van Aalst

verklaring:
Verschillende plaatsen kunnen de naamgever van families Van Aalst zijn. Al uit de vroege middeleeuwen zijn vermeldingen bekend van nederzettingen die nu Aalst heten. Zoals 'in villa Halosta' (ca. 850, kop. 1070-75), de oudste vermelding van de plaats Aalst in de Bommelerwaard. De plaats Aalst, gem. Waalre in Noord-Brabant, kwam in 1281 als 'Alst' voor, in 1306 als 'Haelst' en in 1458 als 'Aelst'. Men vermoedt dat Aalst is ontstaan uit het Germaanse woord *alhust = 'woonplaats, tempelplaats'.
Andere kandidaten voor de herkomst van deze familienaam en varianten zijn Aalst in Oostvlaanderen, het gehucht Aalst bij Lienden, Ter Aalst bij Oosterhout en Aalst in Belgisch Limburg. Bij Ewijk, gem. Beuningen, ligt Alst (met het huis Den Alst). Ook in Duitsland vinden we deze plaatsnaam in de vorm Alst: Alst bij Münster, Alst bij Bracht in Nordrhein Westfalen en Alst über Burgsteinfurt, eveneens in Nordrhein Westfalen.

 

Vermonden

verklaring: 

naamsvermeldingen en literatuurreferenties:
• Franchinken Froimont en haar dochters, lidmaten Arnemuiden 1584 [Lidmatenlijst Arnemuiden, p 

toponiem

Zeer veel familienamen zijn van toponiemen (aardrijkskundige namen) afgeleid. Deze namen geven aan waar men vandaan kwam (herkomstnamen), welk gebied of landgoed men bezat of beheerde, of welke huizen men al dan niet met bijhorend land in eigendom of huur had.
Bij deze laatste groep duiden de namen tevens aan waar men woonde. (Straatnummers waren immers nog niet ingevoerd!) Dit type naam wordt dan ook wel met de term 'adresnaam' van de herkomstnamen onderscheiden. Herkomstnamen gaan voornamelijk terug op namen van steden, dorpen en landen; adresnamen op microtoponiemen: namen van huizen, velden, waterlopen, straten. De elite die zich naar haar bezittingen noemde, plaatste zich als het ware tussen deze categorieën in.

varianten:
Defroidmont, (Doffemont, Doffermont, Dophemont?), Fermondt, Fremond, Vermond, Vermonden, Vermons, Vermont.

 Patr. Germ VN  fara-mundo of frithu-mundo, Feramundus, Feramundus

Fri(du)jundus (Morlet I) 1374 Jan Fermont, Rijsel


Robben

naamsvermeldingen en literatuurreferenties:
• < vn. Robbrecht [W. de Bakker, 'Robben uit Leynen alias van den Plas', in: dBL 32 (1983), p 12].

 

varianten:
(Rob), Robbe, Robbé Groskamp, Robbes, Robbesom, Robbeson, Roben, Röben, Röbke, Röbken, Robs, Robson, Roep, Roepe?, Roepel?, Roepius, Roepke, Roepman?, Roeppel?, Rop?, Röpcke, Ropke, Roppe, Rops, Rouppe, Rouppe van der Voort, Rub..., Rueb..., Rupke, Rupp, Rüpp, Ruppe, Ruppel?, Rups, De Vries Robbé (vgl.De Vries Robles), Zilver Rupe.

 

Bron: Meertens Instituut 

De dragers van de naam Roben(s), Reuben(s) en Ruben(s) stammen af van een voorvader die Robrecht heette.  Robrecht, verfranst tot Robert, is een oude Germaanse naam. Het is de samenstelling van brothi (roem) en bertha(schitterend). De meeste voornamen kregen vroeger het achtervoegsel -in, om ze om te vormen tot een vleivorm. Toen werd -in als ien uitgesproken en zo kregen we namen als Robin, of Robins (voor de zoon van Robin), Robbins, Rob(b)ijn(s) en Rob(b)yn(s). Aangexien de i en Y een ij of ei werden kregen we ook Robeynsm Robeijns en Robein en omdat de klemtoon op de eerste lettergreep lag, werd de tweede verdoft in; Roben(s), Robben(s), Roeben. Als die o nu wat meer vooraan in de mond werd gearticuleerd -gepalataliseerd werd (zo noemen we dat in de fonetiek), dan hoor je een eu in: Ruebens, Reuben(s). En als we bij die eu de lippen wat meer sluiten krijgen we een u in Ruben, Rubens, of verkort Rubben(s). Dat dit niet zomaar gefantaseerd is, tonen een paar voorbeelden aan. De Robert Postel uit 1304 heet in 1307 Reubin Postel en wat later Robin Postel in Ieper. In 1347 wien we in Tienen Robrecht Scrinemekere, die in 1383 Rubben Scrinemekeren heet en in 1400 Roben Scrinemekere. Pieter Pauwel Rubens heeft dus niets vandoen met Ruben, de oudste zoon van Jakob uit het oude testament, maar alles met de autochtone Robrecht.

 Bron: Frans Debrabandere

Terug