Tips voor scheidende ouders met kinderen

1. Overtuig het kind dat, na de echtscheiding, beide ouders hen nog even graag blijven zien.

2. Laat het kind toe om contact te houden met de grootouders en de beide families.

3. Geef de weekendouder alle nodige gegevens over school en hobby’s en ga beiden naar de activiteiten van het kind.

4. Stel duidelijke verblijfsregels op.

5. Bespreek de echtscheidingsproblemen niet in aanwezigheid van het kind.

6. Laat het kind niet kiezen waar het wil verblijven.

7. Betrek het kind niet in procedures.

8. Maak van het kind geen “vervangpartner”.

9. Laat de andere ouder steeds in zijn waardigheid.


Bron: De bezoekruimte "Het huis" 25-1-2010

Het Huis - Wittestraat, 116/3 - 2020 Antwerpen - tel: 03 216.17.17

www.hethuis.be

Symposium " Van loyaliteitsconflict tot ouderverstoting" - 'Het huis' in Antwerpen 26 februari 2010: klik hier - 'Het huis' in Brugge 5 maart 2010: klik hier

Gids voor gezinnen - een allesomvattende website (sinds augustus 2009)

(Meegedeeld)

Naslagwerk "Je rechten in je relatie bij huwelijk en samenwonen" door Liliane Versluys



Dit naslagwerk is bedoeld zowel voor advocaten, hulpverleners als voor betrokkenen zelf. Het boek werd op 7 november 2008 gepubliceerd en behandelt alomvattend de problematiek van je rechten in een twee-relatie en het betreft de wetgeving zoals ze nu van toepassing is. Je kan dus volkomen vertrouwen stellen dat de informatie die je eruit opsteekt accuraat en geldig is.

Het boek werd uitgegeven door Uitgeverij EPO in haar Wetsreeks. Het werk telt niet minder dan 760 bladzijden. De winkelprijs is € 39,50.

Om een indruk te geven van de inhoud sommen we hier de grote delen van het werk op:

Deel I. Samenwonen
Deel II. Huwen, rechten en plichten
Deel III. Uit elkaar
Deel IV. De kinderen
Deel V. Niet-Belgen
Deel VI. De belastingen en je relatie
Deel VII. Sociale zekerheid en je relatie
Deel VIII. De prijs van huwelijksmoeilijkheden

Voor de volledige inhoud klik hier

Bij delen I, II en III zijn modellen opgenomen.
Vanaf blz. 706 vind je een bibliografie, noten, een lijst met vindplaatsen van wat infobronnen en een zaakregister.
De auteur Liliane Versluys, advocate, werd bijgestaan door een redactieraad van 20 leden, op één na allemaal dames.

Wil je de inleiding van de auteur lezen klik dan hier

Wil je het interview op Radio 2 beluisteren met Liliane Versluys klik dan hier

Als naslagwerk, werkinstrument en informatiebron rond juridische vragen in een relatie bevelen we dit werk bijzonder aan: het is een betrouwbare en bijna onmisbare gids.

Ghislain Duchâteau

Boekpublicatie "Kleinkind onbereikbaar" van Cornelie van Well

Verhalen over verbroken relaties tussen grootouders, ouders en kleinkinderen

In oktober 2009 kwam het nieuwste boek van Cornelie van Well uit: Kleinkind onbereikbaar.

In dit boek leest u de verhalen van grootouders, die om uiteenlopende redenen geen contact meer hebben met hun kleinkinderen. Ook kleinkinderen komen aan het woord, evenals ouders die besloten hebben het contact met hun ouders te verbreken.

Deskundigen - mediators, een advocaat - geven praktische tips.

Familietherapeut Else-Marie van den Eerenbeemt geeft haar visie op het belang van een goede kleinkind - grootouder relatie.

Meer informatie en mogelijkheden: klik hier

Het professorenfilmpje als ouders gaan scheiden uit de website Twee huizen

Kinderen voelen zich beter als ze met hun ouders spreken over de scheiding, als ze weten waarom hun ouders scheiden, als zij niet betrokken zijn in ruzies tussen hun ouders, als ze meetellen en als iedereen zijn best doet om regelingen goed uit te voeren. In het professorenfilmpje vertellen twee professoren over het belang van een echt verhaal. En zij vertellen hoe kinderen kunnen meetellen in de praktische overgang van samenwonen naar apart wonen.

http://www.tweehuizen.be/filmpjes.html

Ex-partner kan nog steeds vakantie boycotten

Gescheiden ouders die met hun kinderen op reis willen, moeten soms nog wel toelating vragen aan hun ex.

Je bent gescheiden en wilt met je minderjarige kinderen twee weken naar Spanje. Je wilt een reis boeken in een reisbureau, maar daar vragen ze eerst een bewijs van je ex-partner dat hij/zij het ermee eens is dat je met je kinderen naar Spanje trekt. Wie zijn of haar ex-partner onder druk wil zetten, bijvoorbeeld in verband met alimentatie, zag hier een kans schoon. Geen toestemming geven, waardoor de vakantie in het water valt.

Wie een reis boekt met Thomas Cook kan zoiets niet meer tegenkomen. Dat heeft beslist dat zijn reisbureaus geen schriftelijke toestemming van de ex-partner meer zullen vragen. Bij het uitspreken van de echtscheiding bepaalt de rechter wie het ouderlijk gezag uitoefent. Bijna altijd spreekt de rechter ,,de gezamenlijke uitoefening van het ouderlijk gezag'' uit. Dat betekent dat iemand als ouder alle beslissingen alleen mag en moet nemen tijdens de periode dat de kinderen bij hem of haar zijn.

Dat vindt ook de Vereniging van Vlaamse Reisbureaus (VVR), de grootste Vlaamse beroepsvereniging van de reissector.

,,Wettelijk is de toestemming niet nodig, althans niet als je naar een land gaat dat het Schengen-akkoord heeft ondertekend'', zegt ook de Belangenverdediging van Gescheiden Mannen met Minderjarige Kinderen (BGMK.be Antwerpen). ,,Voor andere landen is het nog aan te raden zo'n toestemming te hebben. Je mag de kinderen op reis nemen naar waar je wilt en zolang je wilt, op voorwaarde dat de reis binnen de periode van je omgangsrecht valt. Als je twee weken strandvakantie in Spanje boekt of een fietsvakantie door Frankrijk, kan je ex daar geen enkel bezwaar tegen hebben. Anders ligt het als de reis gevaar inhoudt. Als je met je vijfjarige dochter een rugzakrondreis door Sumatra plant of een strandvakantie in Israël, kan je ex wel naar de rechter stappen en vragen de reis te verbieden.''

Maar het Steunpunt Blijvend Ouderschap tempert het enthousiasme. ,,Voor kinderen tot twaalf jaar die naar het buitenland reizen, moet je een wit pasje hebben. Dat moet je als ouder aanvragen bij de gemeente. Er zijn gemeenten die dat niet willen afleveren als het om een ouder gaat bij wie het kind niet gedomicilieerd is, zonder schriftelijke toestemming van de andere ouder'', zegt Luc Arron. ,,Bovendien zijn er buiten Thomas Cook nog andere reisorganisatoren en die vragen het wel.''

Met de nieuwe elektronische identiteitskaart is zo'n pasje niet meer nodig. Maar volgens Arron is er een eenvoudiger manier om problemen tijdens de vakantie te vermijden. ,,Laat in het echtscheidingsvonnis van de rechter zetten dat de ene ouder geen verantwoording moet afleggen aan de andere ouder als hij/zij met de minderjarige kinderen naar het buitenland wil.''

(ig)

www.sbo.be

www.diplomatie.be

Zie ook Goudi - Informatie - Adviezen - Vakantie

Reactie en repliek van BGMK.be Antwerpen:

1. dat wit pasje voor kinderen -12j is waardeloos als reisdocument omdat er geen foto opstaat. Het is ten hoogste bruikbaar om er in Wenduine een duwfietsje mee te huren

2. kinderen die naar het buitenland reizen hebben een echte identiteitskaart nodig. Kinderen die naar een land reizen waarvoor de ouders een paspoort nodig hebben, moeten ook een echt paspoort hebben (Buitenlandse Zaken heeft dat goedkoper gemaakt dan een volwassene-pp)

3. het standpunt van Thomas Cook werd vorig jaar al door de V.V.R. betwist

4. niet de touroperator, maar de grenscontrole beslist welke reisdocumenten iemand nodig heeft

5. niet de touroperator, maar de reisagent adviseert de klant

Zie hieronder Vakantie

Vakantie

1. Welke documenten heb je nodig om op vakantie te vertrekken?

- paspoort (behalve voor landen die identiteitsbewijs of identiteitskaart aanvaarden)
- uittreksel uit de geboorteakte, (moet gelegaliseerd worden = gewettigd worden)
- schriftelijke toestemming van vader of moeder voor een reis van een minderjarige zonder één van de ouders,
zeker naar het buitenland (dient ook op het gemeentehuis gelegaliseerd te worden).
- identiteitskaart
- SlS-kaart

Ouderlijke toestemming

Er bestaan noch in België noch in het buitenland vaste nationale of internationale procedures of formulieren die de ouderlijke toestemming voor reizen vastleggen.

Ongeacht de invulling van het ouderlijk gezag (gezamenlijk of exclusief) is het de plicht van elke ouder de andere ouder in te lichten als men op vakantie (binnen- of buitenland) gaat.

Je maakt best goede afspraken met je ex omtrent vertrek en retourdatum. Wees zo vriendelijk verblijfsadressen en/of telefoonnummers met elkaar uit te wisselen, zodat indien nodig contact kan worden gezocht.

Opletten met landen buiten Europa. Vb. Marokko. Stel: een gescheiden paar, de allochtone vader wil met zijn kind jonger dan 12 op vakantie naar Marokko, dan moet de moeder daarvoor toestemming geven op het gemeentehuis; daarbij moet het kind aanwezig zijn. Wanneer het kind er niet bij is, kan de toestemming van de moeder niet gewettigd worden.

Als je op reis gaat naar het buitenland en er vallen dagen buiten de normale verblijfsregeling (vonnis of bij
E.O.T.) dan heb je een schriftelijke toestemming nodig van je ex-partner.

Voor landen waarvoor je een internationaal paspoort nodig hebt, is de schriftelijke toestemming van de andere ouder steeds nodig.

Identiteitskaart

Identiteitsbewijs voor kinderen jonger dan 12 jaar. leder kind jonger dan 12 dat ingeschreven is in de bevolkingsregisters of het vreemdelingenregister moet een identiteitsbewijs (zonder foto) bezitten. Dit is enkel geldig in België. Voor reizen naar het buitenland kan de ouder op wiens adres het kind is ingeschreven, samen met het kind in het gemeentehuis, dienst bevolking, een identiteitskaart met foto afhalen die 5 jaar geldig is vanaf de datum van uitgifte.

Iedere Belg die ten minste twaalf jaar oud is en ingeschreven is in het bevolkingsregister moet een identiteitskaart bezitten.
Vanaf 15 jaar moet iedereen deze kaart steeds bij zich hebben. Wanneer de identiteitskaart beschadigd is, wanneer de foto niet meer gelijkend is, wanneer men naar een andere gemeente verhuist of van naam verandert, dient men een nieuwe identiteitskaart aan te vragen.

Diefstal of verlies van de identiteitskaart móet onmiddellijk worden aangegeven bij de politie.
Een nieuwe kaart wordt op het gemeentehuis, dienst bevolking aangevraagd. Hierbij moet men één pasfoto
meebrengen.
Als men de verloren of gestolen kaart binnen de vijftien dagen terugvindt, moet men zich onmiddellijk melden
bij de dienst bevolking. Na deze termijn wordt de kaart geannuleerd.

SIS-kaart (Sociaal Informatie Systeem)

Voor vakantie in het binnenland: De SIS-kaart niet vergeten voor het binnenland. De SIS-kaart is persoonlijk. Een dubbel exemplaar kan je niet verkrijgen, wel kan je bij je mutualiteit de SIS-kaart laten uitprinten. Die voorlopige SIS-kaart is twee maanden geldig.

Niet vergeten enkele kleefbriefjes van de mutualiteit aan je ex te vragen voor het geval het kind op reis ziek
zou worden of slachtoffer zou zijn van een ongeval.

In het buitenland heeft een SIS-kaart geen zin omdat men ze niet kan inlezen.

Een goede reisbijstandsverzekering is eveneens aan te raden.

2. Vakantietijd kan eenzame tijd zijn, maar ook een tijd met kansen

Heel veel gescheiden ouders maken nu de eenzaamste periode van het jaar door, zeker het eerste jaar dat ze een lange periode zonder de kinderen doorbrengen. Velen hebben het daar moeilijk mee. Dikwijls hebben ze zelf geen vakantie gepland omdat ze er tegenop zien alleen op reis te gaan of omdat ze nog niet alleen durven weg te gaan. En zo gebeurt het dat ze voor het eerst helemaal alleen zitten.

Het eerste jaar is het lastigste. Het helpt wanneer je die periode vooraf goed plant. Maak dat je dingen te doen hebt. Regel afspraken met familie, vrienden en kennissen. Kom buiten.

Anderzijds heb je de vaders die voor het eerst lang alleen zijn met hun kinderen. Dikwijls zie je dat die vaders dat eigenlijk heel goed doen. Vele mannen hebben na hun scheiding een betere relatie met hun kinderen dan toen ze nog gehuwd waren. Daarom valt de scheiding hun op het einde van de gemeenschappelijke vakantie dikwijls zwaar.

Wanneer je ex-partner met de kinderen op vakantie is, hoed je er dan voor te pas en te onpas te bellen. Door constant te bellen of te verwachten dat je kind je opbelt, confronteer je de kinderen teveel met jouw eenzaamheid en stel je hen daarvoor verantwoordelijk. Doe het niet, hoe enorm lastig dat bij momenten ook moge zijn.

Armand Vervaet, administratieve medewerker BGMK vzw

Uit : Hoop! ts. BGMK.vzw jg. 27 nr. 2 juni - juli - augustus 2005 pp.12-13

Voor de meest recente gegevens klik op: www.diplomatie.be

"Echtelijke moeilijkheden... en dan? - een praktische leidraad na de nieuwe echtscheidingswet". Boekpublicatie 3-9-2007

Graag wil ik uw aandacht vestigen op een publicatie die in de verenigingen of bij individuele hulpverlening aan mensen die in een echtscheidingssituatie komen, bijzonder nuttig zou kunnen zijn. Aan de hand van dit boekje kunnen de betrokkenen zelf de gegevens opzoeken die voor hen van belang zijn in hun situatie.





Het boekje heet 

"Echtelijke moeilijkheden... en dan? - een praktische leidraad na de nieuwe echtscheidingswet".
Het is geschreven door drie advocaten: Jan Roodhooft | Wim Smets | Monika Moens. Het is uitgegeven bij de Standaard Uitgeverij september 2007. 176 bladzijden.
ISBN 978 90 341 9229 5
D/2007/0034/371
NUR 820

Prijs: € 18.

Het boekje is verschenen net toen de nieuwe echtscheidingswet op 1 september 2007 van toepassing werd. Het bevat dan ook alle informatie over de echtscheiding en aanverwante thema's zoals die nu na het invoeren van de wet in de praktijk toepasselijk is. Het is dus bijzonder actueel en naar mijn mening de eerste publicatie die voor het algemeen publiek is bestemd met alle bepalingen van de wet in de huidige situatie. Het is een leidraad of een handleiding waar iedereen die dat wil aan de hand van de inhoudstafel direct de gegevens kan opzoeken die hem/haar interesseren en die van belang kunnen zijn van de eigen concrete situatie van dat ogenblik.

Het is ook een volledige handleiding. Ik geef een idee van de inhoud van 11 hoofdstukken en 5 bijlagen:

- een kort overzicht van wat er verandert met de nieuwe echtscheidingswet
- enkele algemene aanbevelingen
- enkele beveiligende maatregelen: verzegeling, inventarisatie, intrekken van volmachten
- bij de vrederechter: wanneer kan dat? hoe verloopt de procedure? welke maatregelen kan de vrederechter bevelen? hoe lang gelden die maatregelen? zelf een overeenkomst op papier zetten?
- echtscheiding met onderlinge toestemming: de voorwaarden, de procedure, de overeenkomsten, wijzigbaarheid van de overeenkomsten
- naar de rechtbank zonder akkoord: de voorlopige maatregelen, de echtscheidingsprocedure op grond van onherstelbare ontwrichting van het huwelijk, de alimentatie na echtscheiding, de vereffening en verdeling
- als een echtgenoot een vreemde nationaliteit heeft: welke rechter is bevoegd? welk recht is van toepassing?
- scheiding van tafel en bed
- naar een scheidingsbemiddelaar
- het overgangsrecht

In de bijlagen zitten:
- de gecoördineerde wettelijke bepalingen (volgens de nieuwe echtscheidingswet)
- het verzoekschrift tot echtscheiding en voorlopige maatregelen
- de dagvaarding in echtscheiding en voorlopige maatregelen
- voorbeeld van een echtscheiding door onderlinge toestemming
- het verzoekschrift voor aanvang van echtscheiding op grond van een onherstelbare ontwrichting van het huwelijk

Er staat zelfs een ruime bladzijde in over de woonstvergoeding blz. 102-103 - wat van advocaten toch ongebruikelijk is.

Aanbevolen om zich ter dege te informeren.

Ghislain Duchâteau

De bescherming van de rechten van de kinderen binnen de Europese Unie volgens de "Nieuwe Brussel II-Regeling"

English text included : The protection of children's rights within the European Union under the "New Brussels II Regulation"

Texte Français inclu : La protection des droits de l’enfant dans l’Union européenne en vertu du «nouveau règlement Bruxelles II»

Vanaf 1 maart 2005 zullen vonnissen over de ouderlijke verantwoordelijkheid erkend worden in de hele Europese Unie als gevolg van een nieuwe regeling door de Raad. Het doel is een gemeenschappelijke juridische ruimte te creëren op het gebied van het familierecht om de situatie te verbeteren van kinderen na de scheiding van hun ouders. Een van de belangrijkste objectieven is te verzekeren dat een kind contact kan blijven houden met zijn beide ouders na een scheiding zelfs als die in verschillende lidstaten wonen. De regeling probeert ook een einde te stellen aan het probleem van de kinderontvoeringen door een ouder binnen de Europese Unie.

Als een Frans koppel bijvoorbeeld in België woont en wenst te scheiden, dan kan het kiezen om de procedure in Frankrijk of in België te voeren en de echtscheiding zal automatisch erkend worden in de andere lidstaat.

Erkenning en uitvoering van echtscheidingsvonnissen en van vonnissen over de ouderlijke verantwoordelijkheid gelden voor de hele Europese Unie behalve Denemarken. De regeling geldt voor procedures die ingezet worden na 1 maart 2005. De regeling is ook van toepassing bij scheiding van ouders die niet gehuwd waren. Vonnissen over de omgangsregeling of over de terugkeer van een kind als gevolg van ontvoering zullen in de lidstaten op basis van wederzijds vertrouwen niet meer worden betwist. De Regeling creëert een samenwerkingssysteem tussen de centrale overheden van de lidstaten. Die overheden zullen de communicatie tussen de rechtbanken ondersteunen en zullen akkoorden tussen ouders vergemakkelijken bijvoorbeeld via bemiddeling.

De tekst van de persmededeling over deze Brussel II-Regeling is enkel beschikbaar in het Engels en het Frans. We geven ze hieronder weer :

E N G L I S H

MEMO/05/70
Brussels, 1st March 2005

The protection of children’s rights within the European Union under the “New Brussels II Regulation”

From 1 March 2005, judgments on parental responsibility will be recognised throughout the European Union pursuant to a new Council Regulation. The aim is to create a common judicial area in the field of family law to improve the situation of children after the separation of their parents. One of the main objectives is to ensure that a child can maintain contact with both parents after a separation even when they live in different Member States. It seeks also to put an end to the problem of parental child abduction within the European Union.

Background

The Regulation is part of the ongoing work within the EU to create a genuine judicial area based on the principle of mutual recognition of judicial decisions. This goal is set out in the Programme for mutual recognition of judgments. Access rights were identified as a priority for judicial cooperation by the European Council in Tampere in 1999.
The first step towards a mutual recognition of judgments in the family law area was taken with Council Regulation (EC) No 1347/2000 of 29 May 2000 (“the Brussels II Regulation”) which entered into force on 1 March 2001. The Brussels II Regulation set out uniform rules on jurisdiction and the recognition and enforcement of divorce judgments and to certain judgments on parental responsibility. Judgments on parental responsibility were recognised only to the extent that they were issued in the context of a divorce proceeding and concerned children common to both spouses. As a result, the Regulation was not applicable in the numerous cases where the parents were unmarried, the judgment on parental responsibility was issued either before or after a divorce proceeding or the child was not common to both spouses.
The scope of the Brussels II Regulation showed itself to be too narrow as far as parental responsibility matters were concerned. For this reason, the Commission proposed in 2002 a draft Regulation that would cover all decisions on parental responsibility. The Regulation was adopted under the Italian Presidency in November 2003.

Relevance

As citizens increasingly move within the European Union, there is a growing number of cases where family members are not of the same nationality and/or do not live in the same Member States. This social reality creates a need to lay down uniform rules to determine the competent court and to facilitate mutual recognition of judgments. If, for example, a French couple living in Belgium want to divorce, the Regulation gives the spouses the choice to file for divorce in either France or Belgium. The divorce decision will be automatically recognised in the other Member State.

Summary of the new Brussels II Regulation

Council Regulation (EC) No. 2201/2003 of 27 November 2003 concerning jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in matrimonial matters and the matters of parental responsibility (“the new Brussels II Regulation”) will enter into application on 1 March 2005. It will repeal and replace the Brussels II Regulation from that date.
The Regulation applies in all Member States except Denmark. It applies to legal proceedings instituted after 1 March 2005.
The Regulation unifies the legal framework in the field of family law. The provisions on divorce and matters of parental responsibility are brought together in one single text. The rules on divorce are taken over practically unchanged from the Brussels II Regulation.
In order to ensure equality for all children, the scope extends to cover all decisions on parental responsibility. It is irrelevant whether the parents are or were married and whether the child is common to the parties.
The grounds of jurisdiction are shaped in the light of the best interests of the child. Jurisdiction lies, as a general rule, with the Member State of the child’s habitual residence. It introduces a possibility, in exceptional cases, to transfer a case to a court of another Member State, if that court is better placed to hear the case. A court can only transfer a case if it has been accepted by at least one of the parties and it is in the best interests of the child.
Based on the principle of mutual trust, a judgment given in one Member State shall be recognised in all other Member States. The grounds for non-recognition are kept to a strict minimum. The State addressed should review neither the jurisdiction of the State origin, nor the findings of fact. For the first time in the field of judicial co-operation in civil law, the European Union does away with the intermediate procedure (so-called “exequatur procedure”) for certain types of judgments. Hence, judgments on access rights and judgments ordering the return of a child following an abduction will no longer be treated differently or be subject to additional procedures because they are issued in another Member State. The judge of origin shall simply issue a certificate indicating that certain procedural requirements have been respected, in particular that the child and the parties have been given an opportunity to be heard. The suppression of these procedures will make it easier to exercise visiting rights when the parents live in different Member States and thus ensure that a child can maintain regular contact with both parents. This principle was endorsed by the European Council in Tampere in 1999. It is also in line with the Programme on mutual recognition that foresees the gradual suppression of exequatur for all decisions in civil and commercial matters.
The Regulation seeks to solve the problem of parental child abduction within the European Union. It will complement and reinforce the Hague Convention of 25 October 1980 on the civil aspects of international child abduction, which is in force in all Member States. To create a deterrent effect, the Regulation states that courts of the Member State of the child’s habitual residence before the abduction keep jurisdiction also after the abduction and have the final say to decide where the child shall stay. In addition, the Regulation reinforces the obligation to order the immediate return of the child. The courts of the requested State shall always order the return of the child to the Member State of origin if the child can be protected there.
The courts must issue the decision within a time-limit of six weeks and give the child as well as the left-behind parent the opportunity to be heard. If the court decides that the child shall not return, it shall send a copy of the decision to the competent court in the Member State of origin, which has the final say. The judge of origin shall co-operate with the judge who took the decision on non-return. A decision by the court of origin entailing the return of the child is directly recognised and enforceable in the other Member State without any intermediate procedure. This serves to ensure the child’s quick return.
Finally, the Regulation creates a system of co-operation between central authorities which will be designated in all Member States. These authorities will support communications between courts, and facilitate agreements between parents e.g. mediation.

Facts and figures

Although there are no exact statistics available on the number of “cross-border” divorces and cases of parental responsibility within the European Union, it is safe to say that a considerable number of citizens are affected. As an example, approximately 15 per cent of the divorces pronounced in Germany each year (approximately 30.000 couples) concern couples of different nationalities.
Statistics on child abduction cases can be found at the web-site of the Hague Conference on Private International law. It is understood that further works to collect statistics on child abduction are in progress in view of the next Special Commission in 2006. A statistical analysis of the application of the 1980 Hague Convention made in 1999 showed that hundreds of children were victim of abduction within the European Union each year.

Follow-up

The Regulation will continuously monitor the application of the Regulation. In addition, the central authorities designated under the Regulation will meet regularly in the framework of the European Judicial Network in civil and commercial matters to discuss the application of the Regulation.

For more information :
http://europa.eu.int/comm/justice_home/ejn/parental_resp/parental_resp_ec_en.htm

FRANCAIS

MEMO/05/70

Bruxelles, le 1er mars 2005

La protection des droits de l’enfant dans l’Union européenne en vertu du «nouveau règlement Bruxelles II»

À compter du 1er mars 2005, les décisions judiciaires en matière de responsabilité parentale seront reconnues à travers l’Union européenne en application d’un nouveau règlement du Conseil. Le but recherché est de créer un espace judiciaire commun dans le domaine du droit de la famille afin d’améliorer la situation des enfants après la séparation de leurs parents. L’un des principaux objectifs est de faire en sorte qu’un enfant puisse entretenir des contacts avec ses deux parents après une séparation, même lorsqu’ils vivent dans des États membres différents. Ce règlement vise aussi à mettre fin au problème des enlèvements parentaux dans l'Union européenne.

Contexte

Ce règlement s’inscrit dans le cadre des travaux en cours au sein de l’UE en vue de créer un véritable espace de justice fondé sur le principe de la reconnaissance mutuelle des décisions judiciaires. Cet objectif figure dans le programme pour la reconnaissance mutuelle des décisions judiciaires. Le Conseil européen de Tampere de 1999 avait considéré le droit de visite comme une priorité en matière de coopération judiciaire.
La première étape sur la voie de la reconnaissance mutuelle des décisions dans le domaine du droit de la famille avait été franchie avec l'adoption du règlement (CE) n° 1347/2000 du 29 mai 2000 («règlement Bruxelles II»), entré en vigueur le 1er mars 2001. Le règlement Bruxelles II fixait des règles uniformes concernant la compétence, la reconnaissance et l'exécution des décisions de divorce et de certaines décisions en matière de responsabilité parentale. Les décisions en matière de responsabilité parentale n’étaient reconnues que lorsqu’elles étaient rendues dans le cadre d’une procédure de divorce et qu’elles concernaient les enfants communs. Le règlement était par conséquent inapplicable dans de nombreux cas: lorsque les parents n’étaient pas mariés, lorsque la décision relative à la responsabilité parentale avait été rendue soit avant, soit après la procédure de divorce, ou lorsque l’enfant n’était pas commun aux deux conjoints.
Le champ d’application du règlement Bruxelles II s’est avéré trop étroit en ce qui concerne les questions de responsabilité parentale. C’est pour cette raison que la Commission a présenté en 2002 un projet de règlement qui s’appliquerait à toutes les décisions en matière de responsabilité parentale. Ce règlement a été adopté sous la Présidence italienne en novembre 2003.

Pertinence

La mobilité des citoyens au sein de l’Union européenne allant croissant, le nombre de familles dont les membres n’ont pas la même nationalité et/ou ne vivent pas dans le même État membre ne cesse d'augmenter. Cette réalité sociale crée une nécessité d’établir des règles uniformes afin de déterminer la juridiction compétente et de faciliter la reconnaissance mutuelle des décisions judiciaires. Si, par exemple, un couple français vivant en Belgique souhaite divorcer, le règlement donne aux conjoints le choix de demander le divorce soit en France, soit en Belgique, et la décision de divorce sera automatiquement reconnue dans l'autre État membre.

Résumé du nouveau règlement Bruxelles II

Le règlement (CE) n° 2201/2003 du Conseil du 27 novembre 2003 relatif à la compétence, la reconnaissance et l'exécution des décisions en matière matrimoniale et en matière de responsabilité parentale («nouveau règlement Bruxelles II») entrera en vigueur le 1er mars 2005.
Il abrogera et remplacera le règlement Bruxelles II à compter de cette date.
Il s’applique dans tous les États membres, à l'exception du Danemark, et couvre les actions judiciaires intentées après le 1er mars 2005.
Ce règlement unifie le cadre législatif dans le domaine du droit de la famille. Les dispositions en matière de divorce et de responsabilité parentale sont rassemblées dans un texte unique, et celles relatives au divorce sont reprises pratiquement telles quelles du règlement Bruxelles II. Afin de garantir l’égalité pour tous les enfants, le champ d’application a été étendu à toutes les décisions en matière de responsabilité parentale, indépendamment du fait que les parents soient mariés ou non, qu’ils l’aient été ou non, et que l’enfant soit commun aux parties ou non.
Les règles de compétence sont conçues en fonction de l'intérêt supérieur de l'enfant. Généralement, ce sont les juridictions de l'État membre dans lequel l'enfant a sa résidence habituelle qui sont compétentes. Le règlement instaure la possibilité, dans des cas exceptionnels, de renvoyer l’affaire à une juridiction d’un autre État membre, si cette juridiction est mieux placée pour connaître de l’affaire. Une juridiction ne peut renvoyer l’affaire que si ce renvoi a été accepté par l'une des parties au moins et qu’il sert l'intérêt supérieur de l'enfant.
Sur la base du principe de la reconnaissance mutuelle, une décision rendue dans un État membre sera reconnue dans tous les autres États membres. Les motifs de non-reconnaissance sont réduits au strict minimum. L'État requis ne doit contrôler ni la compétence de l'État d'origine, ni le fond de la décision. Pour la première fois dans le domaine de la coopération judiciaire civile, l’Union européenne supprime la procédure intermédiaire (procédure dite «d’exequatur») pour certains types de décisions judiciaires. Par conséquent, les décisions relatives au droit de visite et celles ordonnant le retour d'un enfant après un enlèvement parental ne feront plus l’objet d’un traitement différent ni de procédures supplémentaires au motif qu’elles ont été rendues dans un autre État membre. Le juge d’origine se bornera à délivrer un certificat indiquant que certaines règles de procédure ont été respectées, notamment que l’enfant et les parties ont eu la possibilité d’être entendus. La suppression de ces procédures facilitera l’exercice du droit de visite lorsque les parents vivent dans des États membres différents, et permettra donc de garantir que l’enfant pourra entretenir des contacts réguliers avec ses deux parents.
Ce principe a été approuvé par le Conseil européen de Tampere de 1999. Il cadre également avec le programme pour la reconnaissance mutuelle, qui prévoit la suppression progressive de l'exequatur pour toutes les décisions en matière civile et commerciale.
Le règlement vise à résoudre le problème des enlèvements parentaux dans l’Union européenne. Il complétera et renforcera la convention de La Haye du 25 octobre 1980 sur les aspects civils de l’enlèvement international d’enfants, en vigueur dans tous les États membres. Pour produire un effet dissuasif, le règlement prévoit que les juridictions de l'État membre dans lequel l'enfant résidait habituellement avant l’enlèvement parental demeurent compétentes même après l’enlèvement et décident en dernier ressort du lieu de résidence futur de l’enfant. De surcroît, le règlement renforce l’obligation d’ordonner le retour immédiat de l’enfant. Les juridictions de l’État requis ordonneront toujours le retour de l’enfant vers l’État membre d’origine s’il peut y être protégé. Les juridictions doivent rendre leur décision dans un délai de six semaines et donner à l’enfant ainsi qu’au parent dont l’enfant a été enlevé la possibilité d’être entendus. Si la juridiction décide du non-retour de l'enfant, elle doit transmettre une copie de la décision à la juridiction compétente dans l’État membre d’origine, qui décide en dernier ressort. Le juge d’origine est tenu de coopérer avec le juge ayant rendu la décision de non-retour. Toute décision d’une juridiction d’origine entraînant le retour de l’enfant est directement reconnue et exécutoire dans l’autre État membre, sans aucune procédure intermédiaire, ce qui a pour effet de garantir le retour rapide de l’enfant.
Enfin, le règlement instaure un système de coopération entre les autorités centrales qui seront désignées dans tous les États membres. Ces autorités faciliteront la communication entre les juridictions, ainsi que la conclusion d'accords entre les titulaires de la responsabilité parentale, notamment par la médiation.

Faits et chiffres

Bien qu'il n'existe pas de statistiques précises disponibles concernant le nombre de divorces ou d'affaires en matière de responsabilité parentale présentant un caractère «transfrontalier» dans l'Union européenne, il est raisonnable de dire qu'un nombre important de citoyens est concerné. Ainsi, 15 % environ des divorces prononcés chaque année en Allemagne (quelque 30 000 couples) concernent des couples dans lesquels les conjoints n'ont pas la même nationalité.
Des statistiques relatives aux affaires d'enlèvements d'enfants sont disponibles sur le site Internet de la Conférence de La Haye de droit international privé. Il semble que des travaux complémentaires visant à collecter des statistiques relatives aux enlèvements d'enfants soient en cours, en vue de la prochaine Commission spéciale de 2006. Une analyse statistique de l’application de la Convention de La Haye de 1980, réalisée en 1999, a montré que des centaines d'enfants étaient victimes d'enlèvement chaque année dans l'Union européenne.

Suivi

La Commission assurera un suivi constant de l'application du règlement. En outre, les autorités centrales désignées en application du règlement se réuniront régulièrement dans le cadre du Réseau judiciaire européen en matière civile et commerciale pour discuter de l'application du règlement.

De plus amples informations sont disponibles à l'adresse suivante:
http://europa.eu.int/comm/justice_home/ejn/parental_resp/parental_resp_ec_fr.htm

Tien basistips voor een positieve opvoeding

1. Als je kind je iets wilt tonen, stop dan met wat je bezig bent en richt je
aandacht op je kind. Het is belangrijk om geregeld eens kort samen iets te
doen dat jullie beiden leuk vinden.

2. Schenk je kind veel fysieke genegenheid – kinderen houden er vaak van als je
hen omhelst, knuffelt en hun handje vasthoudt.

3. Spreek met je kind over dingen waarin hij of zij geïnteresseerd is en deel ook
aspecten van jouw dag.

4. Prijs je kind uitgebreid en gericht als hij of zij iets doet dat je graag meer zou
willen zien, zoals “Dank je om meteen te doen wat ik heb gevraagd.”

5. Er is meer kans dat kinderen zich slecht gaan gedragen als ze zich vervelen.
Zorg dus dat je kind zich met een heleboel activiteiten binnen en buitenshuis
kan bezighouden, zoals boetseren, kleuren, verkleedpartijtjes, kartonnen
dozen, knusse plekjes, enz.

6. Breng je kinderen nieuwe vaardigheden bij door eerst zelf het voorbeeld te
geven en vervolgens je kind de kans te geven de vaardigheid aan te leren.
Spreek elkaar bijvoorbeeld thuis beleefd aan. Spoor je kind aan om ook
beleefd te spreken (bv. “alsjeblieft” of “bedankt” zeggen) en prijs je kind voor
zijn/haar inspanningen.

7. Bepaal duidelijke grenzen voor het gedrag van je kind. Ga even samenzitten
en bespreek met het hele gezin de huisregels. Maak je kind duidelijk wat de
gevolgen zullen zijn als hij/zij de regels overtreedt.

8. Blijf kalm als je kind zich slecht gedraagt en zeg duidelijk dat hij/zij moet
ophouden. Vertel duidelijk hoe je zich wel moet gedragen (bv. "Hou op met
vechten, wees lief voor elkaar."). Geef je kind een compliment als het slechte
gedrag ophoudt. Zoniet treed je gepast op.

9. Wees realistisch in je verwachtingen. Alle kinderen gedragen zich soms slecht
en zullen onvermijdelijk wel eens problemen veroorzaken door hun
ongehoorzaamheid. Pogingen om een volmaakte ouder te zijn, kunnen leiden
tot frustratie en teleurstelling.

10. Zorg voor jezelf. Het is moeilijk om een kalme, ontspannen ouder te zijn als je
last hebt van stress, bezorgdheid of depressie. Probeer wekelijks tijd te
vinden om je te ontspannen of iets leuks te doen.

Bron: www.triplep.be

Triplep is de website van Triple P - Positive Parenting Program - een ondersteuningsprogramma voor ouders - geeft opvoedingscursussen.
Zie Triple P Voor Ouders

Themanummer 'Echtscheiding': Tijdschrift Voor Welzijnswerk Jg. 31 nr. 283 - april-mei 2007

Dit themanummer brengt de resultaten van een onderzoek bij 215 Vlaamse hulpverleningsactoren op het terrein van (echt-)scheiding.

Inhoudsopgave: Tijdschrift voor Welzijnswerk, jg. 31, nr. 283, april-mei 2007 (Themanummer: ECHTSCHEIDING EN HULPVERLENING)

• Edito: Een ‘goede scheiding’ bestaat niet voor een kind… De toename van gezinsscheidingen als maatschappelijk probleem: een uitdaging voor beleid en hulpverlening (Redactie)
• Ten geleide: Echtscheiding in focus: onderzoek en beleid hand in hand (Christine Van Peer)
• Wat brengt een (echt)scheiding teweeg in het leven van kinderen? Enkele highlights uit het internationale echtscheidingsonderzoek (Christine Van Peer)
• Wat brengt een (echt)scheiding teweeg in het leven van ex-partners? Enkele highlights uit het internationale echtscheidingsonderzoek (Christine Van Peer)
• (Echt)gescheiden ouderen in beeld (Lieve Vanderleyden)
• Het hulp- en dienstverleningsaanbod bij (echt)scheidingssituaties (Joost Bronselaer, Marjolijn Plompen, Christine Van Peer & Valérie Carrette)
• Scheidingsaanbod of gescheiden aanbod: de integratie van de hulp- of dienstverlening bij (echt)scheidingssituaties (Joost Bronselaer)
• Komen versus gaan: een probleemspecifieke analyse van het aanmelden en doorverwijzen van mensen in een (echt)scheidingssituatie (Joost Bronselaer en Christine Van Peer)
• Waar knelt het schoentje? De toegankelijkheid van de hulp- en dienstverlening rond (echt)scheidingssituaties onder de loep genomen (Kim Craeynest, Valérie Carrette & Joost Bronselaer)
• Vroegtijdige eerstelijnshulpverlening in scheidingssituatie voorkomt vechtscheidingen (Annik Vander Steene)
• Echtscheiding en hulpverlening: aanbevelingen voor het beleid (Joost Bronselaer, Christine Van Peer, Valérie Carrette)

'Tot alles gezegd is' vertelt spannend verhaal voor vaders -
recente roman rond scheiding en kinderontvoering van Enne Koens

Gescheiden vaders zijn hot! Niet qua aandacht van de politiek, want aan hun belabberde juridische positie verandert vooralsnog niets. Maar, het moeras waar een vader na een scheiding in kan wegzinken, is dankbare stof voor romanschrijvers. Zagen we een maand geleden al Weg van Lila verschijnen, zojuist is Tot alles gezegd is verschenen - een verhaal van Enne Koens waarin opnieuw een moeder-vader gevecht om een kind centraal staat. IkVader vroeg journalist Henk Riemersma, zelf een gescheiden vader, om het boek te lezen en te recenseren.

Lees...


De roman Tot alles gezegd vertelt het verhaal van een vader, een moeder en een peuter. Als blijkt dat Michel definitief de omgang met zijn dochter wordt ontzegd, raakt hij in paniek. Hij wil Josja zien opgroeien. Hij haalt zijn dochtertje op bij het kinderdagverblijf en slaat met haar op de vlucht, steeds dieper Europa in, steeds verder van haar moeder Liesbeth vandaan.

Onderweg, al wennend aan het weerzien met zijn kind, probeert Michel de scheuren in zijn relatie met Liesbeth te duiden, te ontdekken waarom ze van elkaar zijn weggedreven. Hij zoekt naar woorden voor hun misverstanden, zijn verlangen naar evenwicht, Liesbeths onwil of onvermogen, om zich uiteindelijk af te vragen: zou het mogelijk zijn Liesbeth volledig uit Josja’s herinneringen te wissen?

Enne Koens zoomt in op de verhalen van respectievelijk Michel en Liesbeth, in een heldere stijl. Ten slotte laat ze Josja zelf aan het woord. Hoe zal de ontvoering haar leven beïnvloeden?

‘Origineel eigen geluid.’ aldus het juryrapport hollandse nieuwe toneelschrijfprijs 2004. Oordeel zelf en koop dit debuut. Vanaf 22 oktober 2007 te vinden in de boekhandel.

Tot alles gezegd is
Paperback 13,5 x 20 cm
Ca. 192 pagina’s
Ca. € 16,-
NuR 301
IsBN 978 90 5759 389 5

website: www.ennekoens.nl

Bron: Lombox| 13-09-07

Vallende ouders - Ouders hebben is ook niet alles, vooral als hun relatie stukloopt. Jeugdboek.

Hannu, Hannu door Geir Gulliksen

Recensie door Ed Frank

Hoe kinderen lijden onder de aftakelende relatie tussen hun ouders, en de relatie tussen twee broers: het zijn twee vaak aangeboorde thema's in de jeugdliteratuur. Maar zelden gebeurde het zo indringend als in Hannu, Hannu van de Noorse schrijfster Geir Gulliksen.

De lezer zit voortdurend in het hoofd van een zevenjarig jongetje. Hoe onzeker en bang hij in het leven staat, opgesloten in zijn eigen wereldje, wordt duidelijk door emotioneel geladen details.

Zijn enige toeverlaat is zijn oudere broer. Diens opgekropte verdriet en groeiende stille verzet krijgt gestalte in zijn daden en reacties.

Een sfeer van naderend onheil krijgt je langzaam in zijn greep. Het geheimzinnige gedrag van Hannu, de oudste broer, maakt alles nog beklemmender. Als hij uiteindelijk zijn broertje een uitweg uit de pijnlijke gezinssituatie belooft, is dit het keerpunt naar een dramatische, totaal onverwachte ontknoping.

De ouders zijn zo goed als afwezig in het leven van de kinderen, en dus terecht ook in het boek - op een mislukte troostpoging na, die hun onbegrip voor de psychologische noodsituatie van hun kinderen demonstreert.

Gulliksen heeft een prachtige suggestieve schrijfstijl en hanteert knappe, originele metaforen, zoals het bos en de grot die dienen als toevluchtsoord. Ze gebruikt een kinderlijke, eenvoudige taal, die nooit kinderachtig wordt, maar altijd treffend is. ('Later snapte ik dat papa allang voor mama verliefd werd, bedroefd was geweest. Als mama niet verliefd was geworden op een ander, zou papa toch bedroefd zijn geweest. Maar dat snapte ik toen niet.') Er is geen zweem van literaire drukdoenerij te bespeuren, en net daarom klinkt alles zo authentiek. Hannu, Hannu is een tragisch en ontroerend kleinood.


GEIR GULLIKSEN
Hannu, Hannu.

Vertaald door Bernadette Custers, Lannoo, 88 blz., 10,95 . 10+

Bron: De Standaard Letteren L13 van vrijdag 29 februari 2008

De internationale verklaring van Langeac

Een manifest voor gelijkwaardig ouderschap

Grondbeginselen

 1. Vaders en moeders hebben in het leven van hun kinderen gelijke Status en als gevolg daarvan gelijke rechten en verantwoordelijkheden.
 2. Als de ouders het samen niet eens kunnen worden, brengen de kinderen evenveel tijd door bij elk van hen.
 3. Ouderschap berust uitsluitend op de relatie kind-ouder, niet op de relatie tussen ouder onderling. Kinderen hebben het recht beide ouders te kennen en andersom.

De belangen van het kind

a. De belangen van het kind mogen niet worden beschouwd als een vaststaand gegeven of iets dat losstaat van de belangen van de ouders en/of het gezin of als iets dat moet worden omschreven door openbare instellingen of deskundigen.Het is aan de ouders om de belangen van hun kind te interpreteren, behalve in extreme gevallen van mishandeling of ouderlijke onbekwaamheid.

b. De publieke autoriteiten en andere derden moeten worden aangemoedigd om gezinnen en individuele gezinsleden te steunen als ze hulp nodig hebben, zo nodig ook preventief. Behoudens ernstige mishandeling, dienen ze echter beslist niet het recht te hebben om buiten de wens van de ouders in te grijpen.

c. Het kind moet het recht hebben om met zijn of haar ouders te communiceren ongeacht de situatie.

d. Biologisch ouderschap moet worden vastgesteld bij de geboorte door middel van een DNA-test. Zodra de conclusie van ouderschap (of niet-ouderschap) is getrokken, dienen bewijsmateriaal en verslagen onmiddellijk te worden vernietigd.

2 Keuzecontracten tussen ouders

a. Ouders dienen in Staat te worden gesteld om rechtsgeldige contracten te ondertekenen, met een breed scala van mogelijkheden om hun rechten en plichten met betrekking tot hun kinderen in te vullen. Zo kunnen zij bij scheiding een ongelijke verdeling van de zorgtijd en de inkomens overeenkomen, of afspraken maken over partner-alimentatie. De betrokken overheidsorganen hebben tot taak passende open contracten en procedures te ontwerpen, om keuzes te vereenvoudigen en de procedurekosten ervan te drukken.

b. Ouders hebben toegang tot advies en tot gestructureerde contracten die in alle gevallen, via bemiddeling dan wel via juridische tussenkomst een doeltreffend middel dienen te zijn om bijvoorbeeld de verdeling van zorgtaken te regelen.

3 Respect voor de individuele handelingsvrijheid van elke ouder

a. Deze vrijheid moet behouden blijven behoudens de minimumvereisten voor ouderlijke samenwerking.

b. Verhuizing: Als een van de ouders op grote afstand wil gaan wonen, terwijl dat leidt tot potentiële problemen aangaande contact, reiskosten of zelfs tot een dreigende scheiding tussen een ouder en de kinderen, dan kan dat ingrijpen van externe autoriteiten noodzakelijk maken om te beslissen over de hoeveelheid tijd die bij elk van de ouders wordt doorgebracht. De vrije keuze van een volwassene om zijn/haar woonplaats te kiezen kan immers ingeperkt worden door de compromissen die noodzakelijk zijn om de zorg voor het kind te verzekeren. Beslissingen hierover moeten rekening houden met alle omstandigheden, inclusief bijvoorbeeld de noodzaak een baan te vinden door verhuizing. Het dogma van de "stabiele thuissituatie" hoort bij het nemen van een beslissing echter geen uitgangspunt te zijn.

4 Adoptieouders, de Familie en andere belangrijke mensen

Kinderen hebben recht op contact met en informatie van familieleden van beide ouders en andersom. De ouder die op een moment de zorg heeft, heeft het recht om eindbeslissingen te nemen over contacten van het kind met anderen dan de familie, ouders of adoptieouders. Het kind houdt het recht beide biologische ouders te kennen, beide minstens op te kunnen bellen en te kunnen schrijven, in het laatste geval met bewijs van ontvangst.

5 De politiek-juridische context

a. De politiek-juridische context waarbinnen over gezinskwesties wordt besloten moet helder en eerlijk zijn voor beide sekses, zonder positieve of negatieve discriminatie. Relaties tussen mannen, vrouwen en kinderen zullen zo worden behandeld dat de ontwikkeling van groepsrivaliteit en polarisatie wordt voorkomen. Behoeften van deze of gene groep mogen niet tot gevolg hebben dat de belangen van anderen op aanmatigende wijze worden gepasseerd.

b. De belangen van het kind zijn gedefinieerd door ouders gezamenlijk. In geval van scheiding worden ze gedefinieerd door de ouder bij wie het kind op dat ogenblik verblijft. Alleen als er duidelijk kindermishandeling is aangetoond, hebben andere partijen of openbare instellingen het recht om aan ouderlijke beslissingen op dit punt voorbij te gaan. In alle andere gevallen dient de bevoegdheid van genoemde derden te worden beperkt tot het geven van hulp en steun aan gezinnen in nood.

6 Gelijkheid op het werk

a. Beide seksen hebben in gelijke mate recht op ouderschapsverlof.

b. Arbeid moet zo worden ingedeeld dat beide ouders in Staat zijn zo
volledig mogelijk aan het leven van hun kinderen deel te nemen.

c. Dit vereist ontegenzeggelijk zo'n herindeling van arbeid dat deze een
zelfde beeld zat gaan vertonen als de tijdsindeling van onderwijzers en
leraren. Dit voorstel moet gezien worden in verband van een wereldwijde vermindering van de eisen die aan arbeiders worden gesteld en verder in het licht van het algemeen groeiende besef dat de emotionele en functionele banden tussen de generaties moeten worden verdiept.

7 Bemiddeling, Juridische terughoudendheid en de betrokkenheid van derden

a. Door deskundige derden bemiddelde vormen van samenwerking kunnen de voorkeur
verdienen als het welzijn van het kind dat vereist. De rechten van de ouders om het kind bij zich te hebben en het te verzorgen dienen echter niet afhankelijk te zijn van de manier waarop deskundigen een ouderlijke bereidheid of weigering tot samenwerking beoordelen.

b. Sommige ouderlijke beslissingen vereisen overeenstemming. Er moeten structuren komen om dit mogelijk te maken, via derden of direct. Voorbeelden van zulke beslissingen: vaccinatie (medische zorg), schoolkeuze, zorgverdelings-afspraken, etc.

c. Alleen wanneer ouders niet tot overeenstemming kunnen komen, zal interventie van bemiddelaars in eerste instantie en van het gerecht in laatste instantie noodzakelijk worden.

d. Alleen wanneer ouders, rechtstreeks of via bemiddeling, geen overeenstemming kunnen bereiken, zulten rechters de beslissingen voor hen moeten nemen. Dat betekent niet dat deze van buiten komende autoriteiten het recht hebben te beslissen over de hoeveelheid ouderlijke zorgtijd, maar zij hebben dat alleen over het bepalen van de dagen en uren binnen de hoeveelheid tijd die door de ouders werd overeengekomen of de standaard 50/50.

e. Recht moet niet alleen moeten worden gesproken, het moet ook openbaar zijn. Procedures achter gesloten deuren moeten waar mogelijk worden vermeden. Ook waar het noodzakelijk of wenselijk is om de identiteit van de partijen te beschermen, zullen wel de procesverslagen en de motivering en vastlegging van de beslissing openbaar beschikbaar zijn. Om dit te bereiken moeten er correct gestenografeerde verslagen van alle procedures bijgehouden worden.

f. Bemiddeling moet beschikbaar zijn voor, tijdens en na (echt)scheiding. Bemiddeling moet onafhankelijk zijn van de rechterlijke macht. Zij dient een gratis publieke voorziening te zijn, facultatief en zonder voorkeur op grond van geslacht. Rechtbanken dienen tussenkomst van bemiddelaars en een door bemiddeling tot stand gekomen overeenkomst te eerbiedigen.

8 Financiën

a. Als ouders financieel draagkrachtig zijn. is elk van hen financieel verantwoordelijk voor de helft van de kosten van de verzorging van het kind. Deze kosten kunnen van tevoren worden vastgesteld op basis van de minimum onderhouds- en verzorgingskosten voor de kinderen, wat in eerste instantie de verantwoordelijkheid is van de ouders en als ouders hun verantwoordelijkheden niet nakomen of niet kunnen nakomen, van de Staat en andere verantwoordelijke instellingen.

b. Het Staat ouders geheel vrij om onder elkaar elk ander contract of overeenkomst ten aanzien van het financiële onderhoud en andere zaken met betrekking tot de zorg voor de kinderen aan te gaan. Ouders kunnen dus wederzijds rechtsgeldige contracten sluiten waarin de rechten en/of plichten t.a.v. hun kinderen worden aangepast, bij voorbeeld wat betreft de verdeling van de kosten of de zorgtijd.

9 Kindermishandeling

Wreedheid (l),
verwaarlozing (II),
geweld (iii),
seksuele mishandeling (IV)
dienen te vallen onder de relevante bepalingen van het strafrecht en niet onder de wetten betreffende zorgverdeling en gelijkverdeeld ouderschap. De veronderstelling van onschuld tot schuld is bewezen zal gelden voor alle gevallen, met uitzondering van de hieronder onder b. genoemde.

a. Beoordeling van kindermishandeling dient te gebeuren zonder vooroordeel. De vier typen kindermishandeling zullen gelijk gewogen worden. Tenzij de beschuldigingen van een dergelijke aard zijn dat ze onmiddellijk de veiligheid van het kind betreffen, zal er geen beslissing worden genomen om het contact met een van de ouders te verbreken.

b. Als er beschuldigingen bestaan en er is besloten het contact tussen het kind en een van de ouders op te schorten, dan moet er onmiddellijk een provisorisch onderzoek plaatsvinden om de gevaren vast te stellen. Na een schorsing van ten hoogste twee weken van de bestaande gelijke of andere overeengekomen zorgverdeling dient de oude situatie te worden hersteld, tenzij het onderzoek anders uitwijst. Schorsing alleen kan niet worden gebruikt als een middel om de rechten op ouderlijke zorg van een van de ouders te herzien.

c. Valse beschuldigingen of meineed zullen streng worden vervolgd onder de bepalingen van het wetboek van strafrecht.

d. Waar de ouderkind relatie wordt beschadigd door oudervervreemding wordt het kind in zijn belangen geschaad en dit zal daarom worden beschouwd als een vorm van
kindermishandeling. Ook maatregelen van de overheden die een ouder-kindrelatie op zo'n manier beschadigen dienen als een vorm van kindermishandeling te worden beschouwd en dienen overeenkomstig te worden bestraft.

10 Wat niet valt onder deze principes van gelijk verdeeld ouderschap

Het boven beschreven 'gelijkverdeeld ouderschap' heeft niet direct betrekking op gevallen waarin een of beide ouders weigeren of niet in staat zijn hun ouderlijke verantwoordelijkheden ten aanzien van zorg en onderhoud van hun kinderen uit te oefenen. Het betreft alleen die gevallen waar beide ouders zich om hun kinderen willen bekommeren. Een ouder die verklaart niet voor een kind te willen zorgen, kan daar ook niet toe gedwongen worden. Wat wel bestaat is de financiële plicht om zorg mogelijk te maken en zo is er ook een noodzaak om die zorg te verstrekken, door de ouders of door de Staat. Nogmaals: kindermishandeling wordt onder. 'gelijkverdeeld ouderschap' beschouwd als een aparte kwestie.

Definities

Ouders ... worden gedefinieerd als de biologische ouders of, in geval van ernstige mishandeling of bij weeskinderen, de adoptieouders.

Kind... is het menselijk wezen van geboorte af tot de laagste van de twee leeftijden behorend bij emancipatie en meerderjarigheid.

Gezin ... is het kind en zijn biologische of adoptieouders.

Familie ... zijn de bloedverwanten van het kind en eventueel van zijn of haar adoptieouders

Ter verduidelijking:

Elk onderdeel van deze verklaring is een integraal deel van het geheel en kan niet buiten het verband van de andere onderdelen worden toegepast of begrepen.

Getekend op vrijdag 30 Juli 1999 door vertegenwoordigers van diverse ouderorganisaties uit Europa en Zuid-Amerika.

familyroutes@aesops.force9.co.uk
http://www.impactwp.com/familyroutes/faro/
Tel: 00 44 (0)113 229 8949

Nederlandse informatie is ook op internet te vinden op

http//huizen.daxis.nl/zan-der/langeac.html

Telefonisch contact over deze verklaring:

- 0348-402 510 (Ipe Smit) ipesmit@worldonline.nl
- 0570-621 784 (Joep Zander) zander@daxis.nl

Clarification:

Each part of this declaration is integral to the whole and cannot be applied
outside the context of the other clauses.

Signed on Friday 30 July 1999

Adviezen voor ouders die gescheiden zijn

Op het moment van de scheiding

• Stel je kind gerust door te zeggen dat jij en de andere ouder nog altijd van hem houden.
• Maak je kind duidelijk dat het niet verantwoordelijk is voor de scheiding
• Help je kind begrijpen dat de scheiding definitief is. Het moet beseffen dat niets je nog op je beslissing zal doen terugkeren.
• Zorg voor een zo regelmatig mogelijke dagelijkse routine.
• Verzeker je kind dat het op bezoek zal mogen bij de andere ouder.
• Sta open voor gekwetste gevoelens van je kind. Laat slecht of schadelijk gedrag niet te ver gaan. Help je kind om zijn boosheid, angst of verdriet te uiten.

Na de scheiding

• Praat met je kind niet op een negatieve manier over de andere ouder, zijn familie of vrienden. Als je nog boos bent, zoek dan een vriend(in) die je kan ondersteunen of een raadsman met wie je over je gevoelens kunt praten.
• Laat niet doorschemeren, door je woorden of daden, dat je kind ontrouw is als het zich amuseert bij de andere ouder.
• Wees beleefd wanneer de andere ouder het kind komt halen of terugbrengt. Als je glimlacht en ervoor zorgt dat het kind klaar is op het afgesproken tijdstip, maak je de overgang voor het kind misschien minder moeilijk.
• Zorg ervoor dat je kind schoon en uitgerust is en gegeten heeft als het vertrekt voor of terugkomt van een visite. Laat het liever niet vertrekken met een koffer vuile kleren.
• Laat je kind telefoneren naar de andere ouder.
• Ondersteun je kind en respecteer - binnen de grenzen van het redelijke - de beperkingen die door de andere ouder zijn gesteld.
• Doe bij je kind geen navraag naar activiteiten, vrienden of inkomsten van de andere ouder.
• Bespreek de bezoekregeling met de andere ouder voordat je het plan voorstelt aan je kind. Bij tieners bevestig je de afspraken over een bezoek vooraf met de andere ouder.
• Beschuldig de andere ouder nooit valselijk van kindermisbruik.
• Geef belangrijke medische informatie door aan de andere ouder.
• Als het kind niet naar school wil of de andere ouder niet lijkt te willen bezoeken, maakt het zich misschien zorgen om je welzijn. Zorg ervoor dat je kind weet dat het je goed gaat.

Bron : Canadian Paediatric Society. Hints for separated parents.

MENSENRECHTEN

De Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens

Bijzonder veel weerklank in de media kreeg op 10 december 1998 de vijftigjarige herdenking van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens die de Verenigde Naties goedkeurden in 1948. Ze bevat 30 artikels. Het is goed die verklaring eens aandachtig te herlezen en te kijken in welke mate ze ook van betekenis is voor mensen die met echtscheiding te maken krijgen en die geoordeeld moeten worden door rechtbanken die daarbij toch zeker in hoge mate rekening moeten houden met die wereldwijde verklaring voor de rechten van de mens.

Doen rechters en advocaten dat in concrete echtscheidingsbehandelingen ? We halen ter overweging enkele artikelen aan. Je kan daarbij nadenken over die vraag.

Art. 1 : Alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren. Zij zijn begiftigd met verstand en geweten, en behoren zich jegens elkander in een geest van broederschap te gedragen.
Art. 3 : Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.
Art. 5 : Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.
Art. 6 : Een ieder heeft, waar hij zich ook bevindt, het recht als persoon erkend te worden voor de wet.
Art. 7 : Allen zijn gelijk voor de wet en hebben zonder onderscheid aanspraak op gelijke bescherming door de wet. Allen hebben aanspraak op gelijke bescherming tegen iedere achterstelling in strijd met deze Verklaring en tegen iedere ophitsing tot een dergelijke achterstelling.
Art. 8 : Een ieder heeft recht op daadwerkelijke rechtshulp van bevoegde nationale rechterlijke instanties tegen handelingen, welke in strijd zijn met de grondrechten hem toegekend bij Grondwet of wet.
Art. 10 : Een ieder heeft, in volle gelijkheid, recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak door een onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke instantie bij het vaststellen van zijn rechten en verplichtingen en bij het bepalen van de gegrondheid van een tegen hem ingestelde strafvervolging.
Art. 12 : Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige inmenging in zijn persoonlijke aangelegenheden, in zijn gezin, zijn tehuis of zijn briefwisseling, noch aan enige aantasting van zijn eer of goede naam. Tegen een dergelijke inmenging of aantasting heeft een ieder recht op bescherming door de wet.
Art. 16 : 1. Zonder enige beperking op grond van ras, nationaliteit of godsdienst, hebben mannen en vrouwen van huwbare leeftijd het recht om te huwen en een gezin te stichten. Zij hebben gelijke rechten wat het huwelijk betreft, tijdens het huwelijk en bij de ontbinding ervan.
3. Het gezin is de natuurlijke en fundamentele groepseenheid van de maatschappij en heeft recht op bescherming door de maatschappij en de Staat.
Art. 17 : 1. Een ieder heeft recht op eigendom, hetzij alleen, hetzij te samen met anderen.
2. Niemand mag willekeurig van zijn eigendom worden beroofd.
Art. 19 : Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.
Art. 22 : Een ieder heeft als lid van de gemeenschap recht op maatschappelijke zekerheid en heeft er aanspraak op, dat door middel van nationale inspanning en internationale samenwerking en overeenkomstig de organisatie en de hulpbronnen van de betreffende Staat, de economische, sociale en culturele rechten, die onmisbaar zijn voor zijn waardigheid en voor de vrije ontplooiing van zijn persoonlijkheid, verwezenlijkt worden.
Art. 25 : 1. Een ieder heeft recht op een levensstandaard, die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn gezin, waaronder inbegrepen voeding, kleding, huisvesting en geneeskundige verzorging en de noodzakelijke sociale diensten, alsmede het recht op voorziening in geval van werkloosheid, ziekte, invaliditeit, overlijden van de echtgenoot, ouderdom of een ander gemis aan bestaansmiddelen, ontstaan ten gevolge van omstandigheden onafhankelijk van zijn wil.
2. Moeder en kind hebben recht op bijzondere zorg en bijstand. Alle kinderen, al dan niet wettig, zullen dezelfde sociale bescherming genieten.
Art. 26 : 1. Een ieder heeft recht op onderwijs...
2. Het onderwijs zal gericht zijn op de volle ontwikkeling van de menselijke persoonlijkheid en op de versterking van de eerbied voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. ...
3. Aan de ouders komt in de eerste plaats het recht toe om de soort van opvoeding en onderwijs te kiezen, welke aan hun kinderen zal worden gegeven.
Art. 29 : 2. In de uitoefening van zijn rechten en vrijheden zal een ieder slechts onderworpen zijn aan die beperkingen, welke bij de wet zijn vastgesteld en wel uitsluitend ter verzekering van de onmisbare erkenning en eerbiediging van de rechten en vrijheden van anderen en om te voldoen aan de gerechtvaardigde eisen van de moraliteit, de openbare orde en het algemeen welzijn in een democratische gemeenschap.

Over dat alles valt ernstig na te denken met betrekking tot de behandeling van onszelf en onze eigen echtscheidingszaak of niet soms ?

G.D.