Jacobus Zevecotius

 Aen Daniel Heins,
en Joncvrou Anna Roemer Visschers*

 
Van als het Griecksche lant wiert t'eenemael beseten, 
 
Met bott' onwetenschap, en heeft men noyt geweten 
  
Waer dat Minerva was vervlogen metten God, 
  
Die Heliconis vloet hielt onder zijn gebot. 
  
Maer als ick heb gesien de wel gemaeckte dichten, 
  
Die den geleerden Heins en Anna Roemer stichten, 
  
Ick hebbe vast gedocht, gehouden voor gewis 
  
Dat Phaebus met zijn volck in Hollant komen is. 
  
Waer Heins Apollo niet, hoe soud' hy konnen maecken 
  
De dichten, die vol konst niet menschelicks en smaecken? 
  
Die van de Goden sijn van sterflicheyt bevrijt, 
  
En in het eeuwig boeck geschreven van den tijt. 
  
Waer Anna Roemer niet Minerva, hoe sout wesen 
  
Dat wy soo veel van haer en hare konsten lesen? 
 
Hoe soud het wijt toneel des werrelts sijn te nou 
  
Om te besluyten d'eer van een gemeene vrou? 
  
Hoe soud' een vrijsters hert de ydelheyt verachten, 
  
En vliegen in de locht met hemelsche gedachten, 
  
Verheffen op haer wieck, bevryen van de doot 
  
Soe menig kloecken man, die zy wilt maecken groot. 
  
Ick laet de blinde dan noch twyfelachtig blyven 
  
En waer nu Phaebus is of waer Minerva kyven: 
  
Heins sal my Phaebus sijn, en ghy Hollantsche maegt 
  
Verdient dat ghy alleen Minervae name draegt.

*Daniėl Heinsius
(°Gent, 9 jan. 1580; †Leiden, 25 jan. 1655) Humanist, filoloog en hoogleraar te Leiden.
*Anna Roemer Visscher
(°Amsterdam, 1584; †Alkmaar, 6 dec. 1651). Oudste dochter van Roemer Visscher en zuster
van 'Maria Tesselschade'.


Linecol

Antwoorde van Joncvrou Anna Roemer Visschers

Uw' gunst, uw' heusheyt en uw' groet My dit weer aen u schryven doet, Dat hier in Hollant, meyn ick wis, Noch Pallas noch Apollo is, Doch soo 'er sien, zy sijn bedeckt, Uyt vreese van te sijn begeckt, Dit volck met een verkeerden sin Halen den mancken Pluto in, Die vallen zy meest al te voet Om dat haer dorst sou sijn geboet Uyt Tages gulden watervliet, Uyt Castalis en lust haer niet. Uw' Neve* swemt Apollo naer Alleens of hy het selve waer, Zijn lier speelt uyt een soeten toon, Zijn hooft pronckt met een lauren-kroon: Daerom soo mach het wel geschien Dat hy daer voor wert aengesien. Maer ghy, die ick vriendin sal sijn Al sijt ghy onbekent aen mijn, Hebt uyt den ongemeenen bron Uw' dorst gelest op Helicon, De Musen hebben doe oock daer Gekranst uw' grijs of jeugdig hair. Maer wacht u wel dat ghy den haet Van de Godin niet op u laet, Om dat ghy mijn, ah, pen, beswijckt, Mijn, seg ick, mijn, by haer gelijckt. Helas, Minerva weest niet gram, Ick noyt de courtoisy aen nam Voor waerheyt: ey, en schelt oock niet Hem die mijn sulcken eere biet, 't Is maer uyt boert; elck souckt om prijs De vrouwen wat te maecken wijs; Die met haer botte ooren grof Niet lievers hooren dan haer lof.


*Uw' Neve: Daniėl Heinsius was de neef van Zevecotius.

Jacob van Zevecote
(Gent, 16 januari 1596 - Harderwijk, 17 maart 1642)


Linecol




Jacobus Zevecotius
Aen Thaumantis


Jacobus Zevecotius
Bruyloft-Dicht


Jacobus Zevecotius
Genuchte van 't velt


Jacobus Zevecotius
Kranen


Daniėl Heinsius
Rossa


De Harduwijn
Lof Myns Liefs Haer-Tros


De Harduwijn
Ode


Naar Bakermat



Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

©  Gaston D'Haese: 16-01-2014.
Laatste wijziging: 11-01-2016.

E-post: webmaster