Een jaar na Mozart werd in Londen een nieuw genie geboren : William Blake, een visionair kunstenaar die zijn sublieme denkbeelden in schilderkunst, etsen, gedichten uitdroeg. In zijn tijd was hij gekend als ambachtsman, niet als kunstenaar. Als schilder werd hij pas laat gewaardeerd en voor Blake’s gedichten moest men zelfs tot in de 20ste eeuw wachten. Zijn werk fascineerde steeds meer. Als exponent van Verlichting en Tegenverlichting is hij actueler dan ooit. Iemand als Lucien Posman heeft zijn vocale werk omzeggens uitsluitend op teksten van Blake gecomponeerd. Vanzelfsprekend hebben ook dichters, denkers en beeldende kunstenaars bij Blake inspiratie en richting gevonden. Het ene media drukt uit wat het andere niet vermag. Maar zoals de zintuigen worden de media door dezelfde kracht gestuurd. De complexiteit daarvan wordt op gedetailleerde wijze tot synthese gebracht in Jerusalem, een zogenaamde profetie die de zin van het geheel, de her-éniging, in woord en beeld wil brengen. Bij dit alles zou men een zwevende dromer kunnen vermoeden, en daarom is het goed ook even stil te staan bij de technische uitvindingen die William Blake deed voor de beeldende kunsten, en bij de historische mens Blake.

Samenstelling: Simone Claeys

>> Volledige inhoudstafel

Sprookjes zijn eeuwenoud en toch springlevend. Schrijvers, regisseurs, musici en kunstenaars laten zich nog steeds inspireren door sprookjes. Ze worden herschreven, bewerkt en allerlei aspecten uit de sprookjeswereld zijn aanzet tot of onderwerp van heel diverse kunstwerken. Specialisten bespreken in dit sprookjesnummer hoe en wanneer sprookjes in Vlaanderen werden verzameld en veranderd, welke moderne adaptaties we terug vinden in hedendaagse kinderboeken en hoe intercultureel initiatiesprookjes zijn. Ook het illustreren van sprookjes en de invloed in themaparken biedt boeiende invalshoeken. Daarnaast verkent dit sprookjesnummer de invloeden van sprookjes in verschillende disciplines, zoals muziek, film en jeugdtheater. Met dit nummer willen we via een veelzijdige benadering van sprookjes hun blijvende invloed in diverse kunstvormen in de kijker zetten.

Samenstelling: Ria De Schepper

>> Volledige inhoudstafel

Welke Nederlandse romans doen het goed in het buitenland? En welke culturele aspecten van onze literatuur vormen voor vertalers de grootste problemen? Hoe functioneren Nederlandse werken in een vreemde culturele context? Deze zoektocht brengt ons aanvankelijk naar Parijs, Londen, Berlijn en Madrid. En verder naar Midden-Europa, Aruba, Mexico en Zuid-Afrika. Dit verhaal verloopt langs namen als Tessa de Loo in Spanje, Annelies Verbeke in Roemenië en Maria Dermout in Frankrijk. Hoe zit het met L. Gruwez in het Afrikaans, G. Gezelle in het Russisch en W. Elsschot in het Spaans? Tijdens deze verkenning worden we geleid door ervaren vertalers en kunnen we rekenen op de medewerking van diverse instanties.

Samenstelling: Julien Vermeulen

>> Volledige inhoudstafel

De schilderkunst van de zeventiende eeuw wordt in Vlaanderen beheerst door drie grootmeesters: Rubens, Van Dyck en Jordaens. Maar in de schaduw van deze kunstenaars waren nog velen anderen werkzaam. Sommigen hadden hun opleiding genoten in het Antwerpse atelier van Rubens zelf, anderen kwamen na hun Italië-reis terug naar hun geboortestad: Brussel, Gent, Brugge… en voerden er voor diverse besturen, kerkelijke instellingen en rijken allerlei opdrachten uit. Ze schilderden landschappen, bijbelse taferelen, portretten, stillevens en genre voorstellingen. Stilistisch hadden ze invloed gekregen van Caravaggio, Rubens of Van Dyck. Met dit nummer wordt een overzicht gebracht van deze belangrijke maar minder grote goden uit de Vlaamse schilderkunst van de zeventiende eeuw en meteen sluit dit themanummer perfect aan bij de Rubenstentoonstelling die tijdens het najaar 2007 in het Koninklijk Museum voor Schone kunsten in Brussel wordt gehouden.

Samenstelling: Jean Luc Meulemeester en Joost van der Auwera

>> Volledige inhoudstafel

“De maakbaarheid van het erfgoed” is de wat provocerende titel van dit nummer van het Kunsttijdschrift Vlaanderen. De aandacht voor het roerende en onroerende cultuurpatrimonium is de laatste jaren in Vlaanderen erg gegroeid. Terecht werd de maatschappelijke relevantie van het cultuur-erfgoed op de agenda geplaatst. Erfgoed is immers een belangrijke mediator tussen een samenleving en haar verleden, zelfs tussen het individu en zijn eigenste verleden. Geschiedenis, erfgoed, cultuurpatrimonium of collectief geheugen zijn meer dan ooit actuele modebegrippen. Maar de vraag rijst inmiddels of de maatschappelijke relevantie van cultuur-erfgoed in het licht van de publieksaantrekkelijkheid niet stilaan een obstakel wordt voor een juiste omgang met het historisch cultuurpatrimonium. Met andere woorden, leidt de doorgedreven publiekswerking niet tot de creatie van een nieuw soort erfgoed dat enkel appelleert aan de directe interesse van de deelnemers in het nieuwe erfgoedregiem? En wat met het erfgoed dat momenteel uit de gratie van de aandacht valt? Het debat over erfgoedontsluiting en erfgoedconservering is zeker nog niet ten einde.

Samenstelling: Pascal Gielen en Robert Nouwen

>> Volledige inhoudstafel