schuift de kano naar zee schuift met de schuivende maan de kano naar zee Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man Waarom schuiven de maan en de man getween gedwee naar de zee.




Heine & Paul Van Ostaijen - 'Loreley'

Dandy & Dichter - (home)


Vlaamse dichters

Nederlandse dichters

Dode-Dichterssoos  - Nederlandse en Vlaamse dichters


Homepage


Pozieweb-Poetryweb:  pageviews since/sinds 21-03-2002: 

Statist. Pozieweb-Poetryweb:
  Free counter and web stats      © Gaston D'Haese: 18-09-2003.
Laatste wijziging: 11-10-2013.   E-post: webmaster

Statist. Dandy & Dichter: