Informatie - Gevoelens
 

Adviezen | Advocaat | Bank | Belastingen | Bestaansmiddelen | Detective | Deurwaarder | Echtelijke woning
Echtscheiding door onderlinge toestemming | Erfenis | Gezinnen | Gezinswoning | Gevoelens | Gevolgen echtscheiding
Geweld | Hulpverlening | Huwelijksplichten | Huwelijksstelsel | Jongeren na echtscheiding | Jurisprudentie Justitiehuizen | Kerk | Leven na scheidingNieuwe gezinsvormen | Nieuwe relatie | Nieuw-samengestelde gezinnen
Notaris | Omgangsrecht | Onderhoudsgelden | Onderwijsaangelegenheden | Ouderlijk gezag | Ouder-naam
Ouderschapsbemiddeling | Overlijden | Overspel | Procedure | Relaties | Samenwoning | Scheidingsbemiddeling Vaderschap bij scheiding | Vereffening en verdeling | Wetgeving | Woonstvergoeding

Artikels :
- Ode aan de ex - David Van Reybrouck
- De machteloosheid bij een (echt)scheiding
- 15 dingen die emotioneel sterke mensen nooit zouden doen
- De pijn van een scheiding
- Copingstrategieën en beleving van sociaal-economische gevolgen bij gescheiden vaders - Onderzoeksrapport Fac. PSW Universiteit Antwerpen - juni 2007
- We missen vooral intimiteit
- Liefdesverdriet - twee gedichten van Ingrid Jonker
- Licht aan het einde van de echtscheidingstunnel - Lig aan die einde van egskeiding se tonnel (tekst in het Afrikaans)
- Gistraand om dusketyd (Afrikaans) - Gisterenavond rond deze tijd (Nederlands)
- Mis mij, een magistraal tienergedicht van Ted van Lieshout
- Gelukkig zijn
- "Voor de liefste onbekende" en "Maaltijd met afwezige" 2 van de mooiste gedichten van 2002
- De rol van jaloersheid in echtscheidingen en nieuw-samengestelde gezinnen (verslag)
- Spreekuur - De Leidse Liefdescursus voor Gevorderden
 
Omhoog
 

Ode aan de ex

David Van Reybrouck

Sinds begin 2015 bezingt David Van Reybrouck op De Correspondent geregeld iets, iemand of ergens: de ex, de lente, Leonard Cohen, de poetsvrouw, de mislukking en uiteraard ook de liefde.
Zijn teksten bezorgden duizenden lezers momenten van verstilling, verwondering en schoonheid. Van Reybroucks loftuitingen zijn nu gebundeld in “Odes”. Zijn “Ode aan de ex” staat vooraan in het boek
.

En daar zaten we ineens weer. Een Brussels café, vorige week maandag. Het was avond en we zaten naast elkaar, net zoals vroeger. Naar de mensen kijken, elkaars dij voelen, denken aan die ene zin van Antoine de Saint-Exupéry: ‘Aimer, ce n’est pas se regarder l’un l’autre, c’est regarder ensemble dans la même direction.’

Ja, wij hebben vaak in dezelfde richting gekeken. Zes jaar lang. Begaan met zoveel, verwonderd over nog meer en soms simpelweg gelukkig met het appel-wortel-gembersap dat we op zondagochtend voor elkaar persten.

En hier zaten we nu. Na drie maanden stilte. Ze bestelde een port. Wat vreemd, dat deed ze vroeger nooit. Alles was anders, en toch leek het als vanouds.

Wie zijn toch die mensen die we ooit zo hebben liefgehad? Het woord ‘ex’ doet geen recht aan de intense, veellagige verhoudingen die we overhouden aan onze vroegere liefdes. Misschien staan oud-geliefden wel garant voor de meest duurzame relaties in een mensenleven. De liefde ging voorbij, het verleden blijft, zoiets. Maar waarom moet dat zo vaak ondraaglijk zijn? Zo verbitterd blijven? Verdriet dat zich vermomt als hardheid. Verlies dat zich uitdrukt in nijd. Doodzonde. Het is toch niet omdat een relatie voorbij is dat de vriendschap ophoudt? Het is toch niet omdat het vormpje niet meer past dat de inhoud is verdampt?

Soms vloeien levens samen, soms vloeien ze weer uiteen. Rodaan Al Galidi schreef daarover het mooiste afscheidsgedicht uit de Nederlandse poëzie:

Morgen
ga ik naar de vrouw van wie ik hou
en geef ik haar haar vleugels terug.

Natuurlijk is het nog beter als die vleugels nooit afgenomen werden tijdens de relatie, maar vleugels zijn zo licht, je weet vaak niet eens of je ze nog op hebt of niet.

Ik heb nooit zussen gehad, maar oud-geliefden komen in de buurt, denk ik. Vrouwen die me door en door kennen, bij wie ik niets te verbergen heb, die ik ondanks alles nog steeds graag zie. Niet zeker of ik met een van hen zou willen herbeginnen, maar heel zeker dat ik de tijd met hen voor geen geld ter wereld had willen missen. Ze mogen allemaal op mijn overlijdensbrief komen te staan.

Ze staat op om nog iets te bestellen aan de bar. Je denkt aan die keer, lang geleden, dat je een vrouw probeerde te verleiden met de woorden ‘kom laat ons iets beginnen, ik zal een geweldige ex zijn’, een belofte die je nog nagekomen bent ook. Je denkt aan die keer dat je iemand anders opnieuw zag: bij het begin van de afspraak begreep je weer helemaal waarom je ooit iets begonnen was, tegen het eind wist je weer helemaal waarom je uiteen moest gaan. Een timelapse-filmpje van de relatie.

Ze staat aan de bar. Ik zie haar in profiel. Ik moet mijn best doen om haar schoonheid niet te zien. Het lukt me niet. Dan maar kwelling. In mijn kleerkast hangt nog steeds lingerie van haar. Ooit voor haar gekocht, in Parijs natuurlijk. Bedwelmend mooi natuurlijk. Veel te duur natuurlijk. Ik weet niet wat ermee te doen. Teruggeven? Aan iemand anders geven? Aan spullenhulp schenken? Maar mag een ander zich wikkelen in ons oude verlangen?
Misschien moet ik het maar naar Zagreb opsturen. Daar is het Museum of Broken Relationships ondergebracht, wellicht het ontroerendste museum van heel Europa. Het werd opgericht door een kunstenaarskoppel dat uiteenging. Wat te doen met onze gemeenschappelijke spullen, zeiden ze? Kom, in plaats van de cd’s en de boeken pijnlijk te verdelen en met ons mee te zeulen als een permanent open wonde, stellen we ze gewoon tentoon, als een memento aan onze tijd samen. Dat sprak zo aan dat ook anderen na een relatiebreuk voorwerpen begonnen op te sturen. Een cassettebandje, een trui, een boarding pass, een paar roze handboeien en, jawel, een bijl. De nog steeds wassende collectie is van een hartverscheurende schoonheid.

Waar is Europa? Daar is Europa. Ik ken geen Europeser plek dan dit museum in Kroatië. Wij zijn het continent der exen. Ik heb het niet geteld, maar ik vermoed dat wij daar het hoogst in scoren. Dat is de prijs voor de individuele vrijheid die we sinds de Renaissance koesteren en de romantische liefde die we sinds de Romantiek belijden. Maar het is ook een plek waar we met ons gestuntel terecht kunnen, waar we troost vinden in de herkenbaarheid van andermans gepruts en hunkering. Dat museum is een kapel, een bedevaartsoord voor al die tochtige, druipende harten die wij zijn.

Ze stapt op me af met die argeloos sensuele manier van bewegen die de hare is. Ze heeft haar portemonnee onder haar arm gekneld terwijl ze de twee glazen bier voor zich uit draagt. Die rare port was maar een bevlieging, denk ik. Ik neem een glas aan, ze vlijt zich weer naast me neer, we toosten, we glimlachen, we proeven. En achter in mijn hoofd hoor ik krekels en Satie en suizen de turbines van de herinnering, terwijl heel mijn huid zich afvraagt of ik dat appel-wortel-gembersap ooit nog met iemand anders ga kunnen drinken.

28 nov. 2018


 
Omhoog
 

De machteloosheid bij een (echt)scheiding

'Het rouwproces bij een echtscheiding is moeilijker dan bij een overlijden'

13/06/17

Er zijn weinig situaties die een mens zo machteloos maken als een scheiding.

In België eindigt meer dan de helft van de huwelijken in een scheiding. Dat betekent niet dat we daardoor beter worden in het uit elkaar gaan, waarschuwt professor psychologie Katalien Bollen. Ze is verbonden aan de Universiteit Maastricht en deed onderzoek naar conflictmanagement. "Slechts 1 op de 3 koppels houdt zich aan de gemaakte afspraken. Zijn er kinderen, dan werkt een kwart van de koppels elkaar na 6 jaar tegen in de opvoeding. Er zijn weinig situaties die een mens zo machteloos maken als een scheiding."

Je kunt je netwerk definiëren als een ui. Jij bent de kern, en daarrond zitten allemaal schillen: je partner, je leefomstandigheden, je toekomstplannen, je gezin, familie, vrienden... Je partner zit dicht bij je kern en zeker bij lange relaties raak je met elkaar verweven. Als je partner wegvalt, verlies je een groot stuk van jezelf. "Ik spreek over een verlies van veelheid", zegt Bollen. "Je partner rukt zich los en die scheur loopt door de hele ui die rond je zit. Kun je nog gewoon praten met je schoonouders en vrienden? Waar ga je wonen? Kunnen je kinderen naar dezelfde school blijven gaan? Kun je nog dromen van een B&B in Frankrijk, later? Een echtscheiding maakt dat je basiszaken in twijfel gaat trekken. Waar je partnerrelatie het centrale, organiserende principe van je 'ui' was, moet nu een nieuw systeem komen waarin je rol als ouder en partner ook ontkoppeld wordt."

De grote leugen

Terwijl de beslissende partner nuchter naar een oplossing kan zoeken, schiet de ander als een emotioneel projectiel alle richtingen uit.


Wie het initiatief neemt om te scheiden, wordt vaak gezien als de machtige partij in de relatie. Die partner zit op het einde van een verwerkingsproces. Voor de ander was de scheiding nog geen realiteit. Hij of zij staat aan het begin van een rouwproces en moet nog door de fasen van het ontkennen, de boosheid, het onderhandelen en het verdriet heen. Er is sprake van verschillende snelheden en verwachtingen, wat praten moeilijk maakt. De ene wil erkenning voor wat is geweest en worstelt met de 'grote leugen' van de ander. De ander heeft de relatie al achter zich gelaten en wil zo snel mogelijk een goede oplossing en hoopt misschien vooral vrienden te kunnen blijven.
"Een scheiding op je bord krijgen, maakt emotioneel", legt Bollen uit. "De neocortex, die we nodig hebben om te analyseren en tot goede oplossingen te komen, is weinig actief. Terwijl de beslissende partner nuchter naar een oplossing kan zoeken, schiet de ander als een emotioneel projectiel alle richtingen uit. Dat verschil in denken, snelheid en noden maakt dat beide partners zich machteloos voelen. Ze hebben allebei het gevoel geen grip te krijgen op de ander."

Als er kinderen zijn, moet er snel duidelijkheid komen, maar dat is moeilijk als de ex-partners lijnrecht tegenover elkaar staan. Bemiddeling kan helpen om tot de onderliggende noden en wensen door te dringen. Een bemiddelaar gebruikt technieken zoals metaforen om de boodschap kracht bij te zetten. Humor kan ook verfrissend werken, omdat die de situatie op een andere manier benadert.

Afkoelen helpt evenzeer. Als je voelt 'ik ben mezelf niet meer', vraag dan een pauze en doe iets wat je gedachten verzet. "In Nederland is succesvol een proefproject afgerond over online-echtscheidingsbemiddeling", vertelt Bollen. "Als je al hartkloppingen krijgt bij het horen van de ander, kun je niet constructief praten. Online is die fysieke trigger weg."

Nieuwe partner

Elke keer dat je je partner ziet of (over hem) hoort, kan het rouwproces opnieuw beginnen.

In zekere zin is het rouwproces bij een echtscheiding moeilijker dan bij een overlijden. Een dode is er niet meer en vaak dicht je hem vooral goede dingen toe. Het is niet makkelijk om te aanvaarden dat de ander nooit meer terugkomt, maar jij hebt de controle over dat aanvaardingsproces. Bij een echtscheiding is dat niet zo. Elke keer dat je je partner ziet of (over hem) hoort, kan het rouwproces opnieuw beginnen. De scheiding een plaats geven, lukt dus het best als de ander zich gedraagt volgens de verwachtingen en afspraken.
"Als je ex altijd heeft gezegd dat hij geen kinderen wilde en 2 jaar na de scheiding een zwangere vriendin heeft, dan bijt dat", weet Bollen. "Een nieuwe partner kan als buffer werken. Een nieuwe partner is hoe dan ook een goed idee met het oog op welbevinden. Ook al brengen nieuw samengestelde gezinnen hun eigen problemen met zich mee, ouders en kinderen worden er doorgaans gelukkiger van. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn."
Een van de partners gaat er op materieel vaak harder op achteruit bij een scheiding - meestal nog altijd de vrouw. De niet-materiële dingen waarin die tijdens de relatie geïnvesteerd heeft - boodschappen doen, het huishouden, de zorg voor de kinderen - worden meestal niet gehonoreerd op het moment van de boedelscheiding. Anderzijds verliest een van de partners veelal op immaterieel vlak - nog altijd vaak de vader. Kinderen geven zelfs 20 jaar na de scheiding nog vaak aan dat de band met de vader niet goed is. Tijdens de relatie bestond er dus een soort van balans, die de facto verdwijnt als de relatie ontbonden wordt.

Conflictvermijding

Bewaar het echte contact, zodat je ernaar kunt teruggrijpen als het nodig is. © istock
De verlaten partner denkt meestal: het ligt aan mij. Maar vaak is hij maar een deel van de puzzel. Soms eindigt een relatie om redenen die niet direct met de relatie op zich te maken hebben. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat een partner het gezinsleven en de kinderen niet kan combineren met werken en tijd wil voor zichzelf. "Vaak gaat het ook om het missen van erkenning", beklemtoont Bollen. "Dat je het gevoel hebt: mijn partner ziet mijn investering in het gezin niet. Als anderen dan wél oog hebben voor wat je doet, drijven partners (on)bewust steeds verder van elkaar weg."


Conflictvermijding ligt paradoxaal genoeg vaak aan de grondslag van het gigantische conflict dat een echtscheiding is.


Meestal voelen partners dat een aantal dingen niet lopen zoals het moet, maar hopen ze dat het 'vanzelf' wel beter wordt. Daardoor ligt conflictvermijding paradoxaal genoeg vaak aan de grondslag van het gigantische conflict dat een echtscheiding is. Elke relatie is een machtsrelatie. Ook bij een liefdesrelatie loont het af en toe te vragen: zit het hier nog een beetje in evenwicht? Gaat dit de kant op die we willen opgaan? Plan daarom regelmatig tijd in om ongestoord te praten. Bewaar het echte contact, zodat je ernaar kunt teruggrijpen als het nodig is. Probeer in die gesprekken naar de kern van de zaak te kijken en doe niet alleen aan symptoombestrijding. Durf vragen te stellen zoals: als je morgen opstaat en het probleem is weg, wat is er dan veranderd? Als je er niet meer bent, hoe wil je dan herinnerd worden door je partner?

"Dat iets goed gaat, vinden we vanzelfsprekend", weet Bollen. "Maar dat is het niet. Stop die post-it in de brooddoos, teken dat kruisje op de bevroren autoruit. Maak dat je jezelf, de ander en jullie relatie echt blijft zien. Waar het begin van het einde zit, ligt tegelijkertijd ook de sleutel voor de oplossing."

(Tine Bergen)


 
Omhoog
 

15 dingen die emotioneel sterke mensen nooit zouden doen
21/08/2014

We kunnen ons succes en geluk zelf bepalen. Een aspect van onze mentale sterkte heeft daarbij net iets meer invloed. De beslissende factor tussen een goed of een slecht leven zeg maar: emotionele kracht. Vijftien dingen die emotioneel sterke mensen nooit zouden doen.

Het is duidelijk: iedereen wil succes en geluk in het leven. Dat kunnen we voor een groot deel zelf bepalen. Een beslissende factor ligt bij onze emotionele kracht.

Emoties hebben namelijk een directe invloed op ons lichaam. Ze kunnen onze acties in welke richting dan ook sturen. En daar ligt het probleem: dat kan ook wel eens de verkeerde richting zijn. Emotioneel sterke mensen hebben daar minder last van. De website Elite Daily maakte een overzicht van vijftien dingen die emotioneel sterke (en dus succesvolle?) mensen nooit zouden doen.

1. Om aandacht smeken
Nood aan aandacht is in direct verband te brengen met emoties. Wie telkens weer erkenning nodig heeft, zal zich enkel waardevol voelen als anderen duidelijk maken dat ze onmisbaar zijn. Maar als we zelf niet geloven in onszelf, dan zullen anderen dat ook minder snel doen. Onzekerheid leidt de weg dus niet naar succes.

2. Zich door anderen laten tegenhouden
Emotionele kracht vergt ook een zekere 'veerkracht'. Er zullen altijd negatieve commentaren zijn, net zoals er altijd jaloezie zal zijn in de wereld. En daar moeten we tegen kunnen. Jaloerse commentaren mogen ons niet tegenhouden in wat we doen. Bovendien komen zulke reacties vaak van mensen die dicht bij ons staan. Misschien is het wel aangeraden om die mensen in het vervolg volledig links te laten liggen.

3. Wrok koesteren
Wie een wrok koestert, geeft meer om een bepaalde situatie dan werkelijk nodig is. Als een persoon zich oprecht verontschuldigt, is het goed om vergevingsgezind te zijn. Als iemand geen excuses aanbiedt, dan hoeven we daar niet meer aandacht aan te besteden. Dat is beter dan wraakgevoelens. Want die eisen te veel energie.

4. Stoppen met hun eigen ding te doen
Emotioneel sterke personen doen dingen enkel omdat ze die graag doen. Ze laten zich niet tegenhouden door mensen die hun geluk ongepast vinden.

5. Niet in zichzelf geloven
Wie zichzelf graag ziet en begrijpt, niet bang is om zichzelf te zijn of zelfs trots is om zichzelf te zijn, zal ook niet aan zichzelf twijfelen. We bepalen zelf hoeveel we waard zijn.

6. Gemeen zijn
Mensen kunnen gemeen zijn. Maar wie iemand op die manier wil intimideren, doet dat waarschijnlijk om het gebrek aan iets anders te compenseren.

7. Zomaar iemand in hun leven toelaten
Wie emotioneel sterk is, is dat met een reden. Ze zullen zich niet gauw openstellen voor mensen die hun moraal naar beneden willen trekken. Een negatief ingestelde kennis mag uw geluk niet verpesten.

8. Bang zijn om lief te hebben
Wie bang is om van iemand te houden, heeft waarschijnlijk niet genoeg zelfvertrouwen. Vaak gaat dat gepaard met de gedachte dat we geen langdurige relatie kunnen volhouden, maar enkel gemaakt zijn voor desastreuse varianten. Of we willen niet gekwetst worden. Maar relaties werken langs twee kanten. Als iets stukloopt, zal het met ieder iets te maken hebben. Tenzij u een slecht mens bent, dan zal het wel aan u liggen.

9. In bed liggen en geen zin hebben in de dag die ze voor de boeg hebben
Het beste moment van de dag zou dat moeten zijn waarbij we wakker worden en beseffen dat we leven. We vinden zulke dingen te vaak vanzelfsprekend.

10. Het niet rustig aan willen doen
Wie emotioneel sterk is, zal niet altijd nood hebben aan actie. Ze moeten niet de hele dag bezig zijn om negatieve zaken te kunnen vergeten. Ze kunnen net zo goed genieten van een kalm moment zonder zorgen.

11. Dingen doen die ze niet willen
We doen allemaal wel eens dingen die we niet leuk vinden. Maar we zouden nooit dingen mogen doen, die we niet willen doen. Wie emotioneel sterk is zal bijna altijd focussen op wat hij wil bereiken en dat niet tegen zijn zin doen.

12. Moeilijk 'nee' kunnen zeggen
Er zal altijd misbruik gemaakt worden van wie niet 'nee' kan zeggen. Mensen zullen minder snel naar uw mening vragen of u niet serieus nemen. Het is belangrijk om wat assertief te zijn. Af en toe 'nee' zeggen, herinnert mensen eraan dat ze geen controle over ons hebben.

13. Iets vergeten teruggeven
Sommigen lopen hun verantwoordelijkheden uit de weg. Hoe sterker iemand op emotioneel vlak is, hoe meer die anderen zal appreciëren. Ze hechten meer waarde aan het leven en kennen empathie voor wie het slechter heeft.

14. Erbij willen horen
Emotioneel sterke mensen zijn ook onafhankelijker. 'Erbij' willen horen zegt vaak niet veel meer dan dat iemand bang is om zichzelf te zijn.

15. Vergeten dat geluk een keuze is
Emotioneel sterke mensen beseffen dat ze hun geluk zelf kunnen bepalen. Emoties zijn reacties op hoe we de dingen waarnemen. Ze weerspiegelen de realiteit dus niet, maar hoe wij die realiteit interpreteren. Wie dat begrijpt, heeft bijna de volledige controle over zijn emoties en daarbij ook zijn leven.


 
Omhoog
 

De pijn van een scheiding

Uit een interview met Dustin Hoffman

Dustin Hoffman regisseert een komedie over bejaarde muzikanten
‘De hersenen van een man zijn ingesteld op werken en niet op leven

DS zat. 18 zond. 19 mei 2013 – Cultuur C8 tot C10

Voor we Hoffman uitvragen over Quartet willen we nog iets natrekken. We spreken hem in Londen, een paar dagen nadat de Britisch Academy of Film and Television Arts hem in de bloemetjes heeft gezet. Hij heeft het verzamelde acteursgild die avond geëntertaind met anekdotes uit zijn lange carrière en naar verluidt zelfs een krop in de keel gekregen.

‘Aah ja, dat was gênant voor mijn arme vrouw, die in de zaal zat’, zegt hij met een grimas. ‘Ik was aan het vertellen over Kramer vs Kramer. Toen (de regisseur, red.) Robert Benton me daarvoor contacteerde, was ik zelf net aan het scheiden van mijn eerste vrouw. Wat ik toen voelde, was veel ingrijpender dan wat ik ooit in films had gezien: daar leek het altijd alsof twee mensen uit elkaar gingen omdat ze niet meer van elkaar hielden. Was het verdorie maar zo. Als het echte liefde is, knapt het niet af als een droge twijg. Scheidingen doen zeer, omdat je wel nog van elkaar houdt. Het voelt alsof je arm of been geamputeerd wordt.’

‘Terwijl ik dat vertelde, werd het me even te machtig – ik hoop maar dat Lisa niet denkt dat ik mijn eerste vrouw nog mis. Enfin. Bob en ik hebben dan samen het scenario herwerkt en ik denk dat het Kramer vs Kramer sterker heeft gemaakt. De ruggengraat van die film is dat die twee mensen nog van elkaar houden, maar niet meer samen kunnen leven.’


 
Omhoog
 

Copingstrategieën en beleving van sociaal-economische gevolgen bij gescheiden vaders
Een kwalitatieve studie
Onderzoeksrapport
Begeleider: prof. dr. Dimitri Mortelmans
Werkstudenten Sociologie - publicatie juni 2007 -
Universiteit Antwerpen - Faculteit PSW

Het volledige pdf-document telt 158 blz.

Samenvatting

In dit kwalitatieve onderzoek wordt de beleving en de coping van echtgescheiden vaders onderzocht. Het zwaartepunt van het onderzoek ligt in de analyse van 56 diepte – interviews die in de periode tussen november 2006 en februari 2007 werden afgenomen bij vaders die maximum twee jaar gescheiden leven van hun ex–partner en / of kinderen. We stelden ons de vraag hoe ze hun vaderrol beleven en hoe ze omgaan met het vaderschap na de scheiding. Maar ook hoe ze de veranderingen op socio–economisch vlak beleven en welke strategieën we daarin herkennen.

Quasi alle vaders in ons onderzoek kunnen we kenmerken als betrokken vaders. Ze wensen een actieve rol te spelen in het leven van hun kinderen en actief te participeren aan hun opvoeding. Vaders die in een nieuwe relatie gestapt zijn, voor of na de scheiding, staan overwegend sterker in het leven dan degenen die als alleenstaande verdergaan. Bovendien blijkt dat zij ook meer steun ondervinden van andere mensen in hun sociale netwerk. Hoewel een nieuwe partner belangrijk blijkt voor het succes van de algemene coping, zijn veel respondenten niet actief op zoek naar een nieuwe vaste relatie.

Steun ondervinden de gescheiden vaders van vrienden, familie en in mindere mate, want oppervlakkiger, van collega’s. Vaak geven respondenten te kennen dat ze verrast waren te ervaren welke vrienden hen steunden en wie minder of niet.

Financieel ervaren de vaders directe en indirecte verliezen van schaalvoordelen en een verhoging van de kosten. Er zijn vaders die dit niet echt problematisch vinden. Indien dat wel het geval is, gaat het in de meeste gevallen om het welzijn van de kinderen.

Naast de beleving, werd ook de coping onderzocht. Er werd een typologie van reacties gevonden bij de vaders in ons onderzoek. We beschrijven elk van deze types zeer kort:

rationele strijd’: we kunnen dit reactietype omschrijven als de reactie van vaders die streven naar versterking en verbetering van de situatie. Ze staan vaak kritisch, maar niet vijandig tegenover hun ex–partner.

irrationele strijd’: dit type vertoont duidelijk een vijandige houding ten opzichte van de ex–partner en eventueel ook tegenover haar familie. Het gerecht’ en ‘het systeem’ zijn tevens veel voorkomende vijanden.

‘capitulatie’: dit is de reactie van de vaders die zichzelf als verliezer of als slachtoffer beschouwen, maar die om allerlei redenen geen strijd willen voeren of deze strijd opgegeven hebben. Hun reacties zijn overwegend bitter en niet gespeend van enig zelfbeklag.

modus vivendi’: dit is de reactie van de vaders die globaal tevreden zijn met hun situatie, ze hebben de indruk dat de scheiding niet al te veel schade heeft aangericht en dat ze samen met hun ex–partner hebben kunnen vermijden dat de kinderen er het slachtoffer van geworden zijn. Reacties van dit type zijn gericht op samenwerking en op consolidatie van een toestand die als evenwichtig en rechtvaardig wordt aangevoeld.


 
Omhoog
 

We missen vooral intimiteit

Psychotherapeut Wilfried Van Craen over seks en relaties

Psychotherapeut Wilfried Van Craen schreef een bundel met negen kortverhalen over intimiteit. Seks is een opvallende afwezige maar dat heeft zijn reden: ,,Seks is tegenwoordig overal, intimiteit vind je nog zelden''. door Kathleen Vereecken

In zijn nieuwe boek Intimiteit. Over verlangen en onbereikbaarheid gaat psychotherapeut en seksuoloog Wilfried Van Craen (56) in negen verhalen op zoek naar de essentie van intimiteit. Een vrouw waakt liefdevol over haar stervende man. Een jonge man voelt zich verbonden met een schildpad terwijl die haar eieren in het zand legt. Een man leest voor aan een hem onbekende, stotterende vrouw. Een kleindochter helpt haar grootvader bij het verwijderen van de ballast uit zijn leven: al zijn boeken, die zoveel meer verhalen bevatten dan de verhalen die erin opgetekend staan.

Van een psychotherapeut verwacht je eerder een non-fictieboek over intimiteit. Vanwaar de keuze voor fictie?

Het lijkt niet voor de hand liggend, maar je moet af en toe de tak waaraan je je vasthoudt, kunnen loslaten om de volgende te grijpen. Ik ben trouwens al langer bezig met fictie. Als twintiger heb ik een aantal dichtbundels gepubliceerd en schreef ik af en toe verhalen voor literaire tijdschriften. Dit boek zie ik als een terugkeren naar een oude liefde. Ik hoop dat ik de lezer een beetje kan hypnotiseren met mijn verhalen. En uiteindelijk is dat toch het doel van literatuur: de blik verruimen door je in te leven in andere personages. Intimiteit en empathie hebben alles met elkaar te maken. Je kan niet intiem zijn met iemand als je er geen empathie voor kunt opbrengen. Intimiteit is het overstijgen van je eigen individualiteit.

Maar om zover te komen, moet een mens zich eerst veilig voelen.

Wie zich niet veilig voelt, kan zich niet onvoorwaardelijk overgeven aan de ander. Zonder veiligheid geen empathie. Kijk naar wat er in onze maatschappij gebeurt: het zijn vooral onzekere mensen die weinig empathie kunnen opbrengen voor mensen uit een andere cultuur of met een andere huidskleur. Ze voelen zich sneller bedreigd.

Mensen bedoelen meestal seks als ze het over ,,intiem contact'' hebben, maar uw boek gaat niet over seks.

Seks is tegenwoordig overal, intimiteit vind je nog zelden. Je kunt ook heel koude seks hebben, zonder enige intimiteit. Veel mensen halen de twee voortdurend door elkaar, terwijl je op zoveel manieren intimiteit kunt beleven. Ik ben daarnet heel intiem geweest met mijn kat, maar ik kan je geruststellen: ik heb géén seks met haar gehad. ( lacht) Dat is toch net zo goed echte intimiteit, zo'n kat die tegen je aan ligt en begint te spinnen. Ach, er wordt al zoveel over seks geschreven dat ik geen enkele behoefte voelde er nog eens een boek aan toe te voegen. Seks is belangrijk, maar ik had zin om het eens over iets anders te hebben dat misschien minder sensationeel, maar minstens even belangrijk is.

Nu u het over uw kat hebt: sommige mensen beweren dat ze meer van dieren dan van mensen houden. Is intimiteit met een dier van dezelfde orde? Het is allemaal toch iets vrijblijvender, vereist minder engagement.

Ik wil zeker geen hiërarchie invoeren en de verschillende vormen van intimiteit rangschikken volgens waardevol of minder waardevol. Er zijn inderdaad mensen die een zeer intieme band met hun hond hebben. In De wandelaar, het laatste boek van Adriaan Van Dis, gebeurt iets moois: een hond springt uit een brandend gebouw en wordt geadopteerd door de man die hem redt. Door de hond verandert de hele kijk van die man op de wereld en op het leven. Dieren kunnen een vorm van intimiteit met zich meebrengen die voor sommige mensen ingrijpender is dan de intimiteit die ze met mensen kunnen bereiken. Een hond verwacht niets van je, hij staat altijd klaar om je enthousiast te begroeten. Hij zal niet denken: 'Nu hoef je niet aan te komen met die lieve woorden, want gisteren was je onvriendelijk en gaf je me te weinig aandacht.' Een hond houdt onvoorwaardelijk van zijn baas. Hij liegt niet, omdat hij niet anders kán. En dat maakt onze intimiteit met dieren soms zo groot. Dieren hebben ook een heilzaam effect op de gezondheid. Mensen met een huisdier genezen sneller na een hartaanval bijvoorbeeld, zo is inmiddels wetenschappelijk bewezen. Als je een dier streelt, maak je meer endorfines aan en dat is goed voor ons welbevinden.

Intimiteit gaat ook over je verbonden voelen, over gelukkig zijn.

Dat aspect heb ik verkend in een vorig boek, Van een ontwrichtende eenvoud . Ik ging daar op zoek naar wat mensen gelukkig maakt, en ik dacht het antwoord te vinden via gesprekken met heel oude mensen die met enige afstand kunnen terugblikken op het leven. Dat viel eerlijk gezegd een beetje tegen: de sociale wenselijkheid zat in de weg. Ik kreeg de gebruikelijke standaardantwoorden over de huwelijksdag, de kinderen en kleinkinderen, maar ik voelde dat er iets ontbrak. Dat er onder dat sociaal wenselijke oppervlak minder voorspelbare dingen broeiden. Omdat ik vaak met hypnose werk in de psychotherapie, besloot ik diezelfde techniek toe te passen op honderd vrijwilligers. Ik vroeg hen tijdens de hypnose in hun herinnering op zoek te gaan naar een ervaring die hen een gevoel gaf van 'Nu zou de tijd mogen stilstaan'. De verhalen die ze toen vertelden, kwamen spontaan uit hun onbewuste naar boven. Iemand vertelde hoe ze als kind van vier aan de keukentafel zat bij haar grootouders, met voor haar de oranje gloed van de Leuvense stoof en achter haar de warmte van haar grootmoeder die haar haren kamde. Het zijn kleine verhalen die ik in al hun eenvoud nooit meer ben vergeten. Pas veel later besefte ik dat ze vaak over intimiteit en verbondenheid gingen.

In uw boek koppelt u de intimiteit ook vaak los van de voor de hand liggende partnerrelaties.

Dat heb ik bewust gedaan. Intimiteit gaat ook over het delen van dingen die je tegen vrijwel niemand durft te vertellen. Als je dat met je partner kan, dan is dat fantastisch, maar lang niet elke relatie laat dat toe. En dan kan een intieme vriend of vriendin erg belangrijk zijn, iemand bij wie je kwetsbaar mag zijn en die je niet veroordeelt, ook als je praat over dingen waarover je je eigenlijk schaamt. Ik vind vriendschap enorm belangrijk en ik begrijp niet waarom mensen er zo weinig in investeren. Misschien heeft het ook te maken met de overdreven media-aandacht voor relaties en seksualiteit, waardoor die partnerrelatie onder enorme druk komt te staan. Je moet als paar aan zoveel eisen voldoen, alles moet perfect zijn. Geen wonder dat zoveel paren teleurgesteld raken, aan het twijfelen slaan en uiteindelijk scheiden. Relaties hebben lucht nodig: een scheut azijn in de waterketel om de kalkaanslag tegen te gaan. Boeiende vriendschappen - en meer algemeen: een boeiend leven - maken je ook als partner boeiender en dat dreigen we wel eens te vergeten. Omdat we geneigd zijn intieme vriendschappen bedreigend te vinden, omdat we ze associëren met vreemdgaan. We verwachten alles van die ene relatie en dat is te veel. Ik sta sterk achter duurzame relaties, maar ze mogen niet de absolute norm worden. Daarom besteed ik in mijn boek ook aandacht aan singles en aan de manier waarop zij op zoek gaan naar intimiteit in hun leven.

Het verlangen naar overspel speelt een belangrijke rol in het eerste verhaal van uw boek. Door een inkijk te geven in het hoofd van die man, verandert u hem in de ogen van de lezer van iemand die zichzelf niet in de hand weet te houden, in een eenzame zoeker.

Als je hem oppervlakkig bekijkt, lijkt hij een beetje een zielige figuur. Hij is alle controle en gevoel voor richting kwijt, ondanks het feit dat hij in zijn vakgebied een autoriteit is: een arts, die het gewend is om te gaan met de grote thema's in dit leven, met leven en dood. Maar juist dat soort mensen loopt het meeste gevaar, omdat ze denken boven alles te staan. Hij wordt verliefd en voelt zich wegzakken in het drijfzand van zijn emoties. Hij voelt zich zelfs niet meer thuis in zijn eigen lichaam. Men associeert die vervreemding van het eigen lichaam vaak met vrouwen in de menopauze. Maar mannen maken dat net zo goed mee: een ouder wordend lichaam is heel confronterend. Je moet je eigen lichaam opnieuw leren kennen, de intimiteit met dat lichaam terugvinden. Mannen gaan die vervreemding vaak te lijf door fanatiek te beginnen sporten of zich te focussen op andere vormen van prestatiegericht gedrag. Het is hun manier om opnieuw greep te krijgen op hun lichaam.

Of ze verlangen naar een plek onder het zeil. Zoals in uw metafoor van de rups op de kermis waarover het zeil zich langzaam sluit.

Ja, want wat daar gebeurt, onttrokken aan het oog van toeschouwers, lijkt onweerstaanbaar aantrekkelijk. En mijn personage stond er altijd al buiten. Hij bleef zijn hele leven verlangen naar die onbereikbare intimiteit, die hij als jongen al onder dat zeil vermoedde. In de loop van de jaren heb ik zo vaak met paren gepraat, bij wie overspel een rol speelde in hun relatieproblemen. Ik heb er vooral uit geleerd dat vreemdgaan veel minder met seks te maken heeft dan we doorgaans denken. De mensen die ik hier in de praatstoel kreeg, waren verscheurde mensen. Als ik hen vroeg naar wat ze in die andere relatie zochten, dan kwam dat vaak neer op een vorm van intimiteit. De man in mijn verhaal is betoverd, verliefd op de liefde. Hij is jaloers op de grote intimiteit tussen die vrouw en haar stervende man. Wanneer hij ziet hoe ze het horloge van haar man uitdoet en de geur van het bandje opsnuift, is het alsof hij met een natte dweil geslagen wordt: dat is precies waarnaar hij zelf altijd heimelijk verlangd heeft, iemand die zoveel van hem zou houden. Hij wordt verliefd. Niet op die vrouw, maar op de liefde, op wat er tussen die twee gebeurt. Daar gaat het in de midlifecrisis zo vaak over: die drang naar nog een keer opgaan in iemand anders, naar overweldigende intimiteit. De arme man beseft niet dat hij - zoals een Polynesisch spreekwoord zegt - op een walvis staat te vissen naar een walvis. Hij heeft het allemaal: een liefdevolle vrouw, een kind dat niet ophoudt liefdeshartjes voor hem te tekenen. Maar jammer genoeg ziet hij het zelf niet. Zo gaat dat vaak: soms moeten we een grote omweg maken om te leren dat we de reis helemaal niet hadden hoeven te maken.

Wilfried Van Craen, Intimiteit. Over verlangen en onbereikbaarheid, Van Halewyck, 14,90 euro. www.wilfriedvancraen.tk

zaterdag 17 februari 2007

 
Omhoog
 

Liefdesverdriet - twee gedichten van Ingrid Jonker



Wijsje in de wind

Waar slaapt mijn liefde, mijn liefde vannacht
sterren die wiegen in dennen en winden
sterrren die wiegen en sterren op wacht
waar slaapt mijn liefde, mijn liefde vannacht?

Dennenboom donker, daggloed en nachtlied
nachtlied van dieren en duistere winden
Waar slaapt mijn liefde, wie sust zijn verdriet
en zal ik mijn liefde, mijn liefde weer vinden?

Winterwind, leid mij door bittere nachten
tot uit het duister ik vredig kan staren
hoe hij daar sluimert, en sluimerend mijn smart
eindelijk diep in mijn hart laat bedaren!

Ingrid Jonker

(Vertaling uit het Afrikaans Gerrit Komrij)















Ek het gedink

Ek het gedink dat ek jou kon vergeet
en in die sagte nag alleen kon slaap,
maar in my eenvoud het ek niet geweet
dat ek met elke windvlaag sou ontwaak:

Dat ek die ligte trilling van jou hand
weer oor my sluimerende hals sou voel...
Ek het gedink die vuur wat in my brand
het soos die wit boog van die starre afgekoel.

Nou weet ek is ons lewens soos 'n lied
waarin die smarttoon van ons skeiding klink
en alle vreugde terugvloei in verdriet
en eind'lik in ons eensaamheid versink.

Ingrid Jonker






 
Omhoog
 

Licht aan het einde van de echtscheidingstunnel - Lig aan die einde van egskeiding se tonnel (tekst in het Afrikaans)

Hy het my verneuk. Ons persoonlikhede bots te veel. Sy gee nooit meer aandag aan my nie.

Die finansiële spanning het my geknak. Hy laat my soos ’n gevangene in my huis voel.

Soveel dinge kan die belofte van “saamwees tot die dood ons skei” aan flarde ruk. Die tydsverloop tussen kansel en hof toe gaan neem af. Dit is lankal nie meer ’n seven year itch wat paartjies ná sewe jaar van getroude lewe laat kopstamp nie, het James Mills reeds in Junie 2004 beweer in ’n artikel getiteld “Two-year itch infects marriage ” vir News Australia. Sy navorsing toon dat 1 uit elke 12 egpare in Australië ná slegs twee jaar van getroude lewe aan skei begin dink. Wêreldwyd woed die storm van egskeiding elke jaar sterker, en Suid-Afrika is geen uitsondering nie.

Volgens Statistieke Suid-Afrika (SSA) se mees onlangse opname is 176 521 pare in 2004 in die huwelik bevestig. En 31 768 huwelike is in dieselfde jaar beëindig. Dié getal toon ’n toename teenoor 2003. Die meeste egskeidings het onder wit mense plaasgevind, gevolg deur die swart en dan die bruin deel van die bevolking. Laaste was mense van Asiatiese herkoms.

Dit is die harde feite. Maar hoe hanteer ’n mens die emosionele trauma van ’n egskeiding?

Ek het per e-pos gepraat met Brenda Hattingh, stigter van die Divorce Recovery Workshop en ’n vrou wat ná ’n huwelik van 21 jaar deur ’n egskeiding moes worstel. Uit Seattle het sy laat weet: “Die emosies verbonde aan ’n egskeiding stem baie ooreen met die stadiums van rou wat ’n persoon ervaar wat iemand aan die dood afstaan. Jy voel fisiek afgemat en emosioneel buite beheer. Jy’t nie ’n eetlus nie, jy raak maklik siek en jou denkprosesse is deurmekaar.

“ ’n Egskeiding bring ’n enor­me verlies en leemte in jou lewe. Jy voel onmenslik eensaam en depressief en dit voel nie asof jy ooit van die terugslag sal herstel nie.”

Soos die dood van ’n geliefde, is ’n egskeiding iets wat slegs met verloop van tyd ligter in jou borskas voel. Maar daar is ’n paar bakens wat jou kan lei op die slingerpaadjie van geleidelike herstel, sê Hattingh. “Gee jouself toestemming om emosies van enige aard te ervaar – dit is normaal en menslik. Probeer om ’n geheelbeeld te vorm van waar jy nou met jouself staan en wees ten alle tye eerlik met jouself.

“Stel vas wat nié verander het nie – dit is belangrik om ankerpunte tot jou beskikking te hê in hierdie tyd waarin dit voel asof jou hele bestaan op sy kop gedraai is.

“Maak vrede met die feit dat jy nie perfek is nie. Gee jouself toestemming om ’n nuwe identiteit en ’n nuwe toekoms te bou.”

SSA se verslag lui dat die meeste egskeidings tussen die ouderdomme van 30 en 44 jaar plaasvind. Jy kan redeneer dat die betrokke partye dan nog ’n hele klompie lewensjare het en dat albei nog jonk genoeg is om weer te trou en elders geluk te vind. Dit is seker waar, maar die ouderdomsgroep dui ook op iets anders, iets veel meer kommerwekkend: Huwelike waarin die man en die vrou 30 tot 44 jaar oud is, is gewoonlik huwelike waarin reeds kinders is. In 2004 is 29 597 kinders deur egskeiding geraak, toon SSA se gegewens.

Volgens Hattingh toon kinders op verskillende ouderdomme ’n unieke reaksie op hul ma en pa se egskeiding. Baie kleuters toon geen reaksie solank die ma steeds teenwoordig is nie. Tussen die ouderdomme van twee en vyf jaar sal sommige vaardighede dalk van voor af aangeleer moet word, soos potjiedissipline.

Tussen die ouderdomme van nege en 12 jaar is kinders in ’n baie sensitiewe stadium en sukkel hulle gewoonlik om die egskeiding te verwerk, veral seuns.

“Praat jou kind deur sy/haar emosies,” beveel Hattingh aan.

“Woede is gewoonlik ’n masker vir ’n dieper seer en terapie is nie ’n slegte idee nie.”

Onthou, die egskeiding ontneem die hele gesin sy veiligheid en die aanskoue van ’n mislukte huwelik kan kinders pessimisties stem ten opsigte van hul eie toekomstige verhoudings.

Hoewel kinders uit ’n gebroke huis meer geneig is om as volwassenes verbrokkelende huwelike te hê, hoef dit jou nie wanhopig te laat oor jou kroos se toekoms nie. Jy en jou gewese huweliksmaat moet as volwassenes die nodige ondersteuning aan die kinders bied, selfs al voel julle self moedeloos en gedaan.

Die lewe ná ’n egskeiding is aanvanklik moeilik, maar met die nodige kennis en ondersteuning kan julle almal dit oorleef en stadig maar seker aan ’n nuwe toekoms bou.

Ondergaan terapie, dalk oorleef huwelik

Sommige huwelike kan, met die nodige professionele hulp en terapie, herstel word.

Philip du Toit, 'n huweliks- en gesinsberader van Somerset-Wes, doen dit daagliks.

"Die geneuk met 'n huwelik is dat geeneen daarvoor opleiding ontvang nie," verduidelik hy.

"Niemand van ons het 'n diploma of graad in getroud wees nie en boonop taan ons vaardighede om konflik te hanteer. Dit lei tot 'n getroude lewe waarin man en vrou nie meer vir mekaar spesiaal is nie en toenemend kopstamp oor misverstande en wankommunikasie. En die uiteinde is 'n egskeiding - wat soms onnodig is."

Volgens hom is intimiteit en respek dikwels die eerste twee eienskappe wat by die agterdeur uitstap en dit kan 'n huwelik erge skade berokken. Boonop is ons vinnig om te gaan raad soek by finansiële adviseurs, mediese dokters en motorwerktuigkundiges, maar sukkel om ons emosionele sy só te hulp te snel.

"Ek verpes die etikette wat aan sielkundige hulp kleef," sê Du Toit.

"Ons is te gewoond om, wanneer 'n ding breek, 'n nuwe een te gaan koop. Maar die huwelik kan nie in 'n kits vervang word nie. Begrawe tog die stigma van berading en gaan kry hulp!"

Wanneer Du Toit vertel van hoe paartjies al deur terapie nuwe waardering vir mekaar gekry het, raak hy skoon opgewonde. 'n Mens kan sien dit is sy passie om die vuur van die liefde tussen mense wat eens op 'n tyd vir mekaar omgegee het, weer te laat opvlam.

Sy wenke:

  • Maak 'n weeklikse afspraak met jou man of vrou. Moenie in dié tyd kla oor die slegte dag wat jy gehad het nie, maar gebruik dit eerder om opnuut met mekaar in aanraking te kom.
  • Leer om te vergewe en vergeet dan. Moenie met die skuld loop nie en moet dit ook nie gedurig voor die ander een se kop gooi nie.
  • Sien die persoon aan jou sy 'n slag in 'n nuwe lig - elke mens het sóveel wonderlike eienskappe. Bly vir jou eggenoot 'n passievolle minnaar/minnares, selfs wanneer daar al kinders in die gesin is.
  • Du Toit spesialiseer ook in gesinsberading, egskeidingsberading en konflikhantering.

    Kontak hom by 021 852 8836, 084 209 4243 of pjdt@ananzi.co.za.

Moenie wild koop, nuwe verhoudings aanknoop

  • Moenie jou isoleer nie. Dit verg energie om in hierdie tyd 'n sosiale lewe vol te hou, maar dit sal jou goed doen om vriende se geselskap, ondersteuning en lawwigheid om jou te hê.
  • Moenie gedurig aan jou gewese huweliksmaat dink nie. Makliker gesê as gedaan, maar jy moet op jouself fokus.
  • Moenie die kinders dwing om kant te kies nie. Jy gaan hulle net van jou vervreem. Laat die kinders die situasie uitredeneer. Onthou hul verhouding met ma en pa verskil van ma en pa se verhouding met mekaar.
  • Inkopies is nie die oplossing nie. Die kooplus gaan jou dalk 'n kort tyd beter laat voel, maar geld kan dalk in die nabye toekoms 'n bietjie skraps raak wanneer jou huishouding skielik nie meer deur twee inkomstes gedra word nie.
  • Moenie jou gesondheid afskeep nie. Dit verg baie inspanning en toewyding, juis omdat jy nou futloos en verlore voel. Maar 'n gesonde liggaam kan 'n gebroke siel en 'n seer hart beter dra.
  • Moenie jou eks swartsmeer nie. Dit vererger net die situasie en bring die bitterheid weer na die oppervlak. Deel jou diepste emosies net met jou naby vertrouelinge.
  • Wees versigtig met nuwe verhoudings. Dit streel dalk jou ego, maar jy het tyd nodig om eers jou wonde te lek, jou waardes te bekyk en te verwerk wat pas met jou gebeur het.
  • Vermy 'n radikale beroepsverandering. Dalk wil jy nou 'n totale ommekeer in jou lewe hê, maar te veel verandering kan jou skok. 'n Paar bekende dinge (soos jou werk en jou huis) sal jou dalk dié tyd anker.
  • Moenie speurwerk doen oor jou gewese man of vrou se nuwe lewe of liefde nie. Ons is van nature nuuskierig, maar dit gaan nie jou emosionele situasie verbeter nie. Jy mors daardeur net energie wat jy eintlik aan jou herstel moet wy.
  • Oorweeg berading. 'n Egskeiding is 'n reuse-skok. Kry die regte hulp - dit kan jou in toekomstige verhoudings help. ? health24.com

    Uit de Zuid-Afrikaanse publicatie Beeld van 18 oktober 2006


 
Omhoog
 

Gistraand om dusketyd

Gistraand om dusketyd
uit Perd oor die maan
gesing deur Laurinda Hofmeyr 1999
Gisterenavond rond deze tijd
uit Perd oor die maan (Paard over de maan)
gezongen door Laurinda Hofmeyr 1999
Gistraand om dusketyd

is ons twee uitmekaar vir goed

en nou vanaand teen skemertyd

net soos gisteraand om dusketyd

is dit vir my weer sukke tyd

ons twee is uitmekaar vir goed

wat doen ’n mens met sukke tyd

en met gistraand om dusketyd
Gisterenavond rond deze tijd

zijn wij beiden uit elkaar voor goed

en nu vanavond tegen schemertijd

net zoals gisterenavond rond deze tijd

is dat voor mij weer zulke tijd

wij beiden zijn uit elkaar voor goed

wat doet een mens met zulke tijd

en met gisterenavond rond deze tijd

Afrikaans

Nederlands – Transcriptie G.D.

(Boerneef, Palissandryne)

(Boerneef, Palissandryne)


 
Omhoog
 

Mis mij

een magistraal tienergedicht van Ted van Lieshout

Denk niet meer aan mij. Zie me
over het hoofd. Ik ga gebukt. Er is
in mij geen houden van te vinden,

geen antwoord heb ik op wat je voor me
voelt. Spijt alleen, omdat we allebei
verlangen naar verlangen, maar ik niet hier

en niet naar jou. Ik zoek iets groots
dat in de verte dwaalt, voorbij. Laat mij
niet los. Ga weg. Blijf desondanks. Mis mij.

Mis mij.

 

Uit Ted van Lieshout, Jij bent mijn mooiste landschap,
Amsterdam: Leopold, 2003, isbn 902583740.

"Ted van Lieshout is de meest getalenteerde dichter voor jongeren van deze tijd. Zijn verrassende taalvondsten, de bijzondere manier waarop hij gedachten en gevoelens verwoordt en zijn gave om de lezer aan het denken te zetten, maken het een genot én een boeiend avontuur zijn kwalitatief hoogstaande poëzie te lezen en te herlezen. Als geen andere dichter van jongerenpoëzie weet hij dat je geen gedichten maakt van gevoelens, maar van taal. En in die taalhantering is hij vituoos."

Ruud Kraaijeveld in Levende Talen Magazine 2003/4 (mei 2003)

 
Omhoog
 
 

Gelukkig zijn

Zeven op de tien mannen, en zes op de tien vrouwen zeggen gelukkig tot heel gelukkig te zijn in hun relatie. Het meest gelukkig zijn vrouwen jonger dan 30 jaar, dan volgen mannen ouder dan 50.

Studenten van het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen in Schaarbeek peilden naar de tevredenheid en de partnerrelatie van 96 vrouwen en 55 mannen. De fase met adolescenten in het gezin en jonge nestverlaters is de minst bevredigende voor de relatie.

Paren vinden een eerlijke taakverdeling belangrijk. Tachtig procent van de mannen is van oordeel dat dat bij hen thuis correct gebeurt, terwijl maar de helft van de vrouwen dezelfde mening is toegedaan.

Communicatie is dé sleutel tot huwelijksgeluk. Mannen geven ruiterlijk toe sommige onderwerpen eerder te vermijden dan vrouwen, vrouwen vinden meer dan mannen dat hun partner onvoldoende luistert.

Evenveel mannen als vrouwen beweren dat ze hun echte gevoelens tonen, maar ook hier verschilt de perceptie. De meeste mannen vinden dat hun vrouw inderdaad haar gevoelens toont, terwijl een op de twee vrouwen van oordeel is dat de mannen dat niet doen.

Psychologe Danny Verstraeten formuleert, op basis van het onderzoek, zeven ingrediënten voor een kwaliteitsvolle relatie :
• Respect
• Bevestiging
• Begrip
• Samenspraak
• Een eerlijke taakverdeling,
• Een traditionele startmotivatie van samenhorigheid
• De kinderwens

 

 
Omhoog
  Voor de liefste onbekende

Wie van ons twee heeft de ander bedacht?
Paul Eluard

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.
Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.

Het is maar goed dat je me niet herkent.
Kussen onder straatlantaarns
en samen dwalen door de regen,
wéér verliefd zijn, wéér verliezen,
bijna sterven van verdriet -
dat hoeft nu allemaal nog niet.

Ik ben nog niet aan ons gehecht.
Ik kijk bepaald niet naar je uit.
Neem de tijd, als je dat wilt.
Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer -
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.

Ingmar Heytze

Maaltijd met afwezige

Iemand is zo zichtbaar niet
aan tafel bij dit uitgesteld eten.

Iemand moet het zwijgen verbreken,
de wijn schenken, grappen maken,

het gesprek gaande houden,
spreken over wat wij niet weten.

Iemand moet zich verspreken,
ons inwijden in oude rituelen

(het brood breken) om het zwijgen
te verdragen, met de afwezige

te eten, de wijn te drinken.
De muziek aanzetten.

Iemand moet ons voorbereiden
als we van tafel gaan, afscheid

nemen, het huis verlaten, de lege
plek achterlaten; iemand moet

het grote zingen voorgaan: hij
moet toch weten dat wij er waren.

Rien Vroegindeweij

 
Omhoog
 

"DE ROL VAN JALOERSHEID IN ECHTSCHEIDINGEN EN NIEUW-SAMENGESTELDE GEZINNEN"

Verslag van een thema-avond van de Werkgroep Nieuw-Samengestelde Gezinnen
in Hasselt

op maandag 19 maart 2001 te 20 u 30


De spreker is Gust Hermans, psychotherapeut in Hasselt. Hij praktiseert in de gezins- en relatietherapie. Hij is zelf gescheiden, dan hertrouwd en functioneert nu ook in een nieuw-samengesteld gezin. Hij is dus de geschikte spreker om zich in te leven in de thematiek waarvoor de aanwezigen zijn gekomen.

De gastspreker vertrekt van een paar concrete situaties waarvan hij kennis heeft vanuit zijn therapie. In een co-ouderschapsregeling krijgt de vader een nieuwe relatie. De echte moeder van de kinderen wordt jaloers. Na een volledig jaar moeilijkheden wordt de bezoekregeling genormaliseerd. In het andere geval woonden de kinderen bij de moeder en kwamen ze op woensdag bij de vader. Dat loopt goed tot de moeder een nieuwe vriend krijgt, die bij haar komt inwonen. Er ontstaan schermutselingen tussen hem en de vader van de kinderen. Er komt een klacht. De kinderen trekken naar de vader. De procedure in deze zaak is nog lopende. Ook hier was jaloersheid de stuwende kracht in de problematiek. En hier kwam de oorspronkelijk behoorlijke regeling niet meer goed.

Jaloersheid behoort tot het psychische domein van de emoties, de gevoelens. Verwant zijn ijverzucht, naijver. Het gevoel wekt woede, antipathie en nog meer negatieve gevoelens op. Jaloersheid ontstaat wanneer iemand liefde wordt onthouden, wanneer de geliefde zich tot andere(n) richt. Jaloersheid wordt in de intermenselijke relaties aldus een drijvende kracht. Zo gaat een echtpaar naar Gent, de man zoekt samen met zijn vrouw een vriendin uit zijn studietijd op, omhelst haar na zo lange tijd. Zijn echtgenote voelt zich gekwetst door dat gebaar van haar man en gaat weg. Jaloersheid heeft te maken met de betekenis van het gedrag van anderen : "Hij ziet die ander liever dan mij!"

De emoties en speciaal de jaloersheid beïnvloeden ons denken en dan ook ons gedrag. Die kettingreactie betekent een wisselwerking als een vicieuze cirkel. Wat daarmee aan te vangen? Zolang er over te praten valt, is er wat aan te doen. Stokt het gesprek, dan wordt het moeilijk ; dan wordt communicatie onmogelijk, tenzij via bemiddeling.

Jaloersheid uit zich dikwijls in verwijten. Wat gebeurt er dan tussen mensen ? Die verwijten komen los op grond van frustraties, als we ons tekort gedaan voelen en we kunnen dat tekort niet opvullen. Verwijten zijn evenwel altijd onrechtvaardig, ze klinken absoluut : "Jij hebt nooit aandacht!" De termen "nooit" en "altijd" klinken erin op. Het gaat steeds over de negatieve kanten van iemand in het uiten van de frustraties tegenover hem of haar. In 80% van die gevallen is dat begrijpelijk voor andere mensen. Het is verklaarbaar maar ook vaak onredelijk. In de 20% andere gevallen zijn het pathologische reacties ; het is ziekelijk. Daar kun je niets mee aan. Je kan dat gedrag zoveel mogelijk negeren, maar dat kan ook erge reacties oproepen.

Jaloersheid komt voor tussen partners, maar ook tussen ouders en kinderen of stiefkinderen. Zo is het ook normaal dat jaloersheid een factor is in het samenleven binnen nieuw-samengestelde gezinnen. Zo komt jaloersheid soms voor als een projectie van gevoelens : zij zeggen over jou dat jij jaloers bent, omdat ze zelf jaloers zijn.

Na dit exposeetje zorgt de spreker voor interactiviteit bij de aanwezigen. Zij herkennen veel van wat de spreker heeft uiteengezet in hun eigen situaties. Volop worden dan de eigen belevenissen in dat verband uitgewisseld. Om bijvoorbeeld het motief van het gedrag van anderen te achterhalen, verplaats je je in de positie van die andere. Bij die inleving moet je loskomen van je eigen krenking en doorzie je in de situatie wat er gebeurt. Dat laat je toe daarop gunstig in te spelen.

Volgens de spreker is jaloersheid vooral een vrouwelijke eigenschap. Vrouwen uiten ze alleszins anders dan mannen : niet zo openlijk als mannen. In nieuw-samengestelde gezinnen gaat volgens Gust Hermans de onderlinge jaloersheid via de ouders. Naijver is te onderscheiden van jaloersheid in die zin dat die ander iets heeft wat ik niet heb.

Zo kwam de thematiek toch doorheen de gesprekken van de aanwezigen aan de orde, maar dominant klonk toch de weergave van de persoonlijke ervaringen en de problematiek van de eigen situatie.

De werkgroepverantwoordelijke, Dr. Nele Lernout, constateerde tot slot ook wel dat de behoefte om te praten deed afwijken van het onderwerp, maar ze hoopte toch dat de aanwezigen zich niet misbruikt voelden. Daarop gaf ze de gastspreker samen met haar welgemeend dankwoordje ook de concretisering daarvan in een flesje wijn. Het was een zinvolle avond met een presentatie van een interessant onderwerp en met gesprekken daaromheen waaraan toch wel voldoening te beleven viel. De zinvolheid van de bijeenkomsten van de groep nieuw-samengestelde gezinnen is dat je meningen, visies hoort, dat je informatie krijgt om je doorheen je eigen problematische situatie te werken, dat je vooral in het reine komt met je gevoelens daaromtrent in het verwerken daarvan.

Ghislain Duchâteau,
verslaggever

 
Omhoog
 
Spreekuur - De Leidse Liefdescursus voor Gevorderden

Om eens heerlijk te ontspannen en eens lekker te lachen :


http://www.liefdescursus.nl/

 

 
     
Laatste update : 28 november 2018| Vragen welkom bij : Webmaster t Top | Home