Jacobus Zevecotius

 Genuchte van 't velt

1
 
Den winter is geŽnt,  
  
De heugelicke lent 
  
Besoeckt weer onse landen; 
  
De Son met licht gekroont 
  
Haer in den Tweelinck toont, 
  
En komt ons naerder branden. 
    
2
 
Den soetsten tijt vant jaer  
  
Ontvlecht het jeuchdig hair 
  
Van al de velt-Goddinnen 
  
Die met haer schoon cieraet, 
 
En liefelick gelaet, 
  
Betooveren ons sinnen. 
    
3
 
De boomen krijgen blaen,   
  
Daer haer de vogels gaen 
  
Een sachten nest bereyen; 
  
En vol van Venus vier 
  
Met aengenaem getier 
  
Haer soete min beschreyen. 
    
4

Den specht die roept zyn vrou,   
  
Die hy heeft in de kou 
  
Doen uyt den nest vertrecken. 
  
Den koddigen koeckoeck 
  
Komt weerom uyt den hoeck 
  
Met Joos en Pieter gecken: 
    
5
 
Zijn oogen sijn soo klaer,   
 
Hy wert terstont gewaer 
  
De mans die hoornen dragen; 
  
Hy siet wiens dertel wijf, 
  
Door ongetrou bedrijf, 
  
Heeft achteruyt geslagen. 

6
 
Den kleynen nachtegael,   
  
Met syn geswinde tael, 
  
De lijsters en lewercken, 
  
Vermaecken laet en vroeg 
  
Den boer, die met den ploeg 
  
Int lant begint te wercken. 
    
7
 
De swalu met haer paer,   
  
En oock den oyevaer, 
  
Haer ouden nest besoecken: 
  
De merel springt en singt, 
  
De soete liefde dwingt 
  
De tortelduyf roeckoecken. 
   
8
 
Men siet het gantsche lant,   
  
Met blommekens beplant, 
  
Soo lustich hem vertoogen, 
  
Dat Phaebus trager gaet 
 
En dickwils stille staet 
  
Om die wel te be-oogen. 
    
9
 
De beecxkens onbelet   
  
Van 'swinters droeve wet, 
 
Van ijs, en Nortsche boeyen, 
  
Met slaperig gedruys, 
  
En liefelick geruys 
  
Vol silver water vloeyen. 
    
10
 
Den koelen sachten wint,   
  
Die uyt het West begint, 
  
Beademt al de kruyen, 
  
Onslaet het groene velt 
  
Van Boreas gewelt, 
  
Van bijsen en van buyen. 
 
11
 
De hooren beesten al   
  
Verlaten haren stal, 
  
En keeren naer de weyen, 
  
Daer zy door 'tgroen gewas. 
  
Vant nieu geboren gras 
  
Gerustelick vermeyen; 
    
12
 
Tot dat haer elders staen   
  
Met soete melck gelaen, 
  
Met melck daer vreemde smaecken 
 
Van boter en van kaes 
  
En noch van ander aes 
  
Den boer weet af te maecken. 
    
13
 
Geluckig die int velt,   
  
Van sorgen ongequelt, 
  
Verslijten mag zijn dagen, 
  
Daer hem noch pracht noch goet, 
  
Van vrees en hoop behoet, 
  
Zijn blijtschap en ontdragen. 
    
14
 
Waert dat de Goden my   
  
Gelaten hadden vry 
  
Een vaste wet te setten, 
  
Daer die mijns levens spil 
  
Doen draeyen naer haer wil 
  
Op hadden moeten letten; 
    
15
 
Ick had gans veracht  
  
Gelt, rijckdom, ende pracht, 
  
En al de stads genuchten, 
  
Die ondermengelt sijn 
  
Met droefheyt en met pijn, 
 
Met sorgen en met suchten.  
 
16
 
Paleysen, fraey gebout,   
  
Met marmer en met gout, 
  
En soud'ick niet betreden, 
  
Ick soude mynen tijt 
  
Van ongenucht bevrijt 
  
Int groene velt besteden. 
    
17
 
Dat waer al mijn wellust,  
  
In onbesproken rust 
  
Mijn levens tijt te enden, 
  
Te vreen met middelmaet, 
  
Naer goet of hoogen staet 
 
Mijn wenschen noyt te senden. 
    
18
 
Ick soude buyten stad,  
  
In eenen groenen pad, 
 
Een aerdig huysken maecken, 
 
Daer al dat ons gemoet 
  
In sorgen leven doet 

Niet in en sou geraecken. 
    
19
 
Daer sou de suyver deugt,  
 
En ongeschonden vreugt 
  
Mijn trou geselschap blijven, 
 
Die souden van myn deur 
  
Schrick, droefheit, en getreur 
  
En alle sorgen drijven. 
    
20
 
Een deel vant naeste lant  
 
Sou lustich sijn beplant, 
  
Met alderande blomen, 
  
Die uyt des aerden schoot, 
  
Wit, gelu, blau en root, 
  
Op groene steeljens komen. 
    
21
 
Daer souden tuylepaen,   
  
En veel genoffels staen, 
  
Met dobbel akeleyen. 
    
Daer sou de violet, 
  
Met bruyn koleur beset, 
  
Haer soeten reuk verspreyen. 
    
22
 
Ick sou, aen elcke sy,   
  
Doen staen een groote ry 
  
Gespickelde kerssouwen, 
  
Die smorgens, voor de son, 
  
Aurora, met haer spon, 
  
Sou laven en bedouwen. 
    
23
 
Daer soude roosmarijn,   
  
Daer soude tymis sijn, 
  
Saffraen en eglentieren, 
  
Omringt met eenen rey 
  
Van roosen vierderley, 
  
Van mirten en laurieren. 
    
24
 
Daer nevens eenen tuyn   
  
Van knollen en ajuyn, 
  
Van wortels en pompoenen, 
 
Karoten en salaet, 
 
Camil en venckelsaet, 
  
Endivi en meloenen. 
    
25
 
Troothoofdig spargelkruyt   
  
Sou alom komen uyt, 
  
En zijnen knop uytsteken; 
  
Noch kool, noch ert, noch beet, 
 
Noch yet dat yemant eet, 
  
En soude daer ontbreken. 
    
26 

De aldernaeste baen  
 
Sou vol van boomen staen, 
  
Die by ons sijn gepresen; 
  
Daer sou ick klemmen op 
 
Tot op den hoogsten top, 
 
En self de vruchten lesen. 
 
27
 
Al heeft de Vlaemsche locht   
  
Noyt dayen voorgebrocht, 
  
Olijven of oraignen, 
  
Ick soude sijn te vreen 
  
Met appels en met queen, 
  
Met pruymen en kastaignen. 
    
28
 
Ick soude gans gerust  
  
Versaden mijnen lust, 
  
Met peiren en met fijgen, 
  
Met kriecken, swert en root 
 
Met noten, kleyn en groot, 
  
En veel amandels krijgen. 
    
29
 
Den acker daer ontrent,  
  
Die naer 'tsuytoosten went, 
  
Met heuvelkens verheven, 
  
Sou als den somer sterft, 
  
Int midden van den herft, 
  
My rype druyven geven. 
    
30
 
Daer sou ick voor mijn huys   
 
Doen perssen af verjuys, 
  
En menig krapken eten: 
 
Want van te perssen wijn, 
 
Daer andre trots me sijn, 
  
Ons landen niet en weten. 
    
31
 
Melck, mede, wijn en bier  
  
Sijn onse wijnen hier; 
  
De andre moet men halen 
  
Of van den Rijnschen kant, 
  
Of uyt het Fransche lant, 
  
Of uyt de Spaignaerts palen. 
    
32
 
Doch franschen is te eet  
 
En Spaenschen veel te wreet,
  
Hy aert naer syne landen; 
  
Zijn drenckers doet hy quaet, 
  
Zijn vrienden hy verraet, 
  
En doet haer herssens branden.
  
33
 
Ick sou naer mijnen sin   
  
Een vaetjen leggen in 
  
Van Baccharachsche rancken, 
  
Daer waer ick me gedient 
  
Als met my eenig vrient 
  
Int groene quame bancken. 
    
34
 
Voorts datter plaetse daer   
  
Oock voor een bosken waer, 
 
Ick sout int Norden planten; 
  
Soo waer mijn woning vry, 
  
Van winters rasery, 
 
En Aeoli trauwanten. 
    
35
 
Daer sou ick menichvout   
 
Doorwandelen het hout, 
  
Met bracken en met winden, 
  
Een haes of een konijn 
  
Sou myn genuchte syn, 
  
Als zy die konden vinden. 
    
36
 
Voorts sou ick rontom 'tgoet,  
  
Gelijck den lantman doet, 
 
Een gracht of beke bringen, 
  
En voen, tot mynen kost, 
  
Baers, karper, brasem, post, 
  
Snoeck, ael en grondelingen. 
    
37
 
Benevens dit gedruys  
 
Sou ick een somerhuys 
  
Van maegden-palme vlechten, 
  
Mijn hert en mijnen sin 
 
Alleen aen Phaebi min 

En aen de Musen echten.
 
38
 
Waert datter dan een ster   
  
My gunstig waer soo ver, 
  
Dat daer oock quaem geresen 
 
Mijn son, mijn licht, mijn lief, * 
  
Mijn hertjens soeten dief, 
  
Zy soude welkom wesen. 
    
39
 
Ick sou het waerdig hooft  
  
Van die mijn vryheyt rooft 
  
Met bloemekens vercieren; 
  
Met bloemekens vol jeugt, 
  
Vol reuck, vol glans, vol vreugt, 
 
Mijn koninginne vieren. 
    
40
 
Zy soude met my gaen,  
  
Daer al mijn vruchten staen, 
  
Mijn appels en mijn peren; 
  
Het sou al voor haer sijn, 
 
Ick soude voor het mijn 
  
Een soentjen maer begeren. 
    
41 

Een soentjen twee of dry   
  
Sou elck half ure my 
  
By dach te vreden stellen. 
  
Maer snachts, soo soud' ick haer 
  
Omhelsen teenegaer 
  
En soenen sonder tellen. 
    
42
 
Terwijle sou den tijt,  
  
Die onse jaren slijt, 
  
Allenskens ons ontvluchten, 
  
En in den lesten noot 
 
Sou d'ongevreesde doot 
  
Ons vinden in genuchten.


Uit 'Thaumantis-liederen'. (Uitgave 1638, pag. 172; uitgave 1626, pag. 174).

Jacob van Zevecote
(Gent, 16 januari 1596 - Harderwijk, 17 maart 1642)


* 'Mijn son, mijn licht, mijn lief,
Mijn hertjens soeten dief,
Zy soude welkom wesen.'


Deze verzen zijn duidelijk bestemd
voor zijn jeugdliefde Thaumantis.


Linecol




Jacobus Zevecotius
Aen Thaumantis


Jacobus Zevecotius
Bruyloft-Dicht


Jacobus Zevecotius
Belegh van Leyden


Jacobus Zevecotius
Kranen


Brief aan Heinsius
en Anna Roemer Visscher


DaniŽl Heinsius
Rossa


De Harduwijn
Lof Myns Liefs Haer-Tros


De Harduwijn
Ode



Homepage


Pageviews since/sinds 21-03-2002: 

©  Gaston D'Haese: 15-01-2014.
Laatste wijziging: 11-01-2016.


E-post: webmaster