Ondina


Chanson


De aanraking


Biografie


Bibliografie

Renée Vivien - Poëzie
Renée Vivien

Renée Vivien (Londen °1877 - Parijs +1909) 
Pseudoniem van Pauline Mary Tarn.
Britse dichteres die in het Frans schreef.

Ondina



Je lach is helder, je streling is diep;
Je koude kussen beminnen het begane kwaad;
Je ogen zijn blauw zoals een lotus op een golf,
en je voorhoofd is zuiverder dan waterlelies.

Je vorm vlucht, je beweging is vloeiend;
Je haren lijken op wuivend riet;
Je stem ruist zoals een verraderlijke vloed;
Je armen zijn buigzaam als riet.

Langs het hoge riet van rivieren, wiens omhelzing
verstrengelt, versmacht, wreedaardig wurgt;
Diep in de golven, dooft een doodsstrijd
in een nachtelijke bezwijming.


Uit 'Etudes et préludes' - 1901



Ondina was een waternimf die hartstochtelijk verliefd
werd op een man. Zij mocht met hem omgaan,
maar zou sterven als hij ontrouw was.


     Chanson

Hoe vergeten en weerstaan,
Jouw mooie serene leest,
Het ivoor van het lichaam,
De wellust in bloed en geest ?

Voel je dat moment niet weer,
Van dat liefdedronken uur ?
Mijn hart ging heftig tekeer
Door die bevlogen kus vol vuur.

En zal hij ooit weerkomen
Diezelfde verrukkelijke stond ?
Vergeten, herbeleven en dromen
Zoals ik gedroomd heb op je mond ?


Uit 'Etudes et préludes' - 1901


      De aanraking

De bomen bewaarden wat zon in hun takken.
Zoals een gesluierde vrouw in een andere tijd,
Verdwijnt de wenende schemering... Mijn vingers
Volgen trillend en uitdagend de lijn van je heupen.

Mijn listige vingers treuzelen als ze onder het kleed
je huiverend vlees voelen, dat zacht is als petaaltjes...
De kunst van het tasten, complex en nieuwsgierig,
Evenaart de droom van parfum, het wonder van klanken.

Ik volg langzaam de contouren van je heupen,
Je schouders, je nek, je onbevredigde borsten.
Mijn kiese begeerte wijst je kussen af;
Ze beroert en bezwijmt in blanke wellust.


Uit 'Evocations' - 1903

© Hertalingen van Lepus



Renée Vivien

Biografie

Renée Vivien (Londen °1877 - Parijs +1909) was het pseudoniem van Pauline
Mary Tarn.  Zij schreef in het Frans maar was opgevoed in Engeland.  Op haar
eenentwintigste emigreerde zij definitief naar Frankrijk, nadat zij en haar
Amerikaanse moeder het fortuin hadden geërfd van Viviens' Schotse vader.
Violet Shilleto -Viviens' jeugdvriendin en minnares- introduceerde haar eind 1899
bij Natalie Clifford Barney.  Deze laatste was een rijke Amerikaanse schrijfster
die een actief lesbisch leven leidde in Parijs en ook een relatie had met, ondermeer,
de courtisane Liane de Pougy, Gravin Elisabeth de Gramont, de Amerikaanse
schilderes Romaine Brooks en de Normandische schrijfster Lucie Delarue.
Barney stichtte een literair salon (Rue Jacob 20) en organiseerde er ook feesten
voor vrouwen in haar kleine Griekse tempel (Temple de l’Amitié).  Vivien begon
een intieme relatie met haar, maar leed onder de ontrouw van haar promiscue
minnares. Bovendien werd ze erg aangegrepen door de dood van Violet Shilleto
in 1901, die niet alleen haar boezemvriendin was, maar ook een inspiratiebron
voor haar poëzie.  Voor de tweede keer in haar leven deed ze een zelfmoordpoging.
Op het einde van 1901 ontmoette Vivien de barones Hélène de Zuylen de Nyevelt
met wie ze enkele jaren een intieme relatie zou hebben.
De schatrijke barones werd haar steun en toeverlaat.  Ook op literair gebied
werkten zij enige tijd samen.  Dit belette Vivien niet om in 1904 met Natalie Clifford
naar Lesbos te reizen, waar ze een Sapfische kunstenaarskring probeerden
te vestigen.  Het plan mislukte en Vivien keerde terug naar barones de Zuylen.
Nadat Vivien een brief ontving van een mysterieuze bewonderaarster
uit Constantinopel ontstond een drukke correspondentie.  De briefschrijfster was
Kérimé Turkhan Pasha, de vrouw van een Turkse diplomaat.  Enige tijd later
begonnen ze mekaar clandestien te ontmoeten, alhoewel Vivien nog steeds
samen was met barones de Zuylen.  De mooie Kérimé was in het Frans opgevoed
maar droeg een sluier volgens de islamitische traditie.
In 1907 was Hélène de Zuylen het zat en maakte een abrupt einde aan de relatie
met Vivien.  De barones begon een verhouding met een andere vrouw, hetgeen
naderhand een schandaal veroorzaakte.  Boos en vernederd vluchtte Vivien
met haar moeder naar Japan en Hawai.  Tijdens de reis werd zij echter ziek
en keerde vroeger dan gepland terug naar Parijs.
Ondanks alles bleef zij haar liederlijk leven met drugs, alcohol en seksuele
uitspattingen voortzetten.  Een nieuwe ontgoocheling, toen Kérimé met haar man
verhuisde naar Sint Petersburg (1908), was er echter te veel aan.
Vivien had liefdesverdriet en schulden, werd depressief en was verzwakt door
anorexia nervosa.  Zij ondernam een nieuwe zelfmoordpoging met laudanum
tijdens haar verblijf in Londen in 1908.
De ontredderde dichteres was totaal opgebrand en stierf op 18 november 1909
in Parijs.

De reizen van Vivien

De dichteres was zeer reislustig.
Enkele van haar bestemmingen (©Bron: http://www.reneevivien.com/gouts.html):
1903: Madrid, Toledo, Sevilla en Londen.
1904: Duitsland, Holland, Zwitserland, Italie en Lesbos.
1905: Menton, Genua, San Remo, Londen, Mytilene en Constantinopel.
    Utrecht, Keulen, Bazel, Florence, Bellagio en Londen.
    Genève, Napels, Capri, Corfou, Athene, Smyme (Izmir),
    Jeruzalem, Betlehem, Caïro en Alexandrië.
1906: Nice, Marseille, Japan, Constantinopel en enkele reizen naar Mytilene.
1907: Napels, Londen, Hawai en Japan (augustus-september).
1908: Londen

Bibliografie

Renée Viviens' poëzie werd ondermeer beïnvloed door Keats, Baudelaire,
Pierre Louys en de hellinistische kultuur.
Haar voornaamste werken zijn Etudes et Préludes (1901),
Cendres et poussières (1902), Evocations (1903)
La Vénus des aveugles (1903), Les Kitharèdes (1904),
Une Femme m'apparut (1904), A l'Heure des Mains jointes (1906),
Flambeaux éteints (1907), Sillages (1908), Poèmes en Prose (1909)
en vertalingen van Sappho.
'Brumes de fjords' (1902) en 'Du Vert au violet' (1903), novellen.
'La Dame à la louve', verzameling novellen (1904).
Op het einde van haar leven bekeerde Vivien zich tot het rooms-katholicisme,
wat haar laatste werken heeft beïnvloed: Dans Un coin de violettes (1908)
en Le Vent des vaisseaux (1909).
Haillons (1910), Poèmes retrouvés en haar roman Anne Boleyn (1982)
werden postuum gepubliceerd.




Renée Vivien - Florilège 1


Renée Vivien - Florilège 2


Renée Vivien - Florilège 3


Renée Vivien - Poem & biography


Sappho - Lesbische poëzie


Dead Poetesses Society


Terug naar 'vertalingen'



Homepage


Pageviews since 21-03-2002: 

© Gaston D'Haese: 13-03-2003.
Laatste wijziging: 03-04-2016.

E-post: webmaster