Poëzie - Sappho - Poetry
Poems by Sappho
(English / Nederlands)

Sapphic poetry - Sapfische poëzie
(English / Nederlands)

Poèmes de Vivien, Cantel et Louÿs
(Français / English / Nederlands)

Sapfische gedichten in het Nederlands

Sappho (ca. 600 BC)

Sappho is een Oudgriekse dichteres die haar gedichten
schreef in Aeolisch dialect. In Mytilene op het eiland
Lesbos had zij een kostschool voor meisjes. Zij onderwees
in muziek, dans, poëzie en... de liefde.
Er is maar één gedicht 'volledig' overgebleven (Bede aan
Aphrodite). Toch zijn er veel fragmenten bewaard, deels
op papyrus.

Sappho, an ancient Greek poetess, wrote her poems
in Aeolic dialect. In Mytilene on the Isle of Lesbos
she had a boarding school for girls. She taught music,
dance, poetry and... love.
There is only one poem 'completely' preserved (Ode
to Aphrodite). Yet a lot of fragments are saved,
partly on papyrus.

Poëzie van Sappho op papyrus
Sapphos' poetry on papyrus

'Sappho van Lesbos is de tiende Muze'

'Sappho of Lesbos is the tenth Muse'


'Wat leerde Sappho de meisjes anders dan de liefde'

'What else did Sappho teach these girls but love'


Lucas Cranach de oudere,
Venus en Cupido, 1509
Hermitage, St. Petersburg
Venus en Cupido
Lucas Cranach I


That loosener
of limbs, Love
strikes me down
and bittersweet

Weer siddert in mij
de Liefde
die het lichaam tart
dat bitterzoet
en onweerstaanbaar

In the spring twilight
the full moon is shining:
girls take their places
as though around an altar

In de lenteschemering
schijnt de vollemaan:
meisjes stellen zich op
alsof ze rond een altaar staan

Like the sweet apple
is blushing at the end of a twig
high in the highest twigs
forgotten by pickers
no, not forgotten
but to high to pluck

Zoals de zoete appel
bloost aan het eind van een tak
hoog in de hoogste twijgen
vergeten door plukkers
neen, niet vergeten
maar buiten bereik

ik beef over
al mijn leden

Maar jij Atthis
haat zelfs
de gedachte aan mij

en laat mij
in de steek
voor Andromeda


Tonight I've watched the moon
and then the Pleiades go down

The night is now half-gone
youth goes

I am in bed alone


Vannacht heb ik de maan aanschouwd
en zag de Pleiaden ondergaan

De nacht is nu halfweg
jeugd gaat voorbij

Ik lig alleen in bed

It is the Muses
who have caused me
to be honoured
they taught me their craft

Het zijn de Muzen
die er voor zorgden
dat ik geëerd werd
Zij leerden mij hun kunst


...when she left, she wept:
'I wish I were dead'

she kept repeating:
'Sappho, I go unwillingly
this parting must be endured'

I said: 'farewell
and remember me
who's shackled by love

think of our gifts to Aphrodite
and all the loveliness
that we shared

all the violet tiaras
broided rosebuds, dill and crocus
twined around your slim neck

all the sumptuous
and princely myrrh
poured on your body

and your longing
soothed on a soft bed'

Kahlil Gibran
*Besharri 1883 - New York 1931
Lebanese writer and painter


'ik ware liever dood'
huilde ze bij het afscheid

en ze bleef herhalen:
'ach Sappho, dit is vreselijk
ik wil je niet verlaten'

ik antwoordde haar:
'vaarwel, maar blijf denken
aan onze liefdesband

en de offers aan Aphrodite
en alle mooie dingen
die wij samen beleefden

vele kransen van viooltjes
rozen, dille en krokussen
heb je hier geschikt

en heel wat guirlandes
gevlochten met bloemen
om je slanke hals gedaan

en met veel kostbare
en vorstelijke balsem
je lichaam gezalfd

en op een zacht bed
je verlangen gesust'


Immortal Aphrodite - throned in splendor
enchantress and daughter of Zeus
Lady I beg you - don't crush down my spirits
with pains and torments

but come here, if ever at another time
you heard my distant pleadings
you left your father's golden house
and yoked to your shining car

beautiful wing-whirring swans
who brought you swiftly from heaven
down through the sky's bright ether
to the dark earth

Suddenly you stood before me with a smile
on your deathless face - you asked me why
I had called you and what would ease the pain
of my frantic mind

"Who should Persuasion summon here
to soothe the sting of your passion this time?
Sappho who is abusing you?
Who is treating you cruelly?

Now she runs away but she'll soon pursue you
she now rejects your gifts but soon she'll give them
she now doesn't love you but soon her heart will burn
though unwillingly"

Come to me once more and lessen my torment
take the bitter care from my mind
and give me all I long for
Godess fight as my ally in all my battles

Aphrodite (Gr) - Venus (Lat), 100 BC


Onsterfelijke Aphrodite op je luisterrijke troon
betoverende dochter van Zeus
ik smeek u Vrouwe - verpletter mijn geest niet
onder kwelling en smart

maar kom mij te hulp zoals vroeger
toen je mijn verre klaagzang hoorde
en je vaders schitterende huis verliet
in je gouden wagen

met prachtige zwanen bespannen
die je in volle vaart van de hemel
door de heldere ether voerde
naar de donkere aarde

stralend met je onsterfelijke glimlach
stond je voor mij en vroeg wat er scheelde
"Waarom riep je mij en wat kan de pijn stillen
van je woelige geest

wie zou ik moeten overreden
om je liefdesverdriet te stoppen
Sappho over wie klaag je
en wie doet je vreselijk lijden?

ze ontloopt je nu maar spoedig zal ze je zoeken
nu weigert ze geschenken maar straks zal zij er geven
nu versmaadt ze je liefde
maar morgen zal ze je beminnen
tegen haar wil in"

Kom bij me zoals weleer en sus mijn smart
laat me niet bitter smachten
en geef me alles wat ik verlang
Godin, vecht altijd aan mijn zijde

Hertaling Lepus

I took my lyre and said
come now my heavenly
tortoise shell - become
a speaking instrument

Charles-August Mengin (1853-1933)
Sappho met lier (Oil on canvas)
Manchester Art Gallery B

ik nam mijn lier en zei
kom nu mijn hemelse
schildpad - word
een sprekend instrument


Naar boven - Upward



Her breast is fit for pearls,
But I was not a 'Diver'-
Her brow is fit for thrones
But I have not a crest.
Her heart is fit for home-
I -a Sparrow- build there
Sweet twigs and twine
My perennial nest.

Emily Dickinson


Haar boezem pronkt met parels,
Maar ik was geen 'Duiker'-
Zij is bestemd voor een troon
Maar ik heb geen kroon.
Haar hart dient als huis-
Ik -een Mus- bouwde er
Mijn huwelijksnest
Met zachte twijgjes en tweern.


Her sweet weight on my Heart a Night
Had scarcely deigned to lie-
When, stirring, for Beliefs delight,
My Bride had slipped away -If 't was a Dream-
Made solid-Just the Heaven to confirm-
Or if Myself were dreamed of Her-
The power to presume -With Him remain- who unto Me-
Gave -even as to All-
A Fiction superseding Faith-
By so much -as 't was real-

Emily Dickinson  (1830-1886)

Aphrodite - Venus

In Greek mythology she is the goddess of love
and beauty. Her counterpart is the Roman
goddess Venus.

In de Griekse mythologie is zij de godin
van de liefde en de schoonheid.
De Romeinen noemden haar Venus.


Haar zoet gewicht op mijn Hart bij Nacht
Amper neergevlijd-
Toen, wakkerwordend , door Lustgevoel,
Mijn Bruid wegglipte -Als het een tastbare Droom was-
Laat de Hemel het dan bevestigen-
Of als Ikzelf gedroomd werd door Haar-
Wat ik sterk vermoed -Blijft Hij over- die aan Mij-
Schonk -zoals aan Iedereen-
Een Verdichtsel in plaats van Geloof-
Zo diep -als was het echt-


Wild Nights – Wild Nights!
Were I with thee
Wild Nights should be
Our luxury!

Futile – the Winds —
To a Heart in port —
Done with the Compass —
Done with the Chart!

Rowing in Eden —
Ah, the Sea!
Might I but moor – Tonight —
In Thee!

Emily Dickinson  (1830-1886)


Wilde Nachten - Wilde Nachten!
Als ik hen met U deelde
Dan waren deze wilde Nachten
Onze weelde!

Nietig - de Winden -
Voor een aangemeerd Hart-
Weg met het Kompas-
Weg met de Kaart!

Roeiend in Eden-
O, de Zee!
Mocht ik maar ankeren - Vannacht-
In U!

Dominee Charles Wadsworth was de geheime
minnaar van Emily Dickinson. Toch blijkt uit
de voorgaande gedichten en uit briefwisseling,
dat zij ook een lesbische verliefdheid heeft
gekoesterd -die al of niet platonisch was-
voor haar schoonzuster Susan Gilbert.

Reverend Charles Wadsworth was Emily
Dickinsons' secret lover. She may also
have been in love with Samuel Bowles,
but the evidence that is available shows
that the person who most affected her life
and her work, was her sister -in-law Susan


What shall I send my sweet today,
When all the woods attune in love ?
And I would show the lark and dove,
That I can love as well as they.

I'll send a locket full of hair,
But no, for it might chance to lie
Too near her heart, and I should die
Of love's sweet envy to be there.

A violet is sweet to give,
Ah stay! she'd touch it with her lips,
And, after such complete eclipse,
How could my soul consent to live ?

I'll send a kiss, for that would be
The quickest sent, the lightest borne
And well I know tomorrow morn
She'll send it back again to me.

Go, happy winds; ah do not stay,
Enamoured of my lady's cheek,
But hasten home, and I'll bespeak
Your services another day !

Matilda Betham-Edwards  (1836-1919)

Birth of Aphrodite 
by William Bouguereau
Musée d'Orsay, Paris
Geboorte van Aphrodite
Aphrodites' birth


Wat zal ik vandaag mijn liefste sturen
nu alle bossen zo liefelijk zijn ?
Zoals bij leeuwerik en hermelijn
zal mijn zoete liefde blijven duren.

Ik zal haar sturen een lok met haar,
die ze zal koesteren op haar hart;
Ik zal vertederd zijn en verward,
omdat ik hoop alleen te zijn met haar.

Een viooltje is mooi om te geven;
O, als zij het raken mocht met haar mond,
zou ik na die verrukkelijke stond,
zonder haar nog verder kunnen leven ?

Ik zal haar een kus sturen, vrij en blij,
want dat is een vlindervlugge wijze,
omdat ik morgen ten allen prijze,
weten wil of zij er ook een stuurt aan mij.

Ga goede wind, naar andere oorden,
verliefd op haar wangen die je streelde.
Ga nu vlug en wat jij met ons deelde,
verdient mijn dank, maar ik vind geen woorden.

Matilda Betham-Edwards  (1836-1919)

Naar boven - Upward


I put your leaves aside,
One by one:
The stiff, broad outer leaves;
The smaller ones,
Pleasant to touch, veined with purple;
The glazed inner leaves.
One by one
I parted you from your leaves,
Until you stood up like a white flower
Swaying slightly in the evening wind.

White flower,
Flower of wax, of jade, of unstreaked agate;
Flower with surfaces of ice,
With shadows faintly crimson.
Where in all the garden is there such a flower?
The stars crowd through the lilac leaves
To look at you.
The low moon brightens you with silver.

The bud is more than the calyx.
There is nothing to equal a white bud,
Of no colour, and of all,
Burnished by moonlight,
Thrust upon by a softly-swinging wind.

To Amy Lowell  (Love-poems)

Amy Lowell (1874-1925) had a lesbian relationship
with the actress Ada Rusell.

Amy Lowell (1874-1925) had een lesbische relatie
met de actrice Ada Rusell.


Ik deed je blaren opzij,
een voor een:
De stijve, brede buitenblaren;
De kleinere,
purper geaderd, aangenaam om voelen;
De blinkende binnenblaren.
Een voor een
plukte ik je blaren,
totdat je recht stond als een witte bloem
lichtjes deinend in de avondwind.

Blanke bloem,
Bloem uit was, uit jade, uit gaaf agaat;
Bloem met oppervlakken van ijs,
Met schaduwen getint met karmozijn.
Waar vind je nog zo'n bloem in de tuin?
De sterren priemen door de lilablaren
Om naar jou te kijken.
De lage maan doet je glanzen met zilver.

De knop is meer dan de bloemkelk.
Er is niets dat de witte knop evenaart,
Kleurloos, en alle kleuren samen,
Verhelderd door maanlicht,
Gewiegd door een zachte wind.

 Naar Amy Lowell


I love your throat, so fragant, fair,
The little pulses beating there;
Your eyebrows' shy and questioning air;
I love your shadowed hair.

I love your flame-touched ivory skin;
Your little fingers frail and thin;
Your dimple creeping out and in;
I love your pointed chin.

I love the way you move, you rise;
Your fluttering gestures, just-caught cries;
I am not sane, I am not wise,
God! how I love your eyes !

Angelina Weld Grimké  (1880-1958)

The majority of Angelina's poems are love poems
to women.


Ik hou van je hals, waar hartstocht luwt,
van het bloed dat er zachtjes stuwt,
van je wenkbrauwen gefronst tot vraag,
van je haar als lommer van een haag.

Ik hou van je huid, gaaf en blank;
Van je kleine vingers, fijn en slank;
Ik hou van je puntige kin
en het speelse kuiltje er in.

Ik hou van hoe je komt en gaat
en hoe jij je uit en ligt of staat;
Ik ben niet wijs, 't is niet gelogen,
Jezus! hoe hou ik van je ogen!

Angelina Weld Grimké  (1880-1958)
Afro-Amerikaanse dichteres

Het leeuwendeel van Angelina's poëzie gaat
over haar romantische liefde voor vrouwen.


Ah me! I cannot sleep at night;
And when I shut my eyes, forsooth,
I cannot banish from my sight
The vision of her slender youth.

She stands before me lover-wise,
Her naked beauty fair and slim,
She smiles upon me, and her eyes
With over fierce desire grow dim.

Slowly she leans to me. I meet
The passion of her gaze anew,
And then her laughter, clear and sweet,
Thrills all the hollow silence through.

O, siren with the mocking tongue !
O beauty, lily-sweet and white !
I see her, slim and fair and young.
And ah! I cannot sleep tonight.

Marie Madeleine
Lesbian poems & short biography

Marie-Madeleine was only sixteen, when her poetry
and prose caused admiration and scandal, especially
in the high society of Berlin. She was bisexual
and addicted to morphine.

Ze was pas zestien, toen haar poëzie en proza
al bewondering en schandaal veroorzaakten, vooral
in de Berlijnse beau monde van de jaren 1920.
Marie-Madeleine heeft een zeer turbulent leven
geleid. Ze was biseksueel en verslaafd aan morfine.


Owee! Ik kan niet slapen vannacht;
Ik sluit mijn ogen en onverwacht
verschijnt zij in een visioen en lacht
en straalt van jeugdige levenskracht.

Ik kan niet anders dan haar gedogen;
Blond en slank in haar naakte luister,
glimlacht zij naar mij en haar ogen
vol fel verlangen worden duister.

Langzaam neigt ze naar me toe. Ik kruis
de laaiende passie in haar blik
en dan dringt haar lach, helder en zoet,
in de ijlte door, op dat ogenblik.

O sirene met de tartende tong !
O schoonheid, wit en leliezacht !
Ik zie haar, blond en slank en jong
en ach, ik kan niet slapen vannacht.

Marie Madeleine
Lesbian poems & short biography


Les arbres ont gardé du soleil dans leurs branches.
Voilé comme une femme, évoquant l’autrefois,
Le crépuscule passe en pleurant… Et mes doigts
Suivent en frémissant la ligne de tes hanches.

Mes doigts ingénieux s’attardent aux frissons
De ta chair sous la robe aux douceurs de pétale…
L’art du toucher, complexe et curieux, égale
Les rêves des parfums, le miracle des sons.

Je suis avec lenteur le contour de tes hanches,
Tes épaules, ton col, tes seins inapaisés.
Mon désir délicat se refuse aux baisers;
Il effleure et se pâme en des voluptés blanches.

   Renée Vivien - 1877-1909)

Lesbian tenderness


The trees have kept some sun in their branches.
Veiled like a woman, evoking another time,
The twilight passes, weeping... My fingers climb
Trembling, provocative, the line of your haunches.

My ingenious fingers wait when they have found
The petal flesh beneath the robe they part...
How curious, complex, the touch, this subtle art
As the dream of perfumes, the miracle of sound.

I follow slowly the glorious contours of your hips,
Your shoulders, your neck, your unappeased breasts.
In your white voluptuousness my desire rests;
It swoons and refuses itself the kisses of your lips.

   Renée Vivien  (in English) - (1877-1909)


De bomen bewaarden wat zon in hun takken.
Zoals een gesluierde vrouw in een andere tijd,
Verdwijnt de wenende schemering... Mijn vingers
Volgen trillend en uitdagend de lijn van je heupen.

Mijn listige vingers treuzelen als ze onder het kleed
je huiverend vlees voelen, dat zacht is als petalen...
De kunst van het tasten, complex en nieuwsgierig,
Evenaart de droom van parfum, het wonder van klanken.

Ik volg langzaam de contouren van je heupen,
Je schouders, je nek, je onbevredigde borsten.
Mijn kiese begeerte wijst je kussen af;
Ze beroert en bezwijmt in blanke wellust.

   Renée Vivien  (in het Nederlands) - (1877-1909)


Dans ce lit, aux molles clartés
Tombant d'une lampe d'albâtre,
Voyez s'entrelacer, s'ébattre
Deux serpents, deux jeunes beautés.

Des serpents ! non ce sont des cygnes
Par la grâce et par la fraîcheur,
L'aile frémit en sa blancheur,
Brisant les ombres et les lignes.

Pourquoi ces soupirs, ces sanglots,
Couple ardent, dont le sein palpite ?
La fureur de Sapho t'agite :

Ensemble vous videz à flots
Vos coupes de chair, loin de l'homme,
O précieuses de Sodome !

   Henri Cantel - Poèmes lesbiens


Aanschouw dit bed, in het zachte licht
van een lamp uit albast,
waar twee jonge mooie slangen,
zich verstrengelen en vermaken.

Hoezo slangen! Zwanen zijn het
omwille van hun frisheid en gratie;
Hun blanke vleugels sidderen,
en verstoren schaduwen en contouren.

Waarvoor deze zuchten en snikken,
vurig paar met bevende boezems ?
De vervoering van Sappho windt jullie op:

Geen nood aan een man, want samen
zwelgen jullie gulpen vleselijk genot,
O dierbaren van Sodoma !

© Vertaald door Lepus

Henri Cantel  (1869)


Avec soin, elle ouvrit d'une main sa tunique
et me tendit ses seins tièdes et doux,
ainsi qu'on offre à la déesse
une paire de tourterelles vivantes.

'Aime-les bien', me dit-elle; 'je les aime tant!
Ce sont des chéris, des petits enfants.
Je m'occupe d'eux quand je suis seule.
Je joue avec eux; je leur fais plaisir.

Je les lave avec du lait. Je les poudre
avec des fleurs. Mes cheveux fins qui les
essuient sont chers à leurs petits bouts.
Je les caresse en frissonnant.
Je les couche dans de la laine.

Puisque je n'aurai jamais d'enfants,
sois leur nourrisson, mon amour; et,
puisqu'ils sont si loin de ma bouche,
donne-leur des baisers de ma part.'

Pierre Louÿs   (1870-1925)


Carefully she opened her tunic with one hand
and reached me her tepid and soft breasts,
as one offers to the goddess
a pair of living turtle-doves.

'Love them', she said, 'I love them so much.
They are darlings, little children.
I take care of them when I am alone.
I play with them and give them pleasure.

I wash them with milk. I powder them
with flowers. My fine hair is dear
to their small buds when I dry them.
I'm shivering when I cherish them.
I tuck them in wool.

Will you be their suckling, my love,
for I will never have children
and since they are so far from my mouth,
give them kisses in my place.'

©Translation Lepus

  Tedere aanraking
Tender touch


Omzichtig deed zij met één hand haar tunica open
en reikte mij haar zachte bloedwarme borsten,
zoals men aan de godin
een koppel levende tortelduiven offert.

'Bemin ze vurig', zei ze, 'ik zie ze zo graag.
Het zijn echte schatjes, kleine kleuters.
Als ik alleen ben zorg ik voor hen.
Ik speel met hen en schenk ze plezier.

Ik baad ze in koele melk en poeder ze
met bloemen. Mijn fijne haren drogen hen
en zijn teder aan hun knopjes.
Ik streel ze huiverig als ik ze
te slapen leg in zachte wol.

Lieveling wees jij hun zuigeling,
want nooit zal ik kinderen baren
en omdat ze zo ver zijn van mijn mond,
kun jij ze kussen geven in mijn naam.'

© Alle vertalingen in het Nederlands zijn van Lepus

Gustave Courbet (1819 - 1877)
The Sleepers (1866) 
Oil on canvas (200 x 135 cm)
Musée du Petit Palais (Paris)
Luxure et paresse - Gustave Courbet (1819-1877)

Naar boven - Upward

(in het Nederlands)

Renée Vivien - Poèmes lesbiens
(en Français)

Renée Vivien - 2 gedichten & biografie
(in het Nederlands)

Renée Vivien - 1 poem & biography
(in English)

Marie Madeleine - Lesbian poems
(in English)

Marie Madeleine - Lesbische gedichten
(in het Nederlands)

Lucie Delarue - Poèmes lesbiens
(en Français)

Dead Poetesses Society

Club des Poétesses


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

© Gaston D'Haese: 01-03-2002.
Update 03-08-2016.

E-mail: webmaster