In de Middeleeuwen was de slechtvalk nog de meest voorkomende valk in Vlaanderen. Normaal broedt hij op rotsrichels, maar bij gebrek daaraan bij ons in bomen en kerktorens.

De slechtvalk is een soort die tot de verbeelding spreekt. Hij dank zijn vermaardheid aan de adembenemend steile duikvluchten waarmee hij zich vanuit de hoogte met grote snelheid op zijn prooi stort.

De slechtvalk is de natuurlijke vijand van de duif. Al louter door zijn aanwezigheid verjaagt hij de duiven. Hij heeft in de stad een leefgebied (terug)gevonden met nestgelegenheid en voldoende voedsel in de omgeving, namelijk een overpopulatie van duiven.

De duiven zorgen al jaren voor overlast in de stad. De uitwerpselen ontsieren en schaden de gebouwen. Ze bevatten een hoog gehalte aan ammoniak dat de stenen aantast. Dat brengt veel onderhouds-kosten met zich mee. Duivenmest bevat ook ziektekiemen die darm-ontstekingen (Salmonella-infecties) en long-aandoeningen (ornithose) veroorzaken bij de mens. Het is dus om meerdere redenen nodig de duiven-populatie onder controle te houden.

Een koppel slechtvalken eet in de broedperiode gemiddeld 5 duiven per dag.

De Stad nam ook andere maatregelen zoals prikkers plaatsen die de vogels weren, gaten en openingen in gebouwen dichtmaken en de duiven in de winter met netten afvangen.