gewonemans

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Daar lopen ze... . De ménsen. Ik krijg er maar niet genoeg van om ernaar te kijken. Ze denken...zie die luie kat daar liggen, maar ik ben heelder dagen bezig uit te vogelen wat jullie aan het doen zijn. Een dagtaak, wat? Een levenstaak!

Ik leid een rustig leven en doe mijn zin. Vooral geniet ik van de avonden dat mijn bediende (een hond heeft een baas, een kat personeel...) bezig is met een van zijn favoriete bezigheden, namelijk Perzische poëzie. Het is behaaglijk warm. Hij zit achter zijn bureau met allerlei boeken en schrijft af en toe iets op papier. Er speelt een flardje klassiek, instrumentaal - als er gezongen wordt kan hij zich niet concentreren. Soms zit hij een uur te zoeken achter de juiste vertaling van een woord, in één van zijn Engels-Nederlandse woordenboeken van vóór de Groote oorlog. Hij is nogal een pietje precies. Als hij een strofe af heeft leest hij het luidop voor. Genieten hoor.
Kijk, dat zijn dingen die ik begrijp. Hij probeert ze te snappen, maar ik kan het hem niet uitleggen, ik ben maar een kat... .

Mijn baas...nouja...hij dénkt dat hij mijn baas is, zit in een crisis. Hij doet raar. Ik ben er niet gerust in, hij begint een eigen mening te ontwikkelen, kijk maar eens op De Anonieme MaatschappijTerrorist

Soms wordt hij vervelend. Dan moet en zal hij per sé zijn eigen verhalen voorlezen. Wie is het slachtoffer? Ja hoor... . Meestal ga ik dan op de leuning liggen van de sofa met mijn rug naar hem toe en sluit luid spinnend mijn ogen. Pas onlangs kwam ik er achter dat hij dat opvat als een teken dat ik ervan geniet. Tegenwoordig ga ik op zijn schoot liggen en sla mijn klauwen in zijn knieën als het me teveel wordt. Misschien niet netjes van me, maar hé, een kat heeft ook zijn grenzen, gecastreerd of niet... . Dat moet ik hem trouwens ook ooit nog eens betaald zetten


Richard Francis Burton. Ontdekkingsreiziger, linguist, avonturier, onmogelijk mens...
Hij schreef de Kasidah of Het Geklingel Van De Kameelbel. Mijn bediende heeft het boekje al stukgelezen. Hoe dikwijls kan een mens een boek lezen? Hij heeft het zelfs vertaald! Misschien moet hij toch maar wat meer buitenkomen. Doe ik ook regelmatig. Niet dat ik nog veel kan uithalen, ik mis, eh, bepaalde attributen. Maar als een mus een pier eet en ik eet de mus, dan zijn er ook twee bevredigd en is het poesje voldaan, niet? Oh, vind u dat gewaagd? Burton vertaalde de Kama Sutra, ik ben een koorknaapje.


Honden zijn intelligent. Muizen zijn lekker. Katten hebben negen levens. Melk is ongezond voor katten. Zinnige onzin en andere bij het haar gesleurde waarheden vind je hier en daar. Ik maak er maar het beste van.


 
HEB JIJ OOK ZO GENOEG

van al die beloftes over de riante bedragen die slapend te verdienen zijn op het internet?
Van de gemoedelijke, je persoonlijk aansprekende easy-monygoeroes, die in feite fantastische psychologen zijn die perfect weten hoe bij iemand de juiste knopjes in te drukken?
Van je twijfel die diezelfde goeroes oproepen als je de vermetelheid hebt om NIET in te gaan op hun vol ongeloof klinkende vraag, waarom je nú niet intekent op hun verdienmodel?
Van het verwijt dat het je eigen schuld is dat je nog altijd een loonslaaf bent, een schaap dat zich al kuddedenkend een weg naar de eeuwige jachtvelden graast?
Kortom, je hebt HET WEL GEHAD?

Bevrijd je van die twijfels. Er is wel meer in het leven dan geld verdienen natuurlijk, maar als je je laat onderdompelen in al die succesverhalen ga je er tenslotte zelf in geloven. Mensen die het kunnen weten hebben daar een term voor uitgevonden: Brainwashing.
Het is in feite een soort van hypnotische mantra, die gevoed en gecultiveerd wordt tot het een soort knagend.ik mis iets gevoel wordt. Mission accomplished... .
Let op, die vertrouwenwekkende mensen in hun casual dress geloven er meestal zelf in en praten honderduit over hun verwezenlijkingen, maar er is een grote MAAR. Zij gaan er van uit dat iedereen de wereld bekijkt zoal zij die ervaren. Ze beschouwen hun eigen gevoelens, mislukkingen en uiteindelijk succes als de blauwdruk voor een (jouw?) geslaagd leven.
Een van de bijzonder boeiende dingen op deze planeet, van deze maatschappij is de verscheidenheid van het individu. Het is de onpeilbare voedigsbodem van kunst, literatuur, toneel, stand-up, drama, humor, filosofie enzovoort. Als de wereld zou bestaan uit oppervlakkige types die en masse naar de kust rijden in hun Ferrari's en Lotussen, is dat dan.een beeld van het paradijs of een glimp uit het voorgeborchte?
Er zitten heel wat technieken in die wervende teksten. NLP-kneepjes, suggestieve stopwoorden, triggerwords...echt een objectieve studie waard. Net zoals je in ieder vakgebied meesters hebt, vind je die.ook bij die SEO tovenaars. Het is hun vak en ze blinken er in uit. Niets mis mee. Wie meegaat in hun verhaal en zich laat verleiden tot de aanschaf van een - niet eens zo dure - cursus wens ik alle succes toe. Maar de twijfelaars dan? Het blijft in hun hoofd malen: ja maar, wat als?
Ook die mensen worden door de vlotte jongens bespeeld. Er wordt wat meewarig over gedaan en als de twijfelaar na de peptalk nog niet gebeten heeft, eindigen ze met een dooddoener als, hey, even goeie vrienden hoor! Met andere woorden, sukkel vooral verder, loser. Ach, zij zijn ook maar het product van hun eigen powervideo, hun eigen videogoeroe waar ze de mosterd hebben gehaald.
Eigenlijk zijn we op de keeper beschouwd allemáál losers. Op het einde wacht ons allen hetzelfde lot, toch? Waarom zou je dan je kostbare tijd verneuken met je stil achter je flikkerend scherm af te vragen: Ja maar, wat als?


 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu