Kamikaze

De tunnel wijst me de weg.

(Stenen praten op mij in.)

Mijn hoogste goed groeit in me.

(Een tweelingbroer gelijk.)

Ik zoek hem op prentkaarten.

(Zijn geschiedenis staat klokvast.)

Geluidloos draait mijn motor

Op volle toeren.

(Dromend voel ik me

in leven.)

Mijn enkele vlucht is een thuiskomst.

(Mijn vleugels verlangen reeds tot breken.)

Met een neerwaartse beweging

Trek ik mijn hemelpoort open.

(De aarde leek zo dicht.)

Vluchteling

De tunnel is lang.

(Stenen lopen met me mee.)

Mijn voeten zijn gras.

(Ze groeien mijn benen in.)

Mijn land ligt in mijn hart.

(Grenzen zijn dode lijnen van bloed.)

Stap voor stap kom ik ver

Weg en verloren leg

Ik mij ter ruste in een

Verloren thuis vol

Bedorven lucht.

Mijn vlucht is een noodzaak.

(Nationaal belang is een muurkrant.)

Een zonsondergang is mijn enig bezit.

(De aarde lijkt zo licht.)

Gestorven soldaat

Ik lig onder de tunnel.

(Men deed voor eeuwig het licht uit.)

Mijn witte steen lijkt een medaille.

(Het gras salueert in rechte lijn.)

Klaprozen paraderen in gevangen tenue.

(Ze komen elk jaar terug.)

Ik slaap een ene droom,

(Orfeus zingt niet meer.)

Hij blaast de aftocht op een

Versleten geweer.

(Ik houd al lang de adem in.)

Een bos bloemen lijkt een sprei.

(De aarde is mijn bed.)

Generaal

Ik ben de tunnel.

(De tunnel is in mij).

De kamer boven mij is leeg.

(Niemand hoeft te spreken, ik weeg).

En wikken is vertrekken.

(Reizen is kort).

Ik teken de dood

Als zelfportret en leidt

Het leger tot beslissen.

(Bloed bepaald het gewin).

Ik ga niet ten onder.

(De aarde is mijn schavot).

Shellshock

De tunnel kijkt in me.

(Hij vult de complete kamer).

Mijn geboeide handen kleven aan mijn pols.

(De slag liep gehavend weg).

Ook mijn uurglas liep vast.

(Raderen zwijgen een machinegeweer dood).

Laat mij overvloedig alleen,

Ik beklop de muur wel met

Mijn gekamd haar. De gel

Is mijn behang.

(Fractals begroeien mijn oog).

De angst is mijn bloed.

(De aarde is een vijver).

Begraaf me.

Scherpschutter

Mijn tunnel is enig.

(De loop al uren scherp).

Mijn hart klopt traag.

(Eén trilling lijkt fataal).

Ik verzamel brandpunten.

(Ze liggen als bondgenoten in mijn handen).

Ik overzie een territorium

Met dodelijke ernst,

Mijn vinger is een lont,

Mijn gedachten vatten vuur.

(Een knal echoot in mijn schouder).

Het vizier is een glazen bol.

(De aarde is van geen tel).

Yperiet

Deze tondeldoos is van Pandora.

(Na enige tijd heb ik ze door).

Het braken houdt op en de maag blijft binnen.

(Gas legt vezels bloot, de groene eerst).

De wolk is wind, de wind werd wolk.

(En ik adem vluchtig lucht, een wolk zonder mist).

Schiet, omsingel en ontwapen het,

Ondermijn en rijg het aan de bajonet!

(Vooraleer mosterd me onherroepelijk kruidt).

Met de wind in de rug, vlucht ik.

(De aarde is vooral onwetend).

Stigma

Het brandmerk is rood geijkt.

(De ijkmeester dronk te veel wijn.)

Oost-Indische inkt is water en vuur.

(Een oog blijft kijken zonder te zien.)

Huidcellen woekerden een eigen weg.

(Het werd de vuurtoren van mijn gezicht.)

De tunnel lijkt een asiel,

Ik kan er schuilen tegen woorden

Vol sneeuw, hagel en overvloedige

Regens. De hemelpoorten zijn jaloers.

(Weglopen is een riool.)

Een tatoeage is een sinecure.

(De aarde verslindt die wel.)