Actualiteit
     
     
 



Goudi staat op het spreekgestoelte voor kinderen en ouders bij scheiding

 

 
  België en Nederland  
     
 
Rob van Altena
overleden op 10 september 2014
Nestor van de vaderbeweging in Nederland en België
 
     
 

Artikels :

INDEX:

- BELGIE en NEDERLAND

- De nieuwe wet op het erfrecht goedgekeurd - 20-7-2017
- Hongersnood in onze rusthuizen
- Ziekmakend ouderschap - Bewustmakingsdag Ouderverstoting 25 april 2017
-
Sinterklaasavond
-
Weigering omgangsrecht is ‘partnergeweld’
-
Op goede voet uit elkaar - effecten van scheiding op kinderen Ed Spruijt 10-9-2015
-
Sinds juni 2015 heel wat klachten over notarissen
-
Een fiere, sterke vader
-
Ouders die Opnieuw Starten - Odos.be
- Persbericht: Huis van Hereniging brengt ouderverstoting onder de aandacht
-
Dimitri Mortelmans en het project "Scheiding in Vlaanderen"
- Grootschalig onderzoek rond de scheidingssituatie in Vlaanderen 2010
- David L. Levy in de VS overleden - 30 12-2014
- Rouwkaart Rob van Altena met uitnodiging om zijn uitvaart bij te wonen woensdag 17-9-2014
- In Memoriam Rob van Altena door Joep Zander
- In Memoriam Rob van Altena (1931-2014) door Peter Tromp
-
Mijn toespraak op de uitvaart van Rob van Altena, medeleven en hulde
- Minder echtscheidingen in België, maar toch nog heel veel
- Kabinet maakt scheiden zonder rechter mogelijk in Nederland
- Voorlopige maatregelen bij een echtscheidingsverzoek in Zuid-Afrika (tekst in het Afrikaans)
- De verdeeltaks – miserietaks- wordt verlaagd naar 1% !! - Eric De Corte 26-7-2014
- Opinie van kinderen over zelf te scheiden
- Boyhood – de film van het jaar van Richard Linklater
- 'Partnergeweld met mannen als slachtoffer' Studiedag Erasmushogeschool Brussel - vr. 16 mei 2014
- ‘Vechtscheidingen zijn vorm van kindermishandeling’ Peter Adriaenssens 7-5-14
- Wet tot wijziging van diverse bepalingen ter voorkoming van internationale kinderontvoeringen door een ouder
- Memorandum BGMK 2014
-
Nederlandse ombudsman: "Verplicht hulp bij scheiding" 30-3-2014
- Advocaten worden vanaf 1 januari 2014 onderworpen aan normaal btw-tarief
- Verdere hervorming van het erfrecht in België
- Vaders delven vaak het onderspit bij scheiding - 9-11-2013
- Heel vlug komt er een grondige vernieuwing van de jeugdhulp in Vlaanderen (28-8-2013)
- Integrale jeugdhulp – een nieuw decreet, twee studiedagen
- Samenwonen kent nu meer succes dan trouwen
- Als liefde oorlog wordt... Debat op Nederland 2 (TV)
- Wanhopige vader bedreigd bij protestactie - Nunspeet (Nl.) 8 juli 2013
- Debat op 2 in Nederland op woensdag 22 mei 2013: "Zijn gezinsdrama's te voorkomen?"
- Herwaardering van het vaderschap op de 'Conferentie Vaderschap' 18-4-2013 in Amsterdam
- Scheiding is niet altijd een drama - campagne van het onderwijstijdschrift Klasse
- Een evaluatie van de toepassing van de wet op de kinderalimentatie
-
Het aantal ouderlijke ontvoeringen van kinderen naar het buitenland neemt in Brussel drastisch toe
-
Al aanpassingen in het erfrecht vanaf 21 januari 2013
-
Wat is het beste na scheiding?
-
Er komen in 2014 12 familierechtbanken binnen de ruime justitiehervorming
- Het heel lange wetgevend traject naar familierechtbanken in België
- Het zou voor mij al fantastisch zijn als ze opnieuw zouden praten met elkaar
-
Wordt ook in België een ouderschapsplan verplicht bij conflictueuze scheidingen?
-
Kinderen lijden bij vechtscheiding volgens het jaarverslag 2012 van het Kinderrechtencommissariaat
- Relatieondersteuning in Vlaanderen. Wat en hoe? Kenniscentrum HIG maakt de balans op

- Ouder zou gezag over kind(eren) eerder kwijtraken in Nederland
-
Nog erg beperkt succes van bemiddeling in echtscheidingen
-
De "echtscheidingstaks" ter discussie
-
Kinderen en jongeren speelbal tussen hun ouders
-
Politiek streven in Nederland om de kinderalimentatie billijker te maken
-
Onderzoeksresultaten rond scheiding in Nederland – een advocaat over partneralimentatie, co-ouderschap en nieuw-samengestelde gezinnen
- Wetsvoorstel hoorrecht/spreekrecht voor kinderen
- De Gezinsbond focust op de financiële gevolgen van (echt)scheiding
- Intensieve politieke belangstelling om het erfrecht en de erfenisrechten te hervormen in België
- Oudere gescheiden mensen lopen risico van vereenzaming
- Waarheidsvinding bij uithuisplaatsing van kinderen in Nederland: diepe noodzaak
- Kerstboodschap 2010:
Weg met de rampzalige seponeringssystematiek weigering omgangsrecht en herstel van de rechten van de niet-inwonende ouders inzake contact met hun kinderen

- Studiedag Verblijfsco-ouderschap en de loopbaan van de ouders vanuit een genderperspectief - dinsdag 23-11-2010 Steunpunt Gelijkekansenbeleid
- School en scheiding van ouders "Ik wil een volwaardige ouder zijn" KLASSE VOOR OUDERS 5-5-2010
- Grootschalig onderzoek rond de scheidingssituatie in Vlaanderen 25-3-2010
- Met een studiedag en drie wetsvoortellen ontketent Senator Guy Swennen een nieuw offensief tegen de niet-naleving van het omgangsrecht - 19-3-2010
- Kleinkinderen tussen twee vuren - bezoekruimte "Het huis" in de actualiteit
- Wie betaalt de prijs voor echtscheiding?
- Bij scheiding moeten kinderen kunnen worden ingeschreven op twee adressen

________________________________

- NIEUWE TEKSTEN OP DEZE SITE


- "Begin goed voorbereid aan een nieuw samengesteld gezin" Nele De Keyser - oktober 2017
- Scheidingscursus voor kinderen in Nederland 18-6-2017
De machteloosheid bij een (echt)scheiding
Komt er nu een grote hervorming van de erfwet zoals wordt meegedeeld?
- Hervorming van het erfrecht
- De arts en de kinderen van niet-samenwonende ouders
- Nederland heeft primeur met eerste hoogleraar vaderschap
- Verblijfsregister 'gedeeld verblijf'
Incest als troefkaart bij ouderverstoting -
Petra Van Den Hoeck vzw Huis van Hereniging 24-9-2015

- Actuele en waardevolle informatie (Blog Eric De Corte)
- An Open Letter To My Daughter’s Stepmom - 30 Nov. 2014
-
Twee beklijvende video's rond ouderverstoting:
een slachtoffer uit zich en wat te doen tegen die verstoting

- Kinderen en scheiding: het perspectief van de (groot)ouders - artikel september 2014
- Een week mama een week papa? – Wat kinderen bij een scheiding ECHT nodig hebben
- De verstoten ouder - 19-6-2014
- 100 VADERS
- Vaderschapsbeleving
- De woorden 'bij voorrang' in artikel 374, §1, 2de lid van het Burgerlijk Wetboek. Een bron van verwarring of een handig instrument? - Rond gelijk verdeeld verblijf van kinderen bij scheiding
- Breken met je ouders – de moeilijkste scheiding - 24-11-2013
- Verhuizen met kinderen na scheiding in Nederland en België
-
Tips voor je nieuwe relatie na de scheiding
- 10 tips voor de biologische ouder in een nieuw samengesteld gezin
- 10 tips voor de stiefouder/plusouder in een nieuw samengesteld gezin
- Familieband - ‘Skypen, oké. Een familiefeest? Nee, bedankt’ - 16-4-2013
- Filmpje van Klasse TV over school en gezinsvormen - 10'08"
- "Ouders en co" - ervaringsverhalen rond co-ouderschap - publicatie van Vera Schilperoort dec. 2012
- Herzienbaarheid van onderhoudsuitkeringen tussen ex-partners
- Rob van Altena - een eerbiedwaardige vader (30-10-2012)
- Eindigt het co-ouderschap als een kind meerderjarig wordt? Gevolgen voor de kinderbijslag en de verblijfsoverschrijdende kosten.
- Welke zijn de onderhoudskosten die je na een scheiding kunt inbrengen?
- Kleinkinderen onbereikbaar - Videofilms uit Nederland
- 'Uit elkaar - voor grootouders" brochure - Rol van de grootouders na scheiding
- Belang van het kind? Nee, een rechtstaat voor het kind - Mr. Peter Prinsen
-
Hoe stel je een geldig testament op?
-
De buitengewone kosten bij onderhoudsverplichtingen voor kinderen
- Hoe bereken je alimentatiegeld?

 
 
Omhoog
 
 

Gratis informatiegesprek op vrijdag 8 september 2017 bij NEO Bemiddeling in Kapellen - ter gelegenheid van de Dag van de scheiding in Nederland

Koppels voor wie een scheiding onvermijdelijk is kunnen op 8 september e.k. met hun vragen omtrent scheiding, gratis terecht bij NEO Bemiddeling voor een 50’ durend info-gesprek. Aanleiding voor dit initiatief is enerzijds de jaarlijkse Dag van de Scheiding in Nederland. Anderzijds is er het feit dat de erkende bemiddelaars Cindy Capelleman en Eric De Corte van NEO Bemiddeling merken, dat koppels al kort na de scheiding bij hen komen met vragen om de scheidingsovereenkomst, ouderschapsovereenkomst, notariële akte of vonnis te wijzigen.

Vaak merken zij als bemiddelaars dat bemiddeling nog steeds onvoldoende bekend is en jammer genoeg ook dat koppels tot overeenkomsten komen die niet alles dekkend zijn en lacunes vertonen. Zij horen dan ook geregeld:
“Als we bij het opstellen van onze overeenkomst de juiste informatie zouden ontvangen hebben, als we zouden getipt zijn over creatieve alternatieve oplossingen, dan was ons achteraf veel discussies en onenigheid bespaard gebleven. Nu pas horen we van jullie hoe wat anders geregeld konworden”.


Koppels kunnen zich op 8 september gratis informeren. Zij maken dan kennis met wat bemiddeling is en wat die voor hen als koppel kan betekenen.

Zij kunnen ook hun vragen stellen over een EOT - Echtscheiding Onderlinge Toestemming -  voor gehuwde koppels, de verschillen met een EOO – Echtscheiding Onherstelbare Ontwrichting -  of over een scheiding van feitelijk of wettelijk samenwonende koppels.

Voorbeelden van vragen en thema’s: de scheidingsprocedure onderlinge toestemming, de bestemming en de financiële regeling van de woning, verdeling van inboedel, erfenis, financiële gevolgen van onder meer groeps- en andere verzekeringen, belastingen, schulden en pensioenen.

Maar ook over de ouderschapsovereenkomst voor de kinderen (ouderlijk gezag, verblijfsregeling, kostenregeling, ouderschapsplan), regelingen i.v.m. vennootschappen of eenmanszaken, eventueel persoonlijk onderhoudsgeld voor een partner, of een andere vraag die zij zouden hebben.

Geïnteresseerde koppels zenden een e-mail naar info@neobemiddeling.be of nemen telefonisch contact met 03 535 30 01.
Elke afspraak wordt via mail bevestigd en de exacte locatie in Kapellen gemeld.
Eerst komt eerst maalt…; er zijn op 8 september 16 slots voorzien.

 

 
     
 
  De nieuwe wet op het erfrecht goedgekeurd - 20-7-2017

De meeste nieuwe regels op het erfrecht zullen pas na de zomer van 2018 in werking treden.
Zowat midden augustus 2017 zal de nieuwe erfwet worden gepubliceerd in het Belgische Staatsblad.
De overgangsregels worden vanaf die publicatie van toepassing. Ze slaan vooral op de schenkingen.
In een artikel in Netto van De Tijd staan de belangrijkste nieuwe regels opgesomd.


 
 
  Omhoog  
 
 

Hongersnood in onze rusthuizen

Omdat hij zijn patiënten zienderogen zag vermageren, onderzocht huisarts Mark Huylebroeck alle bewoners van een Brussel rust- en verzorgingstehuis.
Het resultaat is onthutsend: amper 20 procent van de bewoners is goed gevoed, nog eens 20 procent is ronduit ondervoed en 60 procent balanceert op het randje.
Huylebroeck weet ook waarom: ‘In de meeste rusthuizen mag het eten niet meer dan 4 euro kosten. Niet per maaltijd, maar per dàg.’

Humo wijdt er een bijtend dossier aan.


 
 
  Omhoog  
 
 

Ziekmakend ouderschap

Bewustmakingsdag Ouderverstotingssyndroom 25 april 2017

Vandaag wordt wereldwijd extra aandacht besteed aan een ernstige vorm van emotionele kindermishandeling: 'Parental Alienation' (oudervervreemding/ouderverstoting).
Situaties waarbij kinderen, met name tijdens en na een hoog conflictueuze scheiding, door een ouder bewust van de andere ouder weggehouden worden en steeds meer sociaal geïsoleerd raken van deze ouder en familie en sociaal netwerk. Zowel voor de kinderen als de sociaal buitengesloten ouder, die vòòr de scheiding nog een (hele) goede band hadden, is dit meestal traumatisch.
Kinderen worden hierbij zodanig gemanipuleerd dat ze (uit emotioneel zelfbehoud) gedwongen worden de ouder die ze nauwelijks meer te zien of te horen krijgen óók te 'verstoten'.


Lees de Nieuwsbrief Herverbinden 254 Erik van der Waal met een keurige en treffende beschrijving van het syndroom.


 
 
  Omhoog  
 
 

Sinterklaasavond  

Zo en dan is het sinterklaasavond..
Een avond dat vele vaders helaas niet kunnen vieren bij hun eigen kinderen..
Zo was mijn vader ook nooit aanwezig bij de pakjesavond toen wij nog klein waren..
Mijn vader kocht wel altijd cadeautjes met sinterklaas..
Helaas werden die altijd retour gestuurd door mijn moeder..
Hoe pijnlijk is dat voor een vader …
Een vader wil zijn kinderen ook zien dat hij aan ze denkt.. en wil zien hoe gezellig het is met sinterklaasavond
1 keer op sinterklaasavond kwamen mijn oom en mijn tante van mijn vaderskant als Sinterklaas en Zwarte Piet aan de deur met de cadeautjes die mijn vader had gekocht …
Toen kon mijn moeder dat natuurlijk niet terug sturen, want wij hadden hen natuurlijk ook gezien, maar wij wisten niet dat het van onze vader af kwam.

Vaders missen zoveel feesten met hun eigen kinderen, zo jammer is dat en waarom?
Vaders geven ook veel om de kinderen.

Wat dacht mijn moeder op dat moment dat mijn oom en tante aan de deur stonden als Sinterklaas en Zwarte Piet? Want nu kon ze het niet weigeren!

Jammer dat ze toen niet inzag wat ze de kinderen aandeed en de vader …


En dan de kerst wat eraan komt, dan zijn de vaders ook niet bij hun eigen kinderen..
Zo pijnlijk, vaders horen er gewoon bij.

En zo heb je de verjaardagen van de kinderen, Vaderdag en alle feestdagen in het jaar die de vader moet missen.

Andersom gebeurt het ook, en dan zien de moeders hun kinderen niet met zulke feestdagen

Didi de Vries

http://diedelicious.blogspot.nl/2014/12/sinterklaasavond.html


 
 
  Omhoog  
 
 

Weigering omgangsrecht is ‘partnergeweld’

Vanuit het Huis van Hereniging vzw in Vlaanderen bereikt ons vandaag constructief en verheugend nieuws over de behandeling van frustratie van het omgangsrecht met de kinderen bij scheiding van ouders.

Hierbij de kopie van de mededeling vanuit het Belgisch Kabinet Justitie.

Onderwerp: RE: Positief injunctierecht voor aanpak Ouderverstoting
Van: Wuyts Tim
Aan: --
Cc: --


Geachte heer …,
Beste,

Ik heb, zoals beloofd, mijn collega’s van strafrecht geconsulteerd.

Ik kan u meedelen dat aan de door u opgeworpen problematiek in de toekomst veel meer aandacht besteed zal worden door het parket.

De Minister van justitie heeft zopas de richtlijnen opgenomen in COL 4/2006* die bindend zijn voor alle parketmagistraten herzien. In de nieuwe richtlijnen wordt uitgebreid aandacht besteed aan de ernstige gevolgen die de niet-afgifte van een kind kan hebben.** Tegelijk wordt beklemtoond dat het niet-afgeven van een kind een inbreuk vormt op het recht van het kind om persoonlijke relaties te onderhouden met één van zijn ouders.

Voortaan zal het misdrijf van niet-afgifte van een kind onder het begrip ‘partnergeweld’ worden gecatalogeerd. Deze misdrijven zullen dus met dezelfde ernst behandeld worden als de andere gewelddaden, maar waarbij men rekening moet houden met het specifieke karakter ervan. Een automatische link wordt ook voorzien met de jeugdbescherming (melding van ‘minderjarige in verontrustende situatie’).

Hopend u hiermee van dienst te zijn teken ik,
Met vriendelijke groeten,

Prof. dr. Tim Wuyts

Raadgever | Conseiller
Kabinet Minister van Justitie| cabinet Ministre de la Justice
Brussel/Bruxelles

 


* OMZENDBRIEF NR. COL 4/2006 VAN HET COLLEGE VAN PROCUREURS-GENERAAL BIJ DE HOVEN VAN BEROEP  d.d. 1 maart 2006

** BIJLAGE 1 – LIJST VAN MISDRIJVEN MET PREVENTIECODE
 
FAMILIE EN OPENBARE ZEDELIJKHEID
 

FAMILIALE SFEER


42F

Niet afgeven van kinderen



De niet-aflatende stappen vanuit de belangenverenigingen rond echtscheiding en beslist de stappen gedurende de laatste maanden van het Huis van Hereniging hebben deze vooruitgang tot stand kunnen brengen. Wij kijken nu uit naar de nieuwe teksten en vooral naar de handhaving van deze nieuwe regeling door parketten en rechtbanken.


Ghislain Duchâteau


 
 
  Omhoog  
 
 

Effecten van scheiding op kinderen Ed Spruijt 10-9-2015

Op goede voet uit elkaar

Ed Spruijt onderzoekt al jaren de effecten van scheiding op kinderen.
Vandaag (10 september 2015) is het de Dag van de Scheiding. Geen toeval, want in september vinden de meeste scheidingen plaats. Hoe is dat voor de kinderen die er bij betrokken zijn? Nadat hij al eerder een lezersvraag voor Kennislink beantwoordde, sprak ik in april met socioloog Ed Spruijt tijdens een eerdere discussie over dit onderwerp in Cafe de Liefde in Amsterdam.

door Marloes van Amerom

De volgende vragen aan de geleerde onderzoeker (Universiteit Utrecht) komen in het interview aan de orde:

- Is scheiden slecht voor de kinderen?  “Niet altijd. In gezinnen met huiselijk geweld is het zelfs beter. ..”
- Wat bedoel je daar precies mee?
- Kun je iets meer ingaan op de invloed die een scheiding op het gedrag van kinderen kan hebben?
- Wat kunnen ouders doen om hun kinderen zoveel mogelijk te helpen bij de verwerking van een scheiding?
- Steeds meer ouders kiezen als ze uit elkaar gaan voor co-ouderschap, waarbij ze fifty-fifty voor de kinderen zorgen. Is dat een positieve ontwikkeling?
- Uit elkaar gaan is tegenwoordig minder taboe dan vroeger. Is dat positief voor kinderen?
- Kan er nog meer gedaan worden om het leed van een scheiding zoveel mogelijk te verzachten voor kinderen?

De geïnterviewde geeft heel treffende antwoorden die voor een ruim publiek van geïnteresseerden zeker relevante inzichten verwoorden. Voor co-ouderschap verwoordt de repliek op de vraag zelfs nuancering en relativering van courante opvattingen. Dat maakt de lectuur van deze populariserende tekst voor ouders in de scheidingssituatie en belangstellende hulpverleners wel heel relevant.

http://www.kennislink.nl/publicaties/op-goede-voet-uit-elkaar



 
 
  Omhoog  
 
 

Sinds juni heel veel klachten over notarissen

25-8-15  08:14 | Bron: BELGA

De Ombudsdienst voor het Notariaat, die pas vanaf begin juni functioneert, wordt overrompeld door klachten. In nauwelijks drie maanden tijd ontving de dienst 185 klachten, of meer dan drie per dag. ‘We zijn overrompeld’, zegt de Nederlandstalige ombudsman André Michielsens dinsdag in De Tijd en L’Echo.
Een derde van de dossiers heeft betrekking op de afwikkeling van echtscheidingen en nalatenschappen, aldus Michielsens. De klachten zijn vooral het gevolg van een gebrekkige communicatie. Zo rijzen heel wat vragen over de aanrekening van erelonen en begrijpen de cliënten vaak niet waarom een dossier lang aansleept. Het overgrote deel van de klachten komt van Nederlandstaligen.

De Ombudsdienst ging officieel op 1 juni van start. Hij heeft een dubbele opdracht. Mensen kunnen er terecht met klachten die te maken hebben met de uitoefening van het notarisberoep. De dienst doet ook aanbevelingen om de werking van het notariaat te optimaliseren.

https://www.ombudsnotaris.be/



 
 
  Omhoog  
 
 

Een fiere, sterke vader

Dave Houtmeijers liet deze tattoo – een hert met pijlen door z’n lijf – twee jaar geleden zetten. Zijn vader leed toen aan de ernstige longziekte COPD; dit jaar is hij gestorven. Voor Dave was zijn vader alles. Door de scheiding van zijn ouders had hij hem 25 jaar niet gezien. Het was Daves vrouw die op een dag zei dat hij opnieuw contact moest zoeken, omdat hij er anders zijn hele leven spijt van zou hebben. Het was de beste beslissing die Dave ooit genomen heeft. Hij heeft zijn vader ongeveer tien jaar gezien, waarvan die er vijf ziek was. ‘De eerste jaren waren heel intens. We hadden wat in te halen. Ik woonde in Sint-Niklaas, hij in Genk, maar toch ging ik meerdere keren per week op en af. Ik had intussen ook twee kinderen die hij nog nooit had gezien.’Dit hert symboliseert zijn vader. Het was een sterke, fiere man, zelfs toen hij al zwaar ziek was. En zo zal Dave zich hem ook herinneren. Hij is blij en opgelucht dat zijn vrouw hem destijds dat duwtje in de rug heeft gegeven om zijn vader te gaan opzoeken.

Jolien Vyverman

TATTOO VAN DE WEEK - DS Maandag 10 augustus 2015

 
 
  Omhoog  
 
 

Ouders die Opnieuw Starten - Odos.be

Odos.be (Ouders die Opnieuw Starten) is een nog jonge vereniging voor ouders die er na een scheiding of overlijden alleen voor staan en ouders in een nieuwe relatie of in een nieuw samengesteld gezin.

Op hun website bieden ze een forum aan waar mensen terecht kunnen met vragen of hun hart kunnen luchten. Er is een chat waar je je verhaal kwijt kan en andere ouders kan leren kennen. Forum en chat zijn gratis en anoniem.

Op regelmatige basis organiseren ze uitstappen en ook de leden zelf kunnen uitstappen op touw zetten.

Een flyer vindt u hier: http://www.odos.be/Odos.pdf.

Een eerste initiatief dat ze al namen was de oprichting van een Vraag & Aanbod-groep voor materiële spullen. Voor de toekomst hebben ze nog heel wat ambitieuze plannen.

We kunnen ons voorstellen dat er bij Goudi heel wat mensen aankloppen die door Odos.be geholpen zouden kunnen worden. Goudi wil hen graag doorverwijzen.

Op onze pagina met koppelingen plaatsen wij vanuit Goudi ook een link naar Odos.be toe:
http://www.odos.be/



 
 
  Omhoog  
 
 

Persbericht: Huis van Hereniging brengt ouderverstoting onder de aandacht

Huis van Hereniging


Enkele maanden geleden kwam de website van Huis van Hereniging voor het eerst online.
Het project van de vzw Huis van Hereniging wil op een doeltreffende wijze een probleem aanpakken waar onze rechtbanken vooralsnog door een tekort aan specifieke kennis geen adequaat antwoord op hebben: oudervervreemding en -verstoting.

Ouderverstoting: een actueel thema

Het aantal huwelijken in Vlaanderen bereikte twee jaar geleden een dieptepunt met 22.645 nieuwe koppeltjes. Tegelijkertijd werden er maar liefst 11.567 echtscheidingen opgetekend – het laagste cijfer sinds 1990, maar toch blijven we met dat aantal een van de absolute koplopers binnen West-Europa. Nog verontrustender is echter dat heel wat van de voormalige echtparen uit elkaar spatten in een echte vechtscheiding. Daarbij zijn de grootste slachtoffers niet zelden de kinderen. Als je dan ook nog eens weet dat het om ongeveer een vijfde van alle echtscheidingen gaat, begrijp je al snel dat er een probleem is.
Wanneer een kind een van de ouders stelstelmatig afwijst, wijst dat volgens sommige therapeuten op het ouderverstotingstoornis (oorspronkelijk ‘Parental Alienation Syndrome’ of ‘PAS’ in het Engels). Het is vaak – maar niet altijd – een gevolg van ernstige conflicten tussen gescheiden ouders, waarbij een van hen de eigen zoon(s) of dochter(s) tegen de ander opzet. Dat gebeurt niet noodzakelijk onbewust en is vaak een gevolg van frustratie, woede of angst naar de vroegere wederhelft toe.

Hoewel de stoornis zelf voorlopig nog niet is opgenomen in de DSM (het handboek voor psychiatrie) en voor een aantal psychologen een controversieel construct blijft, is zowat iedereen het er wel over eens dat ouderverstoting bestaat en gradaties kent. Bovendien is het onderwerp brandend actueel. Zo konden we deze maand in Humo het relaas lezen van de dertienjarige Amber, die het contact met haar moeder twee jaar lang verbrak, na allerlei aantijgingen van haar vader. Ook nu nog verblijft het meisje in een instelling, waar men onderzoekt wat maakt dat ze haar vader momenteel niet wil zien. Rond dezelfde periode verschenen er twee andere verhalen, het ene eveneens in Humo en het andere in Dag Allemaal, deze keer van respectievelijk een moeder en een vader. Niet toevallig gaat het om twee initiatiefnemers van het Huis van Hereniging, een nieuwe vzw die probeert een oplossing te bieden aan ouders en kinderen die met het fenomeen ouderverstoting te maken hebben.

Een complex probleem

Niet elk kind dat een van zijn of haar ouders niet meer wil zien, doet dat omwille van manipulatie door de andere ouder. Soms is er effectief iets gebeurd waardoor de wens om afstand te houden begrijpelijk is, zoals bij misbruik. In andere gevallen gaat het echter om beïnvloeding van een van de ouders en/of familieleden. Zo wordt de vroegere wederhelft soms doodgezwegen, wordt er niet gereageerd wanneer het kind liefde voor de andere ouder uitdrukt, wordt de persoonlijkheid of levensstijl van de ander openlijk aangevallen, wordt de zoon of dochter gebruikt als een soort spion, wordt eerder ongelukkig gedrag in een specifieke situatie veralgemeend, worden normale verschillen met de andere ouder gepresenteerd als onoverkomelijke problemen, wordt het kind als bondgenoot gebruikt in een gevecht met de ex, wordt er gelogen of wordt het kind zelfs gehersenspoeld. In dat soort gevallen wil het Huis van Hereniging een oplossing bieden.

Het spreekt voor zich dat ouderverstoting een complex onderwerp is. Vaak wil slechts een van de (minstens) drie betrokken partijen een uitweg zoeken, terwijl de zoon of dochter zichzelf tegenspreekt, geen positieve dingen over de verstoten papa of mama kan bedenken, de verstoten ouder van allerlei zaken beschuldigt, een eenzijdige alliantie aangaat met de andere ouder, enzovoort. De gevolgen zijn vaak schrijnend: de betrokken kinderen krijgen in veel gevallen te kampen met allerlei psychologische en fysieke ongemakken en problemen, terwijl ook de verstoten ouder het logischerwijs zwaar te verduren krijgt. Daar komt dan ook nog eens bij dat ouderverstoting niet door iedereen wordt erkend als een op zichzelf staand gegeven en er binnen de therapeutische en juridische wereld heel wat discussie is over de precieze aard en definitie ervan. Bovendien is men vaak nog niet vertrouwd met het onderwerp. Het zorgt er allemaal voor dat een behandeling doorgaans niet of erg moeizaam gebeurt. Sterker, nog: er wordt geschat dat slechts een tiental procent van iedereen die ermee te maken krijgt ook therapie zoekt, iets wat ook nog eens bemoeilijkt wordt omdat gespecialiseerde behandeling nog niet of nauwelijks voorhanden is.

Onze manier van werken

Het Huis van Hereniging heeft ervoor gekozen om te werken volgens het Canadese ‘Family Reflection Reunifaction Program’, dat volgens de eerste onderzoeken een succespercentage van maar liefst 95 procent behaalt, terwijl traditionele therapie doorgaans weinig of zelfs helemaal niet blijkt te helpen. Dat is een intensief herenigingsprogramma waarbij het kind gedurende 4 tot 5 dagen en onder gespecialiseerde begeleiding wordt samengebracht met de verstoten ouder, in ons geval op een prachtige site te Houwaart of zelfs in een resort of hotel. Hiervoor is vanzelfsprekend een duidelijk omschreven opdracht, een ondertekend akkoord van beide ouders en een gerechtelijk kader nodig.

Daarbij is ook de opvolging van primordiaal belang. Bovendien is het vanzelfsprekend belangrijk om er zeker van te zijn dat het wel degelijk om ouderverstoting gaat en niet om een terechte vlucht van het kind voor een ouder die hem of haar heeft mishandeld. Daarom moet de rechtbank eerst een onderzoek instellen wanneer het omgangsrecht niet nageleefd wordt. Dat wordt momenteel echter zelden gedaan en daar wil het Huis van Hereniging verandering in brengen.

Onze vzw wil informeren, het juridische apparaat bewust maken van het probleem, een hervorming bekomen in de manier waarop ons gerecht het onderwerp benadert, steun bieden aan de verstoten ouder en zoals hierboven vermeld een programma aanreiken waar alle partijen uiteindelijk beter van worden. Daartoe werken we samen met gespecialiseerde therapeuten en andere experts.

Wat we vragen van jou

Het spreekt voor zich dat we graag media-aandacht willen voor het fenomeen ouderverstoting, voor onze vzw en voor het alternatief dat het Huis van Hereniging aanbiedt. Wij zullen je met veel plezier Interviews, foto’s en info bezorgen! Zoals steeds kan je daarvoor terecht bij:

info@huisvanhereniging.be
0477/39 77 94

Meer info

http://www.huisvanhereniging.be

 

 
 
  Omhoog  
 
 

Dimitri Mortelmans en het project "Scheiding in Vlaanderen"

“Scheiding in Vlaanderen”

Dat is een grootschalig project waarvoor een consortium werd samengesteld bestaande uit de Universiteiten van Antwerpen, Gent, Leuven, V.U. Brussel en de Studiedienst van de Vlaamse Regering. Het eerste luik van dit project had als doel oorzaken en geolgen van een echtscheiding in kaart te brengen. Op vrijdag 25 februari 2011 werd in Antwerpen daarover een studiedag georganiseerd met de eerste resultaten van het scheidingsonderzoek. De deelnemers kregen toen een "draft versie" van het boek "Scheiding in Vlaanderen", dat effectief gepubliceerd werd eind oktober 2011. In de huidige volwaardige boekeditie vinden we een heel grote dataverzameling rond oorzaken en gevolgen van echtscheiding in Vlaanderen.
Klik hier voor het inhoudsoverzicht van het boek.





"Scheiding in Vlaanderen" is uitgegeven door Acco in Leuven en het kost € 49,50.
E-post: uitgeverij@acco.be Website: http://www.acco.be

 

 



De auteurs van het werk zijn Dimitri Mortelmans, Inge Pasteels, Piet Bracke, Koen Matthijs, Jan Van Bavel en Christine Van Peer. De leiding van de studiedag was in handen van de Antwerpse socioloog Dimitri Mortelmans, die ook de hoofdverantwoordelijkheid had voor de boekpublicatie.

Professor Mortelmans heeft zelf de echtscheiding van zijn ouders meegemaakt en blikt in een interview met Veerle Beel, journaliste van De Standaard, terug op hoe hij dat beleefde en hoe dat verder geëvolueerd is tot nu. Het is een boeiend verhaal geworden van een persoonlijke beleving vanuit de visie van het kind, de opgroeiende jongen, de man, de echtgenoot die eerst huiverig stond tegenover het huwelijk.

Het scheidingsverhaal

We laten u die beleving meemaken vanuit de eigen woorden van Mortelmans.

"Ik zat in het vijfde leerjaar toen mijn ouders het ons vertelden. In eerste instantie was dat toch een drama. Maar het was ook wel logisch, want mijn twee broers en ik hadden ze vaak horen ruzie maken. We kregen een klassieke verblijfsregeling: wonen bij moeder, en om de twee weken een weekend bij vader.

Pas een paar jaar later begon ik te revolteren. O ja, ik was echt wel een lastige puber. In het tweede middelbaar kreeg ik een B-attest, wat betekende dat ik niet verder mocht gaan in de Latijnse. Als men mijn gegevens zou toevoegen aan het grote echtscheidingsonderzoek, zou ik bij de “watervallers, terechtkomen: leerlingen die van richting moeten “afzakken,, wat we vaker zien bij kinderen van gescheiden ouders. Het was maar een klein watervalletje, maar toch.

Mijn moeder had toen een vriend, en ik verzette me heel erg. In eerste instantie tegen haar, maar als zij het niet meer aankon, ook tegen hem. Is het daardoor dat ik dat jaar verknoeid heb, of zou ik tegen mijn eigen vader ook gerevolteerd hebben? Of was Latijn gewoon te moeilijk? Dat is allemaal koffiedik kijken. Later heb ik mij herpakt en ben ik vlot doorgestroomd naar de universiteit. Op kot gaan zat er om financiële redenen niet in, maar ik heb dat nooit een probleem gevonden. Ik kon overal komen met de fiets.

Ik ben vrij vroeg getrouwd, toen ik 24 was. En ook meteen kinderen gekregen, waar ik heel blij om ben. Maar als het van mij had afgehangen, was ik nooit getrouwd. Ik denk dat de scheiding van mijn ouders mij op dat vlak het meest heeft beïnvloed, in mijn visie op relaties. Mijn vrouw en ik hebben daar lange debatten over gevoerd. Zij komt uit een warm, intact nest, met hechte familiebanden. Zij heeft me overtuigd, en ze heeft mij ook geleerd hoe een relatie werkt. Dat je je ergernissen niet moet opkroppen, maar ruzie moet durven te maken. In het begin van ons huwelijk heeft ze daar wel een paar keer op de tafel voor moeten kloppen. Ik had thuis geleerd om conflicten uit de weg te gaan.

Mijn vader heb ik een hele tijd niet gezien. Ik heb pas opnieuw contact gezocht toen ik zelf een kind kreeg. Op mijn 13de wilde ik heel graag bij hem gaan wonen. Hij was daar niet klaar voor. Een paar jaar later is mijn jongere broer bij hem gaan wonen. Natuurlijk was ik erg ontgoocheld. Maar we hebben het doorgepraat, ik voel er nu geen wrok meer over.

Mijn moeder heeft het al die jaren niet gemakkelijk gehad. Ze werkte voltijds en kon het hoofd boven water houden dankzij studiebeurzen. Ze had een tijdlang een vriend, maar ze maakte er een erezaak van de financiële zaken gescheiden te houden. We zijn nooit onder de armoedegrens beland. We hadden niets tekort. Maar we gingen niet op vakantie. We waren in de scouts en we gingen op kamp, en dat was het dan. Ik zat toevallig op een school met nogal wat jongens die op skivakantie gingen en verre reizen maakten. Dat stak wel eens. Maar tijdens de vakanties zelf amuseerde ik mij in mijn eigen buurt en had ik daar geen last van.

Toen we nog in het middelbaar zaten, greep mijn moeder een keer naast de studiebeurzen, omdat ze net teveel verdiende. Dat was een heel zwaar jaar. Voor de rest kan ik enkel zeggen dat de democratisering van het onderwijs in mijn geval goed gewerkt heeft. Zonder alle beurzen en ondersteuningsmaatregelen was ik nooit prof geworden.

Een tijdje geleden heb ik in uw krant eens een opiniestuk geschreven waarin ik zei dat de overheid meer moest doen om alleenstaande ouders, en vooral moeders, te ondersteunen. Een vrouwenorganisatie - ik ben vergeten welke - heeft me daarvoor gecomplimenteerd: dat een mán zoiets kon schrijven! Ik heb het natuurlijk mijn hele leven uit eerste hand gezien, hoe moeilijk mijn moeder het had.

Voor het overige zijn er geen problemen meer. Wat als een heuse vechtscheiding begon, is nu min of meer goed gekomen. Ik heb met allebei mijn ouders een goed contact. Ze komen zelfs naar dezelfde familiefeestjes en zitten aan dezelfde feesttafel. Wij, die in onze jeugd het voorwerp waren van hun vechtscheiding, zijn nu volwassen, en dus hoeft er geen ruzie meer te worden gemaakt. Dat vind ik vooral fijn voor mijn kinderen. Ze weten dat opa en oma niet samenwonen, en dat is oké. Maar ze moeten geen van beide missen."

Scheiding in meervoud - Uitdagingen voor de toekomst

Door Inge Pasteels e.a.

In 2011 waren er dertienduizend echtscheidingen in Vlaanderen. Het beëindigen van een huwelijk is een ingrijpende gebeurtenis, zeker wanneer er kinderen zijn. Scheiden betekent het herdefiniëren van de ouderrol voor ex-partners met kinderen. Kinderen komen hierbij, soms onverwacht, in een stroomversnelling van emoties en gewijzigde leefsituaties terecht. Ook de grootouders zijn betrokken partij. Relaties met de kleinkinderen of met de andere ouder van de kleinkinderen krijgen een nieuwe invulling. Wanneer bovendien een nieuwe partner het gezin komt vervoegen, hertekenen posities en relaties zich volledig.

In dit tweede naslagwerk van het academisch consortium “Scheiding in Vlaanderen” wordt de focus verbreed naar het ruimere netwerk van gescheiden personen. Op basis van informatie verzameld bij ongeveer 4500 ex-partners, 1100 kinderen, 1400 grootouders en 1500 nieuwe partners worden situaties na echtscheiding in tal van levensdomeinen geschetst voor alle betrokken actoren.

Dit boek zoomt in op het voorkomen van eenoudergezinnen en nieuwe partnerrelaties en beschrijft relaties tussen ouders en stiefouders. In een tweede deel komt het sociale leven van ex-partners, eenzaamheid bij kinderen en de contacten tussen grootouders en kleinkinderen aan bod. Daarna worden gevolgen van scheiding voor ex-partners op vlak van welzijn, professioneel zorggebruik en arbeidsmarktparticipatie beschreven. Tot slot is er ruime aandacht voor gevolgen van scheiding voor kinderen. Hoe voeden gescheiden ouders hun kinderen op? Heeft de verblijfsregeling invloed op het algemeen welzijn van een kind? Wat is de rol van de echtscheiding met het oog op de schoolresultaten? 

Naast de publicatie met de resultaten van het onderzoek naar scheiding in Nederland is dit boek voor Vlaanderen evenzeer een standaardwerk met alle beschikbare actuele gegevens rond de scheidingsproblematiek.  Het kost € 49,50 en is bij Acco uitgegeven (zie hoger).

Prof. D. Mortelmans die het ruim onderzoek promootte en begeleidde, was zo vriendelijk ons uitzonderlijk de inhoud, en vooral het slothoofdstuk in een pdf-formaat ter beschikking te stellen met de gelegenheid om dat bestand te verspreiden. Het bestand bevat de inhoudstafel van het boek en het hoofdstuk met besluiten onder de titel “Scheiden in meervoud. Uitdagingen voor de toekomst” van Inge Pasteels en Dimitri Mortelmans. Het zijn 20 bladzijden aanbevolen lectuur.

G.D.

 
 
  Omhoog  
 
 

Grootschalig onderzoek rond de scheidingssituatie in Vlaanderen

Interdisciplinair Project voor de Optimalisatie van Scheidingstrajecten (IPOS)

De ´scheidingsrevolutie´ die we de afgelopen tijd ook in Vlaanderen gekend hebben, roept onderzoeks- , praktijk- en beleidsvragen op. In het onderzoek lag de klemtoon tot nog toe op het in kaart brengen van het veranderend juridisch en maatschappelijk scheidingslandschap. Dit heeft geleid tot inzicht in scheidingspatronen, de regelgeving en de kwetsbare juridische, economische en psychosociale positie van gezinnen in een scheidingssituatie en na scheiding.

Scheiding: een stressvolle omwenteling

Het hoeft immers geen betoog dat het proces van ´uit elkaar gaan´ voor de betrokkenen een stressvolle omwenteling in hun leven is. Scheidende partners moeten vele, complexe beslissingen nemen die het verdere leven van henzelf en hun kinderen beïnvloeden. Hoewel de meeste ex-partners en hun kinderen uiteindelijk stabiliteit vinden en dus op termijn succesvol omgaan met de scheiding, gaat het scheiden op zich, het proces, gepaard met een verlies aan levenskwaliteit voor alle betrokkenen. Het impliceert verlies op verschillende domeinen, onder meer materieel, fysiek, emotioneel en relationeel welzijn, maatschappelijke integratie, veiligheid en productiviteit.


Naar meer kwaliteit van leven voor gezinnen in een scheidingssituatie en na scheiding

Vraag is wat de kwaliteit van leven na de scheiding bepaalt en hoe we op het proces kunnen inwerken, zodat het verlies aan levenskwaliteit zo klein mogelijk wordt en kinderen en ouders zo goed mogelijk door de scheiding komen. Dit is de centrale vraag in het IPOS. De focus ligt niet enkel op gevolgen, maar ook en in het bijzonder op processen die actief worden bij scheiding, met respect voor de zelfdeterminatie van de scheidende partners en hun kinderen.


Focus op het scheidingsproces

Scheiding wordt opgevat als een proces, een overgang met nadruk op de veranderingen zowel bij de kinderen en de ouders als in de gezinsrelaties. Psychosociale, economische en juridische aspecten beïnvloeden elkaar voortdurend tijdens dit proces. De studie van scheiding vanuit dergelijk ´ontwikkelingsperspectief´ vereist dan ook multidisciplinair, strategisch onderzoek.
De studie focust niet alleen op het proces van echtscheiding bij gehuwden, maar ook op het proces van scheiding bij niet-gehuwden.


Colloquium: Scheiden anders bekeken

Het IPOS onderzoeksteam organiseerde rond zijn onderzoeksthema een colloquium op 25 maart 2010 in het Vlaams Parlement te Brussel. Tijdens het colloquium werden de resultaten van het onderzoek bij gezinnen-in-scheiding voorgesteld Na de pauze werden de resultaten van het onderzoek bij de scheidingsdeskundigen besproken. Daarbij werd een debat georganiseerd met vertegenwoordigers uit praktijk, beleid en onderzoek, waarbij de onderzoeksresultaten werden bekeken vanuit hun betekenis voor het beleid en de scheidingspraktijk.


Enkele tendensen uit het onderzoek


Wij schrijven dit op het ogenblik dat het colloquium in Brussel nog volop bezig. Uit een paar krantenartikels (De Standaard 25-3-2010) kunnen we in afwachting van meer gegevens enkele tendensen afleiden van resultaten van het langdurig tweevoudig onderzoek.

Verblijfsco-ouderschap is goed voor het welzijn van de ouders die ervoor kiezen en ertoe in staat zijn. Voor de kinderen echter maakt het niet zoveel uit waar ze wonen. Voor hen is het heel belangrijk dat ze een goed contact behouden met de beide ouders. Uit het onderzoek bij 175 kinderen tussen 11 en 17 jaar blijkt dat vier op de tien kinderen beurtelings bij elk van de ouders gaan wonen en dat wordt bevestigd door de ouders die zelf tot een overeenkomst komen. Is er geen akkoord tussen de ouders, dan laten ze de knoop door de rechter doorhakken. Die beslist in een kwart van de gevallen tot verblijfsco-ouderschap. De “wet tot het bevoorrechten van een gelijkmatig verdeelde huisvesting van het kind van wie de ouders gescheiden zijn…” van 2006 schuift nochtans het gedeelde verblijf naar voren als ‘prioritair’ te onderzoeken. De magistraten hebben evenwel de ruimte binnen de wet om op maat van de gezinnen te werken omwille van de levenskwaliteit van kinderen en ouders. Verblijfsco-ouderschap kent het meeste succes bij ouders met weinig ouderlijk conflict en bij bedienden. Dat is minder het geval bij hogere kaderleden en bij arbeiders.

Opvallend is ook dat ouders die midden in een scheidingsprocedure zitten, melden dat zij een eerder laag gevoel van welbevinden hebben. Dat is bij kinderen niet zo. Bij hen overheerst een gevoel van opluchting. Het is echter mogelijk dat alleen kinderen die aan het onderzoek meededen zich niet heel verdrietig of verward voelen.

Prof. Ann Buysse, coördinator van het onderzoek, stelt: “Hoe beter de relatie met hun moeder en hun vader, hoe beter kinderen zich ook voelen. Ze moeten het idee hebben dat ze altijd een beroep op hen kunnen doen. En ook dat er bij de beslissingen over de scheiding rekening wordt gehouden met wat voor hen belangrijk is. Een jongen wil blijven voetballen. Iemand anders wil naar de muziekles blijven gaan, of samen met opa piano blijven spelen. De vraag die telt, is: hebben mijn ouders gedacht aan wat voor mij belangrijk is om gelukkig te zijn? Tel ik nog mee?” Verder zegt Ann Buysse: “Alle kinderen krijgen wel eens te maken met ouders die ruzie maken. Als het gaat om intens en frequent conflict, wordt het lastig voor hen. Maar als kinderen begrijpen wat er gebeurt en waarom hun ouders ruzie maken, kunnen ze er beter mee omgaan. Daarom moeten scheidingsdeskundigen ouders aanmoedigen om met hun kinderen over de scheiding te praten. Kinderen hebben recht op een duidelijke en correcte uitleg.’

De ouders zijn minder tevreden met hun leven op emotioneel, materieel, fysiek en relationeel gebied en melden een lagere productiviteit en maatschappelijke participatie. Een EOT (onderlinge toestemming) is milder dan een gerechtelijke procedure op grond van onherstelbare ontwrichting (EOO).

Bemiddeling zou een goed traject zijn voor kinderen, omdat ze minder ouderconflict meemaken. Voor de levenskwaliteit van de ouders is bemiddeling niet relevant. De ondervraagde deskundigen zijn het niet eens over de zin van bemiddeling. Justitieassistenten, veel geconfronteerd met moeilijke scheidingen, willen scheidenden vanaf het begin naar bemiddeling doen sturen. Hulpverleners en bemiddelaars zijn er ook voorstander van. Magistraten en notarissen houden zich evenwel op de vlakte. Advocaten geloven blijkbaar niet in de zin van bemiddeling. Scheidingsbegeleiding blijft uit het gezichtsveld en wordt niet besproken.

De scheidingsdeskundigen blijven vooral op hun eigen terrein. Buysse pleit voor meer samenwerking onder hen.

Wij hopen grondiger kennis te kunnen nemen van de resultaten van het onderzoek als het gepubliceerd wordt.

IPOS, een strategisch basisonderzoek is een samenwerking tussen KULeuven en UGent.

Bron: http://www.scheidingsonderzoek.be/


 
 
  Omhoog  
 
 

David L. Levy in de VS overleden - 30-12-2014

David L. Levy, een van de belangrijkste pleitbezorgers van ouders en kinderen is niet meer.
Hij is op 78-jarige leeftijd overleden.


Lees het bericht van de National Parents Organisation in de Verenigde Staten.

“David Levy was a champion for our cause who made tremendous personal sacrifices of his energy, time and financial resources to advocate for our nation’s children,” said Ned Holstein, MD, MS, National Parents Organization Founder and Chair of the Board. “A dedicated father and husband, he was also a respected leader in our community, and we were deeply saddened to learn of his passing.”

David Levy was een kampioen voor onze zaak. Hij bracht enorme persoonlijke offers met inzet van zijn energie, tijd en financiële bronnen om op te komen voor de kinderen van onze natie (de V.S.)” zei Ned Holstein, MD. MS., stichter en voorzitter van de NPO. “Een toegewijde vader en echtgenoot, hij werd ook gerespecteerd als leider in onze gemeenschap, en wij zijn diep getroffen te vernemen dat hij overleden is.”

Lees het volledige In Memoriam van de NPO

Hij was ook een van de belangrijke specialisten die precies wist hoe om te gaan met het Parental Alienation Syndrome, het ouderverstotingssyndroom, waarmee ouders en kinderen bij heftige scheidingen zo vaak geconfronteerd worden.

Lees daarom zijn eigen artikel daarover:
http://www.custodyconsulting.org/parental-alienation/

In het fundamenteel werk over ouderverstoting The International Handbook of Parental Alienation Syndrome schreef David L. Levy hoofdstuk 12 (pp. 153-162) “The Need of Public Awareness and Policy Makers to Respond to PAS: a Neglected Form of Child Abuse” (“De behoefte aan publiek bewustzijn en aan beleidsmakers om in te grijpen op het ouderverstotingssyndroom: een verwaarloosde vorm van kindermishandeling”).


Overview:


‘The Children’s Rights Council (CRC), an international child advocacy organization, has received thousands of complaints about alienation of children since its formation in 1985. Both fathers and mothers are capable of alienating children. CRC advises alieanted parents to join a support group as soon as possible, from among the 950 organizations listed on the organization’s website, www.info4parents.com, so they do not go through this alone, and can get good advice. On the broader front, America recognizes that hitting a spouse, or leaving a child alone in an overheated car, are forms of abuse. Social workers, courts, and legislators need more education on how to identify PAS as a form of child abuse, and how to distinguish it from other forms of alienation and abuse. They also need to be able to prescribe proper treatment, prevention, and legal remedies to punish perpetrators and educate the public as to the social unacceptability of this conduct.’

Samenvatting:

De Raad voor de Kinderrechten (CRC), een internationale organisatie die kinderen ondersteunt, heeft sinds zijn ontstaan in 1985 duizenden klachten over vervreemding van kinderen ontvangen. Zowel vaders als moeders zijn in staat om kinderen te vervreemden. De Raad adviseert vervreemde ouders zo vlug mogelijk aan te sluiten bij een hulpgroep uit de 950 organisaties die op de website van de Raad staan, www.info4parents.com. Daardoor moeten ze dat niet alleen doorstaan en kunnen ze goede raad ontvangen. In een breder perspectief erkent Amerika dat een echtgenoot of een echtgenote slaan of een kind achterlaten in een oververhitte auto vormen zijn van misbruik. Sociale werkers, rechtbanken en wettenmakers hebben nood aan meer vorming over hoe het ouderverstotingssyndroom te identificeren als een vorm van kindermishandeling en hoe het te onderscheiden van andere vormen van vervreemding en misbruik. Zij hebben er evenzeer behoefte aan om een passende behandeling voor te schrijven, aan preventie en wettelijke remedies om schuldige overtreders te straffen en het publiek zodanig te vormen dat zij dit gedrag als sociaal onaanvaardbaar beschouwen.

Met veel respect gedenken wij David L. Levy.

 
 
  Omhoog  
 
 

Rouwkaart Rob van Altena met uitnodiging om zijn uitvaart bij te wonen woensdag 17-9-2014


“Toen het boek af was, heb ik het met enige verbijstering herlezen. Was dat mijn leven?
Moest mij dat nu allemaal overkomen?”

Uit: Echtscheiden in België 1965 -2006, Rob van Altena, 2012

Heden overleed
 
Rob van Altena
Nestor van de Vaderbeweging in Nederland en België

in de leeftijd van 82 jaar.




Uit aller naam:
Ghislain Duchâteau
Peter Prinsen


Oosterhout, 10 september 2014
Correspondentieadres: t.a.v. Dhr. van Altena
Weg langs de Begraafplaatsen 3, 6815 AZ  Arnhem

De afscheidsplechtigheid vond plaats op woensdag 17 september om 13.00 uur in Galerie 1400,
het witte kerkje , Dorpsstraat 70 te Slijk-Ewijk.
Voorafgaand aan de plechtigheid was hier gelegenheid om persoonlijk afscheid van Rob te nemen

Aansluitend begeleidden wij Rob naar zijn laatste rustplaats op de begraafplaats nabij het witte kerkje.


 
 
  Omhoog  
 
 

In Memoriam Rob van Altena door Joep Zander



Rob bij de presentatie van het boek “Ouderverstotingssyndroom in de Nederlandse context” 1999 waarmee het begrip ouderverstoting in Nederland werd geintroduceerd.
(Deze pagina kan de komende dagen nog worden aangevuld)

Rob van Altena (1931) kan de nestor worden genoemd van de Nederlandse vaderbeweging. Hij heeft zijn eigen ontvadering met vuur en overtuiging bestreden in Belgische rechtsprocessen. Tot het laatst ondernam hij lange reizen in een poging een glimp van kinderen of kleinkinderen te zien die hem op akelige wijze uit de weg gingen.

Rob heeft een groot aantal artikelen in kranten en (vak)tijdschriften op zijn naam staan. Hij schreef veel recensies over vaderboeken. Hij schreef zelf voor boeken en heeft ook zelf een aantal boeken in eigen beheer uitgegeven waaronder een over zijn eigen echtscheiding die zich in België voltrok. De laatste jaren woonde Rob weer in het land van zijn voorvaderen, Nederland.

Vaak was Rob aanwezig bij congressen en lezingen. Hij was actief binnen de stichting Dwaze Vaders, waar hij vanwege zijn scherpe blik op de werkelijkheid (wat tot uitdrukking kwam in zijn bijdragen voor de nieuwsbrief van de organisatie) uiteindelijk werd geweerd.

Verder heeft hij vaak individuele vaders ondersteund. Zelf herinner ik mij nog goed zijn inzet als tolk bij mijn procedure op het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Hij houdt zich nog steeds met grote inzet bezig met het archiveren van de vaderbeweging. Dit kwam onder andere tot uiting in zijn historisch overzicht van media-aandacht die vaders wisten te krijgen.

Rob had een zeer goede algemene kennis van vaderschap en de vaderbeweging die hij ook kan plaatsen binnen diverse kennisgebieden zoals recht, sociale wetenschappen en geschiedenis.

Behalve het onderwerp vaderschap had hij ook speciale belangstelling voor andere mannenzaken zoals de bevooroordeelde benadering van het thema huiselijk geweld. Hij voerde in dit kader nog afgelopen jaar een klachtprocedure wetenschappelijke integriteit tegen professor Römkens.

Hoewel Rob zich in het algemeen erg bescheiden opstelde was hij duidelijk aanwezig in het maatschappelijke debat. Zijn eerste artikelen over het Ouderverstotingssyndroom worden nog herhaaldelijk en veelvuldig gebruikt en zijn daardoor van groot belang voor het welzijn van kinderen in dit land.

Zowel op persoonlijk als maatschappelijk terrein was Rob bezig vaderschap in het leven van kinderen te houden en te brengen.

Rob bekommerde zich om het brede spectrum van de vaderproblematiek. Omdat hij zelf ook zorgend vader was kon hij zich ook goed inleven in de speciale en gediscrimineerde positie van zorgende vaders. Hij legde dus een goed verband tussen enerzijds de juridische repressie en de culturele en sociale inbedding van vaderschap.

Rob was bekend om zijn rustige en overtuigende uitstraling. Dit is van groot belang in een beweging die vaak van conflicten en spanning aan elkaar hangt.

Mijn leukste momenten met Rob beleefde ik in het samen zingen en spelen van enkele vaderliedjes.

Verwijzingen:

Joep Zander e.a Gemist Vaderschap 2006 blz 30 e.v Rob van Altena: De januskop van het feminisme

http://www.ouderverstoting.nl/artikelen/PAS-Ouderverstotingssyndroom-Rob-van-Altena.htm

http://vaderseenzorg.nl/literatuur.html

https://www.youtube.com/results?search_query=rob+van+altena


Joep Zander

Bron: http://joepzander.wordpress.com/in-memoriam-rob-van-altena/



 
 
  Omhoog  
 
 

In Memoriam Rob van Altena (1931-2014) door Peter Tromp

Met droefheid brengen we u op de hoogte van het overlijden van Rob van Altena in Oosterhout afgelopen woensdag 10 september 2014 om ca. 14:00 uur.
Het ging de laatste maanden al steeds minder goed met zijn gezondheid.

Rob van Altena (1931) was musicus en leraar Frans; later vertaler en daarbij huisman. Vanaf 1986 was hij ook een gewaardeerd publicist over ongelijkheid m/v in echtscheiding en de situatie van verstoten
(zorg-)vaders. Hij had daarbij speciale aandacht voor de werking en behandeling van het ouderverstotingssyndroom bij scheidingskinderen als gevolg van oudervervreemding door die groep haatzaaiende moeders die, nadat zij in een falend familierecht bij (echt-)scheiding het hoofdverblijf van de kinderen kregen toegewezen, misbruik maakten van het hen daarmee toegekende machtsmonopolie om de kinderen tegen de uitwonende vader op te zetten en van hem te vervreemden.

Enkele van Robs publicaties over vaderdiscriminatie, ouderverstoting, scheiding en familierecht waren:

Robs eigen echtscheiding vond plaats naar Belgisch familierecht en duurde 12 jaar. Wat zijn leven en werk gedurende de afgelopen ruim 30 jaar tijdens en na zijn echtscheiding sterk getekend heeft was de door het Belgische familierecht gelegitimeerde ouderverstoting door de moeder en het ontbreken van elk contact met zijn beide dochters en later ook zijn kleinkinderen. Gedurende zijn huwelijk deed Rob zijn werk voor een uitgeverij thuis en zorgde hij daarbij voor zijn beide dochters. Rob schreef daar zelf in 1999 over: "Niemand had daar veel op aan te merken, maar toch kreeg de buitenshuis werkende moeder door rechtersgewoonte na een zitting van zeven minuten en zonder motivering de kinderen toegewezen. Twee jaar later werd na een lukrake beschuldiging ook het schamele bezoekrecht geschrapt."

Dit heeft hem in zijn verdere leven sterk bewogen en veel verdriet gedaan. In 2012 schreef Rob in het voorwoord tot de publieksversie van de eerste twee hoofdstukken van zijn autobiografische publicatie "Vaders gediscrimineerd, Echtscheiden in België, 1965 - 2006" daarover het volgende:

Het gaat (in deze publicatie) over Belgisch familierecht in het laatste derde part van de 20ste eeuw. De jaartallen 1965 en 2006 staan voor twee mijlpalen: de wet op de jeugdbescherming van 8 april 1965 en de wet op gelijkwaardig ouderschap na scheiding (wet-Onkelinx) van 18 juli 2006.
In de ruim veertig jaar daartussen heerste mannendiscriminatie: in feite kon elke gehuwde vrouw haar man op aanvraag uit het gezin laten wegsturen. Verreweg de meeste scheidingen werden dan ook geëist door de vrouw. Daarna behield de vader op papier een recht op omgang met de kinderen, maar dat kon de moeder zonder meer naast zich neerleggen. Zo raakten per jaar tienduizenden mannen alle contact met hun kinderen kwijt. Pas van 1995 tot 2006 zou er in het familierecht stap voor stap meer gelijkheid m/v tot stand komen.
Het juridische en ideologische kader van deze discriminatie is geschetst in de eerste twee hoofdstukken. Een voorbeeld vult de rest van het boek. Dat voorbeeld is autobiografisch, het heeft exact zo plaatsgevonden en op de genoemde tijdstippen. De grondtonen zijn schijnheiligheid, bedrog, discriminatie en poging tot afpersing. Omwille van verificatie zijn persoonsnamen vrijwel niet veranderd.
Toen het boek af was, heb ik het met enige verbijstering herlezen. Was dat mijn leven? Moest mij dat nu allemaal overkomen?
Inderdaad. En andere vaders is het zelfs nog slechter vergaan.
Maar daar hoort men niet veel van want in België werd (wordt?) men al gauw gestraft voor het ‘boosaardig verbreiden van feiten’ (art. 444 Str.W.) waarmee bedoeld wordt: het bekend maken van andermans boosaardige daden. Men kan een ander mens soms het ergste aandoen maar de getroffene mag dat niet bekend maken. Dat geldt als boosaardig. Deze getroffene is daar al eens voor veroordeeld en dat kan hem als recidivist nu dus duur te staan komen.
Echter, hij staat nu wel sterker want hij heeft niets meer te verliezen: deze geschiedenis heeft hem niet alleen zijn kinderen, maar ook alle welstand gekost. Hij heeft niet veel meer over dan het leven zelf.
En ook dat, menselijkerwijs gezien, niet meer al te lang. Dus, geachte rechtspraak: mocht mevrouw opnieuw een eis tot ‘schadevergoeding’ indienen, wilt u zo vriendelijk zijn de behandeling daarvan even lang te rekken als indertijd haar eigen 12 jaar lang gerekte echtscheidingsprocedure - zodat de uitspraak deze schrijver (die nu 81 is) kan bereiken in een andere dan deze valse wereld.


Rob komt de door hem zo anders gewenste wereld meer dan toe.
En in de 'valse wereld' die hij nu achterlaat zal hij door ons nog node worden gemist.

Opdat zijn herinnering en nalatenschap ons als achterblijvenden kan en zal blijven inspireren om voort te gaan naar de betere wereld die hem voor ogen stond ...
en hij zelf na al zijn inspanningen voor die andere (en betere) wereld nu mag rusten in liefde en vrede.

Peter Tromp

Vaderkenniscentrum

Bron: Nieuwsbrief [Beide Ouders:8046] 14-9-2014 en http://www.vaderkenniscentrum.nl/710/

 
 
  Omhoog  
 
 

Mijn toespraak op de uitvaart van Rob van Altena

Uitvaartplechtigheid Rob van Altena

Slijk-Ewijk - woensdag 17 september 2014

Medeleven en hulde

  • Persoonlijk breng ik de boodschap van medeleven aan ons allen bij het heengaan van Rob van Altena. Hij was ons dierbaar en blijft dat nu zeker op dit ogenblik dat wij samen zijn om hem een laatste oprechte eer te bewijzen.
    Die boodschap breng ik namens alle vaders uit Vlaanderen die hem hebben gekend en die samen met hem geijverd hebben voor wat ons allen zo dierbaar is: de bestendiging van onze verhouding met onze kinderen na een scheiding.
  • Ik wil hem ook huldigen in twee thema’s die voor ons van grote en blijvende betekenis zijn. IK lees een gedicht voor dat op dit moment pertinent het vaderschap van Rob van Altena bevestigt. Ik wil hem ook symbolisch zijn blijvende betekenis toekennen aan de hand van een tweede gedicht. Dat doe ik in de taal die gemeenschappelijk is voor ons allen, in de taal waarin ook het leven van Rob van Altena ingebed lag, een taal die ons dierbaar moet zijn als de persoon die ze zo levendig en doeltreffend wist te hanteren: ons Nederlands.
  • Ik lees eerst het gedichtje “Herinnering voor” van Roel Houwink. Het zouden de woorden kunnen zijn van iemand die nu hier kon zijn en die die woorden voor vader Rob zou kunnen uitspreken.

    ‘Herinnering’

    Vader, wij hebben nooit gesproken
    over het leven met elkaar,
    gij had het uwe, ik het mijne
    en beiden wisten wij, ’t is zwaar
    te leven met een weerloos hart…
    Zo hadden bêi we ons toegesloten
    en gingen zwijgend naast elkaar:
    ik heb den weg niet kunnen vinden,
    al lag uw hand steeds voor de mijne klaar.
    En nu gij heen gegaan zijt naar dat vreemde
    en voor geen levende bereikbaar land,
    nu breekt mijn vuist eerst hunkerend open
    en zoekt vergeefs uw trouwe hand.

    Roel Houwink

  • Het tweede gedicht is van Marnix Gijsen, de Vlaamse romanschrijver, die ook merkwaardige en diep indringende gedichten heeft geschreven. Het gedicht heet “Geschenk van mijn vader”.  Het geschenk is een zakuurwerk dat de vader bij het naderen van zijn levenseinde overdraagt aan zijn zoon. Dat kan voor ons een symbool zijn. Van Rob van Altena hebben wij ook een geschenk gekregen, alles heeft hij ons gegeven wat voor hem maar ook voor ons van betekenis is. Het is een blijk van enorm vertrouwen dat wat hij ons geeft in goede handen komt en dat wij er heel veel zorg voor dragen.

  • Geschenk van mijn vader

    Wij zaten samen, zwijgend bij het vuur;
    mijn lieve vader
    en ik.
    Bij elk klokgetik
    kwam zijn stervensuur
    nader en nader

    Hij was rustig en goed;
    lijk de moeder
    die haar kindje heeft gedekt tot de kin,
    en die heengaat op lichten voet,
    stil en verblijd.
    Zo wist hij zijn denken en daden bedolven
    onder Gods warme barmhartigheid.

    Hij stond langzaam uit zijn zetel op,
    recht en sterk lijk had geleefd.
    Zijn fijne hand
    heeft gebeefd
    op mijn hand:
    een nevel over ontwakend land.

Toen heeft hij zijn laatste daad gedaan:
hij gaf me zijn uurwerk,
eenvoudig, zonder één woord,
en monklend is hij te rust gegaan.

Maar, toen ik hem zacht naar het bed geleidde,
wist ik
hoe een Engel, zingend, aanschreed achter ons beide.
Want moedig had mijn vader,
in mijn handen
afstand van daad en tijd gedaan.
Trots en wenend ben ik van hem heengegaan.

Rob, jij hebt ons de weg gewezen, jij hebt ons getoond waar het feitelijk op staat, dank je daarvoor. Wij hebben de diepe plicht wat je ons nagelaten hebt zorgvuldig te bewaren, maar ook jouw boodschap permanent te laten galmen daar waar men ze uiteindelijk zou moeten verstaan. Onze kinderen zijn onze kinderen.

Ghislain Duchâteau

 

Slijk-Ewijk 17 september 2014


 
 
  Omhoog  
 
 

Minder echtscheidingen in België, maar toch nog heel veel

1-10-2014

Het aantal echtscheidingen in België blijft dalen: in twee jaar tijd met bijna een tiende, melden de Sudpresse-kranten. Maar het gaat nog steeds over meer dan 1 op de 2 huwelijken.
Volgens de statistische dienst van de federale overheidsdienst Economie registreerden de gemeenten in totaal bijna 25.000 scheidingen in 2013. In 2012 waren het er nog meer dan 26.000, in 2011 bijna 28.000.

Toch blijft het cijfer hoog als we het aantal afgesloten huwelijken bekijken. De meest recente cijfers uit 2012 hebben het over meer dan 42.000 huwelijken. Meer dan 1 op de 2 draait dus nog steeds uit op een scheiding. In 1960 was dat nog 1 op de 15.

'In absolute cijfers is het normaal dat het aantal scheidingen afneemt', zegt Patrick Deboosere, demograaf en socioloog aan de ULB. 'Het aantal getrouwde Belgen neemt jaar na jaar af. Wettelijk en feitelijk samenwonen worden almaar populairder. Bovendien proberen jongeren nu eerst samen te wonen voor ze gaan trouwen. Daardoor kan een mislukt huwelijk vermeden worden.'

Bron: BELGA

 

 
 
     
 
 

Kabinet maakt scheiden zonder rechter mogelijk in Nederland

Rijksoverheid.nl | Ministerie van Veiligheid en Justitie | Ministerraad 5 september 2014 | Nieuwsbericht | 05-09-2014

Echtparen die het onderling eens zijn en geen minderjarige kinderen hebben, kunnen straks via de ambtenaar van de burgerlijke stand scheiden. Deze procedure is eenvoudig, goedkoop en overzichtelijk. Dit blijkt uit een wetsvoorstel van staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie waarmee de ministerraad heeft ingestemd. De maatregel vloeit voort uit het regeerakkoord.
 
Bij de huidige echtscheidingsprocedure is tussenkomst van de rechter verplicht, evenals de bijstand van een advocaat. Dat is bij de nieuwe regeling niet meer het geval. Uiteraard staat het echtgenoten vrij om voor de scheiding via de ambtenaar van de burgerlijke stand juridisch advies in te winnen bij een advocaat, notaris of bemiddelaar. Ook blijft de gang naar de rechter mogelijk, maar verplicht is het niet. Alleen blijft de  echtscheidingsprocedure voor echtgenoten met minderjarige kinderen ongewijzigd. Zij zijn verplicht om een ouderschapsplan te maken dat door de rechter wordt getoetst.

Echtparen die willen scheiden zullen daarvoor straks een verzoek kunnen indienen bij de ambtenaar van de burgerlijke stand. De echtscheiding kan niet eerder dan veertien dagen nadat het verzoek is ingediend, worden uitgesproken. De ambtenaar van de burgerlijke stand moet namelijk eerst nagaan of de echtgenoten voldoen aan de voorwaarden, daarna kunnen zij een afspraak maken om in persoon naar het gemeentehuis te komen. Dit is nodig om de identiteit van de echtgenoten vast te stellen en te vernemen dat zij allebei willen scheiden. De ambtenaar kan dan de echtscheiding uitspreken en een akte opmaken die wordt ingeschreven in een register.

De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

 
 
  Omhoog  
 
 

Voorlopige maatregelen bij een echtscheidingsverzoek in Zuid-Afrika (tekst in het Afrikaans)

Reël 43-aansoeke by egskeidings

Gustaf Pienaar 2014-07-29


In hierdie rubriek skryf advokaat Gustaf Pienaar oor hofsake wat hierdie betrokke week in die nuus was. Die jaartal maak nie saak nie. Hierdie almanak is ’n tydmasjien wat heen en weer deur die regsgeskiedenis wip.


Mnr en mev Nilsson van Hermanus was nog nie 'n jaar en ses maande getroud nie toe mev Nilsson die gemeenskaplike woonhuis op 14 Julie 1983 verlaat het. Dit is nie ongewoon dat party huwelike maar kortstondig is nie. Wat hierdie huwelik egter buitengewoon gemaak het, is dat toe die partye uitmekaar uit is, mev Nilsson al 78 jaar oud was en haar man 85. Klaarblyklik was hulle huwelik 'n ligte mistykie: dit moes nooit plaasgevind het nie.

Nadat mev Nilsson die woonhuis verlaat het, het sy 'n reël 43-aansoek tot die hooggeregshof in Kaapstad gerig. Hierdie aansoek ingevolge reël 43 van die hooggeregshofreëls is daarop gemik om sekere dinge tussen 'n man en vrou wat besig is om te skei, tussentyds te reël; dit wil sê terwyl die egskeidingsaksie nog hangende is. Die vrou kan byvoorbeeld ingevolge hierdie reël die hof nader om die man te beveel om aan haar tussentydse onderhoud te betaal. Sy kan ook die hof vra dat die man verplig moet word om by haar prokureur 'n bedrag geld in te betaal as 'n bydrae tot haar regskoste vir die egskeidingsaksie. Die reël maak ook daarvoor voorsiening dat die man of vrou die hof kan nader om tussentydse beheer en toesig oor die kinders te kry as die egpaar nie oor hierdie aangeleentheid eenstemmigheid kan bereik nie. Laastens kan byvoorbeeld die man die hof ingevolge hierdie reël nader ten einde sy toegangsregte tot die kinders te verseker wanneer sy vrou hom toegang tot die kinders weier.

Die aansoek word by wyse van 'n beëdigde verklaring gedoen; normaalweg word daar dus nie gesproke getuienis in die hof aangebied nie. Die aansoeker sal byvoorbeeld in breë trekke in haar beëdigde verklaring vir die hof sê wanneer sy en haar man getroud is; of daar kinders uit die huwelik gebore is; by wie die kinders op die oomblik is; wat haar eie finansiële posisie is; wat haar maandelikse finansiële behoeftes is; en dies meer. Die man moet behoorlike kennis van die aansoek gegee word en hy kry ook die geleentheid om sý saak in 'n beëdigde verklaring te stel. Dan is dit die hof se taak om elke party se saak behoorlik te oorweeg om tot 'n besluit te kom. As daar beslis moet word oor die lot van kinders, sal die hof objektief probeer vasstel wat in die beste belang van die kinders is, en nie noodwendig wat die wense van die onderskeie ouers is nie.

Maar terug by mnr en mev Nilsson se skeisaak. Regter Leonora van den Heever het die taak gehad om te besluit of sy mev Nilsson se aansoek om tussentydse onderhoud ten bedrae van R600 per maand moes goedkeur.1 Dit klink min, maar R600 in 1983 se geld is vandag maklik R6 000, sou ek raai. Mev Nilsson was dus nie juis beskeie in haar onderhoudseis nie. Haar saak was dat sy voorheen twee maal getroud was en dat sy maar 'n kleinerige pensioentjie van R118 per maand ontvang het. Sy het ook gesê dat mnr Nilsson haar gevloek en geskel het en dat hy haar verkleineer en geestelik afgetakel het. Boonop sê sy dat dit hý was wat haar beveel het om die huis te verlaat. Sy het haar maandelikse uitgawes uiteengesit en aangevoer dat mnr Nilsson 'n groot boedel het en gemaklik in staat was om vir haar te sorg.

Mnr Nilsson het op sy beurt in sý beëdigde verklaring 'n patetiese prentjie van homself geskets. Hy was 85 jaar oud, omtrent heeltemal blind en aan sy bed gekluister, omdat 'n gedeelte van sy een voet 'n rukkie vantevore geamputeer moes word. Voor hulle huwelik was mev Nilsson baie liefie-diefie met hom, maar daarna het haar gesindheid drasties verander. Sy het sy versorging volkome oorgelaat aan 'n voltydse verpleegster en het hom totaal vermy. Van liefde en toegeneentheid van haar kant af was daar geen sprake nie. Hy was nie finansieel in staat om vir haar 'n maandelikse onderhoud te betaal nie, maar hy het darem aangebied om R500 tot haar regskoste by te dra.

Regter Van den Heever het die doel van die reël 43-prosedure deeglik ondersoek en tot die gevolgtrekking gekom dat dit regtig nie bedoel is om aan 'n vrou 'n "maaltydkaartjie" – soos die regter dit gestel het – te gee vir solank as wat die egskeidingsaksie aan die gang is nie. Reël 43, het die regter beslis, is bedoel om die situasie te hanteer waar 'n man en 'n vrou na 'n huwelik van, sê maar, twintig jaar uitmekaar gaan. Die vrou kan letterlik op straat sit met haar kinders en dit sou 'n kwade dag wees indien die hof nie die bevoegdheid het om in só 'n geval in te gryp en die man te beveel om tussentyds vir sy vrou en kinders te sorg en haar in staat te stel om 'n prokureur van haar eie te bekostig nie. Maar in die geval van die Nilssons was die regter van mening dat dit uiters onbillik sou wees om na só 'n kort huwelik tussentydse onderhoud, hangende die egskeidingsaksie, aan mev Nilsson toe te staan. Haar kanse om ná afhandeling van die egskeiding onderhoud te kry was uiters skraal. Daar was geen sprake daarvan dat die huwelik haar finansieel benadeel het nie, en volgens die regter was dit duidelik dat sy vóór die huwelik goed vir haarself kon sorg. Haar aansoek is gevolglik van die hand gewys.

1  Nilsson v Nilsson  1984(2) 289 (CPD)

Bron: http://www.litnet.co.za/Article/rel-43-aansoeke-by-egskeidings

 
 
  Omhoog  
 
 

De verdeeltaks – miserietaks- wordt verlaagd naar 1% !! - Eric De Corte 26-7-2014

De omstreden verdeeltaks die op 1 augustus 2012 van 1 op 2.5% werd gebracht, zal volgens het vandaag (23-7-2014)gepubliceerde “Regeerakkoord van de Vlaamse Regering 2014-2019” opnieuw worden teruggebracht naar het vroegere niveau van 1%.

Goed nieuws voor scheidende koppels, maar zij mogen niet te vroeg victorie kraaien, want in het Regeerakkoord is nog niet vermeld wanneer de verlaging van toepassing wordt. Maar het is wel een mooi vooruitzicht. Ten titel van inlichting, in het vandaag gepubliceerde Regeerakkoord van de Vlaamse regering staat op blz. 160  onder de kop Fiscaal Beleid woordelijk: “We passen het verdeelrecht aan zodat koppels die uit elkaar gaan hoogstens 1% verdeelrecht betalen”. Er rijzen dus nog tal van vragen over de uitvoeringsmodaliteiten, immers:

  • welke datum zal gelden voor de toepassingsdatum van 1%: datum van de EOT, datum van inleiding bij de rechtbank, datum van het vonnis, datum van inschrijving in het register van de burgerlijke stand, datum van de bestatigingsakte na het definitief worden van de echtscheiding???
  • wat met EOT overeenkomsten die dateren van vóór de datum dat de verdeeltaks van 1% ingaat???
  • wat met EOT overeenkomsten en notariële akten die al ingeleid zijn, maar waarvan de echtscheiding nog niet definitief is en dus de eigendomsoverdracht nog geen plaats heeft gehad???
  • Slechts enkele vragen maar er zijn er méér. Het is nu wachten, en met mij doen veel scheidende koppels hetzelfde...

Ter herinnering: op 1 augustus 2012 werd door de Vlaamse regering de verdeeltaks voor de uit onverdeeldheid-tredingen verhoogd van 1 naar 2,5%. Weliswaar werd een vrijstelling (abattement) voorzien van de eerste €  50.000 en was er een bijkomende vrijstelling van €  20.000 per kind waarvoor kinderbijslag werd ontvangen.  Maar in de totaalrekening kostte deze verhoging scheidende koppels flink wat geld, te betalen op een ogenblik dat deze koppels het sowieso al moeilijk hebben.

Maar nu is dus beslist dat er een verlaging komt naar 1%. Enkel nog afwachten wanneer deze nieuwe regeling effectief van toepassing wordt. Inmiddels is het belangrijk om de thans nog niet bij de rechtbank ingediende echtscheidingsdossiers, waarin sprake is van een toebedeling (overname) van de woning door één van de partners, on hold te zetten, totdat er duidelijkheid is wanneer de nieuwe regeling effectief ingaat. Hopelijk is er spoedig nieuws daarover, want dossiers kunnen niet blijvend uitgesteld worden.

Eric De Corte
Erkend bemiddelaar en scheidingsconsulent

26 juli 2014

http://ericdecorte.be/portfolio-eric-de-corte



 
 
  Omhoog  
 
 

Opinie van kinderen over zelf te scheiden

Een onderzoek van de KU Leuven bij leerlingen van Vlaamse middelbare scholen, die schriftelijk werden bevraagd, geeft aan dat zij inschatten meer kans te hebben om zelf te scheiden naargelang van het gezinstype waartoe ze behoren. Dat is zo als ze zelf uit een gescheiden gezin komen en zeker als er bij de scheiding van hun ouders of voordien veel conflicten voorkwamen. Dat is beslist ook het geval als hun ouders niet gehuwd waren maar samenwoonden.

Als de ouder bij wie de jongere na een scheiding verblijft een nieuwe partner heeft maar er niet mee samenwoont, wordt een hogere scheidingskans verwacht dan als de verblijfsouder geen nieuwe partner heeft. De kans op scheiden wordt lager ingeschat als die ouder gehuwd samenwoont met de nieuwe partner.

Ook andere factoren beïnvloeden volgens de bevraagde jongeren de toekomstverwachtingen over scheiden en huwen. Hoe geloviger jongeren zijn hoe minder kans ze hebben te scheiden.
Als hun moeder uit een Maghrebland komt menen ze hebben ze ook minder kans om zelf in een scheiding terecht te komen. Meisjes geloven ook dat ze meer kans hebben om te scheiden dan jongens. Jongeren uit beroepsklassen schatten ook in dat ze meer kans hebben om te scheiden dan jongeren uit het algemeen vormend onderwijs.

24-7-2014

 
 
  Omhoog  
 
 

Boyhood – de film van het jaar van Richard Linklater


Een uniek project zonder weerga in de filmgeschiedenis. Richard Linklater vertelt met BOYHOOD een intiem verhaal van epische omvang.
Gefilmd over een periode van 12 jaar met dezelfde acteurs, vangt BOYHOOD tot in het verbazingwekkend detail de jeugd van Mason (Ellar Coltrane). In een ontroerend coming-of-age verhaal zien we Mason voor onze ogen op het scherm opgroeien van jongen tot man. We volgen ook zijn zus Samantha (Lorelei Linklater) en hun gescheiden ouders (Patricia Arquette en Ethan Hawke). Terwijl de jaren voorbij glijden, zien we hoe elk van hen omgaat met nieuwe fases in hun leven en hoe hun banden onderling veranderen.

Het is onmogelijk om je eigen reis niet te herkennen in deze prachtige en hartverwarmende ode aan het opgroeien, het familieleven, en het verstrijken van de tijd.



_________________

Ethan Hawke said in 2013

that Boyhood is also known as The Twelve Year Project; Richard Linklater and I have made a short film every year for the last 11 years, one more to go, that follows the development of a young boy from age 6 to 18. I play the father, and it's Tolstoy-esque in scope. I thought the Before series was the most unique thing I would ever be a part of, but Rick has engaged me in something even more strange. Doing a scene with a young boy at the age of 7 when he talks about why do raccoons die, and at the age of 12 when he talks about video games, and 17 when he asks me about girls, and have it be the same actor—to watch his voice and body morph—it's a little bit like timelapse photography of a human being. ... Next year, he will graduate high school and we will finish the film. - Release in Belgium 16-7-2014.

_________________

BOYHOOD *****
166 minuten
http://www.standaard.be/cnt/dmf20140714_01179197

Trailer: http://kinepolis.be/nl/films/boyhood?date=2014-07-16

__________________

Wat ‘Boyhood’ zo bijzonder en onvergetelijk maakt, is de waarachtigheid van Linklaters werkwijze, wat ook zorgt voor een zeldzame emotionaliteit. Als toeschouwer hecht je je zo fel aan die familieleden op dat scherm dat je volwaardige liefde voor hen gaat voelen.

http://cobra.be/cm/cobra/film/film-recensie/140714-sa-boyhood-recensieward

__________________

Richard Linklater aan het woord

http://www.vulture.com/2014/01/sundance-boyhood-richard-linklater-12-years.html

_________________

Sterk aanbevolen....



 
 
  Omhoog  
 
 

‘Vechtscheidingen zijn vorm van kindermishandeling’ 7-5-2014

Kinderpsychiater Peter Adriaenssens pleit voor meer maatregelen om vechtscheidingen te vermijden. ‘Ik denk dat iedereen er ondertussen van overtuigd is dat vechtscheidingen een vorm van kindermishandeling zijn, maar er een oplossing voor vinden is allesbehalve makkelijk’, zegt hij daarover in het weekblad Knack.
Adriaenssens stelt dat ongeveer zeventien procent van de scheidingen uitdraait op een pijnlijke vechtscheiding, waarbij er eindeloos wordt gediscussieerd over de kosten, het verblijf van de kinderen en de taakverdeling. Om dat alles te vermijden, vindt Adriaenssens het verplicht ouderschapsplan, zoals dat in Nederland al bestaat, een uitstekend idee.

‘Maar naast een ouderschapsplan zouden ook andere vormen van bemiddeling tussen ouders een nog veel belangrijkere rol kunnen spelen, al moeten we er ook bij vertellen dat bemiddeling zelden efficiënt is bij hardnekkige vechtscheidingen’, besluit de kinderpsychiater. Volgens hem blijft daarom een tussenkomst van justitie in bepaalde situaties noodzakelijk.

Moeten ouders in sommige gevallen proberen samen te blijven voor de kinderen? "Het groter maatschappelijk begrip voor scheidingen heeft ervoor gezorgd dat de optie om uiteen te gaan steeds aanwezig is", aldus de kinderpsychiater. "Kinderen hebben recht op de ouders die hen verwekt hebben. (...) Sommige mensen beseffen te weinig dat het ideale leven niet bestaat. Samenleven heeft altijd voor- en nadelen."

Dit bericht verscheen in de Vlaamse kranten en ook in enkele Nederlandse media


 
 
  Omhoog  
 
 

Wet tot wijziging van diverse bepalingen ter voorkoming van internationale kinderontvoeringen door een ouder

Wetsvoorstel tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek, de wet van 19 juli 1991 betreffende de bevolkingsregisters en de identiteitskaarten en tot wijziging van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen alsmede het koninklijk besluit van 10 december 1996 betreffende de identiteitsstukken en -bewijzen voor kinderen onder de twaalf jaar, ter voorkoming van internationale kinderontvoeringen door een ouder.

Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers

Parlementair Document 53 Ko622 – dateert van 18 november 2010

huidig lidCorinne, De Permentier MR (AUTEUR)
huidig lidJacqueline, Galant MR (AUTEUR)
huidig lidDenis, Ducarme MR (AUTEUR)


COMMISSIE KAMER


BINNENLANDSE ZAKEN, ALGEMENE ZAKEN EN OPENBAAR AMBT

Aangenomen in de Commissie op 1 april 2014.

SAMENVATTING

Dit wetsvoorstel gaat in op het vraagstuk van de internationale kinderontvoeringen door een ouder.
Het volstaat niet de daders van dergelijke ontvoeringen nóg strengere strafrechtelijke sancties op te leggen. Niet alleen kunnen zij zich aan die sanctie onttrekken door terug te keren naar hun land van herkomst dat hen niet zal uitleveren, maar bovendien maakt de sanctie niet noodzakelijk een einde aan de ontvoering van het kind en verscherpt zulks het conflict tussen de ouders nog meer.

Daarom strekt dit wetsvoorstel ertoe de controles aan de buitengrenzen van de Schengenruimte te
vergemakkelijken, door op de chip van de identiteitskaart van het kind te vermelden onder welke voorwaarden het een buitengrens van het Schengengebied mag overschrijden.


Zowel de ouder bij wie het kind het hoofdverblijf heeft als de omgangsgerechtigde ouder kunnen vragen om de voorwaarden om over de grens van een Schengenland heen te mogen reizen op te nemen op het elektronisch gedeelte van de identiteitskaart van het kind.

Discriminerend voor de omgangsgerechtigde ouder is dat hij zijn reisverbod moet aanvragen via gerechtelijke weg, terwijl de ouder bij wie het kind gedomicilieerd is dat enkel als administratieve formaliteit kan vragen.

We hebben de indruk dat dit wetsvoorstel niet het hele probleem zal oplossen, maar toch in een aantal gevallen kan helpen ouderontvoeringen te voorkomen.

http://www.dekamer.be/FLWB/PDF/53/0622/53K0622001.pdf

Het voorstel werd op 22 mei 2014 goedgekeurd en de nieuwe wet is op 23 juli 2014 gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad.




 
 
  Omhoog  
 
 

Memorandum BGMK 2014

Situering

In de pre-electorale periode bereidt BGMK* vzw  zich voor op contacten met politici met het oog op haar verlangens en eisen rond familierecht en toepassing daarvan in de realiteit. Daartoe stelt de vzw een Memorandum op, dat achteraf wordt overgemaakt aan de politici en desgevallend aan de betrokken verantwoordelijke instanties.

In Hoop, het tijdschrift van BGMK van januari 2014, verscheen dit Memorandum 2014.
Het bevat substantiële gegevens over wat er nog kan worden gedaan om de echtscheidingswetgeving, de toepassing en aanverwante domeinen menselijker en menswaardiger te maken. Door de problematiek en de anomalieën die in dat verband nog voortbestaan, wordt er nog al te veel leed geleden door mensen die scheiden, ouders en vooral kinderen. BGMK weet dat en ijvert met zijn memorandumtekst krachtig om voortgang te maken met de nodige maatregelen om dat te verhelpen. (Goudi)

Inleiding

In deze eigentijdse situatie van veelvuldige samenlevingsvormen zien de politici zich genoodzaakt ernstig na te denken over aanpassingen van de wetgeving. Thema’s daarbij zijn de hervorming van het justitieapparaat, het implementeren van de familierechtbanken daarin, het zorgouderschap, het erfrecht, de rechten en plichten van de stiefouders en diverse andere.
BGMK – Relatie/breuk vzw wenst een maatschappelijke bijdrage te leveren aan het beheersen van de scheidingsproblematiek en alles wat daarmee samenhangt. BGMK wenst de bevolking en meer specifiek de politici kennis te geven van haar fundamentele eisen vervat in het memorandum en dat o.a. met het oog op de volgende regeringsvorming en het vastleggen van het regeerprogramma. Tijdens de vorige legislatuur werden verscheidene van onze eisen in het regeerprogramma op­genomen en ook gerealiseerd.

Wij herhalen onze nog niet vervulde eisen en wensen een en ander gerealiseerd en verfijnd te zien. Een moderne maatschappij die zichzelf respecteert kan niet zomaar voorbijgaan aan de maatschap­pelijke realiteit van de scheiding en dient permanent adequate en beschaafde oplossingen te zoek­en voor een fenomeen dat alle lagen van de bevolking treft en dus rechtstreeks en onrechtstreeks talloze burgers, volwassenen en kinderen.
BGMK wenst het focus te leggen op een aantal actoren en wat hen betreft een aantal concrete haal­bare doelstellingen te definiëren.

1. De wetgever

Het onderhoudsgeld

Een regeling tot objectieve berekening van onderhoudsgelden voor de ex-partner conform de regel­geving van de onderhoudsbijdragen voor de kinderen is noodzakelijk.
Herziening van individuele gevallen van onderhoudsuitkeringen zou moeten mogelijk gemaakt wor­den om humanitaire redenen n die situaties waar de onderhoudsplichtigen op basis van vroegere vonnissen levenslang moeten betalen.
Ook de bedragen van de onderhoudsuitkeringen moeten aanpasbaar zijn in overeenstemming met de huidige wetgeving die maximaal één derde van het inkomen omvat.
De zorgplicht van de ouders moet kunnen worden gesupprimeerd bij moedwillige oudervervreemd­ing van een opgroeiend kind.
Sanctionering van de schending van de informatieplicht vanwege de ontvanger van de onderhouds­gelden bij wijziging naar een toestand die geen rechten meer opent op onderhoudsgeld.
Begrenzing van het onderhoudsgeld: maximum 1/3e ook voor pensioenen (i.p.v. 1/2e).


Het omgangsrecht

We constateren dat ondanks alle wettelijke voorzieningen het toegekende omgangsrecht na de­cennia in de praktijk nog steeds niet gehandhaafd wordt. We betreuren ten stelligste dat parketten nog steeds in hoge mate de klachten van weigering omgangsrecht blijven seponeren. Dat betekent blijvende rechtsonzekerheid voor ouders die hun kinderen niet meer te zien krijgen. En de parketten dragen daarin de hoogste verantwoordelijkheid.
Het omgangsrecht van de kinderen dient rekening te houden met hun sociaal-culturele en econo­mische activiteiten.
16-jarige kinderen (indien voldoende onderscheidingsvermogen) hebben wettelijk de vrijheid om te kiezen bij welke ouder ze willen verblijven.
Het recht op persoonlijk contact met de andere ouder dient te worden gestimuleerd door de ouder bij wie de hoofdverblijfplaats van het kind is.
Bij weigering van het recht op persoonlijk contact en de weigering zich te onderwerpen aan het sys­teem van de bemiddeling zal de omgangsregeling worden omgekeerd.
Voor de uitoefening van het recht op persoonlijk contact is de ouder met de hoofdverblijfplaats van het kind gehouden een basispakket aan kleding en persoonlijke bezittingen/documenten van het kind mee te geven in verhouding tot de duur en de aard van het verblijf.
Alle kortgedingen over het recht op persoonlijk contact moeten worden afgehandeld binnen de kortst mogelijke termijn met een maximum van drie (3) maanden, om vervreemding tussen ouders en kin­deren onderling te voorkomen.



De huwelijks- en andere samenlevingssystemen

De mogelijkheid moet worden geschapen tot herzienbaarheid van alle vormen van partnerschap.
Het oneigenlijk gebruik van het huwelijk (en het wettelijk samenwonen) en de ontbinding ervan
Er dienen maatregelen getroffen te worden tegen de gedwongen huwelijken, de huwelijken uit louter economische overwegingen en de huwelijken om enkel de Belgische nationaliteit te bekomen - fenomenen die zijn toegenomen met de immigratie. Hetzelfde fenomeen doet zich voor bij het wet­telijk samenwonen, dat in dat kader oneigenlijk wordt gebruikt.
Vereenvoudiging van de procedures
Familierechtbanken of familiekamers centraliseren alle (echt)scheidingsaangelegenheden bij één rechtbank, teneinde gewone rechtbanken van deze zaken te ontlasten. Dit vereenvoudigt de be­handeling en elk geval wordt van meet af aan tot de volledige behandeling gevolgd door dezelfde rechtbankzetel. Dit is een vorm van humanisering en in het belang van alle rechtzoekenden gecon­fronteerd met de scheidingsproblematiek. Wij hopen dat het wetsontwerp vlug wet wordt.

Wijzigingen in de bestaande procedures

In geval de echtelijke woonst eigendom is van slechts een der partijen, wordt de bewaring en het beheer van de echtelijke woonst altijd toegekend aan de wettige eigenaar, vanaf het verzoekschrift.
EOT-overeenkomsten en vonnissen/arresten/beschikkingen moeten bij betekenisvolle gewijzigde omstandigheden kunnen herzien en geactualiseerd worden zoals nu reeds zoals nu reeds occasio­neel gebeurt.
De vrijheid van individuele omgang dient gewaarborgd te worden vanaf de inleiding van het verzoek­schrift tot echtscheiding bij de rechtbank van eerste aanleg. Iedere partner heeft recht op een eigen sentimenteel en seksueel leven. Gelet op het feit dat het gaat om een individueel recht heeft noch de maatschappij, noch een voormalige partner – gehuwd of niet – noch enig ander persoon het recht zich in die toestand te mengen vanaf de inleiding tot de echtscheiding.
Plafonnering van de kosten voor een echtscheiding en van de duur van de procedure.
Voorlopige maatregelen moeten bij wet beperkt zijn tot 6 maanden met een eventuele verlenging van 6 maanden.
De financiële toestand van de partners in feitelijke scheiding dient los te komen van hun toestand van tijdens het huwelijk en dient opnieuw bepaald te worden door de rechtbank in de persoonlijke relatie van elkeen tegenover schuldeisers-derden voor de periode van tijdens hun huwelijk.

Het erfrecht

Een erfgerechtigde die zichzelf moedwillig ‘vervreemdt’ moet bij testament kunnen worden uitgeslo­ten uit de erfenis van die erflater. BGMK pleit dus voor een uitbreiding van de onwaardigheid zoals deze werd ingevoerd door de wet van 10 december 2012.
Uiteindelijk meent BGMK dat eenieder moet kunnen beslissen over zijn patrimonium bij leven en ook na zijn overlijden zoals in het Angelsaksisch systeem.


Nihil convenant

Toekomstige echtgenoten kunnen voor hun huwelijk, of echtgenoten kunnen voor hun echtscheiding overeenkomen afstand te doen van de rechten op een uitkering tot levensonderhoud in geval van ontbinding van het huwelijk, in tegenstelling tot de wet van 27-04-2007 betreffende de hervorming van de echtscheiding (art. 7§1 en §9).


2. De rechterlijke macht


De staande magistratuur

Malafide aangiften (o.a. incest, kindermishandeling) moeten ambtshalve onderzocht en bestraft wor­den.
Het seponeringsbeleid van de parketten betreffende klachten “weigering omgangsrecht” dient getoetst te worden aan het belang van het kind. BGMK verwerpt het huidig seponeringsbeleid van klachten over omgangsregeling en eist een daadwerkelijke toepassing van de bestaande wetgeving terzake.


De zittende magistratuur

Rechters moeten hun vonnissen en arresten billijk, verstaanbaar en omstandig motiveren.
Kwaliteit van de vonnissen en arresten dient te worden gemeten en opgevolgd intern het justitieel apparaat.
Er dient een evaluatie en een effectmeting van de uitspraken te worden gedaan.
Het kind centraal: de subjectieve toestand ‘belang van het kind’ dient een toetsing te doorstaan aan objectieve criteria, teneinde rechtszekerheid te bieden aan de rechtsonderhorigen. BGMK heeft daartoe reeds een sneuvelnota opgemaakt.


3. Het statuut van de gezinnen, de grootouders en anderen

Alle gezinsvormen dienen de nodige garanties te krijgen om de hoekstenen van de maatschappij te betekenen.
De rechten en plichten van degenen die in de opvoeding van de kinderen bijdragen dienen te wor­den vastgelegd.


4. De overheidsinstellingen en hun Ministers: de uitvoering van de wetten

Het Ministerie van Onderwijs: de onderwijscurricula dienen te worden aangepast aan de maatschap­pelijke realiteit (relatiebekwaamheid, conflicthantering, partnersystemen)
FOD Sociale Zekerheid: afleveren van de dubbele SIS-kaart, de dubbele gehandicaptenkaart
FOD Binnenlandse Zaken: dubbele domicilie moet mogelijk worden (cfr. Frankrijk)
FOD Buitenlandse Zaken: dubbele reispas voor het kind
FOD Financiën: fiscale aftrekbaarheid van alle onderhoudsgelden aan 100 procent/ berekeningen vanaf de effectieve toestand, niet de toestand op 1 januari. Dit in plaats van de afschaffing van de aftrekbaarheid.
FOD Financiën: de verdeling van de belastingvermindering voor kinderen ten laste niet laten stop­pen bij meerderjarigheid.
De OCMW’s : onvoorwaardelijk recht op bestaansminimum. Elke burger moet kunnen beschikken over een bestaansminimum. Dat moet blijven bestaan voor de alimentatieplichtige naar draagkracht als voor de alimentatiegerechtigde naar behoeftigheid.
FOD WASO: de alimentatie-vragende partij moet zijn werkwilligheid degelijk bewijzen en moet wor­den gesanctioneerd als die nalaat zich voldoende in te spannen om in zijn toestand van behoef­tigheid verbetering aan te brengen binnen een redelijke termijn.
M.b.t. het Fonds voor Kinderbijslag: bij gelijk verdeeld verblijf ook gelijk verdeeld kindergeld.
M.b.t. het bekomen van een sociale woning: herziening van de criteria door rekening te houden met verblijfsregeling niet-gedomicilieerd kind.
M.b.t. diverse kortingen, o.a. gas, elektriciteit, provinciebelasting …: herziening van de criteria door rekening te houden met verblijfsregeling niet-gedomicilieerd kind.


5. Advocaten, notarissen en deurwaarders

Betere bekendheid bij de rechtszoekende van de deontologische verplichtingen.
Bekendmaking van de gehanteerde tarieven.
Meldingsplicht van misbruik van procedures.
Organisatie van een wachtdienst van deurwaarders, zodat de rechtsonderhorigen hun rechten ook in het weekend kunnen laten gelden.


BGMK* vzw Relatie en Echtscheiding

Contact: Dr. Jacques Vandeput, voorzitter - jacques.vandeput@skynet.be

http://www.bgmk.org/


* BGMK staat voor Belangenverdediging Gescheiden Mensen en hun Kinderen.





 
 
 
Omhoog
 
 
 

Nederlandse kinderombudsman: "Verplicht hulp bij scheiding" 30-3-2014



Kinderombudsman Marc DullaertANP

Het belang van het kind bij scheidingen wordt onvoldoende beschermd. Daarom moeten alle ouders, getrouwd of niet, verplicht in therapie zodra ze uit elkaar gaan. Dat schrijft Kinderombudsman Marc Dullaert in een adviesrapport.
Volgens hem moeten scheidende ouders onder professionele begeleiding een ouderschapsplan opstellen. Ook moeten ze worden voorgelicht over de gevolgen van een echtscheiding voor kinderen, vindt hij.

Perverse prikkel

De Kinderombudsman zegt dat het systeem op dit moment averechts werkt. "Het verplichte ouderschapsplan zonder professionele begeleiding werkt escalatie in de hand. Daarnaast maakt ons rechtssysteem eindeloos procederen mogelijk. Er is een perverse prikkel omdat advocaten per zitting betaald worden, waardoor het loont om juridische procedures te voeren, in plaats van met elkaar om de tafel te gaan."

Per jaar eindigen ongeveer 3500 scheidingen in een vechtscheiding waarbij kinderen de dupe zijn. In totaal wordt geschat dat 16.000 kinderen op dit moment in een situatie van een vechtscheiding zitten.

Voor het rapport interviewde de Kinderombudsman tientallen rechters, advocaten, hulpverleners, mediators, ouders en kinderen, en sprak hij ook met de betrokken beroepsverenigingen.

Te vrijblijvend

Hoewel het belang van het kind door alle betrokken bij een echtscheiding als belangrijk wordt ervaren, houden de partijen daar in de praktijk nog te weinig rekening mee. "Van rechter tot advocaat tot ouders: iedereen moet verplicht worden het kind centraal te stellen. Nu is dat te vrijblijvend", zegt Dullaert.

Hij wil dat signalen van een aankomende vechtscheiding eerder worden gesignaleerd, dat ouders verplicht voorlichting krijgen over scheiden en kinderen, dat er eerder wordt ingegrepen en dat eenzelfde rechter de regie houdt over alle zittingen.

Verplichte bemiddeling

Volgens Dullaert hebben deze maatregelen zich in andere landen al bewezen. In Groot-Brittannië, een aantal Amerikaanse staten en Zweden is verplichte bemiddeling bij scheidingen al ingevoerd. Daar bewijst de praktijk dat het werkt, zegt hij. "Nederland loopt achter. Onderzoek in Groot-Brittannië wijst ook uit dat het geld kan besparen omdat het juridische kosten voorkomt."

Mochten de ouders na drie verplichte sessies met een bemiddelaar nog geen ouderschapsplan hebben, dan zou een rechter standaard een bijzonder curator als belangenbeschermer voor het kind moeten aanstellen. Hulpverleners, rechters en behandelaars steunen de conclusies van het rapport, aldus Dullaert.

Meer aandacht

Eerder dit jaar noemden Jeugdzorg Nederland en de Raad voor de Kinderbescherming vechtscheidingen een groeiend probleem. Van Rijn kondigde aan daar beter onderzoek naar te doen. Morgen deelt hij zijn eigen bevindingen en aanbevelingen in een brief met de Tweede Kamer.

Regelmatig komen vechtscheidingen in het nieuws als die dramatisch aflopen. Vooral door het drama met de broertjes Ruben en Julian in mei 2013 kwam er meer aandacht voor vechtscheidingen. De vader van de jongens had hen omgebracht en pleegde daarna zelfmoord. Bij het gezin waren sinds de scheiding tien hulpverlenersinstanties betrokken.

Vragen of opmerkingen? Mail ardi.vleugels@nos.nl

Bron: http://nos.nl/artikel/630029-verplicht-hulp-bij-vechtscheiding.html



 
 
  Omhoog  
 
 

Advocaten worden onderworpen aan normaal btw-tarief

Mensen die een advocaat raadplegen zien hun factuur vanaf 1 januari stijgen met 21 procent. De btw zal wel niet voor alle juridische diensten gelden. Zo geldt een uitzondering voor de pro-Deo-diensten door advocaten en stagiairs, net als voor een reeks andere sociale diensten, zoals het optreden als bemiddelaar in een collectieve schuldregeling.
Komt een advocaat tussenbeide als voogd of voorlopige bewindvoerder voor mensen die door ziekte of ongeval niet langer in staat zijn hun zaken te beheren, dan geldt eveneens een nultarief.

Alle officiële informatie daarover vindt u in de

Circulaire BTW ADVOCATEN

22/11/2013
Algemene administratie van de FISCALITEIT Centrale diensten btw


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Verdere hervorming van het erfrecht in België

Wetsvoorstel opgesteld op 17 juli 2013 en bij de Senaat ingediend op 5 augustus 2013

5-2207

Wetsvoorstel tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het erfrecht

5/8/2013


Uit de Toelichting

De indieners van huidig voorstel hebben onderzocht waar de herziening prioritair op gericht moest worden. Ze hebben hiervoor achtereenvolgens aandacht gehad voor vragen omtrent
(1) de devolutie van de nalaten­schap naar bloedverwanten, inclusief de plaats van de langstlevende echtgenoot en van de langstlevende wettelijk samenwonende levensgenoot in deze nala­tenschap;
(2) de regels inzake de verdeling van de nalatenschap, de inbreng van schenkingen en van schulden, en de gevolgen van de verdeling;
(3) de reserve van de kinderen, van de ouders en van de langstlevende echtgenoot, en de regels van de inkor­ting;
(4) het begrip onbelaste reserve, de mogelijkheid om daarvan af te wijken ten voordele van zorgkinde­ren en de mogelijkheid om aan de reserve te verzaken;
(5) de mogelijkheid om erfovereenkomsten te sluiten.

De nieuwe wet omvat 67 artikels.
Het is een ingrijpende zelfs fundamentele hervorming van het erfrecht.

De indieners zijn
Martine TAELMAN (Open VLD.
Christine DEFRAIGNE. (MR)
Guy SWENNEN (Sp.a).
Yoeri VASTERAVENDTS (Open VLD)

Het wetsvoorstel wordt geagendeerd voor behandeling in de Senaat.
Senator Martine TAELMAN zit een Werkgroep Erfrecht voor, die het wetsvoorstel heeft uitgewerkt.
In de komende weken worden de debatten over het wetsvoorstel verwacht.

Lees het wetsvoorstel


Ghislain Duchâteau

 

 
 
 
Omhoog
 
 
 

Vaders delven vaak het onderspit bij scheiding

Naar schatting zijn er elk jaar tweeduizend vechtscheidingen in dit land (Nederland). Soms kennen die een dramatische afloop. In Reuver doodde deze week een vader zijn dochtertje en daarna zichzelf. Een nieuwe wet uit 2009 rond echtscheidingen lijkt nadelig uit te pakken.

Ruben en Julian, Marijn, Seth en Jasper. En sinds donderdag ook de 3-jarige Chaniqua. Gedood door hun vaders. En in alle gevallen vanwege de slepende echtscheiding, waarin de mannen hun kinderen dreigden te verliezen aan hun ex. Vader Ziejed Ajubi had z'n oogappel Chaniqua al weken niet meer gezien. In de laatste uren van hun leven hadden ze 'geknuffeld'. En daarna doodde Ziejed zijn dochtertje en zichzelf.

Afgelopen mei hield de moord op de Zeister broertjes Ruben en Julian het hele land in zijn greep. In september nam Bernd K. uit Schoonloo z'n zoontjes Marijn, Seth en Jasper mee in de dood. Hij was 'helemaal op'. 'Geen ruziënde ouders en gesleep meer met de kinderen. Wij hebben nu eindelijk rust!' besloot hij zijn afscheidsbrief.

Vader blijft alleen en gefrustreerd achter

Drie drama's, driemaal vanwege de omgangsregeling van een vader met zijn kind(eren). Hoogleraar pedagogiek Louis Tavecchio zegt dat dikwijls de vader alleen en gefrustreerd achterblijft. 'De rechten van vaders zijn in Nederland, ondanks wetswijzigingen, beperkt. Ik heb natuurlijk geen begrip voor kinddoding uit frustratie, maar ik zie wel groeiende wanhoop.'

In Nederland werden kinderen na een scheiding bijna automatisch aan de moeder toegewezen. Tot een wetswijziging in 1998. Toch kiest de rechter ook sindsdien bijna altijd voor de partij die voor de scheiding 'verzorgend' was; vaak is dat nog steeds de moeder.Het aantal vechtscheidingen is de laatste jaren toegenomen. In 2009 werd het verplicht om een ouderschapsplan op te stellen.

Knopen doorhakken

Doel was om tot harmonische afspraken te komen over de omgang met de kinderen, maar volgens deskundigen is de maatregel soms contraproductief gebleken. Snel na de scheiding moeten belangrijke knopen worden doorgehakt met dit plan. Wie betaalt wat? Hoe verdelen we de zorg? Er moeten afspraken komen over 'opvoedingstaken', 'het informeren' bij bijvoorbeeld schoolkeuzes, en over 'opvoedingstaken'.

In scheidingen die slecht zijn verlopen, worden de spanningen daardoor nog eens opgedreven, zeggen deskundigen.Bovendien, stelt pedagoog Peter Tromp, staat de man machteloos als zijn ex de regels aan haar laars lapt. 'Mag je de kinderen een uurtje in de week zien, maar tornt zij aan die afspraak, dan is er geen instantie die dat kan afdwingen.' Tromp - zelf gescheiden - zag zijn inmiddels meerderjarige kinderen niet meer sinds ze 1 en 3 jaar waren.

Hij begon voor lotgenoten het Vader Kennis Centrum. 'Daar klinkt de wanhoop door de telefoon.' Dat de vaders in de drama's in Zeist, Schoonloo en Reuver naar theatrale middelen grepen, is mogelijk een uitwas van die wanhoop, stelt forensisch psycholoog Toon Verheugt, gespecialiseerd in kinderdoders. De vader van Ruben en Julian verstopte de lijkjes van zijn kinderen, Bernd K. maakte zijn afscheidsbrief openbaar en bij de gijzeling in Reuver belde Ajubi de politie en vroeg: 'Waar blijven jullie?'

Schreeuw

Verheugt: 'Dat theatrale kan onderdeel zijn van de schreeuw om aandacht van deze groep.' Toch, benadrukt hij, is het aantal ouders dat de kinderen doodt en zelfmoord pleegt, met twee tot drie gevallen maar een 'promillage' van het totaal aantal vechtscheidingen.

De bal ligt toch bij de rechter die bepaalt naar wie de kinderen gaan, maar nog meer bij de ouders zélf. In Amerika is een proef goed bevallen, waarbij ouders pas maanden na de scheiding harde afspraken maken over waar de kinderen komen te wonen, wie er wat betaalt en hoe de zorg wordt verdeeld.

In ons land zijn de ogen vooralsnog gericht op de staatssecretarissen Teeven (Veiligheid) en Van Rijn (Volksgezondheid) die onderzoek laten doen naar vechtscheidingen en de posities van vaders. In het voorjaar worden hun bevindingen verwacht.

Door: Tobias den Hartog
9-11-13 - 11:30

Bron: Algemeen Dagblad (Nl)

 

 
 
 
Omhoog
 
 
 

Heel vlug komt er een grondige vernieuwing van de jeugdhulp in Vlaanderen

Decreet integrale Jeugdhulp

Elke jongere met een hulpvraag, moet zo snel mogelijk en op een eenduidige manier passende hulp krijgen. Dat is het uitgangspunt van de integrale jeugdhulp. Dit vloeit voort uit het nieuwe decreet Integrale Jeugdhulp, een gezamenlijk initiatief van ministers Jo Vandeurzen en Pascal Smet, dat op 3 juli 2013 door het Vlaams Parlement werd goedgekeurd en gestemd. Zes sectoren van de jeugdhulp in Vlaanderen, waaronder de clb's [de centra voor leerlingbegeleiding], gaan daarom op een nieuwe manier hun aanbod in kaart brengen.

Er komt één Intersectorale Toegangspoort naar alle niet rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp. Momenteel is die toegang voor de bijzondere jeugdzorg en de gehandicaptenzorg sectoraal geregeld.

De Comités Bijzondere Jeugdzorg en de Bemiddelingscommissie worden opgeheven en er wordt een Ondersteuningscentrum Jeugdzorg opgericht. Deze Gemandateerde Voorziening zal, in het kader van maatschappelijke noodzaak, verontrustende situaties opvolgen en de brug vormen naar de gerechtelijke jeugdhulp. Ook de Vertrouwenscentra Kindermishandeling zullen naast hun reguliere werking deze opdracht krijgen als Gemandateerde Voorziening voor situaties met kindermishandeling.

Het nieuwe decreet zet volop in op de vermaatschappelijking van de zorg en benadrukt het belang van krachtgericht werken. Vraagsturing, continuïteit van hulp en contextgericht werken, vormen de kernbegrippen in de vernieuwde jeugdhulp. De actieve participatie van de cliënt aan het hulpverleningstraject staat centraal.
Vanaf 16 september 2013 gaat Oost-Vlaanderen als pilootregio vervroegd aan de slag met de vernieuwde jeugdhulp, de andere regio's starten op 1 maart 2014.

Bron: Schooldirect

Alle informatie over het nieuwe decreet IJH vindt u op de website https://wvg.vlaanderen.be/jeugdhulp/01_nieuws/

28-8-2013

 

 
 
 
Omhoog
 
 
 

Integrale jeugdhulp – een nieuw decreet, twee studiedagen

Op donderdag 10 en vrijdag 11 oktober 2013 organiseerde de Vlaamse Overheid, departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin in de gloednieuwe gebouwen van de Rechtenfaculteit van de Universiteit Hasselt twee studiedagen in het auditorium Rector Louis Verhaegen over het nieuwe Decreet integrale jeugdhulp (IJH). De titel van de bijeenkomsten was “Met vereende kracht naar een nieuwe jeugdhulp in Vlaanderen”. Dagvoorzitter Jan De Ridder verwelkomde 400 deelnemers.

Het decreet wordt op 1 maart 2014 in Vlaanderen geïmplementeerd. Al die opgekomen hulpverleners waren dan ook gemotiveerd om de communicatie over die wettelijke omkadering van hun hulpverleningswerk in zich op te nemen. Het programma omvatte de presentatie (via powerpoint) van de belangrijkste aspecten van het decreet. Alleszins nieuw in de tekst was de invoering van de “intersectoriële toegangspoort” die de professionele hulpverleners officieel op weg moet zetten om binnen hun eigen sector en in overeenstemming met de beschikbare modules hulp te bieden in de verschillende casussen van hulp aan hulpbehoevende minderjarigen en hun ouders binnen de gegeven context.


De tweedaagse vorming was exclusief gericht op de professionele hulpverlening.
Ouders of minderjarigen kunnen slechts in uitzonderingsgevallen rechtstreeks toegang krijgen tot de hulp. Doorgaans wordt het proces op gang gebracht door een jeugdhulpaanbieder.
Daarbij moet een fundamenteel onderscheid worden gemaakt tussen rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp en niet rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp. Bij die eerste vorm van hulp wordt door het decreet een brede instap mogelijk voor probleemgebonden hulp. Bij de tweede vorm is er een behoorlijk complexe aanvraag nodig via de “Toegangspoort” waarbij een indicatiestelling in een verslag moet worden uitgebracht dat wordt overgemaakt aan de jeugdhulpregie die dan oriënteert naar de meest passende modules voor het hulptraject dat wordt aangevat.

Het hele nieuwe systeem wordt gevat in een overzichtelijk schema, waarbij een belangstellende toch ook de afkortingen moet kennen. In de studiemap stak dat schema, maar daarbij was een blaadje gevoegd met de 36 afkortingen met hun identificatie van de instanties of begrippen die in het vakjargon van de hulpverleners mondgemeen zijn en die ook opgenomen zijn in het overzichtelijk schema en in de ‘slides” van de presentaties.

Voor een goed begrip van dit basisschema van het systeem en van de slides van de presentaties geven we hier de betekenis van de gehanteerde afkortingen.

  • A-document: aanmelddocument bij de intersectoriële toegangspoort
  • AWW: algemeen welzijnswerk
  • CAP: centraal informatie- en aanmeldpunt
  • CGG: centrum geestelijke gezondheidszorg
  • CLB: centrum voor leerlingenbegeleiding
  • CO: cliëntoverleg
  • COS: centrum voor ontwikkelingsstoornissen
  • EMK: experimenteel modulair kader
  • FID: frequentie intensiteit duur
  • GV: gemandateerde voorziening
  • IPH: intersectoriële prioritaire hulpvragen
  • IRPC: intersectoriële regionale prioriteitencommissie
  • IS: indicatiestelling
  • ISV: indicatiestellingsverslag
  • ITP: intersectoriële toegangspoort
  • JHB: jeugdhulpbeslissing
  • JHR: jeugdhulpregie
  • IMB: individuele materiële bijstand
  • JRB: jeugdrechtbank
  • MN: maatschappelijke noodzaak
  • MDD: multidisciplinair dossier
  • MFC: multifunctioneel centrum
  • NRTJ: niet rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp
  • OBC: observatie- en behandelingscentrum
  • OCJ: ondersteuningscentrum jeugdzorg
  • OOOC: onthaal, oriëntatie en observatiecentrum
  • PAB: persoonlijk assistentiebudget
  • PVF: persoonsvolgende financiering
  • SDJ: sociale dienst gerechtelijke jeugdbijstand
  • TM: typemodule
  • VAPH: Vlaams agentschap voor personen met een handicap
  • VIST: versnelde indicatiestelling en toewijzing
  • VK: vertrouwenscentrum kindermishandeling

 

Het hele systeem is sterk gestoeld op beheersing via het internet. De hulpverlener moet zijn erkenning aanvragen via e-Health en bij de aanvraag voor hulp een elektronisch A-document op de computer ingeven, die voert via de Toegangspoort naar een indicatiestelling en dan naar de jeugdhulpregie die bij niet rechtstreeks toegankelijke jeugdhulp noodzakelijk zijn.

Al met al is dat een nogal complexe administratief gedirigeerde bedoening voor hulpverleners. Naar hun zeggen zijn ze doorgaans wel vertrouwd met de informatie- en communicatietechnologie.

Er zal heel wat inzet nodig zijn om zich in te leven in het nieuwe systeem en er vlot mee om te gaan om tot effectieve hulpverlening over te gaan. Alleszins gaat onze wens uit naar veel succes in de hulpverlening vanaf 1 maart 2014.

Wie zich verder wil verdiepen in deze thematiek kan op deze website terecht:
https://wvg.vlaanderen.be/jeugdhulp/01_nieuws/#7
Op die pagina zijn alle belangrijke documenten over de integrale jeugdhulp en haar decretale beregeling bereikbaar.

Wie geen professionele hulpverlener is hoeft zich om dat nieuwe decreet niet echt te bekommeren, maar de belangstellende buitenstaander of zelfs ouders en wat oudere betrokken minderjarigen vinden er basisinformatie om een kijk te verwerven op de systematiek waaraan professionele hulpverlening onderworpen is en vanaf maart 2014 zal functioneren.

Ghislain Duchâteau

10 oktober 2013.

______________________

Contact

Vlaamse overheid Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Afdeling Beleidsontwikkeling

Team Beleidsondersteuning Integrale Jeugdhulp

Ellipsgebouw
Koning Albert II-laan 35 bus 30
1030 Brussel
-
- - -

 

Secretariaat Katrien Janssens
katrien.janssens@wvg.vlaanderen.be
tel: 02-553 13 87

fax: 02-553 31 07

 
 
 
Omhoog
 
 
 

Samenwonen kent nu meer succes dan trouwen

Er zijn dit jaar al meer mensen wettelijk gaan samenwonen dan dat er getrouwd zijn.
In de eerste helft van 2013 lieten 32.510 Belgen bij de gemeente registreren dat ze wettelijk samenwonen, terwijl er maar 24.372 trouwden.

Waarom? ‘Een minderheid van de samenwoners is tegen het huwelijk gekant. Bijvoorbeeld omdat hun eigen ouders of zijzelf eerder gescheiden zijn. Maar het gros heeft geen principiële bezwaren. Ze hebben misschien al een kind en een huis, dat ze verbouwen, en in al die drukte is er geen tijd om een groot feest te organiseren’, zegt de Antwerpse sociologe Vicky Lyssens-Danneboom.

In opdracht van de Universiteit Antwerpen (UA) interviewt ze samenwonende stellen. Ze wil achterhalen waarom deze maatschappelijke verschuiving plaatsvindt.

Het gaat dus veeleer om uitstelgedrag, zegt Lyssens. ‘Men wil wel trouwen, maar het komt er niet meer van. Vroeger trouwde men van thuis uit, en betaalden de ouders voor het feest. Nu moeten ze het veelal zelf betalen, maar ze hebben daar voorlopig het budget niet voor.’

‘Als we zeggen dat ze ook een simpel burgerlijk huwelijk kunnen sluiten op het gemeentehuis, vinden ze dat geen goed plan. Blijkbaar hoort het er bij dat je in stijl trouwt, met alles erop en eraan, en juist daar zien ze tegenop.’

Om wettelijk samen te wonen, moet je ook bij de gemeente terecht. ‘Maar dat is anders’, zegt Lyssens. ‘Je hebt er geen getuigen bij nodig, er worden geen vragen gesteld, en er komt niets bij kijken. Men ziet dat als een pure formaliteit, die ze tussen de soep en de patatten kunnen doen.’

Velen menen dat een samenwoonovereenkomst evengoed beschermt als een huwelijk. Dat is fout, zegt de rechtenspecialist Frederik Swennen, ook verbonden aan de UA. ‘Als een van beide partners overlijdt, heeft de overlevende geen recht op een overlevingspensioen. Dat is nu minder aan de orde dan vroeger, toen er meer moeders aan de haard waren, maar toch. Samenwonende vrouwen die minder gaan werken om voor de kinderen te zorgen, hebben ook geen recht op alimentatie na een relatiebreuk. Er is hooguit één jaar overbrugging.’
Ook tijdens het samenleven zelf is er een verschil: ‘Tijdens een huwelijk moeten beide partners in principe bijdragen in verhouding tot hun inkomsten. De meeste wettelijke samenwoners regelen alles fifty-fifty. De meest verdienende kan zo meer geld opzij zetten.’

Lyssens-Danneboom beweert dat de wettelijke samenwonenden die ze al interviewde, die verschillen niet erg vinden: ‘Als je hen met die nadelen confronteert, zeggen ze: o ja! Maar ze gaan ervan uit dat het hen niet zal overkomen.’

Om het onderzoek volledig te maken, zoekt de Universiteit Antwerpen naar nog meer mensen die wettelijk samenwonen. U kunt daarvoor contact opnemen met onderzoekster Vicky Lyssens-Danneboom: 
vicky.lyssens-danneboom@uantwerpen.be
of telefonisch op nummer 03 265 55 34.

 

 
 
 
Omhoog
 
 
 

Als liefde oorlog wordt... Debat op Nederland 2 (TV)



Uitzending op donderdag 25 juli 2013 21:10 uur, Nederland 2
http://www.hollandsezaken.tv/uitzending/uitzending/hollandse-zaken-donderdag-25-juli-2013/#

De volledige uitzending duurt 45'18". U kunt ze hier nog steeds volledig bekijken en beluisteren.

Na het drama rond de vermoorde broertjes Ruben en Julian trok deze week een andere uit de hand lopende scheiding de aandacht.

Een vader nam zijn twee zoontjes mee voor een weekje vakantie. De moeder gaf ze prompt op als vermist en zette een opsporingsbericht op internet. Het bericht werd massaal verspreid via sociale media. De politie krijgt bijna dagelijks valse aangiftes van vermissing en ontvoering. Vaak afkomstig van scheidende stellen. Hoe kunnen mensen die ooit van elkaar gehouden hebben zo’n bittere strijd voeren? Een strijd die geen grenzen lijkt te hebben en waar de kinderen de grootste troef vormen. En waarom wordt via onder andere Facebook half Nederland bij de vechtscheiding betrokken?

Een live-discussie met gescheiden stellen, de Raad voor de Kinderbescherming en kinderrechter Jetty Gerritse.
De analyse van de oudervervreemding bij vechtscheidingen gaat heel diep.
Aanbevolen voor alle betrokkenen.

Presentatie: Cees Grimbergen

Uitzending
donderdag 25 juli 2013 21:10 uur, Nederland 2

Discussieer mee!

Hollandse Zaken vindt uw mening belangrijk. Wilt u meepraten over dit onderwerp? Registreer en meld u aan voor ons forum!

Discussieer mee > Als liefde oorlog wordt...


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Wanhopige vader bedreigd bij protestactie Nunspeet 8 juli 2013

Nunspeet Huis aan Huis

8 juli 2013

NUNSPEET - Het moest een stil eenmansprotest worden. Maar het liep anders. Twee mannen in een witte bestelauto bedreigden hem, rukten het spandoek uit de grond en waren weer weg.


Bert de Beauveser uit Apeldoorn is een vader van twee kinderen en in 2004 gescheiden. Zijn ex-vrouw doet pogingen de omgang te dwarsbomen. De middelen die hierbij worden ingezet liegen er niet om, zegt De Beauveser: “Beschuldigingen van incest, mishandeling en drugsgebruik zijn de afgelopen jaren de revue gepasseerd. Al deze beschuldigingen hebben tot doel bij de instanties aannemelijk te maken dat omgang niet in belang van de kinderen is.”

Rechtbanken

Negen jaar lang zwierf hij langs rechtbanken, Raad voor de Kinderbescherming, Bureau Jeugdzorg en een scala van hulpinstellingen. In 2009 waren alle middelen binnen de civiele rechtsgang uitgeput. Diverse onderzoeken, verschillende omgangsbeschikkingen en zelfs een dwangsom hadden geen effect. “Ik heb toen zelf verzocht de kinderen onder toezicht te laten stellen van BJZ.” Maar in april van dit jaar achtte Jeugdzorg de onder toezichtstelling niet meer nodig. “Ik heb me hier tegen verzet. Bij mij ontstond de angst dat na afloop van de OTS de omgang weer gedwarsboomd zou worden.” In mei werd de omgang gestaakt: “Ik zou mij onzedelijk hebben gedragen naar mijn oudste dochter toe. Alweer! Ook al heb je een omgangsbeschikking en een vonnis voor een dwangsom, in de praktijk sta je met lege handen.”

Slecht geregeld in Nederland

Bert de Beauveser vindt dat het in Nederland slecht geregeld is voor vaders die hun kinderen willen zien, maar te maken hebben met onwillige ex-partners. Om aandacht voor deze zaak te vragen kwam hij tot een stil eenmansprotest. Niet alleen voor zijn eigen zaak maar ook voor alle vaders die in dergelijke omstandigheden zitten. Hij had met de gemeente en politie overlegd wat binnen de kaders van de wet was toegestaan. Hij stond met een spandoek aan de Eperweg. De plek was een bewuste keuze. De Beuaveser wil dat niet verder uitleggen. Een politieagent kwam een babbeltje maken. De Beaveser kreeg diverse reacties tot het moment dat zijn spandoek uit de grond werd gerukt.

De redactie wil altijd hoor en wederhoor toepassen, maar weet niet wie de andere partij is en kan dus niet nagaan of het verhaal klopt.

Bron: http://www.deweekkrant.nl/artikel/2013/juli/08/


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Debat op 2 in Nederland op woensdag 22 mei 2013: "Zijn gezinsdrama's te voorkomen?"

In feite ging het gedurende ruim 40 minuten niet enkel over het titelthema, maar zeker ook over echtscheidingen, omgangsregelingen en naar het einde toe over vechtscheidingen waarbij hevige conflictsituaties tot onveiligheid leiden naar kinderen toe.

Opvallend was de eenzijdige voorstelling van het ontstaan van die bedreigende situaties. Enkel vaders werden vanuit de visies van een paar aanwezige moeders als de bedreigende persoon naar voren gehaald.


Belangrijk in het debat was de overeenstemming die er bleek tussen de advocate Petra Slingenberg en Joep Zander, pedagoog en vaderactivist. Zij willen beiden wat op het getouw zetten over vroegtijdige opvoedingsafspraken. De Groningse directeur van Jeugdzorg Sitalsing wil zich daarbij aansluiten. Lees daarover op Joeps blog van 23 mei 2013.

In de komende maanden mogen wij in Nederland dan ook een campagne verwachten in die zin.





De hoofdlijnen van die afspraken ziet Joep Zander als volgt:

- Ouders maken altijd afspraken over de opvoeding
- Zo mogelijk voor, maar uiterlijk bij het begin van de zwangerschap.
- De afspraken worden gespecificeerd voor verschillende relatiecondities ( zeg maar voor en na scheiding)
- Er wordt gestreefd naar juridische inbedding en afdwingbaarheid van die afspraken (Petra stelde voor bij de huwelijkse voorwaarden, samenlevingsovereenkomst of gezamenlijk gezag aanvrage.
- Erkenning van het kind door de biologische vader maakt het mogelijk dit ook in alle gevallen van ouderschap toe te passen.
- Het is aanbevelenswaardig deze afspraken te laten meeondertekenen door getuigen van beide ouders.
- Deze getuigen kunnen beloven om eventueel te helpen bij het oplossen van conflicten tussen de ouders. Bijvoorbeeld door het vormen van een arbitragecomité.
- Het verdient aanbeveling het tekenen van deze afspraken op te tuigen met een feestelijk ritueel.

In het debat sprak een moeder die in een meedogenloze vechtscheiding verwikkeld zit zich daarover bijzonder argwanend uit. Zij meende pertinent dat haar tegenpartij die afspraken wel wil afsluiten maar er zich daarna van geen kanten aan zal houden.

Het hele debat is voor wie belangstelling heeft voor de problematiek van scheiding en ouderschap en continuering van ouderschap bij conflictueuze scheidingen bijzonder boeiend en ook gestoffeerd met uiteenlopende uitgesproken zienswijzen.

Het Debat op 2 is voorlopig nog op het computerscherm te bekijken en vooral te beluisteren.
Klik hier

Ghislain Duchâteau


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Herwaardering van het vaderschap

Conferentie op donderdag 18 april 2013 in Amsterdam

Het kind in de lucht

Wie heeft er wel eens z’n kind in de lucht gegooid? Een klein stukkie, zo ff lekker boven je hoofd? En? Het kind giert het vaak uit. Het vliegt door de lucht en landt weer veilig in de armen van papa… Tavecchio noemt dit een mooie metafoor voor van wat wij als vaders kunnen betekenen. Het is spannend. Het is leuk. Het is niet zonder risico… En we bewijzen er onze kinderen een grote dienst mee. Wat willen we nog meer?

De afwezige vader bestaat niet
Een conferentie over de betekenis van vaderschap

Donderdag 18 april 2013 in 'De Nieuwe Liefde' te Amsterdam

Doelgroep: pedagogen, psychologen, psychiaters, (jeugd)hulpverleners, professionals uit onderwijs en opvang, juristen, mediators, sociologen, andragogen, antropologen, vaders, moeders en andere geïnteresseerden.

Thema's
  • Waarom worden vaders minder belangrijk gevonden voor kinderen dan moeders en is dit terecht?
  • Wat is de specifieke bijdrage van de vader aan de ontwikkeling van een kind?
  • Welke effecten heeft de afwezigheid van een vader op het kind?
  • Wat kunnen professionals in de jeugdzorg, het onderwijs en de scheidingsmarkt doen om vaders te betrekken?

Het Hendrik Pierson Fonds organiseerde deze conferentie over de betekenis van vaderschap.


Kinderen die alleen met een moeder opgroeien komen sneller in aanraking met jeugdzorg, politie en justitie. Ook krijgen ze eerder psychiatrische diagnoses als ADHD toebedeeld. Kinderen die alleen bij hun moeder of in een stiefgezin opgroeien presteren minder goed op school.

Het moederschapsideaal is diep verankerd in de Nederlandse samenleving. Vaders werden in de loop van de vorige eeuw steeds meer gezien als de minder belangrijke opvoeder. Door onder meer de toename van loonarbeid en de opkomst van het feminisme werd de rol van moeders in het gezin groter en die van vaders beperkter. Deze ontwikkeling werd vertaald in wet- en regelgeving omtrent ouderschap en uitte zich in de bejegening van vaders in de samenleving. Vaders werden vaak op een zijspoor gezet na een scheiding.

Alhoewel het belang van een vader voor een kind in toenemende mate wordt erkend, zijn de gevolgen van de uitsluiting van vaders nog steeds niet uitgewist. Nog steeds worden vaders niet automatisch betrokken door hulpverleners als er sprake is van problemen met kinderen. Ook krijgen ze niet automatisch een gelijkwaardige positie toegewezen na een breuk met de moeder.

Uit onderzoek blijkt dat vaders een belangrijke eigen bijdrage hebben in de ontwikkeling van het kind. Vaders dragen andere strategieën en vaardigheden over dan moeders. Als er geen vader is mist het kind een belangrijke leraar op het pad naar volwassenheid. Het is belangrijk dat vaders betrokken zijn en blijven bij de opvoeding van hun kinderen. Deze visie draagt het Hendrik Pierson Fonds graag uit op de conferentie.

Boek

Op 18 april 2013 verscheen het boek:
De afwezige vader bestaat niet
en waarom vaders niet moeten moederen

Auteur: Irene Zwaan
Uitgeverij: Bert Bakker

Deelnemers aan de conferentie ontvingen een exemplaar.

Website

De organisatie heeft gezorgd voor een volwaardige follow-up van deze bijzonder betekenisvolle conferentie door de informatie daarover ruim beschikbaar te stellen
op de website Conferentie Vaderschap ( http://www.conferentievaderschap.nl/ )

Er zijn webpagina’s over de conferentie met de rubrieken
Boek – Terugblik – Sprekers – Programma …

Op de pagina Terugblik zijn te vinden

LEZINGEN EN WORKSHOPS

 
------------------------------------------------------------------------
IN DE PERS

LINK

VitalDaddy.nl

------------------------------------------------------------------------ 

Wie bij wil zijn en medezeggenschap opeist in het discours moet zeker de website Conferentie Vaderschap exploreren.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Scheiding is niet altijd een drama - campagne van het onderwijstijdschrift Klasse

Zo verwijst De Standaard op 3-3-2013 naar een artikel in Klasse.

“Voor onderwijsblad Klasse is een echtscheiding niet het einde van de wereld. Integendeel, het blad ziet er zelfs de voordelen van in. Zo krijg je er als kind broers en zussen bij. Klasse lanceert daarom een positieve campagne, waarmee het kinderen een scheiding makkelijker wil doen verwerken. De campagne gaat gepaard met een speciaal lied van Stan van Samang.”

Bekijk de video 1’31” met Pieter Lesaffer, hoofdredacteur van Klasse over de invloed van school bij scheiding.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Een evaluatie van de toepassing van de wet op de kinderalimentatie

Sinds 1 augustus 2010 is de “wet van 19 maart 2010 ter bevordering van een objectieve berekening van de door de ouders te betalen onderhoudsbijdragen voor hun kinderen” van toepassing. De Hogeschool Gent faculteit Bedrijf en Organisatie onderzocht gedurende drie jaar wat de impact van de wet is. Ze vergeleek 1.036 vonnissen uit 2009 met 958 vonnissen uit 2011.De rechtspraak van de Vlaamse jeugdrechters werd zowel vóór als na deze wet geanalyseerd, en vervolgens teruggekoppeld naar de rechtspraktijk. Ook de bestaande berekeningsmethodes werden onderzocht in het licht van deze wet.

‘De wet heeft gezorgd voor meer transparantie omdat de rechters hun beslissingen meer motiveren. Maar de toegekende bedragen door jeugdrechters zijn niet veranderd en er is geen objectievere berekening van de bedragen', zegt Rozemie Defrancq, promotor van het onderzoek. ‘Wij zijn er ook geen voorstander van om een berekeningsmethode wettelijk op te leggen', zegt Defrancq. ‘Want elke situatie is verschillend. Wij vinden wel dat de wetgever moet nadenken over een stok achter de deur voor ouders die niet willen meewerken en bijvoorbeeld niet aan de rechter willen meedelen hoe hoog hun inkomen is. Want dan kan de rechter alleen een voorlopig bedrag bepalen.'

In dezelfde wet worden voor het eerst wettelijk de ‘buitengewone kosten’ beschreven. Die buitengewone kosten waren voorheen heel vaak een twistappel tussen de gescheiden ouders.
De Gentse onderzoekers beweren nu dat het begrip te strikt gedefinieerd is, zodat de wet op dat punt niet werkzaam zou zijn. Dat is moeilijk te begrijpen, want de definiëring van ‘buitengewone kosten’ moet juist de betwistingen daarover voorkomen. Toch is er op dit ogenblik een nieuw parlementair initiatief om te sleutelen aan het begrip ‘buitengewone kosten’.  Kamerlid Sabien Lahaye-Battheu (Open VLD) die actief heeft meegewerkt aan de totstandkoming van de wet van 2010, heeft een wetsvoorstel klaar om wijzigingen aan te brengen aan de huidige formulering van de buitengewone kosten. ‘De ouder die de buitengewone kosten maakt, vraagt vaak niet op regelmatige basis aan de andere ouder om mee te betalen. Als die bijvoorbeeld zes jaar wacht om de afrekening te maken, ziet de ouder die moet betalen zich geconfronteerd met een enorm bedrag. Na zoveel tijd is controle van de afrekening ook nog moeilijk.' Er moet in de toekomst op regelmatige basis afgerekend worden. En de vordering van buitengewone kosten verjaart na vijf jaar', zegt Lahaye-Battheu.

Zelf zijn we er ons altijd van bewust geweest dat die ‘buitengewone kosten’ voor heel wat betwistingen tussen betrokken ouders hebben gezorgd. Dat was uitermate het geval voor het bestaan van de wet van 19 maart 2010. Het bezwaar dat volksvertegenwoordiger Lahaye-Battheu nu aanhaalt lijkt ons slechts van secundair belang te zijn. Er is geen hinder evenwel om ook dat bezwaar legaal weg te werken. Als er in de eerste plaats blijkt dat er nog steeds betwistingen bestaan daarover ook na de toepassing van de nieuwe wet vanaf 1 augustus 2010, dan schort er inderdaad wat. Het is tot op zekere hoogte utopisch te verlangen dat er in de wet geen sprake meer zou zijn van ‘buitengewone kosten’, maar totaal denkbeeldig is dat toch niet. Men zou kunnen stellen dat bij de begroting van de onderhoudsbijdragen rekening gehouden zou moeten worden met uitzonderlijke, onvoorziene uitgaven en de onderhoudsbijdragen zo hoog concipiëren dat dergelijke uitgaven vervat zitten in het hoge bedrag van de onderhoudsbijdragen. Als er geen sprake meer is van ‘buitengewone kosten’, dan kunnen er ook geen juridische betwistingen meer over ontstaan.

Op de website van de Hogeschool Gent kunt u een artikel lezen over het onderzoek dat over de alimentatietoekenning bij rechtbanken handelt: Onderzoek Kinderalimentatie bij de Jeugdrechter: buikgevoel of objectiviteit.

Maandagmiddag 25 februari 2013 organiseerde volksvertegenwoordiger Sabien Lahaye-Battheu het slotdebat: “Onderhoudsbijdragen voor kinderen: van beleid tot onderzoek… en terug” Evaluatie van de wet van 19 maart 2010 - in de Congreszaal - Huis van de Parlementsleden (Leuvenseweg 21 - 1000 Brussel).

Ghislain Duchâteau,

25-2-2013.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Het aantal ouderlijke ontvoeringen van kinderen naar het buitenland neemt in Brussel drastisch toe


In Brussel neemt het aantal internationale ontvoeringen van kinderen door ouders sinds 2010 op een spectaculaire wijze toe. Dat loopt elk jaar op van 30 tot 40 %.  Deze verontrustende situatie bracht mee dat een bijzondere parketmagistraat werd aangesteld om dat probleem aan te pakken. Het gaat doorgaans om dossiers die te koppelen zijn aan de economische crisis. In 2012 werden zowat 90 gevallen onderzocht.

Als een koppel van gemengde nationaliteit scheidt met één of meer kinderen betekent dat dikwijls een volledige breuk! Een van de partners keert terug naar zijn ver afgelegen land van oorsprong en neemt de kinderen mee. En de achtergelaten vader of de moeder wordt voor een voldongen feit geplaatst zelfs als de rechtbank hem of haar co-ouderschap heeft toegekend. Ze worden beroofd van hun elementair recht om nog met hun kinderen omgang te hebben.

Enkele jaren geleden was die situatie nog uitzonderlijk, maar nu wordt ze voor justitie steeds maar erger. De meeste gevallen worden hoe langer hoe meer in Brussel opgetekend met een verhoging van 30 tot 40 % sinds 2010.

Wij behandelen in Brussel ongeveer 80 % van de gevallen van ouderlijke ontvoeringen die in ons land worden gemeld”, verklaart men bij de speciale afdeling van de federale gerechtelijke politie van Brussel, die in het leven werd geroepen om de problematiek te behandelen. “Maar dat is niet verbazingwekkend, want de hoofdstad telt inwijkelingen uit meer dan 120 verschillende nationaliteiten. En de economische crisis heeft niets opgelost, integendeel. België is niet langer het verhoopte Eldorado. En de moeder beslist dan terug te keren naar haar eigen land samen met haar kinderen en dat ten nadele van de achtergelaten vader. Zij wil in haar land bij haar familie steun gaan zoeken. Voorheen kwamen die situaties niet voor.”

Substituut Pierre Vanhove, die de cel die bij het Brusselse parket speciaal werd ingesteld, legt het als volgt uit: “Wanneer een koppel van gemengde nationaliteit scheidt, komt één van de partners, heel vaak de vrouw, want zij heeft geen inkomsten en spreekt de landstaal niet, in een kritieke situatie terecht. België is niet langer het verhoopte Eldorado. En dan beslist ze naar haar familie in haar land terug te keren met een of meer kinderen om er steun te zoeken. En de gerechtelijke procedures beginnen…

Sinds de zomer van 2010 is het aantal ouderlijke ontvoeringen sterk gestegen met 80 tot 90 dossiers per jaar, waar men in 2008 nog maar een zestigtal telde. Dat betekent een jaarlijkse constante stijging met 30 tot 40 %. De opening naar de Oost-Europese landen heeft dat verschijnsel nog beklemtoond. Maar zoals Child Focus wil procureur Vanhove zich positief opstellen tegenover de toename van de klachten: “Dat betekent dat verontruste ouders hoe langer hoe meer vlug aan de alarmbel trekken.

Inderdaad is voorkomen beter dan genezen. Maar verongelijkte ouders moeten kunnen rekenen op de volle inzet van het (Brusselse) parket om zowel voor, tijdens als na de ontvoering de rechtmatige bijstand te verkrijgen waarop ze recht hebben.

Bron: La Capitale 19-1-2013.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Al aanpassingen in het erfrecht op 21 januari 2013

De wetswijzigingen slaan op:
1. de erfenissprong - erven van grootouders
2. de onwaardigheid om te erven
3. de onmogelijkheid te onterven via een levensverzekering


Erven van grootouders

Voor overlijdens vanaf 21 januari 2013 gelden de nieuwe wettelijke regels. Vanaf dan kunnen kleinkinderen rechtstreeks erven van hun grootouders. Ouders zijn dan wel verplicht om hun eigen erfenis te verwerpen ten voordele van hun eigen kinderen, dus van de kleinkinderen van hun ouders. Deze vrijwillige erfenissprong heeft voor gevolg dat vermeden wordt dat twee keer successierechten worden betaald, eerst door de ouders en daarna nog eens door de kleinkinderen als hun ouders overlijden. Gedeeltelijk de erfenis verwerpen in het voordeel van de eigen kinderen kan nog altijd niet. Tot nu toe konden kinderen enkel erven van hun ouders in rechte lijn. Bij weigering van de erfenis door die ouders ging de erfenis niet naar de kinderen maar naar de ooms en tantes. Het zal nu ook niet meer nodig zijn voor een erfenissprong een testament op te maken ten gunste van de kleinkinderen.

Uitsluiting van een erfenis op grond van onwaardigheid

In dezelfde wet worden de regels voor uitsluitng van een erfenis strenger. Voorheen was enkel bij moord of (poging tot) doodslag iemand onwaardig om te erven. Dat wordt nu uitgebreid met elke daad die de dood tot gevolg heeft: opzettelijke slagen en verwondingen, vergiftiging, verkrachting, aanranding van de eerbaarheid en opzettelijke verminking. Ook gezinsgeweld, zonder dat het tot de dood heeft geleid, wordt aan die lijst toegevoegd.

Kinderen van een onwaardige kunnen wel nog erven van de overledene. Als de rechtstreekse erfgenaam onwaardig werd verklaard om te erven, dan kunnen zijn kinderen zijn plaats innemen. De achterliggende redenering is dat kinderen niet hoeven te boeten voor de fouten van hun ouder(s). Een voorbeeld is als iemand zijn vader vermoordt. Dankzij de nieuwe wet kunnen de kleinkinderen toch van hun grootvader erven. Als de kinderen nog minderjarig zijn op het ogenblik zal de onwaardige vader of moeder echter geen vruchtgebruik hebben over de geërfde goederen.

In de wet is ook vastgelegd dat een onwaardige niet langer een onderhoudsvordering kan instellen tegen de overige erfgenamen. Daarbij wordt het lot geregeld van schenkingen aan een onwaardige en huwelijksvoordelen van een onwaardige.

Onmogelijkheid om te onterven via een levensverzekering

In een andere wet wordt voortaan de mogelijkheid om kinderen te onterven door middel van een levensverzekering uitgesloten. Vroeger werd een levensverzekering dikwijls afgesloten om een nieuwe partner te begunstigen ten nadele van de eigen kinderen. Tot nu toe konden de kinderen hun voorbehouden deel niet opeisen als dat aangetast was door de levensverzekering, dat was de zogenaamde inkorting. Kinderen konden geen aanspraak maken op een deel van het kapitaal uitgekeerd door de levensverzekering. Enige uitzondering was als de betaalde premies duidelijk buiten verhouding van de vermogenstoestand stonden. In de nieuwe situatie kan de verzekeringsnemer uitdrukkelijk bedingen dat er rekening moet worden gehouden met de inbreng bij het bepalen van de erfenis die moet worden verdeeld. Het geldt voor alle vormen van levensverzekering zowel de pure levensverzekering als de gemengde contracten die ook op sparen gericht zijn.

12 januari 2013

10 DECEMBER 2012. - Wet tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek, het Strafwetboek en het Gerechtelijk Wetboek met betrekking tot de onwaardigheid om te erven, de herroeping van giften, het verval van huwelijksvoordelen en de plaatsvervulling – BS 11-1-2013


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Wat is het beste na scheiding?

Voorop stellen we dat beide ouders nadat zij gescheiden zijn een behoorlijk goede verstandhouding cultiveren in het belang van de opvoeding van hun kinderen. Dat is in elk geval prioritair.

Naar aanleiding van de studiedag in de Universiteit Antwerpen op vrijdag 14 december 2012 verscheen op die dag in De Standaard een artikel (p. 2-3) “PLEIDOOI VOOR TAAKGERICHT CO-OUDERSCHAP – Ook na scheiding altijd met vader naar het voetbal” In de marge staat er nog een tekstje “Mannen blijven vaker eigenaar van de woning”.

Mogelijk is het goed dat we uit deze informatieve artikels wat gegevens halen die dienstig kunnen zijn voor het nadenken over de situatie na scheiding. De informatie is herkomstig uit het grootschalig onderzoeksproject Scheiding in Vlaanderen. “Scheiding in Vlaanderen” is ook de titel van het boek dat uit het onderzoeksproject is voortgekomen. Het is in 2011 bij Acco in Leuven | Den Haag uitgegeven met als samenstellers Dimitri Mortelmans, Inge Pasteels, Piet Bracke, Koen Matthijs, Jan Van Bavel en Christine Van Peer.

Bestemming van de echtelijke woning na scheiding

Tachtig procent van de koppels die uit elkaar gaan, zijn eigenaar van een gemeenschappelijke gezinswoning. 44 % mannen kunnen de gezinswoning inkopen, 35 % vrouwen kunnen dat doen. Doorgaans gebeurt dat bij een echtscheiding door onderlinge toestemming of daarna met een akte van afstand van onverdeelde rechten bij de notaris. Vier op tien vrouwen met een hoger diploma kunnen de gezinswoning kopen;vrouwen met enkel een diploma secundair onderwijs kunnen dat slechts in twee op de tien gevallen. De categorie van laagopgeleide vrouwen heeft ook minder kans later een nieuwe eigendom te verwerven. Vier op tien slagen daarin, terwijl van hoogopgeleide vrouwen er acht op tien in slagen.

Mannen die de gezinswoning na scheiding niet kunnen inkopen, ervaren een groter gevoel van onbillijkheid dan vrouwen.

De initiatiefnemer om te scheiden blijft minder dikwijls eigenaar van de woning. De beslissing om te scheiden hangt dus vaak samen met het verlaten van het huis.

Verblijf van de kinderen na de scheiding

Normaal beslist de rechter over het verblijf van de kinderen. Die worden nog in de meeste gevallen bij de moeder gedomicilieerd. Er wordt ook een verblijfsregeling vastgelegd in de akte van onderlinge toestemming of in een vonnis (voorlopige) maatregelen door de rechtbank. De akte of beschikking hebben kracht van wet, vormen steeds een juridische basis bij mogelijke betwistingen. Scheidingsbemiddelaars blijken nu te willen afstappen van de week-week-regeling waarbij de kinderen om de week bij de een en daarna bij de andere ouder verblijven. Dat noemen ze dan een “taakgericht co-ouderschap”. Hoe dat te rijmen is met de wettelijke regeling is nog helemaal niet duidelijk. Bij vreedzame scheidingen en bij scheidingen waarbij ouders in goede verstandhouding beiden redelijk en evenwaardig hun kinderen blijven opvoeden, zijn soepele verblijfsregelingen goed mogelijk. Dat dit ten goede komt aan de kinderen is onmiskenbaar. Een vader kan na de scheiding nog met zijn zonen samen naar het voetbal gaan. Als moeder goed is in rekenen, dan kan de zoon of de dochter de avond voor een wiskundetoets toch best bij de moeder thuis dat gebeuren voorbereiden. Flexibiliteit zou dan moeten kunnen spelen gericht op de talenten van de ouders. De talrijke ouders die nu die flexibele houding aannemen tegenover de wettelijke regelingen verdienen zeker waardering en erkenning, omdat zij op die manier hun kinderen werkelijk dienst bewijzen.

Een goede opvoedingsstijl

Kinderen die moeten ervaren dat hun ouders blijven ruzie maken na de scheiding hebben volgens het echtscheidingsonderzoek een lagere levenstevredenheid. Ouders kunnen daarentegen bijdragen tot het welbevinden van hun kinderen door hun opvoedingsstijl.
Een democratische opvoedingsstijl betekent dat ouders hun kinderen warmte geven en ze steunen, maar hen tegelijkertijd controleren waar dat nodig is. In die situatie voelen de kinderen zich het best. Ook vaders die hun kinderen slechts tijdens de weekends bij zich hebben kunnen die stijl hanteren en daarbij bijdragen aan het welbevinden van hun kinderen. Het effect van een goede opvoedingsstijl is niet afhankelijk van de verblijfsregeling. 43 % van de moeders hanteren de goede opvoedingsstijl, maar 32 % van de vaders hanteren eerder een stijl van verwenning en slechts 28 % beoefenen de democratische opvoedingsstijl.
Uit deze gegevens zijn voor ouders beslist praktische gevolgen af te leiden.

G.D.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Er komen in 2014 12 familierechtbanken binnen de ruime justitiehervorming

In de loop van de week van 21 tot 27 april 2012 heeft justitieminister Annemie Turtelboom in een interview met De Standaard een belangrijk deel van haar beleid toegelicht. Het ministerie werkt op het ogenblik ijverig aan het uitwerken van de wetteksten die in het najaar aan het federaal parlement worden voorgelegd om het Belgische gerecht een nieuwe gestalte te geven.

De wet op het instellen van familierechtbanken is op 6 juli 2011 al goedgekeurd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. De effectieve oprichting van de 12 familierechtbanken binnen de 12 gerechtelijke arrondissementen die voorzien worden in de nieuwe structuur, zal er komen tegen 2014. Familietwisten, adopties, echtscheidingen en alimentaties worden dan de bevoegdheid van de familierechtbanken. Een familie krijgt één dossier dat zoveel mogelijk wordt toegewezen aan één magistraat. Volgens de huidige justitieminister ligt het accent op verzoening en bemiddeling. Op eender welk moment binnen de procedure wordt het mogelijk onder de leiding van een rechter tot een definitieve schikking te komen. Zoveel mogelijk worden systemen gehanteerd om te voorkomen dat de conflicten echt voor de rechtbank worden uitgevochten. Er komt ook een harmonisering van het horen van minderjarigen. Zo zullen kinderen van ouders die aan het scheiden zijn, altijd inspraak krijgen of kunnen krijgen. “Dankzij de schaalvergroting (van 27 tot 12 gerechtelijke arrondissementen) kunnen magistraten zich specialiseren, maar de dienstverlening blijft dicht bij de burger. Een familie uit Ieper zal niet naar Brugge moeten rijden om een familiaal geschil juridisch te beslechten.”, aldus de minister.

Bij de hervorming van justitie komt er ook een doorgedreven computerisering. Tegen 2014 moet elke magistraat beschikken over een computer. Een werklastmeting wordt opgelegd om de dossiers vlugger en efficiënter te kunnen afhandelen binnen elk gerechtelijk arrondissement, waar de magistraten ook zullen beschikken over een ruime autonomie voor het beheer van hun rechtbank.

Naast de grote justitiehervorming die nu op stapel staat met daarin het oprichten van de familierechtbanken is het ministerie ook bezig met bijkomende hervormingen in het familierecht zelf en ook in het erfrecht. Om alles tijdig klaar te krijgen rest enkel nog twee jaar van de lopende legislatuur, zodat het ministerie zich minutieus aan een strikte planning houdt.

Van de familierechtbanken mogen we wellicht een vlottere en efficiëntere rechtspleging verwachten, maar in geen geval alle heil. Familierechtbanken in Engeland, Duitsland en Nederland functioneren doorgaans niet altijd naar de wens van de rechtzoekenden. In de drie landen worden immers heel vaak ten onrechte kinderen uit huis geplaatst zonder afdoende gronden. Het percentage van kinderen dat één van zijn ouders niet meer ziet, is er aanzienlijk. Laten we hopen en verwachten dat de nieuwe familierechtbanken niet in de eerste plaats voor de magistraten worden ingesteld, maar ruim rekening houden met de behoeften van de rechtzoekenden zelf. De intentie om te onderhandelen naar verzoening en bemiddeling toe is alleszins een bijzonder gunstig perspectief zeker als daarbij ook de praktijk van de begeleiding van gezinnen wordt gevoegd bij de uitvoering van de overeengekomen schikkingen.

Ghislain Duchâteau

29 april 2012.

Voor de verdere evolutie naar wetgeving toe zie het volgende artikel over het lange traject


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Het heel lange wetgevend traject naar familierechtbanken in België

Sinds zowat dertig jaar is er in parlementaire kringen sprake van de creatie van een familierechtbank. Een aantal wetsvoorstellen werden daartoe ingediend, maar nog geen enkel is tot eind 2010 in bespreking genomen.

De bedoeling van een familierechtbank zou  o.m. zijn bij geschillen tussen echtgenoten of samenwonenden, die doorgaans uitmonden in een scheiding, dat één en dezelfde rechter de hele aangelegenheid zou volgen en daarover beschikken. Op dit ogenblik zijn daarbij verscheidene rechtbanken betrokken: de vrederechter, de jeugdrechter, de rechter bij de rechtbank van eerste aanleg. Als alle aspecten van een scheiding door dezelfde rechter worden onderzocht, behandeld en beslist zou dat een aanzienlijke procedurele vereenvoudiging betekenen. De verenigingen die zich met scheiding inlaten in dit land, zijn ook al jaren voorstander van de oprichting van een dergelijke familierechtbank. Die rechtbanken bestaan ook in het buitenland zoals in Duitsland en in het Verenigd Koninkrijk. De berichten die ons bereiken uit die landen omtrent de afwikkeling van scheidingen en hun verwante problemen zoals de verblijfs- en alimentatieregelingen voor de kinderen wijzen nochtans niet in de richting dat een familierechtbank beter zou functioneren dan de rechtbanken hier in de huidige situatie.

Midden augustus 2007 beleven we het langdurig formatieberaad op Hertoginnendal rond een regeerakkoord voor de komende regering. Heel wat aspecten van het politiek beleid worden gelijktijdig of achtereenvolgens aan de orde gesteld om tot afspraken daarover te komen. Ook een hervorming van justitie staat op de agenda en blijkt al tot enige voornemens te leiden. Zo zou de nieuwe regering met de meerderheidspartijen in de komende legislatuur overgaan tot een groepering van de rechtbanken die nu apart werken. De arbeidsrechtbank, de rechtbank van koophandel en de rechtbank van eerste aanleg zouden omgevormd worden tot een eenheidsrechtbank. Die uitgebreide rechtbank zou vele kamers bevatten, niet alleen een kamer voor burgerlijke aangelegenheden en strafzaken e.a. maar ook een familiale rechtbank. Daarover zou onder de onderhandelaars van de respectieve partijen een akkoord bestaan.

De justitieminister zal de initiatieven moeten nemen om de gerechtelijke hervorming via het parlement te realiseren. Dan zou ook de familierechtbank eindelijk wel eens geïntroduceerd kunnen worden in ons gerechtelijk systeem. In dat geval zullen wij vanuit onze positie als belangengroeperingen de ontstaansgeschiedenis van dichtbij blijven volgen. Dat houdt in of de belangen van de rechtzoekenden inderdaad beter gediend worden via de nieuwe familierechtbank dan wel of het weer een louter structurele hervorming wordt los van humaniseringsaspecten waaraan rechtbanken toch voor ons blijvend behoefte hebben. Hoe zal de familierechtbank dan beter functioneren? Zal een procedure sneller en efficiënter verlopen? Zal de rechter de aangelegenheid grondiger en diepergaand overwegen en betere vonnissen uitspreken? Zal de billijkheid in geschillen meer en beter aan bod komen? We vragen ons dat alles af. In elk geval zijn we ervan overtuigd, dat de rechtbanken en zeker een mogelijke familierechtbank dichter bij de rechtzoekenden moeten komen en op basis van een verbeterde wetgeving ook menselijker uitspraken met een grondige motivering van de beslissingen moeten doen.

Op 2 juni 2009 komen de justitieminister en de staatssecretaris voor familieaangelegenheden naar buiten met een verklaring dat de familierechtbank er komt wellicht nog op het einde van het jaar 2009.

Wij kijken nu uit naar het wetsontwerp daarvoor van de regering. Mocht de regering in de herfst van dit jaar ontslag nemen en worden er nieuwe verkiezingen uitgeschreven, dan zouden de plannen voor de oprichting van een familierechtbank opnieuw kunnen worden opgeborgen. Zekerheid over die hervorming hebben we pas als het wetsontwerp door het parlement wordt goedgekeurd en de nieuwe wet in het Belgisch Staatsblad wordt gepubliceerd. We kijken uit en wachten af.

Ghislain Duchâteau

5 juni 2009

Op 19 februari 2010 is er nog steeds geen werk gemaakt van de intentie om een familierechtbank binnen het Belgische rechtssysteem tot stand te brengen.

19 maart 2010

Tijdens de studiedag in het Vlaamse Parlement over de niet-naleving van het omgangsrecht, georganiseerd door Senator Guy Swennen hebben de professoren Senaeve (KUL) en Swennen (UA) publiek verklaard dat de Familierechtbank niet meer gerealiseerd kan worden tijdens de huidige legislatuur die in 2011 eindigt.

27 april 2010

Op 26 april 2010 werd het ontslag van de Belgische federale regering door de koning aanvaard.
We stevenen af op de ontbinding van het federale parlement en naar nieuwe federale verkiezingen in juni 2010. Van de resolute plannen van staatssecretaris Melchior Wathelet om een familierechtbank op te richten komt voorlopig weer niets in huis. Er was trouwens daarvoor nog geen wetsontwerp ingediend bij het parlement voor zover wij dat kunnen weten.

4 november 2010

Er is geen nieuwe regering. De regering van lopende zaken neemt geen initiatief in dit verband. De toestand t.o.v. 27 april 2010 is niet veranderd.

29 november 2010

Een ontwerp vanwege de regering van lopende zaken mogen we niet meer verwachten. Toch komt de thematiek rond de familierechtbank opnieuw in de publieke belangstelling. Een heel pak kranten en ook de radio en televisie kondigen een nieuw wetsvoorstel aan voor de oprichting van een familie- en jeugdrechtbank. Het gaat uit van mevrouw Sonja Becq (CD&V) en de heer Christian Brotcorne (cdH). We verwijzen voor de substantiële inhoud van het wetsvoorstel naar de website van volksvertegenwoordiger Sonja Becq. Klik hier



Wij kijken met veel belangstelling uit naar de agendering in de subcomissie Familierecht en later in de Commissie Justitie van de Kamer. Het wetsvoorstel dat berust op het ideeëngoed voor het ontwerp van Staatssecretaris Melchior voor Gezinsbeleid zou spoedig aan de orde komen.

27 februari 2011

Het wetsvoorstel wordt in bespreking genomen in de Kamercommissie van Justitie vanaf 26 januari 2011 tot dusver in 4 zittingen tot 23 februari 2011. Het wordt nu ondersteund door de CD&V, de cdH, Ecolo-Groen en Open VLD. We verwachten een stevige meerderheid om het goed te keuren. Als dit voorstel wet wordt betekent dit een grote verandering in de procedures rond echtscheiding, voorlopige maatregelen, permanent aanhanging zijn bij de rechtbank van een dossier e.a. vernieuwingen. Toegang tot de ingediende tekst van het voorstel vindt
u hier.

29 april 2011

Tijdens de studiedag van de Gezinsbond in Brusssel verklaarde staatssecretaris Melchior Wathelet dat de hoorzittingen rond het wetsvoorstel werden afgerond, dat de Raad van State aan het parlement zijn advies heeft overgemaakt over het wetsvoorstel. Uit een persoonlijk gesprek met indienster mevrouw Sonja Beckx vernemen we dat er nog intern beraadslaagd wordt over bepaalde aspecten van het wetsvoorstel en dat er over bepaalde punten onder partijen akkoorden worden nagestreefd. Wij kijken nu uit naar de verdere bespreking en naar de stemming over het wetsvoorstel.

6 juli 2011

Wetsvoorstel oprichting familierechtbank goedgekeurd in de Kamer

Op de agenda van de Justiecommissie van de Kamer staat op woensdag 6 juli 2011 het wetsvoorstel om een familierechtbank op te richten. Na de eindbespreking werd het voorstel goedgekeurd. De familierechtbanken moeten de procedures rond echtscheiding centraliseren bij één en dezelfde rechter. Het is de bedoeling daarmee echtscheidingen menselijker te laten verlopen dan nu het geval is.

De indienster van het wetsvoorstel Sonja Becq zegt daarover in de pers:
‘Op die manier vermindert het aantal procedures tijdens een echtscheiding, wat het voor koppels wellicht goedkoper én duidelijker maakt. Omdat er maar één dossier bestaat van de familie, is het meer op maat van de mensen. De rechter wordt aangemoedigd om meer te zoeken naar een oplossing dan echt een vonnis te vellen. Vooral voor de kinderen, die vaak lijden onder een scheiding, zijn afspraken nodig waar beide partners én de kinderen zich in kunnen vinden.'  Volgens het kamerlid is het daarbij de bedoeling familierechters een specifieke opleiding te geven. Ook over andere familiegeschillen zoals die over erfenissen kan de familierechter optreden.

8 december 2012

Wetsvoorstel nu in behandeling in de Senaat en de Nota van de Justitieminister

Uit een krantenartikel vernemen wij dat het Wetsvoorstel Becq-Brotcorne in behandeling is in de Justitiecommissie van de Belgische Senaat. Aan die commissie schrijft Justitieminister Turtelboom een corrigerende nota om het wetsvoorstel grondig te herzien. Hervormingsaspecten rond de echtscheidingswetgeving en ook bepalingen rond jeugdbescherming zouden moeten worden geweerd uit het wetsvoorstel. Die nota zal aanleiding geven tot regeringsamendementen die door de senatoren wellicht heel ernstig zullen moeten worden genomen. Dat zal het origineel wetsvoorstel op heel wat punten diepgaand doen wijzigen. Het wetsvoorstel moet immers worden ingepast in twee andere hervormingen: de vergroting van de gerechtelijke arrondissementen, waardoor hun aantal zakt van 27 naar 12 (nog één per provincie); de overheveling van het jeugdsanctierecht naar de gemeenschappen. Op basis van wat we uit het krantenartikel vernemen komt het hierop neer.

Jeugdbescherming

* Alle voorgestelde hervormingen aan de wet op de jeugdbescherming moeten weg uit de tekst.
* Er moet niet één "familie- en jeugdrechtbank" komen, maar een familierechtbank die nààst de bestaande jeugdrechtbank komt. In de toekomst moet het perfect mogelijk zijn dat de jeugdrechtbank van het nieuwe provinciale arrondissement Limburg zetelt in Hasselt en de familierechtbank in Tongeren.
* Familierechter wordt geen apart mandaat, zoals het voorstel-Becq Brotcorne voorstelt. Familierechters zullen ook geen aparte opleiding moeten volgen vooraf, ze zullen ook in andere kamers (correctioneel, burgerlijk) van de rechtbank kunnen zetelen.

Minnelijke schikking

* Volgens het ontwerp kan de voorzitter van de rechtbank een aparte "kamer voor minnelijke schikking" oprichten waar ruziënde familieleden zich kunnen verzoenen. Turtelboom wil dat zo'n kamer moét worden opgericht en ze moet ondergebracht worden bij de familierechtbank.
Tegelijkertijd moet de gewone minnelijke schikking voor de familierechter die feitelijk oordeelt over de zaak zelf ook blijven bestaan. Anders is er te veel tijdverlies: als de ruziënde partijen zich bij de familierechter verzoenen, moet de zaak immers naar de kamer van minnelijke schikking. Op termijn zal de kamer voor minnelijke schikking ook alle andere minnelijke regelingen moeten afhandelen.
* Het is volgens Turtelboom ook niet duidelijk wat volgens het voorstel-Becq Brotcorne in het ene familiedossier mag zitten. Volgens de minister mogen daarin alleen afschriften van vonnissen in steken, geen volledige kopieën van het hele dossier. Ook processen-verbaal over verzoening mogen erin.

Hoorrecht minderjarigen

* De familierechter kan minderjarigen horen. Die kunnen dat verhoor weigeren en er moet een advocaat bij zijn als ze verhoord worden, zo wil het voorstel-Becq Brotcorne. Turtelboom wil dat de minderjarige het verhoor niet kan weigeren en er mag ook geen advocaat bij zijn.
* De hervorming van de echtscheidingswet, die in het ontwerp was opgenomen, staat daar volgens Turtelboom niets te doen en ze moet eruit. Het voorstel-Becq Brotcorne stelde voor dat de fout van een van de echtelieden geen rol meer kan spelen bij de toekenning van onderhoudsgeld en dat het koppel bij een echtscheiding door onderlinge toestemming niet meer persoonlijk moet verschijnen als ze al zes maanden uit elkaar zijn. Ook dat wil minister Turtelboom uit de tekst verwijderen.

Het is duidelijk dat de visie van Turtelboom het voorstel-Becq Brotcorne erg grondig verandert.
We weten ook dat na goedkeuring in de Senaat ook de Kamer zich nog moet uitspreken over de gewijzigde regeringsteksten. Het einde van de parlementaire weg is nog niet in zicht.

4 juni 2013

Op 4 juni 2013 keurde de Senaatscommissie Justitie het wetsontwerp goed. Elk gerechtelijk arrondissement krijgt zijn familierechtbank. Ze is enkel bevoegd voor alle burgerlijke geschillen binnen het gezin.

Iedere familie krijgt ook één dossier. Minderjarigen zullen ook gehoord moeten worden. De familierechtbank wordt in de toekomst o.m. bevoegd voor: de huwelijksstelsels, de echtscheiding, afstammingsgeschillen, de dringende voorlopige maatregelen tussen echtgenoten en wettelijk samenwonenden, het ouderlijk gezag over en de verblijfsregeling van de minderjarige kinderen, het omgangsrecht, geschillen over de uitbetaling van de kinderbijslag, adoptie, vereffening en verdeling van de goederen, internationale parentale ontvoeringen, testamenten enz.

Aan het voorstel Becq-Botcorne bracht de Senaatscommissie nog veranderingen aan.
Als belangrijk zijn te noemen:
- De familierechtbank zal ook gewelddadige partners uit de echtelijke woning kunnen zetten. Nu is de vrederechter daarvoor nog bevoegd.
- De vrederechters worden bevoegd voor geschillen tot 2.500 euro. Momenteel is dat 1.860 euro. In het ontwerp-Becq-Botcorne was dat nog tot 3.00O euro, maar op verzoek van de vrederechters werd de grens verlaagd. Nog maar pas had de voorzitter van het Antwerpse Hof van Beroep Michel Rozie erop aangedrongen om de grens op "minstens 2.800 euro" te leggen om misbruik van beroep tegen te gaan.

Na deze goedkeuring in de Senaatscommissie voor de Justitie moet het geamendeerd voorstel worden goedgekeurd door de plenaire vergadering van de Senaat. Daarna moet de Kamer het gewijzigde wetsvoorstel nog definitief goedkeuren.

1 april 2014

Sinds 1 april 2014 zijn er functionerende familierechtbanken in de huidige gerechtelijke arrondissementen in België.

Ghislain Duchâteau


Lees ook: De familierechtbank in tien vragen


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Het zou voor mij al fantastisch zijn als ze opnieuw zouden praten met elkaar

Gilles is 17 jaar. Zijn ouders zijn gescheiden. Hij zegt:

"Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik twaalf was. het werd een vechtscheiding. Ma en pa kwamen niet overeen over de verblijfsregeling voor mijn broer en mij. Maar wij zien onze ouders allebei graag en wilden co-ouderschap. Dat ik zo heen en weer geslingerd word tussen mijn ouders, vind ik echt niet leuk. Zo zaagt mijn ma tegen mij dat pa de alimentatie weer te laat betaald heeft, terwijl ik daar niets aan kan doen. Ze moet dat tegen hem zeggen en niet tegen mij. Dat mijn ouders weer samen zouden zijn, daar droom ik al lang niet meer van. Het zou voor mij al fantastisch zijn als ze opnieuw zouden praten met elkaar."

Visie jg. 68 nr. 32 - 7 december 2012 blz. 3




 
 
 
Omhoog
 
 
 

Wordt ook in België een ouderschapsplan verplicht bij conflictueuze scheidingen?

De bescherming van de kinderen ook in verband met de verderzetting van hun intieme band met elk van hun scheidende ouders mag steeds en altijd een zorg zijn. In dat verband is een wetsvoorstel dat bij heftige scheidingen een voorafgaand ouderschapsplan verplicht een bijzonder welgekomen initiatief. Ouders die uit elkaar willen gaan moeten dan in een plan neerschrijven hoe ze voor hun kinderen gaan zorgen. In een akte Echtscheiding door Onderlinge Toestemming zijn er al bepaalde regelingen daartoe voorzien. Ze garanderen evenwel nog geen verplichte voortzetting van de omgangsregeling van ouders met hun kinderen, van kinderen met hun beide ouders. Dat is nog veel meer het geval bij conflictueuze echtscheidingen waarbij alle wettelijke maatregelen ten spijt en ten gevolge van absolute rechtsonzekerheid omwille van het permanent drastisch seponeringsbeleid van de parketten van de klachten weigering omgangsrecht er talloze uitwonende ouders het contact verliezen met hun kinderen. Een ouderschapsplan waarbij voor de uitvoering ervan voorzien wordt in een institutionele begeleiding kan wél meer waarborgen creëren voor vaders, moeders en kinderen dat de band ouder-kind gevrijwaard wordt en in liefdevolle zorg na de scheiding verder kan worden gezet. Daarom juichen we van harte het initiatief toe van Kamerlid Sonja Beck van de CD&V om een wetsvoorstel bij de Kamer van Volksvertegenwoordigers in te dienen dat een ouderschapsplan met bemiddeling - we zouden liever zien met deskundige begeleiding - wettelijk verplicht zou maken.

Een wetsvoorstel is daarom nog geen wet. Het moet zijn normale weg afleggen in het parlement en op basis van een meerderheid goedgekeurd worden. We zullen deze weg vanuit onze website volgen en zien wat er uiteindelijk van terecht komt. Op 2 december is de tekst van het wetsvoorstel nog niet beschikbaar op de website van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Zie het krantebericht in De Standaard online van 2 december 2012.

Ghislain Duchâteau




 
 
 
Omhoog
 
 
 

Kinderen lijden bij vechtscheiding volgens het jaarverslag 2012 van het Kinderrechtencommissariaat

Elk jaar brengt de kinderrechtencommissaris zijn jaarverslag uit bij het Vlaamse Parlement. Dat was dit jaar weer zo op dinsdag 20 november 2012. Voor zover steller van deze tekst het kan nagaan, is elk jaar ook weer de positie van kinderen bij echtscheiding aan de orde. Het was dit jaar weer het geval. Bruno Vanobbergen, de huidige kinderrechtencommissaris, gaf een overzicht van de belangrijkste knelpunten inzake kinderrechten in Vlaanderen. Opvallend talrijk waren de klachten rond vechtscheidingen. Verder stelde hij ook de vernieuwde klachtenlijn voor.

In het voorbije werkjaar kwamen meer dan duizend vragen en klachten toe, waarvan de meeste van de ouders afkomstig waren. Een vierde van de meldingen kwam van de jongeren zelf.

Gezin, onderwijs en vluchtelingenkinderen

Het jaarverslag toont aan dat veel kinderen onder de echtscheiding van hun ouders lijden en dat voor bemiddeling bij scheidingen meer aandacht nodig is. Bemiddeling kan ouders bijstaan om conflicten op te lossen in functie van het welzijn van hun kinderen.

Als tweede onderwerp komt het onderwijs aan de orde. Het gaat dan vooral over pesten en geweld op school, ordemaatregelen, schorsingen en uitsluitingen. De kinderrechtencommissaris stuurt aan op een decreet over de rechtspositie van de leerling, waarbij alle rechten van leerlingen en ouders moeten worden behandeld.

Volgens het jaarverslag lopen kindervluchtelingen ondanks hun erkend statuut letterlijk verloren in ons land. Een betere begeleiding en opvang op regionaal vlak en een duidelijke regeling rond het leefloonequivalent is vereist. Meer begeleid zelfstandig wonen is nodig.

Vernieuwde klachtenlijn

Vanobbergen stelde samen met het jaarverslag ook de vernieuwde klachtenlijn van het Kinderrechtencommissariaat voor: een klacht indienen kan nu ook via kinderrechten.be en het gratis nummer 0800/20.808. Het commissariaat verwacht hiermee kinderen en jongeren beter te kunnen bereiken. De Klachtenlijn richt zich in eerste instantie naar ouders en kinderen, maar ook mensen uit hun directe omgeving kunnen vragen stellen of klachten melden.


Bron: DS 20-11-2012


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Relatieondersteuning in Vlaanderen: wat en hoe?
Kenniscentrum HIG maakt de balans op


Er gaat veel aandacht naar zorg voor gezinnen bij scheiding. Dat is belangrijk want de wijze waarop ouders na hun scheiding gestalte geven aan hun ouderschap heeft een grote impact op het welbevinden van de kinderen.

Steeds meer stemmen gaan op om partners lang voor het fout loopt in hun relatie actiever te ondersteunen. Een ‘goede’ partnerrelatie is immers een belangrijke buffer om opvoedingsproblemen te vermijden. In verschillende landen werd de laatste jaren relatieondersteuning opnieuw expliciet op de kaart gezet. Onder andere in Engeland, Finland, Noorwegen en Australië zijn positieve ervaringen met laagdrempelig aanbod van relatieondersteuning op lokaal niveau in 'family centers'.

Ook tijdens de Gezinsconferentie werd relatieondersteuning als prioriteit naar voor geschoven, met de vraag aan het beleid om 'in te zetten op duurzame relaties vooraleer ze spaak lopen’.
Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Jo Vandeurzen heeft aan het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (HIG)de opdracht gegeven om een stand van zaken op te maken van het aanbod voor relatieondersteuning in Vlaanderen. De komende maanden zullen we de bestaande voorzieningen in Vlaanderen in kaart brengen, inspirerende voorbeelden in het buitenland bekijken, enkele Vlaamse aanbieders verder bevragen en de belangrijkste betrokkenen rond de tafel brengen.

Info en contact: Kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen - tel. 02/240.68.40 of 02/240.68.46.



 
 
 
Omhoog
 
 
 

Ouder zou gezag over kind(eren) eerder kwijtraken in Nederland (15-10-2012)

DEN HAAG - Psychisch zieke of verslaafde ouders die hun  kind ernstig mishandelen of verwaarlozen, kunnen straks direct het ouderlijk gezag over hun kind verliezen.

Dit betekent dat zij niets meer te zeggen hebben over wat er met hun kind gebeurt. Ouders van kinderen die twee jaar onder toezicht staan van jeugdzorg, kunnen het gezag over hun kind ook volledig verliezen. Dat staat in een wetsvoorstel dat in de Eerste Kamer wordt behandeld.


Protest


Advocaten protesteren massaal tegen dit voorstel. In een open brief roepen 76 advocaten de Eerste Kamer op het wetsvoorstel te verwerpen. Deze maand verschijnt de open brief waar oud-advocaat Peter Prinsen het initiatief voor heeft genomen, in het Tijdschrift voor Familie- en Jeugdrecht. Naar verwachting wordt de brief nog deze maand aan de Senaat aangeboden.

Volgens de advocaten grijpt de nieuwe wet onrechtvaardig hard in het gezinsleven in. "Beëindiging van het ouderlijk gezag mag slechts een uiterste maatregel zijn. Eerst moet hulp geboden worden zodat ouders zelf de opvoeding weer op zich kunnen nemen", zegt Prinsen.


Stabiel

Op grond van de nieuwe wet kunnen ouders het gezag verliezen wanneer zij niet geacht worden binnen een 'aanvaardbare termijn' de zorg voor hun kinderen weer op zich te nemen. Dit om kinderen die toch niet meer thuis kunnen wonen een nieuw en stabiel leven te bieden bij pleegouders. Het voorstel heeft vooral betrekking op kinderen van ouders die verslaafd zijn of psychisch ziek.

De maatregel kan duizenden ouders treffen. Volgens het Kinderrechtencollectief heeft 43 procent van de honderdduizend mishandelde kinderen per jaar een verslaafde of psychisch zieke ouder.


Ernstige problemen

Ook het sneller onder toezicht plaatsen van een kind en de invoering van een verplichte opgroeiondersteuning voor 'lichte' gevallen, zijn de advocaten een doorn in het oog. Inmenging van de staat in het gezinsleven is volgens de advocaten alleen geoorloofd als er sprake is van ernstige probleemsituaties. Dit klemt volgens hen des te meer omdat de onderzoeken op grond waarvan de overheid ingrijpt, lang niet altijd deugen. Volgens de Inspectie Jeugdzorg was de betrouwbaarheid van die onderzoeken in 2010 bij alle bureaus jeugdzorg onder de maat. In 2011 gold dit nog steeds voor de helft. Vorige week is Bureau Haagland als enige onder verscherpt toezicht gesteld.

Eerder adviseerde de Raad van State het kabinet dit wetsvoorstel in te trekken. Volgens de Raad moet eerst de effectiviteit van de ondertoezichtstellingen omhoog voordat gedacht kan worden aan verruiming van de mogelijkheid tot deze ernstige ingreep. Uit onderzoek blijkt dat slechts 28 procent van de kinderen er na twee jaar jeugdzorg op vooruit is gegaan, 38 procent van de kinderen bleef stabiel en 33 procent ging er zelfs op achteruit. In 2010 stonden ruim 32.000 kinderen onder toezicht van jeugdzorg.

Jacqueline Steenwijk |   maandag 15 oktober 2012 | 06:00

ANP en BN De Stem 15-10-2012

Reactie:

Ik heb vernomen dat dit juist niet doorgaat. Dit stuk is eruit geamendeerd en er ligt nu een ander amendement van Dhr Dijsselbloem dat eerst opvoedondersteuning wordt verplicht en niet gelijk zo’n dreigende maatregel komt en staat.

Petra van Amersfoort - 15-10-2012 | 17:30



 
 
 
Omhoog
 
 
 

Nog erg beperkt succes van bemiddeling in echtscheidingen

In Vlaamse kranten verschijnen op 18 en 19 september 2012 artikels rond het geringe succes van bemiddeling in burgerlijke, commerciële en ook in familiale zaken. Dat blijkt uit een enquête vanwege de Federale Bemiddelingscommissie samen met het bedrijf bMediation. Een dergelijk onderzoek weliswaar op beperkte schaal werd uitgevoerd in een IPOS-studie over echtscheiding in de periode dat de wettelijke systemen voor juridische echtscheiding een overgang maakten van echtscheiding op basis van schuld, op grond van één jaar feitelijke scheiding en met echtscheiding door onderlinge toestemming naar het nieuwe systeem dat van toepassing werd op 1 september 2007 met enkel EOO en EOT. Het systeem van echtscheiding door onderlinge toestemming (EOT) werd behouden mits enkele aanpassingen en de schuldechtscheiding werd vervangen door de echtscheiding op grond van onherstelbare ontwrichting van het huwelijk (EOO).

Zowel het federaal parlement als de ministers van justitie hebben er steeds naar gestreefd en doen dat nog om zoveel mogelijk echtscheidingen te laten uitspreken op grond van onderlinge toestemming. De akkoorden binnen dat systeem ontstaan doorgaans via bemiddeling van een erkend bemiddelaar hetzij een psychologisch geschoold persoon, hetzij een notaris of een advocaat. Zowel uit de IPOS-studie als uit de recente enquête van de genoemde instanties blijkt dat bemiddeling nog veel te weinig wordt ingeroepen waar dat wel mogelijk is en zeker opportuun bij het begin, het verloop en na de echtscheiding. Personen in echtscheiding zijn doorgaans nog veel te weinig geïnformeerd over bemiddeling, maken er veel te weinig gebruik van en komen terecht in soms langdurige, belastende en dure juridische procedures. Vooral de kinderen lijden daaronder, maar ook de ouders. Dikwijls monden die tegensprekelijke procedures uit in betwistingen met frustraties aan de kant van beide ouders en met het grote risico dat de kinderen vervreemden van één van beide ouders.

Toen Melchor Wathelet in de vorige regering staatssecretaris was in familiale aangelegenheden (h)erkende hij die situatie en stelde hij maatregelen in het vooruitzicht om campagnes te voeren om bemiddeling veel beter bekend te maken, veel meer inzicht te creëren in de voordelen daarvan en ze ook veel meer door echtscheiders te laten kiezen.

De actualiteit daarrond brengt ons terug naar een artikel van de Concentrajournalist John de Wit van 12 november 2009 in De Gazet van Antwerpen dat bijzonder informatief gestoffeerd is met ideeën en met kwantitatieve gegevens rond het succesgemis in Vlaanderen van bemiddeling bij scheidingen. We creëren een link naar dat artikel met de verwachting dat mensen die onze site bezoeken met de bedoeling goede informatie over hun scheiding te vinden er hun voordeel mee kunnen doen. Het artikel is getiteld “Bemiddeling bij echtscheiding flopt”.

De familierechtbank in België is intussen wettelijk een feit geworden. Ze werd bij wet ingesteld op 6 juli 2011, maar de 12 familierechtbanken zelf zijn nog in oprichting. Of die rechtbanken bemiddeling doeltreffend zullen promoten, valt nog af te wachten.

Ghislain Duchâteau

19-9-2012

 
 
 
Omhoog
 
 
 

De ‘echtscheidingstaks’ ter discussie

Wat is die zogenaamde “scheidingstaks” feitelijk?

Na echtscheiding voor de rechtbank op grond van onherstelbare ontwrichting van het huwelijk volgt de vereffening en verdeling. Daarbij moeten heel vaak onroerende goederen zoals de gezinswoning uit de onverdeeldheid worden gehaald. Die onroerende goederen kunnen verkocht worden aan derden, maar ook overname ervan door één van de scheidende partners is mogelijk. Dat gebeurt doorgaans door een akte van afstand van onverdeelde rechten, waarbij de kosten in vergelijking met die van een normale notariële verkoop beduidend lager liggen. De ‘verdeelbelasting’ naar Vlaanderen toe bedraagt op dit ogenblik 1 % op de waarde van het te verdelen goed ten laste van de overnemer. Tijdens de begrotingscontrole in februari 2012 kwam de Vlaamse regering overeen om de taks op te trekken van 1 % tot 2 %.

Voor een huis met een waarde van 300.000 euro bijvoorbeeld betaalt de uitkopende partner 3.000 euro extra belastingen. Dat zou nu 6.000 euro worden in totaal. De taks wordt berekend op basis van de waarde van het huis (300.000 euro), niet op basis van de uitkoopsom.


Verzet tegen die verdubbeling van de “scheidingstaks”

De oppositie en ook heel wat ngo's hadden kritiek geuit op de "onsociale maatregel", onder andere de Belangenverdediging van Gescheiden Mensen en hun Kinderen en het Kinderrechtencommissariaat. In dat verband citeren we uit het opinieartikel in De Standaard van 17 april 2012 van oppositiefractieleiders in het Vlaamse Parlement Lode Vereeck van LDD en Filip Watteew van Groen, voor wie die taksverhoging niet enkel pijnlijk is maar sociaal ook onrechtvaardig.
“Zo'n ‘verdeelbelasting' moet worden betaald bij onder andere de afwikkeling van een echtscheiding. In het Vlaams Parlement beginnen vandaag (di. 17-4-2012) hoorzittingen over de gevolgen van die verdeelbelasting. Maar uit grootschalig onderzoek weten we nu al dat ex-partners er bij een echtscheiding meestal financieel zwaar op achteruit gaan. Voor sommigen leidt het tot bittere armoede voor henzelf en hun kinderen. In zo'n kwetsbare situatie belastingen heffen is niet alleen cynisch, maar zelfs pervers.
Mensen die uit elkaar gaan, proberen zo'n breuk stilletjes te verwerken en aan een nieuwe toekomst te bouwen. Het kan niet de bedoeling zijn dat de overheid die toekomst bijkomend financieel bezwaart. Is de Vlaamse regering dan zo hard geworden dat ze de schatkist wil vullen op de kap van mensen in de miserie? Is dat de toepassing van de Vlaamse fiscale autonomie? Wie verzint zoiets? Zou het kunnen dat de Vlaamse regering zich te veel met onbenulligheden bezighoudt zoals een kindpremie, een Vlaams paardenloket of een saunacenter? Het zou alvast van voortschrijdend inzicht en gewetensvolle betrokkenheid getuigen indien ze deze asociale en immorele maatregel zou intrekken. Het ‘warme Vlaanderen' heft immers geen belastingen op miserie. Dat vragen wij u in naam van de scheidende paren.”



Wordt de maatregel afgevoerd? Neen!

Meerderheidspartijen als SP-A, CD&V en N-VA leken begrip te hebben en zouden geneigd zijn deze maatregel van de Vlaamse Regering terug te schroeven, maar de inkomsten van de begroting die daardoor zouden wegvallen, zouden elders gevonden moeten worden.

De Vlaamse regering heeft op 24 april 2012 het voorstel goedgekeurd dat de scheidingstaks wordt opgetrokken van 1 % tot 2,5 %. Tegenover die onverwachte stijging staan evenwel zogenaamde 'sociale maatregelen', die corrigerend zouden moeten werken. Welke zijn dat? Op de eerste schijf van 50.000 euro moeten geen rechten worden betaald. Per kind dat recht heeft op kinderbijslag, wordt dat belastingvrij bedrag met 20.000 euro opgetrokken. Voor kleine woningen lijkt die maatregel het voordeligst. Bij overname van de gezinswoning ter waarde van bijvoorbeeld 150.000 euro door een ouder waarbij er twee kinderen zijn, wordt eerst een bedrag van 50.000 euro afgetrokken. Rest 100.000 euro. Daarvan gaat 2 x 20.000 euro af. Rest 60.000 euro. Daarop wordt een verdeeltaks van 2,5 % geheven, d.i. 1.500 euro. Bij de huidige verdeeltaks op 1 % zou dat eveneens 1.500 euro betekenen. Dat is dus niets gekort.

Op 12 juli 2012 keurde het Vlaams Parlement de verdeeltaks goed. Deze regelgeving gaat in op 1 augustus 2012.

De regering heeft haar inkomenspost voor haar begroting behouden, maar in feite voor scheidende mensen die een onroerend goed willen overnemen niets of bitter weinig gerealiseerd.

In het nieuwe regeringsakkoord van de Vlaamse Regering van 23 juli 2014 wordt de intentie uitgesproken om de "miserietaks" opnieuw terug te brengen tot 1%.

Ghislain Duchâteau


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Kinderen en jongeren speelbal tussen hun ouders

Naar aanleiding van de presentatie van het jaarrapport 2010-2011 van het Vlaamse Kinderrechtencommissariaat heeft de kinderrechtencommissaris de gelegenheid om een aantal knelpunten publiek onder de aandacht te brengen waarmee zijn dienst veelvuldig te maken krijgt.

Algemeen klaagt de Vlaamse kinderrechtencommissaris Bruno Van Obbergen dat kinderen en jongeren dikwijls de speelbal zijn van een tekort schietend beleid maar evenzeer of nog meer van volwassenen die al te veel hun eigen belang voorrang geven.

In een van de frappante gevallen gaat het over Amber die dertien jaar is. Haar vader vertelt dat hij in een vechtscheiding verwikkeld is. Hij heeft daardoor zijn dochter een jaar niet mogen zien. Amber rebelleert, omdat ze de druk niet meer aankan en hulp nodig heeft. De vader stelt dat hij alles heeft geprobeerd. Hij is hulp gaan zoeken bij een Centrum voor Algemeen Welzijn, bij een vertrouwenscentrum kindermishandeling, bij scheidingsbemiddeling, bij een Comité voor Bijzondere Jeugdzorg. Te vergeefs. Overal moest hij vernemen dat er geen hulp opgestart kon worden als de moeder niet mee wil. Ambers vader vraagt zich af waarom beide ouders akkoord moeten gaan als een jongere hulp nodig heeft.

Dit geval zet de kinderrechtencommissaris ertoe aan ouders nogmaals op te roepen om hun onderlinge twistpunten opzij te zetten en te handelen in het belang van hun kinderen. Ook jongeren en kinderen klagen zelf ook aan dat de ‘hulpverleningsmachine’ enkel maar de wens van ouders volgt. Zo gebeurt het dat kinderen op vraag van de ouders tegen hun wil in een instelling worden geplaatst of omgekeerd weer naar huis worden gehaald. Het Kinderrechtencommissariaat dringt erop aan dat verwijzende instanties veel meer naar de kinderen of jongeren zelf zouden luisteren en het zorgaanbod kiezen dat het best bij de noden van die kinderen of jongeren aansluit.

G.D.

22 november 2011


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Politiek streven in Nederland om de kinderalimentatie billijker te maken

In België moeten beide ouders in evenredigheid tot hun middelen bijdragen tot het levensonderhoud en de opvoeding van hun kinderen. Het wordt hier wel eens uit het oog verloren dat ook de ouder bij wie de kinderen gedomicilieerd zijn evenredig met de uitwonende ouder daartoe moet bijdragen. In Nederland blijkt dat enkel de uitwonende ouder die onderhoudsverplichting moet nakomen.

Het Nederlandse Algemene Dagblad publiceert over die thematiek een artikel op maandag 26 september 2011.
Het stelt dat de financiële lasten na een scheiding eerlijker moeten worden verdeeld. Beide ouders moeten straks ieder minimaal 600 euro per jaar op tafel leggen, ongeacht hun inkomen. Dat staat alleszins in een nota die VVD en PvdA donderdag aan staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) aanbieden, aldus vandaag het AD. Op dit moment draait vooral de vader voor de kosten op. In de toekomst zal het levensonderhoud van het kind door beide ouders moeten worden opgebracht.

Aanpassing

Bij een aanpassing van de alimentatie telt voortaan mee hoe dikwijls een kind bij elke ouder verblijft en wie opdraait voor de vaste kosten. Verder kunnen jongeren met studiefinanciering tot hun 23ste genieten van de vergoeding. Maar de alimentatie stopt als een kind 18 wordt en in loondienst werkt. Dat is nu 21 jaar.

Zelf uitrekenen

De twee grootste fracties vervangen de wirwar aan rekensystemen door één eenvoudige module. Op internet kunnen exen zelf uitrekenen hoe hoog de alimentatie uitpakt als het inkomen van één ouder verandert. De rechter krijgt pas in het uiterste geval een rol bij het oplossen van geschillen.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Onderzoeksresultaten rond scheiding in Nederland – een advocaat over partneralimentatie, co-ouderschap en nieuw-samengestelde gezinnen

Op dit moment eindigt ongeveer een derde van alle gesloten huwelijken in Nederland in een scheiding.
 
Daarover handelde een congres op 14 september 2011 in Den Haag, naar aanleiding van een onderzoek van TNS/NIPO over hoe Nederlanders tegen het probleem aankijken.
 
Een greep uit de uitkomsten: 56% van de Nederlanders is op dit moment getrouwd, 13% leeft in een nieuw-samengesteld gezin en dik 50% is van mening dat er in de toekomst meer gescheiden gaat worden. Nederlanders willen kortere alimentatieperiodes en co-ouderschap vinden ze vooral leuk voor de ouders, niet voor de kinderen.
 


Te gast op Radio 1 Nederland is advocaat Rob van Coolwijk, lid van de vereniging van Familierecht Advocaten en Scheidingsbemiddelaars.

Interview met mr. Van Coolwijk: klik hier (10'58")


 
 
 
Omhoog
 
 

 

 

 

Wetsvoorstel hoorrecht/spreekrecht voor kinderen

Dat een wetsvoorstel heel vaak een langdurige en moeizame weg moet afleggen blijkt hier weer: het werd op 13 oktober 2000 voor het eerst bij de Belgische Senaat ingediend, is door de ontbinding van het parlement een paar keren vervallen en het werd opnieuw ingediend op 17 maart 2008. Nu pas op 14 juni 2011 werd het door de Senaat na amendering goedgekeurd. Het moet nu naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers en daarna opnieuw naar de Senaat om het uiteindelijk van toepassing te laten worden door een publicatie in het Belgisch Staatsblad.

Het hoorrecht van kinderen bestaat in de Belgische Wetgeving, maar op twee nogal verschillende manieren. Enerzijds is er sinds 30 juni 1994 het artikel 931 van het Gerechtelijk Wetboek (G.W.) dat het hoorrecht fundeert op het onderscheidingsvermogen van het kind waar de rechter al dan niet het kind hoort. Anderzijds is er het artikel 56bis in de wet van 8 april 1965 betreffende de jeugdbescherming dat de jeugdrechter verplicht het kind te horen vanaf 12 jaar.

In het huidige wetsvoorstel worden alle bepalingen over het “spreekrecht” van minderjarigen vervat in een te wijzigen artikel 931 G.W. De wijzigingen zijn nogal ingrijpend. Er is een oproepingsplicht gekoppeld aan een verschijningsplicht bij geschillen waarbij het kind betrokken is. Aan de verschijningsplicht is evenwel ook een zwijgrecht van de minderjarige verbonden. De leeftijd wordt verlaagd tot 7 jaar en de rechter kan het spreekrecht gemotiveerd ontzeggen als het kennelijk gaat over een aangelegenheid van ondergeschikt belang. De minderjarige kan tegen die ontzegging beroep aantekenen. Zelfs kinderen van minder dan 7 jaar krijgen in bepaalde omstandigheden spreekrecht. Voor een efficiënte hoorrechtpraktijk worden rechters verplicht een gerichte opleiding in het horen van kinderen te volgen. Partijen in het geding worden bij het horen niet toegelaten, maar het kind kan zich laten vergezellen door een vertrouwenspersoon, mogelijk ook een advocaat. De samenvatting van het onderhoud wordt bij het dossier van rechtspleging gevoegd, maar aan partijen wordt geen afschrift bezorgd.

Het wetsvoorstel betekent een aanzienlijke stap in de richting van de juridische erkenning van het kind als rechtssubject. Ondanks de argumentatie in de toelichting dat een gesprek van een minderjarige met een rechter of een persoon door hem aangewezen zo objectief mogelijk en buiten elk loyauteitsconflict naar de ouders toe moet worden gevoerd, blijven we terughoudend tegenover de mogelijkheid tot objectiviteit. Beïnvloeding van het kind door één of beide procespartijen is in een aantal gevallen niet uit te sluiten.

Ghislain Duchâteau

***

Wetsvoorstel tot wijziging van verschillende bepalingen over het recht van minderjarigen om door de rechter te worden gehoord - Wetgevingsstuk nr. 5-115/1 ingediend door de senatoren Sabine de Béthune en Martine Taelman

Voor de tekst van het wetsvoorstel en onze commentaar zie onze pagina Informatie - Wetgeving



 
 
 
Omhoog
 
 
 

De Gezinsbond focust op de financiële gevolgen van (echt)scheiding

Studiedag met resultaten enquête (echt)scheiding

Op 29 april 2011 organiseerde de Gezinsbond een studiedag over de financiële gevolgen van een scheiding. De Gezinsbond vindt het heel belangrijk dat ouders vóór ze scheiden een akkoord uitwerken voor de kinderen, een ouderschapsplan waarin de opvoeding, de verblijfsregeling en het onderhoudsgeld voor de kinderen geregeld wordt.

In de voormiddag overhandigde de Gezinsbond de resultaten van zijn enquête en zijn voorstellen aan de minister van Justitie Stefaan De Clerck en staatssecretaris van Gezinsbeleid Melchior Wathelet. Op die manier kunnen zij ervoor zorgen dat scheidingsprocedures minder duur zouden uitvallen, dat conflicten minder lang aanslepen en dat scheidende koppels een eerlijke en rechtvaardige financiële regeling kunnen uitwerken.

In de namiddag presenteerde de Gezinsbond de resultaten van zijn bevraging. Ze mochten rekenen op een grote opkomst. In het publiek waren advocaten, bemiddelaars, politici en beleidsverantwoordelijken, en ook mensen die een scheiding meemaakten, aanwezig. Zij maakten ook hun voorstellen naar overheid, justitie en bemiddelaars toe bekend.

Dat scheiden emotioneel zwaar kan zijn, hoeft geen betoog. Maar een scheiding kan ook financieel pijn doen aan de ex-partners. Dit gegeven vormde het vertrekpunt van een bevraging die de Gezinsbond voerde bij 105 mensen die een (echt)scheiding meemaakten en bij een groep van 20 erkende scheidingsbemiddelaars.

Hoe ziet de financiële situatie van ex-partners vóór en na een scheiding eruit? Hoeveel kost de scheidingsprocedure? Biedt het onderhoudsgeld een uitweg? Kan bemiddeling helpen?...

Aan de hand van de resultaten van deze bevraging doet de Gezinsbond een aantal voorstellen die ervoor kunnen zorgen dat scheidende koppels na hun scheiding minder in financiële moeilijkheden terechtkomen. Verantwoordelijken van de studiedienst van de Gezinsbond lichtten de resultaten van hun bevraging en hun voorstellen toe op deze studiedag.

Voor dit onderzoek kreeg de Gezinsbond steun van Staatssecretaris voor Gezinsbeleid, Melchior Wathelet. Hij sprak ook het slotwoord uit op de studiedag en beloofde van de voorstellen van de Gezinsbond te realiseren wat haalbaar is.

Publicatie



De resultaten en voorstellen, gepresenteerd op de studiedag "De financiële gevolgen van een (echt)scheiding" van 29 april 2011, zijn opgenomen in de publicatie "Focus op de financiële gevolgen van een scheiding. Hoe valkuilen vermijden?"

Wil je de publicatie bestellen? Tel. 02 507 88 71 of e-mail: studiedienst@gezinsbond.be.
De publicatie kost 7 euro voor leden en 10 euro voor niet-leden (excl. verzendingskosten).





De belangrijkste hoofdstukken met relevante informatie:

  • De inkomenssituatie van de ex-partners vóór en na de scheiding
  • De impact van het onderhoudsgeld op de financiële situatie van de ex-partners
  • Wat kost een scheiding?
  • De verblijfsregeling van de kinderen
  • De huisvesting en de boedelverdeling
  • De loopbaan vóór en na de scheiding
  • De bemiddelaars over scheiding
  • Voorstellen vanuit de Gezinsbond


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Intensieve politieke belangstelling om het erfrecht en de erfenisrechten te hervormen in België


Nieuwe decretale en federale wetgeving

Zowel op het Vlaamse als op het federale vlak heeft de CD&V decreets- en wetsvoorstellen op het getouw staan om erfrecht en erfenisrechten wetgevend aan de passen aan de behoeften van de huidige samenleving. De politieke partij wijdde er op vrijdag 25 maart 2011 een studiedag aan waar kamerleden, senatoren en Vlaamse parlementsleden aanwezig waren en waar de deelnemers zich bogen over de teksten om die nog te verfijnen.

De basis van het federaal erfrecht komt uit de Code Napoléon van 1804 en vergt een nieuwe aanpak. De samenstelling van de gezinnen in 2011 is heel verschillend van vroeger: er zijn naast de traditionele kerngezinnen nu ook nieuw samengestelde gezinnen, wettelijk en feitelijk samenwonenden met of zonder kinderen of nieuwe kinderen, zorgouders en –kinderen. Ook de kleinkinderen die nu niet rechtstreeks kunnen erven zouden de kans moeten krijgen wél te erven. Naast modernisering is er ook een vereenvoudiging nodig in de wettelijke beschikkingen om het systeem logischer en meer samenhangend te maken. De huidige regels stroken ook niet meer met het rechtsgevoel van vele burgers en vereisen een aanpassing.

Op dit ogenblik liggen losse voorstellen voor kleinere wijzigingen op tafel. De CD&V wil echter een ruimere hervorming van het systeem als geheel. Dat vereist een niveauoverschrijdende visie, want het erfrecht is federaal, maar de erfrechten zijn een gemeenschapsmaterie. Christendemocratische perspectieven zijn determinerend voor de partijvoorstellen: solidariteit binnen het gezin, zorg voor de zwakkeren en de onderhoudsplicht.

Meer samenhang tussen schenkingsrechten en successierechten blijkt nodig om ontwijken van de laatste te voorkomen door inzetten van de schenkingen. Dat gebeurt bij grote maar ook bij gemiddelde en kleinere vermogens. Ouders die vroegtijdig hun vermogen aan de kinderen vermaken lopen het risico de kosten van het rusthuis niet meer te kunnen betalen als ze hoogbejaard zijn.

Ook de andere politieke partijen zijn actief binnen de erfenisthematiek. Over de partijgrenzen heen fungeert in dat perspectief in de Justitiecommissie van de Senaat een werkgroep ‘Erfrecht’ met Martine Taelman als voorzitter, met medewerking o.m. van Christine Defraigne en Guy Swennen en met inbreng van de federatie van notarissen. Ook daarvandaan mogen we wetsvoorstellen voor de modernisering van het erfrecht verwachten.


Wat stelt CD&V dan voor?

- Met het oog op de toebedeling van de kleinkinderen wil de partij 50 % van de erfenis vrij beschikbaar maken en bij direct doorschuiven door de kinderen aan de kleinkinderen hoeft er geen tweede keer successierechten te worden betaald.
-  Het vrij beschikbaar maken van de helft van de erfenis geeft ruimte om adoptie-, stief- en zorgkinderen en zelfs stiefkleinkinderen wel degelijk te bedelen.
- De huidige bestaande stichtingsregeling zou moeten worden verfijnd door het ingebrachte geld gelijk te stellen aan het erfdeel van het (klein)kind met een handicap. Daarbij zou de vrederechter het toezicht moeten krijgen.
- Een voorstel houdt ook in dat een uitbreiding van het vruchtgebruik over de gezinswoning en de huisraad na overlijden van de partner ook naast gehuwden en wettelijk samenwonenden toekomt aan feitelijk samenwonenden langstlevenden bij wie een affectieve band bestaat .
- Bij het ontbreken van kinderen gaat de erfenis nu verplicht voor de helft naar de ouders. 
Die verplichting moet wegvallen. De langstlevende partner zou het geheel moeten kunnen erven. De onderhoudsplicht van kinderen ten opzichte van de ouders moet wél bewaard blijven.


Te realiseren intenties

Het gaat hier dus over politieke intenties bij de politieke partijen. Er zal nog heel wat wetgevend werk moeten worden verricht eer het hele systeem van het erfrecht en de erfenisrechten hervormd wordt. De strategie van de betrokken politici om over de grens van meerderheid en oppositie heen tot overeenstemming te komen is wel degelijk een garantie om dit werk succesrijk tot nieuwe en aangepaste wetgeving voor het erfrecht en de erfenisrechten te voeren.  Of het zover komt en in welke zin en mate, dat valt toch nog wel af te wachten.

We verwijzen voor deze initiatieven naar het artikel van Guy Tegenbos in De Standaard van vrijdag 25 maart 2011 “CD&V wil erfrecht en erfenisrechten moderniseren – Voorstellen om wetgeving te wijzigen”.

Ghislain Duchâteau

26 maart 2011


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Oudere gescheiden mensen lopen risico van vereenzaming

De faculteit Psychologie en Educatiewetenschappen van de Vrije Universiteit Brussel i.s.m. de Hogeschool Gent en de provincies voerde een uitgebreid behoeftenonderzoek uit naar senioren. Prof. Dominique Verté gaf enkele tendensen aan van de resultaten. ‘Sociaal isolement is een ernstig probleem. Het gaat om een groep mensen die letterlijk verdwenen zijn uit de samenleving’. 16 % van de Vlaamse senioren of zowat 90.000 zestigplussers verklaart dat ze zich eenzaam voelen. Veelal zijn het ook mensen die moeilijk te benaderen zijn. Het zijn dikwijls personen die kampen met een sociale stoornis of psychische problemen waarvoor professionele hulp dienstig zou kunnen zijn.

Het meest kwetsbaar blijken volgens het onderzoek de gescheidenen te zijn. ‘Zij hebben geen partner meer, maar ook het contact met kinderen en met de rest van de familie verloopt vaak moeilijker’, verklaart prof. Verté. ‘Omdat de groep groter wordt, zal het probleem waarschijnlijk nog toenemen’.

Actief zijn in het verenigingsleven kan van betekenis zijn, maar ook het onderhouden van één of twee intieme relaties kan bijzonder belangrijk zijn voor ouderen en zeker voor gescheiden oudere mensen.

Daartegenover kan verhuizen een risicofactor zijn op latere leeftijd. Het wordt vaak moeilijk na verhuizing om zich te integreren in de nieuwe leefgemeenschap. Beperkte mobiliteit kan ook bijzonder hinderlijk zijn maar daarvoor kunnen vrijwilligers heel wat diensten bewijzen.

Het is belangrijk dat de vereenzaming van een persoon vroegtijdig wordt aangepakt. Mogen wij verwachten dat de resultaten van het behoeftenonderzoek naar senioren in Vlaanderen voert naar aanpakvormen vanwege de lokale besturen om de dreigende vereenzaming van ouderen en speciaal van oudere gescheiden mensen te helpen lenigen? Georganiseerd vrijwilligerswerk kan daartoe flink bijdragen.

G.D.

4 maart 2011.


Enkele percentages met concrete gegevens over zestigplussers:


95% wonen zelfstandig thuis en 80% zijn eigenaar van een woning.
40 % van de woningen zijn ernstig onaangepast  en 45% zijn matig aangepast.
66 % van de zestigplussers heeft een gezinsinkomen van minder dan € 1500.
31 % hebben een  gezinsinkomen  lager dan € 1000.
40% van deze leeftijdsgroep verklaren financieel moeilijk rond te komen.
42 % van de zestigplussers vangen kleinkinderen op.
30 % zijn sterk actief in de mantelzorg ( partner, familie, buren, ouders,…).
16% doet vrijwilligerswerk.
70 % zijn lid van een ouderenbond.
18%  hebben eenzaamheidsproblemen.


Over het welbevinden van senioren: klik hier


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Waarheidsvinding bij uithuisplaatsing van kinderen in Nederland: diepe noodzaak

Bureaucratische onmenselijkheid bij Jeugdzorg in Nederland
bij uithuisplaatsing van kinderen onder het mom: “Wij doen niet aan waarheidsvinding”


Niet enkel Jeugdzorg treedt misdadig op bij lichtvaardige en onverantwoorde uithuisplaatsingen van kinderen. De uiteindelijke verantwoordelijken voor die wantoestanden zijn de kinderrechters. Zij dekken de “jeugdzorgers” eveneens met de misplaatste slogan:“Wij/zij doen niet aan waarheidsvinding”.

Groepen van activisten klagen deze mistoestanden al jaren aan, maar blijken in hun aanklachten niet efficiënt te zijn. De ongefundeerde uithuisplaatsingen met menselijke drama’s voor kinderen en ouders in Nederland blijven voortduren.

Ir. Mr. Peter Prinsen komt er nu keihard en realistisch tegen op.
Hij schrijft erover op 11 februari 2011:

"L.S.

Wij doen niet aan waarheidsvinding” is het adagium waar Jeugdzorg zich achter verschuilt, zich gedekt wetend door de rechterlijke macht. Kinderen worden uit huis gehaald op vage gronden die nooit worden opgehelderd.
In december 2008 schreven Rotterdamse jeugdrechtadvocaten een brandbrief.
Er volgde een nette studiedag.
Er werd in februari 2010 een rondetafelgesprek met de Kamercommissie voor Jeugd en gezin gehouden.
Op 18 november 2010 wijdde de Vereniging voor Familie- en Jeugdrecht (gedomineerd door kinderrechters) een studiedag waar die vermaledijde Jeugdzorg werd bekritiseerd, een glas werd gedronken en een hap werd gegeten.
Quick-Schuijt, uitgenodigd door Oudernetwerk Jeugdzorg Gelderland verdedigde onlangs met verve het “niet-pluisgevoel” van de jeugdzorgwerkers."


De enige wens van ondergetekende is dat deze stem niet langer die is van een roepende in de woestijn. Dat iedereen die daarover enige zeggenschap kan opbrengen in het geweer komt om aan die maatschappelijke onmenselijkheid een einde te stellen. Jeugdadvocaten, activisten en zeker politici mogen niet langer de ogen sluiten voor de onnodige drama’s bij vele kinderen en bij evenveel ongelukkige ouders.
Maak daaraan kort en goed een einde. Waarheidsvinding bij optreden van hulpverleningsinstanties en bij gerechtelijke procedures moet wettelijk worden verankerd. Politici doe uw werk!

Sterk beveel ik de weblog van Peter Prinsen over “Waarheidsvinding” aan.
Laat deze tekst niet onverschillig aan u voorbijgaan, maar laat hij een vertrekpunt zijn voor gerichte actie om die wantoestanden met huid en haar uit te roeien voor een betere maatschappij, voor gelukkigere kinderen en voor gerespecteerde en zorgzame liefhebbende ouders.

Peter Prinsens weblog: http://peterprinsen.nl/WAARHEIDSVINDING.htm

Met de volle steun voor dit initiatief van


Ghislain Duchâteau, Vlaanderen - België
 
 
 
Omhoog
 
 
 

Vereffening en verdeling bij echtscheiding binnenkort in de tijd beperkt

4 januari 2011

Vechtscheidingen zullen voortaan in de tijd beperkt worden tot in principe tien maanden. Een wetsvoorstel van sp.a-senator Guy Swennen werd door alle partijen getekend. Daardoor is het zeker dat het voorstel dit jaar nog wet wordt.
De voorbije jaren werd de echtscheidingswetgeving gemoderniseerd. Het sluitstuk was de schuldloze echtscheiding. Daarnaast werden nog andere zaken geregeld, zoals de objectivering van het te betalen onderhoudsgelden voor de kinderen.
Daardoor is de laatste jaren een akkoord-cultuur ontstaan. De meeste echtscheidingen leveren weinig of geen problemen op. Zijn er toch problemen, dan heeft dat veelal te maken met de boedelscheiding, met de verdeling en vereffening van het roerend en vooral het onroerend goed.

Te lang

Vechtscheidingen kunnen daardoor héél lang duren. Er is wel een procedure om de zaken alsnog te regelen via notaris en rechtbank, maar in die procedure zit géén enkele tijdsbeperking. Senator Guy Swennen heeft daar altijd al voor gewaarschuwd toen hij in de Kamer nog de subcommissie Familierecht voorzat en vanuit die functie voorging in de hervorming van de echtscheidingswetgeving. Maar toenmalig minister van Justitie Laurette Onkelinx (PS) wou niet volgen.
Guy Swennen pikt nu de draad opnieuw op. Iets wat hij des te gemakkelijker kan omdat de orde van advocaten en de orde van notarissen voorstellen hebben gedaan om vechtscheidingen in de tijd te beperken.
Daarnaast werden ook vier professoren gehoord. Dat alles heeft geleid tot een wetsvoorstel dat mede ondertekend werd door alle partijen. Daardoor is het zeker dat het dit jaar nog ook echt wet wordt.
Het voorstel omvat 13 maatregelen om de boedelscheiding na een echtscheiding ordentelijk te laten verlopen. Het voornaamste voorstel is de beperking van de vereffening en verdeling in de tijd. De nieuwe regeling voorziet twee mogelijkheden.
1. Ofwel spreken de partners die gehuwd waren of samenwoonden samen een tijdspad af. Ze moeten zich daaraan houden. Doen ze dat niet, dan mag de notaris-vereffenaar géén rekening houden met vragen die niet op tijd binnenkwamen.
2. Ofwel krijgen ze een bindende termijn opgelegd. In standaardzaken zal dat tien maanden zijn.
In het wetsvoorstel staan nog meer maatregelen om de boedelscheiding in de tijd te beperken. Eens het voorstel wet is, zal er nog maar met één notaris-vereffenaar gewerkt worden. De procedure moet niet uitgeput worden. Tussenakkoorden zijn mogelijk. Ze zijn dan wel bindend.

Op 9 maart 2011 vernemen we van Senator Swennen dat het advies van de Raad van State vereist dat er amendementen worden ingediend bij het Wetsvoorstel. Als Senator Swennen daarmee klaar is, wordt zijn voorstel in de Senaat besproken en goedgekeurd. Daarna moet de Kamer nog haar zeg hebben. Voor het einde van 2011 zal het wetsvoorstel wellicht wet worden.

Zie het wetsvoorstel ingediend in de Senaat op 28 oktober 2010
vanwege

Christine Defraigne    Martine Taelman    Guy Swennen    Inge Faes    Philippe Mahoux    Rik Torfs    Zakia Khattabi    Francis Delpérée
  

5-405

Wetsvoorstel houdende hervorming van de procedure van gerechtelijke vereffening-verdeling


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Kerstboodschap 2010:

Weg met de rampzalige seponeringssystematiek weigering omgangsrecht en herstel van de rechten van de niet-inwonende ouders inzake contact met hun kinderen

De eerste voorzitter bij het hof van Cassatie, Ghislain Londers,
zegt in een interview in De Standaard van 24-25-26 dec. 2010:

‘Fundamenteel moet het gerecht met een tussenkomst in een zaak altijd de bedoeling hebben de rust achteraf te herstellen. De betrokkenen moeten verder kunnen met hun leven. De situatie moet beter worden dan ze was voor het gerecht zich moeide, niet slechter.’


Als we dat toepassen op scheidingssituaties met kinderen, dan is er een krachtige verandering nodig ten overstaan van het huidige optreden van het gerecht.

De vonnissen moeten gender neutraal zijn waarbij de vaders en de moeders gelijkberechtigd worden. Zorg en omgang moeten gelijk verdeeld worden in elk geval waar dat goed mogelijk is.

Nog elk jaar verliezen honderden kinderen door de scheiding het contact met één van hun ouders, doorgaans de vader. Hier blijven heel duidelijk de parketten in gebreke. Het overdadig seponeren van de klachten weigering omgangsrecht creëert onomstotelijk rechtsonzekerheid vooral voor de vaders die zich in een hopeloze situatie moeten verdedigen tegenover een overmacht om hun kinderen niet uit hun leven te zien verdwijnen.

Om die toestand te verhelpen is er geen wetgeving nodig. Alle middelen zijn ter beschikking om op basis van bestaande wetgeving het nodige te doen, opdat vaders in moeilijke scheidingssituaties hun contact, hun opvoedingsverantwoordelijkheid en hun emotionele band met hun kinderen kunnen verder zetten. De parketten kunnen hier de rechtsonzekerheid herstellen. Zij hebben de intrinsieke plicht om de gerechtelijke beschikkingen te doen nakomen, dus ook om het omgangsrecht te waarborgen.

De procureurs-generaal zijn zich al jaren bewust van het onredelijke en onrechtvaardige systeem van de massale seponering van de klachten weigering van het omgangsrecht. Als vaders een beroep doen op een procureur of een substituut-procureur van een parket krijgen ze in vele gevallen geen persoonlijke toegang tot die magistraat om hun situatie uit te leggen en te vragen om de moeders die moeilijkheden maken voor de omgang van hun kinderen met hun vaders tot zich te roepen, hun duidelijk te maken dat frustratie van de omgang niet kan en dat zij bij herhaling van de inbreuk als magistraat zullen optreden.

Klachten worden opgelijst en maandelijks naar de parketmagistraat opgestuurd, die nagenoeg nooit ingaat op de klachten. Politiemensen schrijven talloze processen-verbaal die door de parketmagistraten massaal zonder gevolg worden geklasseerd. De situatie van vaders die van hun kinderen willen blijven houden en ze een passende plaats in hun leven willen laten innemen, blijft schrijnend.

Het wordt dus de hoogste tijd dat alle parketmagistraten zich eens grondig gaan bezinnen over die onzalige seponeringssystematiek. Het wordt de hoogste tijd dat de procureurs-generaal hun circulaires eens gaan herzien en een nieuwe doeltreffende aanpak uitwerken om de rechtsonzekerheid ten overstaan van de niet-inwonende ouder te herstellen en om aan die maatschappelijke wantoestand die nu al tientallen jaren aansleept een einde te maken.

Bepaalde parketten maken er al een begin mee, maar aan alle rechtbanken in alle gerechtelijke arrondissementen moet er werk van worden gemaakt. De minister van justitie kan daartoe een krachtige impuls geven. De Hoge Raad van Justitie kan effectief adviseren. De procureurs-generaal kunnen aan alle staande magistraten de nodige richtlijnen verstrekken om een maatschappelijke wantoestand uit de wereld te helpen en recht te doen aan de uitspraak hierboven van de hoge magistraat van het hof van Cassatie, de heer Ghislain Londers.

Ghislain Duchâteau
Kerstdag 25 december 2010

_________________________

Wetsvoorstel van Senator Guy Swennen betreffende een actievere rol van het openbaar ministerie bij het behandelen van klachten wegens schending van het omgangsrecht.

Bij de huidige gang van zaken worden heel veel klachten neergelegd bij de lokale politie
wegens niet-naleving van het omgangsrecht. Het parket beslist pas na relatief lange tijd
over vervolging of niet-vervolging. In tussentijd wordt met de informatie die de
klachtenmeldingen bevat heel weinig tot niets gedaan. Dit wetsvoorstel wil daar
verandering in brengen door enerzijds aan het openbaar ministerie op te leggen
driemaandelijks na het indienen van de eerste klacht in een dossier deze door te sturen aan
de rechter die het laatste vonnis heeft uitgesproken betreffende de omgangs- of
verblijfsregeling waarover klacht is neergelegd. Anderzijds wordt aan diezelfde rechter de
mogelijkheid geboden om aan de hand van de bekomen informatie zonder veel verdere
plichtplegingen en formaliteiten een snel vonnis te vellen, met alle maatregelen die de
rechter gepast acht, overeenkomstig artikel 387ter van het gerechtelijk wetboek.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Een realistische inkijk in het getwist om de kinderen na echtscheiding

In vier uitzendingen geeft Dit is de Dag van de Evangelische Omroep (EO) op Radio 1 Nederland een realistische inkijk in het getwist om de kinderen na echtscheiding. De opnames zijn gemaakt tijdens besloten zittingen in de Rechtbank Groningen.

'In het belang van de kinderen'

Een goede reportage trekt je binnen in de wereld achter het nieuws... Dat is wat Gerry Bos, de verslaggeefster, graag doet: uitleggen en inzicht bieden.

Rechter Peter Buijtenhuijs

'En succes in het belang van de kinderen', zegt de rechter tegen de vader en moeder die de rechtszaal verlaten.

Door Gerry Bos

Er zijn tijdens de zitting heftige emoties aan de orde geweest. Mag de kleine meid van drie nu al eens een nachtje langer bij pappa zijn in het weekend? Hij mist haar zo. En bij zijn nieuwe partner is ze welkom. Maar de Raad voor de Kinderbescherming vindt het nog te vroeg om de omgang met vader uit te breiden.

De advocaat van moeder overhandigt de rechter een stuk waarin een verhandeling staat over veilige hechting bij jonge kinderen. En vader, die zijn dochtertje zo graag vaker zag, moet geduld hebben. De omgang zal uitgebreid worden, maar nu nog niet.

Vaste prik
Het is een van de twaalf zaken op de rol die de Groningse rechters Buijtenhuijs en Flinterman vandaag afwerken. Vaste prik elke week op donderdag staan er zo'n twaalf conflicten over de omgangregeling in het schema van de Familierechters. Sommige ouders houden het procesvoeren tegen elkaar jarenlang vol. Anderen worden door de rechter met succes naar een bemiddelaar verwezen.

De rechter moet de knopen doorhakken (20-12) 12'40

Liever naar de bemiddelaar (21-12) 12'08" speel afpauzeer

De Kinderbescherming en de advocaat (22-12) 13'09"

Bemiddeling mislukt vaak (30-12) 25'16"

Om de radio-uitzendingen te beluisteren klik door naar: 'In het belang van de kinderen'

(klik telkens op het driehoekje links om te starten)
 
 
 
Omhoog
 
 
 

Studiedag Verblijfsco-ouderschap en de loopbaan van de ouders vanuit een genderperspectief - dinsdag 23-11-2010 Universiteit Antwerpen - Organisatie Steunpunt Gelijkekansenbeleid

De moeilijke positie van alleenstaande ouders is al langer bekend. Zowel wat arbeidsmarktparticipatie als wat armoederisico betreft, scoren zij slecht. In het geval van een echtscheiding zijn het voornamelijk vrouwen die financieel inleveren. Een belangrijke factor die hiertoe bijdraagt, is de verblijfsregeling van de kinderen. Traditioneel werden die veelal aan de moeder toegewezen. Ter wille van gelijke kansen op volwaardig ouderschap en een billijke verdeling van opvoedingstaken en –kosten, nam de wetgever een initiatief om dit bij te sturen. De wet op het co-ouderschap van 18 juli 2006 bepaalt dat wanneer de ouders niet samenleven en één van de ouders vraagt het verblijfsco-ouderschap (een gelijkmatige verdeling van het verblijf) de rechter deze regeling bij voorrang moet onderzoeken en dus bij voorrang moet kiezen voor een regeling om de huisvesting van het kind op een gelijkmatige manier tussen de ouders te verdelen. Deze wetswijziging werpt verschillende vragen op. Zijn de lusten en lasten bij verblijfsco-ouderschap wel zo gelijk verdeeld als verondersteld wordt? Leidt deze nieuwe verblijfsregeling tot een verhoging van de arbeidsdeelname van vrouwen? Slagen co-ouders er in om hun intenties ook op de langere termijn waar te maken?
De Vlaamse Minister voor Gelijke Kansen gaf opdracht aan het Steunpunt Gelijkekansenbeleid (S-GKB) om het verblijfsco-ouderschap vanuit een gelijkekansenperspectief te onderzoeken. Het S-GKB organiseert deze studiedag naar aanleiding van de publicatie van het onderzoeksrapport “Verblijfsco-ouderschap en de loopbaan van de ouders vanuit een genderperspectief”. Naast een literatuurstudie behelst het rapport de resultaten van een schriftelijke bevraging van gescheiden ouders omtrent de verblijfsregeling van hun kinderen. We gaan na in welke mate verblijfsco-ouderschap al dan niet leidt tot meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen.

Marcia Poelman over dit thema: http://www.atv.be/item/co-ouderschap-blijft-moeilijk


Het onderzoek

Om een beeld te krijgen van verblijfsco-ouderschap in de praktijk met zijn financiële en organisatorische consequenties, is het van belang dat we allereerst cijfers hebben over het percentage (echt)gescheiden koppels dat bij aanvang van hun (echt)scheiding ‘kiest’ voor het stelsel van verblijfsco-ouderschap (los van het percentage co-ouders in de praktijk). Deze cijfers zijn tot op heden niet beschikbaar. Zo kan men de omvang van het verblijfsco-ouderschap niet nagaan op basis van de rijksregistergegevens vermits de kinderen hun officiële domicilie hebben bij één van de beide co-ouders. Een kwantitatief beeld van verblijfsco-ouderschap in de praktijk zou bijgevolg gebaseerd moeten zijn op de (echt)scheidingsdossiers die behandeld zijn bij de rechtbank. Die geven ons bovendien ook een overzicht van de daaraan gerelateerde financiële regeling die getroffen werd met betrekking tot de kinderen.

Een tweede stap bestaat er vervolgens uit te onderzoeken hoe het de (echt)gescheiden koppels, die zich (in 2002) geëngageerd hebben voor verblijfsco-ouderschap, verder vergaan is in de praktijk. Dit laatste deden we door een steekproef van deze ex-partners te bevragen aan de hand van een kwantitatieve survey die peilt naar de actuele verblijfsregeling, de financiële regeling en de respectieve uitgaven voor de kinderen door beide ouders en de evolutie van beroepssituatie van de ouders. De steekproef van 2002 werd aangevuld met een tweede steekproef uit 2006 om het effect van de nieuwe wet op het verblijfs-co-ouderschap te kunnen inschatten.
 

http://www.steunpuntgelijkekansen.be/


 
 
 
Omhoog
 
 
 

School en scheiding van ouders "Ik wil een volwaardige ouder zijn" KLASSE VOOR OUDERS 5-5-2010

Nieuws

SCHOOL EN SCHEIDING VAN OUDERS

"Ik wil een volwaardige ouder zijn"


"Elk schooljaar moet ik de leraren van mijn kinderen aansporen om ook míj alle informatie van de school te bezorgen", zegt Dirk, papa van twee kinderen. Samen met hen, zijn nieuwe partner en haar twee kinderen vormen zij een nieuw samengesteld gezin. Dirk wil volledig betrokken blijven bij het schoolleven van zijn kinderen. Dat blijkt voor de school niet altijd evident.

"Wij vormen een nieuw samengesteld gezin: ik heb twee kinderen van vijf en negen, mijn vrouw heeft twee kinderen van vijf en tien. Ze gaan alle vier naar dezelfde school. De twee jongsten zitten in de kleuterschool, de twee oudsten in het vierde en vijfde leerjaar. Toen ik scheidde van de mama van mijn kinderen heb ik de school onmiddellijk schriftelijk op de hoogte gebracht. De directeur antwoordde dat dat helemaal niet nodig was: er waren nog veel gezinnen op school in dezelfde situatie."

Alles in tweevoud?

"De directeur beloofde mij ervoor te zorgen dat ook ik alle informatie, uitnodigingen, rapporten, facturen zou krijgen. De leraren zouden alles in tweevoud meegeven met de kinderen van mijn nieuwe partner. Ik heb dat vaak gevraagd, maar toch gebeurde het niet. Ik moest zelf uitvissen wanneer er een oudercontact was. Gelukkig wisten we via de zoon van mijn vrouw wanneer er iets te doen was op school. Toen er een nieuwe directeur kwam, heb ik mijn vraag opnieuw gesteld. Vanaf dan werd alles, behalve schoolfacturen, correct doorgegeven. Nu verloopt het redelijk goed, maar ik moet wel elk schooljaar de leraren aan die regeling herinneren en hen aansporen er rekening mee te houden. Kan dat niet gewoon in het dossier van mijn kinderen staan?"


Een of twee ouders aanwezig?

"Knutselwerkjes voor grootouders gingen steeds mee naar huis met de mama. Mijn ouders kregen niets. Daarna heb ik afgesproken met de juf om ook met mijn ouders rekening te houden. Een bestelbon voor bijvoorbeeld nieuwjaarsbrieven krijg ik niet: die moet ik op goed geluk via de moeder van mijn kinderen bestellen. Ik schrijf het bedrag over op haar rekening in de hoop dat zij de bestelling doorgeeft. De school stuurt alle facturen enkel naar de mama. Op sommige uitnodigingen voor de ouders staat 'zullen aanwezig zijn met één of twee'. In ons geval is dat met meer dan twee, als de nieuwe partner meekomt. Of mag de nieuwe partner misschien niet meekomen? Hetzelfde gebeurt ook met de grootouders. Die mogen maximaal met vier komen, terwijl de kinderen ook grootouders hebben bij de nieuwe partner van hun ouders. Zij zijn in totaal dus met acht."


"Als vader wil ik evenveel recht op informatie. Ik wil beschouwd worden als een 'volwaardige ouder'. Dat is toch niet te veel gevraagd?"

In elke klas

• Van steeds meer leerlingen wonen de ouders niet (meer) samen. Bij kleuters is dat een op de tien, in de derde graad secundair onderwijs is dat een op de vier (0 - 4 jaar: 11,2 procent; 5 - 9 jaar: 18,6 procent; 10 - 14 jaar: 22,8 procent; 15 - 17 jaar: 23,4 procent).
11 procent van alle vrouwen tussen 40 en 44 jaar is alleenstaande moeder, 2 procent van alle mannen tussen 40 en 44 jaar is alleenstaande vader.
5,2 tot 7 procent van de gezinnen zijn nieuw samengestelde gezinnen.
9,5 tot 10 procent van de kinderen leeft in een stiefgezin.

De Eerste Lijn

Klasse voor Leraren verspreidt deze week aan alle scholen en leraren in Vlaanderen een stappenplan om beter met nieuwe gezinsvormen op school om te gaan. Lees meer op www.klasse.be/leraren

Filmpje nieuwe gezinsvormen 10 minuten - Knap gemaakt en bijzonder informatief: klik hier

Nieuwe Gezinsvormen




 
 
 
Omhoog
 
 
 

Met een studiedag en drie wetsvoortellen ontketent Senator Guy Swennen een nieuw offensief tegen de niet-naleving van het omgangsrecht - 19-3-2010

Senator Guy Swennen (sp.a) heeft vrijdag 19 maart drie nieuwe wetsvoorstellen gelanceerd om de niet-naleving van het omgangsrecht aan te pakken. Hij organiseerde een studiedag over het thema met een interactief vervolg voor verdere initiatieven.


Guy Swennen voert als bekend voorvechter van een hervorming van het Belgisch familierecht al jaren de strijd tegen de niet-naleving van het omgangsrecht. Omdat blijkt dat na de wet van 18 juli 2006 de problemen in gevolge de niet-naleving van het omgangsrecht bijzonder groot blijven, start hij een nieuw offensief op in de strijd tegen dit schrijnend onrecht.

Hij lanceert hierbij drie wetsvoorstellen:

  1. invoering van een verplicht ouderschapsplan in problematische omgangsrechtsituaties en bij betwistingen over de bijdrage in de kosten van de opvoeding van de kinderen.

  2. invoering van snelle interventiecentra bij schendingen van het omgangsrecht.

  3. een actievere rol van het openbaar ministerie bij het behandelen van klachten wegens schending van het omgangsrecht.

icon perstekst omgangsrecht
icon Wetsvoorstel 1 - omgangsrecht
icon Wetsvoorstel 2 - omgangsrecht
icon Wetsvoorstel 3 - omgangsrecht

Nieuwsitem op TV-Limburg van vrijdag 19-3-2010

Jammer genoeg is van die intenties tot wetgeving bij het einde van de legislatuur in 2014 nog niets gerealiseerd.


 
 
 
Omhoog
 
 
 

Kleinkinderen tussen twee vuren - bezoekruimte "Het huis" in de actualiteit

ANTWERPEN - Tweemaal in de maand mag Denise haar kleinkinderen zien in een neutrale bezoekruimte. Haar ex-schoondochter wil dat liever niet. ‘In het begin draaiden ze gewoon hun rug naar me toe. Ik besef heus wel dat het voor die kinderen ook heel moeilijk is.'

De vrouw op de foto is niet Denise, maar wel Rita Hey, initiatiefneemster van Het Huis, in de speelruimte waar (groot)ouders en (klein)kinderen elkaar op neutraal terrein ontmoeten.

www.hethuis.be

www.caw.be

***

In het Huis worden valselijke beschuldigingen tussen scheidende ouders blootgelegd
De Antwerpse vzw Het Huis biedt een neutrale bezoekruimte aan kinderen en ouders uit (v)echtscheidingen en verricht daarmee als vrijwilligersorganisatie baanbrekend werk.

Het bijzondere aan het Huis is dat de (groot)ouder en het kind nooit helemaal alleen gelaten worden, dat er altijd begeleiding in de buurt is en iemand observeert.

Indien nodig kunnen zij ondersteuning bieden.

Wat ook bijzonder is, is dat van de bezoeken verslagen worden gemaakt en aan de rechtbank worden doorgegeven.

Voorbeeld.

Stel: een vrouw beschuldigt haar ex valselijk van geweld, waardoor de relatie tussen vader en kind wordt ingeperkt en bemoeilijkt.

Tijdens een contact tussen het kind en de vader in het Huis kan blijken dat het kind zich wél op zijn gemak bij papa voelt en dat er wél een fijn contact is.

Doordat daar een verslag voor Justitie van wordt gemaakt, kunnen de contacten tussen die ouder en dat kind evolueren en eventuele valse beschuldigingen blootgelegd worden.

Het Huis werkt in opdracht van Justitie, maar kun je er ook zonder tussenkomst van de rechter terecht?

“In principe wel”, zegt Rita Hey van het Huis, maar in 9 van de 10 gevallen worden de bezoeken door een rechtbank opgelegd.

Mensen die worstelen met een scheiding waar de kinderen de dupe van worden, komen voor advies en begeleiding sowieso bij Het Huis terecht.


Tips voor scheidende ouders met kinderen.

1. Overtuig het kind dat, na de echtscheiding, beide ouders hen nog even graag blijven zien.

2. Laat het kind toe om contact te houden met de grootouders en de beide families.

3. Geef de weekendouder alle nodige gegevens over school en hobby’s en ga beiden naar de activiteiten van het kind.

4. Stel duidelijke verblijfsregels op.

5. Bespreek de echtscheidingsproblemen niet in aanwezigheid van het kind.

6. Laat het kind niet kiezen waar het wil verblijven.

7. Betrek het kind niet in procedures.

8. Maak van het kind geen “vervangpartner”.

9. Laat de andere ouder steeds in zijn waardigheid.

Meer info.

Het Huis krijgt geen subsidie en werkt uitsluitend met vrijwilligers.

Het Huis - Wittestraat, 116/3 - 2020 Antwerpen - tel: 03 216.17.17.

Bron: Nieuwsbrief Hulporganisaties  nr. 348 d.d. 25-1-2010


 
 
 
Omhoog
 
 
 
Wie betaalt de prijs voor echtscheiding?

De overheid zou werk moeten maken van een tijdelijke financiële ondersteuning van mensen die scheiden, vinden ANN VAN DEN TROOST en DIMITRI MORTELMANS. 'Zo kunnen ex-partners de kans krijgen hun leven opnieuw te organiseren.'

Sociologen en demografen tonen al geruime tijd aan dat het klassieke vader-moedergezin het gezelschap heeft gekregen van tal van andersoortige huishoudvormen zoals nieuw samengestelde gezinnen en eenoudergezinnen. De commerciële markt speelt handig in op dit 'nieuwe' demografische gegeven: kleinere woningen, kleinere verpakkingen in de supermarkt, reizen voor alleenstaanden, en ga zo maar door. Ook de promotiestunt van P-magazine ('Hoera, u wint een scheiding') getuigt van de commercialisering van echtscheiding. In die commerciële slipstream organiseert Vlaanderen nu ook, in navolging van Oostenrijk en Nederland, de eerste echtscheidingsbeurs. De motivatie is duidelijk: Vlamingen beslissen steeds vaker een punt te zetten achter hun relatie en ze doen dit ook steeds sneller. Binnen Europa zijn we overigens de koplopers wat echtscheiding betreft. Informatie op maat - zowel juridisch als niet-juridisch - over het hoe en het wat van scheiden is dan ook welgekomen.

De noden die samengaan met de (al lang niet meer nieuwe) demografische realiteit lijken beduidend minder doorgedrongen tot het politieke (onder)bewustzijn. De echtscheidingswetgeving werd de voorbije decennia wel meermaals versoepeld. Dit om tegemoet te komen aan de roep om het beklemmende keurslijf van het oude huwelijksmodel losser te maken. Bijkomend is er een toegenomen aandacht voor bemiddeling en co-ouderschap met als doel het aantal vaak slopende gevechten tussen partners te reduceren. Maar er is meer aan de hand.

Er valt immers te vrezen dat de sporen die echtscheidingen nalaten op sociaal en economisch gebied heel wat minder fraai zullen zijn. Zo is bijvoorbeeld één van de aannames bij de beperking in de duur van het alimentatiegeld dat gescheidenen, vrouwen incluis, economisch zelfredzaam zijn (of dat snel kunnen worden). Men kan zich bezwaarlijk scharen achter dit idee. Niet alleen sociologische analyses, maar zelfs een eenvoudige blik op de arbeidsstatistieken leren dat dit niet zo is. Het traditionele huwelijksmodel is nog steeds sterk aanwezig waardoor in het huidige arbeids- en gezinsbeleid te weinig wordt uitgegaan van de 'nieuwe' demografische realiteit. Zo illustreert het verhoogde armoederisico van eenoudergezinnen de weinig afdoende sociale bescherming van 'afwijkende' gezinsvormen in onze welvaartsstaat. Dat gegeven werd overigens deze week nogmaals bevestigd in het recent gevoerde onderzoek naar de positie van eenoudergezinnen (DS 17 juni).

Het is de taak van de wetgever om aangepaste antwoorden te formuleren op de diverse risico's die samengaan met echtscheiding. Moet er bijvoorbeeld niet dringend nagedacht worden over de mate waarin het verlies van een partner door echtscheiding (en dus vaak ook diens inkomen) als sociaal risico kan worden erkend en welke compensaties hiervoor kunnen worden voorzien? Dit is iets wat bijvoorbeeld wel voorzien is bij overlijden van een echtgeno(o)te. Inkomensverlies door overlijden van een partner of door echtscheiding zijn situaties die in realiteit veel gemeen kunnen hebben, maar door de wetgever per definitie verschillend behandeld worden. Zonder hiermee te zeggen dat ze gelijk dienen behandeld te worden, moet op zijn minst de discussie hierover worden aangegaan.

Onze analyses tonen aan dat de financiële terugval na een relatiebreuk doorgaans een tijdelijke terugval is. Dat betekent dat een tijdelijke ondersteuning via hogere uitkeringen (bijvoorbeeld kinderbijslag) of een aangepaste fiscaliteit ex-partners al de kans zou kunnen geven hun leven opnieuw te organiseren. We pleiten zeker niet voor nieuwe beschermingsmaatregelen die mensen afhankelijk maken van een uitkering. Maar het voorzien in een tijdelijke ondersteuning kan een stimulans betekenen om problemen actief aan te pakken in omstandigheden waarbij naast de emotionele gevolgen niet ook nog de economische gevolgen van de breuk op de schouders van gescheiden vrouwen en mannen komen.

Het is de hoogste tijd om als overheid in te spelen op de noden en behoeften op dit gebied. Deze taak mag niet enkel vervuld worden door de commerciële spelers op het terrein maar moet des te meer ter harte worden genomen door de beleidsmakers. Naast het verstrekken van informatie aan scheidende koppels, hebben we nood aan een beleid dat geënt is op de nieuwe levenslopen van mensen in het algemeen en de echtgescheidenen in het bijzonder. Het zijn die kwetsbare huishoudens die in de toekomst een gepaste institutionele verankering vragen van hun 'nieuwe' samenleefvorm.

Ann Van den Troost is coördinator van het onderzoek 'Scheiding in Vlaanderen'. Dimitri Mortelmans is woordvoerder van 'Scheiding in Vlaanderen'. Beiden zijn verbonden aan het Centrum voor Longitudinaal en Levensloop Onderzoek (CELLO), Universiteit Antwerpen



 
 
 
Omhoog
 
 
 

Bij scheiding moeten kinderen kunnen worden ingeschreven op twee adressen

Iedereen wordt via de nieuwsmedia overstelpt met berichten en artikels over de moeilijkheden bij de regeringsvorming. De Vlaamse socialisten hielden zich van meteen na de verkiezingen daarbuiten, maar ondanks de verkiezingsachteruitgang blijven zij intern actief. Zo komen de verkiezingen eraan van een nieuwe partijvoorzitter, nu Johan Vandelanotte het moment geschikt acht om terug te treden.
Ondervoorzitter Caroline Gennez is kandidate en ernstig kanshebber om voorzitter te worden.
In de pers (DS 24-8-07) lezen wij in een interview dat zij in functie van die verkiezing een intentieverklaring voorstelt zoals elke kandidaat-voorzitter dat moet doen.

Voor ons bijzonder opvallend daarin is haar verklaring in verband met “ethische voorstellen”.  Zij stelt “We willen af van een paar stigmatiserende regels die onaangepast zijn aan de huidige maatschappij. Als mensen om welke reden dan ook gescheiden zijn, moet dat toch niet de rest van hun leven op hun identiteitskaart en paspoort staan? Nu is dat wel het geval. En kinderen van wie de ouders een co-ouderschapsregeling hebben zouden toch ingeschreven moeten kunnen worden op beide adressen? Het zijn kleine zaken, maar ze kunnen veel verschil maken”.
Met beide voorstellen stemmen wij volmondig in. Het voorstel van de dubbele domiciliëring voor kinderen evenwel is geen ‘kleine zaak’. Het is noch min noch meer de volgende en mogelijk finale stap naar  de gelijkwaardigheid van beide ouders bij scheiding. Het feit dat de kinderen wettelijk ingeschreven staan bij de moeder, geeft die moeder een status van veel meer zeggenschap over de kinderen dan de vader. Daaraan ontleent zij attitudes die negatief discriminerend zijn voor de vader. Op grond daarvan eigent zij zich een psychisch machtsoverwicht toe naar sociale instanties waartegen de vader moeilijk kan optornen. Dat uit zich b.v. naar scholen toe, dat komt aan de orde i.v.m. de kinderbijslagen en dat heeft ook fiscale consequenties. 
Toen wij de gelegenheid hadden ons streven naar gelijkwaardigheid van vader en moeder bij scheiding te verduidelijken tijdens de hoorzitting in de aanloop naar de wet van 18 juli 2006 over de beurtelingse huisvesting van de kinderen, hebben wij naar de subcommissie Familierecht toe voor het allereerst gepleit voor de dubbele domiciliëring van de kinderen bij co-ouderschap. Dat werd toen niet beluisterd door de volksvertegenwoordigers. We hebben nochtans een wettelijk voorbeeld bij onze Zuiderburen: in Frankrijk bestaat de dubbele domiciliëring voor kinderen sinds enkele jaren.
Tot ons genoegen komt Caroline Gennez nu opnieuw met de idee naar voren. Dat betekent dat het zaadje indertijd bij commissievoorzitter Swennen wellicht toch een goede voedingsbodem heeft gevonden en dat de idee van twee woonadressen voor kinderen bij een co-ouderschapsregeling bij zijn politieke partij nu blijkbaar toch op de agenda zou kunnen worden geplaatst. Wij pleiten daar volmondig voor.

Nu voor de verblijfsregeling in de wet van 18 juli 2006 het principe van een 50/50-verblijf is opgenomen (art.2), zouden voor de gevolgen van dat co-ouderschap ook de nodige conclusies moeten worden getrokken en zou de dubbele verblijfsregeling in een bijkomende wetsbepaling moeten worden voorzien. In de aanloop van de nieuwe legislatuur is dat alleszins een bemoedigende gedachte en maken de belangenverenigingen bij scheiding (SOBS) deze idee tot een politiek strijdpunt.

Tot ons genoegen maakt Senator Guy Swennen op 5 september 2008 in de pers bekend dat hij bij de Belgische Senaat een wetsvoorstel indient om de dubbele domiciliëring voor kinderen bij co-ouderschap een wettelijke basis te geven. Het wetsvoorstel heeft het niet tot wet gebracht.

Ghislain Duchâteau

6 september 2008

 


 
 
 
Omhoog
 
     
 
 
Laatste update: 10 oktober 2017 | Vragen welkom bij : Webmaster apri