Informatie - Nieuw-samengestelde gezinnen
 

Adviezen | Advocaat | Bank | Belastingen | Bestaansmiddelen | Detective | Deurwaarder | Echtelijke woning
Echtscheiding door onderlinge toestemming | Erfenis | Gezinnen | Gezinswoning | Gevoelens | Gevolgen echtscheiding
Geweld | Hulpverlening | Huwelijksplichten | Huwelijksstelsel | Jongeren na echtscheiding | Jurisprudentie Justitiehuizen | Kerk | Leven na scheidingNieuwe gezinsvormen | Nieuwe relatie | Nieuw-samengestelde gezinnen
Notaris | Omgangsrecht | Onderhoudsgelden | Onderwijsaangelegenheden | Ouderlijk gezag | Ouder-naam
Ouderschapsbemiddeling | Overlijden | Overspel | Procedure | Relaties | Samenwoning | Scheidingsbemiddeling Vaderschap bij scheiding | Vereffening en verdeling | Wetgeving | Woonstvergoeding

Artikels :
- 'Nieuwe levens, nieuw geluk' 3e boek van gesprektherapeute Martine Mingelinckx
-
Kleuterleidsters en onderwijzers werken met nieuw samengestelde gezinnen - Persbericht 2-8-2010
-
Boek- en projectvoorstelling rond +-ouders: "Een nieuw gezin een nieuwe kans" Jos Willems (27 mei 2010)
- Het kind in een nieuw samengesteld gezin - Veranderende gezinsstructuren vragen om een doordachte aanpak, in het belang van de kinderen (2008)
- Colloquium rond nieuw-samengestelde gezinnen van de Koning Boudewijnstichting 6-11-2008
- Het verhaal van Els
- Hoe verschillend nieuw-samengestelde gezinnen zijn. Over "Bijna familie", nieuw boek van Kaat Schaubroeck
- Wanneer je gezin door elkaar wordt geschud - gesprek met Kaat Schaubroeck
- Nieuw-samengestelde gezinnen met kinderen (verslag van een vergadering)
- Twee nieuwe gezinssituaties (interview)
 
Omhoog
 

'Nieuwe levens, nieuw geluk' 3e boek van gesprektherapeute Martine Mingelinckx

Het boek verscheen in februari 2011.






Een relatiebreuk zet je eigen leven en dat van je gezin op zijn kop. Geestelijk, materieel en financieel laat elke scheiding haar sporen na, en praktisch moeten er heel wat dingen geregeld worden. Dit boek helpt je om je leven weer in balans te brengen.

Grijp je kans op nieuw geluk met beide handen aan en stap zonder ballast in een nieuwe relatie. Alle stappen naar het vinden, opbouwen en in stand houden van nieuw samengesteld geluk komen uitvoerig aan bod in “Nieuwe levens, nieuw geluk”.

Samengestelde gezinnen hebben specifieke problemen, die een eigen aanpak vergen. Maar het leven in een nieuw samengesteld gezin hoeft daarom niet moeizaam te verlopen. Met vele voorbeelden van mensen die uit elkaar gingen en weer het geluk vonden in een nieuw gezin. Dit boek is een van de weinige op de markt waarin de problematiek van nieuw samengestelde gezinnen uitvoerig wordt besproken.








Paperback 180 blz.
14 x 22 cm.
Prijs : 17,50 euro

Uitgeverij Linkeroevers Antwerpen
ISBN 978 90 5720 388 6
rubriek geestelijke gezondheid
NUR 777

leverbaar vanaf  februari 2011
in de boekhandel of via online boekensites

Dit boek behaalde de Boekenprijs 2011 van Psychologies - Een leven in balans

Meer informatie op de website van Martine Mingelinckx

***

Thuis in twee gezinnen - Hoe overleef je de scheiding van je ouders en je nieuwe gezin?

Dit boek is bestemd voor jongeren van 12 tot 18 jaar. Het is de jongerenversie van Nieuwe levens, nieuw geluk.
Het verschijnt in mei 2012.

Wat als je vader verliefd wordt op de buurvrouw?

Door een echtscheiding komt een gezin in een heel emotinele fase terecht. Ouders die ruzie maken, een ouder die de gezinswoning verlaat, praktische regelingen, bezoeksrecht, ... allemaal nieuwe gebeurtenissen waar ook de kinderen mee worden geconfronteerd. De gevolgen van een scheiding, evenals hetgeen er aan voorafgaat hebben een grote weerslag op het geluksgevoel van een kind.

Dit boek wil kinderen die overmand worden door emoties en kampen met duizend en een vragen helpen om de scheiding van hun ouders te overleven. Meer nog, dit boek biedt hen een houvast om zich gelukkig te voelen ondanks de scheiding van hun ouders zodat ze mettertijd van deze tegenslag hun kracht kunnen maken. Op deze manier gaan kinderen zich thuis voelen in twee gezinnen, het gezin waar ze deel van uitmaken bij hun mama en het gezin dat ze samen gaan vormen met hun papa.

Lees verder op de website van Martine Mingelinckx

Prijs : 17,99 Euro - Uitgeverij Lannoo Campus


 
Omhoog
 

Kleuterleidsters en onderwijzers werken met nieuw samengestelde gezinnen

Enkele maanden na de voorstelling van het boek “Een nieuw gezin, een nieuwe kans” Jos Willems (28 mei 2010), slaat de vereniging  ‘Een nieuw gezin’ de handen in elkaar met de lerarenopleiding van de Gentse Artevelde hogeschool.

Tegelijk legt de vereniging ‘Een Nieuw Gezin’ de laatste hand aan een online ‘vraagbaak’ met de meest voorkomende vragen over nieuw samengestelde gezinnen.

Persbericht

2 augustus 2010

‘Een nieuw Gezin’ en lerarenopleiding Artevelde Hogeschool starten gezamenlijk project op

Enkele maanden na de voorstelling van het boek “Een nieuw gezin, een nieuwe kans” Jos Willems (28 mei 2010), slaat de vereniging  ‘Een nieuw gezin’ de handen in elkaar met de lerarenopleiding van de Gentse Artevelde hogeschool.

Vanaf haar oprichting stelde “Een Nieuw gezin” zich tot doel het onderwijs nauw bij de problematiek van nieuw samengestelde gezinnen te betrekken. Dat wordt geconcretiseerd in een projectgroep. Deze projectgroep werd zopas samengesteld en bestaat uit lectoren van de opleidingen Bachelor in het onderwijs van de Arteveldehogeschool te Gent enerzijds en “Een nieuw gezin” anderzijds.

Uitgangspunt wordt een vroeger project van dezelfde hogeschool (2007) “Nieuwe gezinsvormen, anders maar ook heel gewoon”. Dat was exclusief gericht op het lager onderwijs. Daarbij vertrok het vanuit een grondig onderzoek dat had aangetoond dat in een aangepast schoolbeleid vier elementen belangrijk zijn: een houding van openheid en begrip, een goede informatie-uitwisseling en communicatie tussen school en gezin, een inhoudelijk afgestemd curriculum, en het toepassen van een aantal didactische methodieken en technieken in de lespraktijk. Dat dit laatste veelal ontbrak kwam duidelijk tot uiting in het onderzoek. Het project trachtte dat te verhelpen door aan de leerkrachten van het lager onderwijs een handleiding aan te bieden die lesscenario’s voorstelt en suggesties doet over bruikbaar audiovisueel materiaal. Elke leraar kan van dit aanbod gebruik maken via de website www.nieuwegezinsvormen.be .

De nieuwe projectgroep voorziet twee prioriteiten

1. Een analoog project uitwerken voor het kleuteronderwijs
2. Het gebruik van de bestaande lesscenario’s in het lager onderwijs stimuleren en de integratie ervan in de curricula bevorderen.

Om dit laatste te realiseren zal eerst onderzocht worden hoe het momenteel gesteld is met het gebruik van het sinds drie jaar aangeboden materiaal. De vrees bestaat dat het gebruik te veel beperkt blijft tot individuele leerkrachten en nog te weinig als essentieel onderdeel van de vorming wordt gezien. Is dit het geval, dan zullen mogelijkheden gezocht worden om dat te verhelpen.
Dat kan gezien worden als een tweede fase van het project. Ook dit kan als model dienen voor de ontwikkeling van het project voor het kleuteronderwijs.

De rol van “Een nieuw gezin bestaat erin de beide projecten te ondersteunen. Dat kan gebeuren door de ontwikkeling van de communicatie rond de projecten, het zoeken naar sponsoring en het leggen van contacten. Maar ook door de leden van alle anders samengestelde gezinnen te informeren over wat zij op dit gebied van de scholen mogen verwachten en door de scholen zelf te stimuleren de bestaande mogelijkheden ten volle te benutten.

Een nieuw gezin wil er blijvend op wijzen dat dit het enige middel is om alle kinderen volledig gelijkwaardig te behandelen en om ze daardoor gelijke kansen te geven.

‘Een nieuw gezin’ wordt online vraagbaak voor nieuw samengestelde gezinnen

Tegelijk legt “Een nieuw gezin” ook de laatste hand aan een overzichtelijk informatiesysteem op zijn website. Door middel van eenvoudig te raadplegen fiches wil ‘Een nieuw gezin’ antwoord geven op de meest voorkomende vragen van ouders en professionelen die te maken krijgen met nieuw samengestelde gezinnen.

  • Moet ik toestemming hebben om met de kinderen uit ons NSG op reis te gaan?
  • Mag ik als plusouder mijn kind inschrijven op school?
  • Hoe zit de nieuwe alimentatieregeling in elkaar?
  • Wie moet welke kosten betalen voor de hobbies van het kind?
  • Ons kind wil op kot… wie gaat dat betalen?

Bij het begin van het schooljaar wordt de website van ‘Een nieuw gezin’ een heuse vraagbaak voor iedereen die meer wil weten over de praktische knelpunten in nieuw samengestelde gezinnen. Op deze wijze hoopt de vereniging de positieve omgang met NSG’s aan te wakkeren.

Meer info:
Jos Willems,                                                                                     Dirk Vos,
voorzitter                                                                                        Advies en persverantwoordelijke
0479 / 68.83.66                                                                                0472/83.84.62

Website:
www.eennieuwgezin.be


 
Omhoog
 

Boek- en projectvoorstelling rond +-ouders:
"Een nieuw gezin een nieuwe kans" Jos Willems (27 mei 2010)



Van een glunderende uitgever kreeg auteur Jos Willems het eerste exemplaar van zijn boek "Een nieuw gezin een nieuwe kans" ten geschenke tijdens de voorstelling van het boek in de Arteveldehogeschool in Gent op donderdag 27 mei 2010. Bij het begin van de zitting stelde opleidingsdirecteur Mark Pâquet ook het informatieproject voor ten behoeve van de basisscholen over nieuw samengestelde gezinnen.

'Een nieuw samengesteld gezin weerspiegelt de huidige maatschappij beter dan een traditioneel gezin.'

Je zou haast denken dat hij een nieuw samengesteld gezin verkieslijk vindt boven een traditionele structuur. 'Neen, zeker niet!' Hij zegt het met klem, maar daarna lacht hij. 'Nu, persoonlijk denk ik wel dat elke vrouw of man met wie je leeft, je geest verruimt. Maar daarmee wil ik absoluut niets promoten. Ik heb alle respect voor mensen die hun hele leven samenblijven.'

Hoe dan ook, het aantal mensen dat dat doet, neemt gestaag af. Nu al is bijna een kwart van de gezinnen nieuw samengesteld, 'en het fenomeen is in volle expansie', zegt Willems. 'De traditionele opvattingen over ouder, kind en gezin zullen sowieso grondig worden dooreengeschud.'

Op de boekvoorstelling sprak ook Magda Hengst, van de Stichting Stiefgezinnen Nederland. Ze is moeder van twee dochters en zit nu negen jaar in een nieuw samengesteld gezin. Haar partner heeft drie dochters. Hengst, in het dagelijks leven docente aan een hogeschool, zorgde vijf jaar voor haar zieke, eerste echtgenoot, tot zijn dood. Een van haar meisjes kampte met anorexia nervosa. 'Maar de moeilijkste rol die ik ooit kreeg, is die van stiefmoeder', bekent Hengst. Ze maakte de vergelijking met lesgeven. Haar vader, destijds ook een docent, had een eigen bureau, zijn leerlingen zaten altijd op dezelfde stoel, hij bepaalde volledig welke informatie ze verwierven.' Zijn rol was dus heel duidelijk. 'Door de flexibilisering van de werkvloer heb ik geen eigen bureau, mijn studenten hebben geen eigen plek. Veel van mijn communicatie met hen verloopt via het internet. Door dat internet bepalen ze ook voor een groot stuk zelf welke informatie ze verwerven. We worden steeds meer coaches. Studenten en docenten zijn allebei - letterlijk- zoekende. Sommigen voelen zich totaal verloren. Anderen gaan aan territoriumbewaking doen.'

Dat alles geldt volgens Hengst ook voor ouders en (stief)kinderen in nieuw samengestelde gezinnen. Ze moeten hun eigen plek vinden. Hengst, en met haar ook Jos Willems, is alvast van mening 'dat je best niet te veel ouder bent als je een goeie stiefouder wil zijn'. Omdat de begrippen 'moeder' en 'vader' zo zwaar beladen zijn, zoveel verwachtingen oproepen, voor alle betrokkenen.

'Veel stiefmoeders hebben aanvankelijk het gevoel dat ze de rol van moeder op zich moeten nemen', zegt Hengst. 'Dat houden ze gemiddeld 1,5 tot twee jaar vol. De droomfase, zeg maar, waarin de stiefmoeder enorm hard werkt en de vader in een heerlijke, rustige positie zit. Maar dan beseft ze dat ze zichzelf een beetje kwijtgeraakt is, ook wel de fase van het wakker liggen genoemd. En daarna komt de nachtmerrie, waarin de onduidelijkheid heerst en waarin vaak zware conflicten ontstaan.' En waarin heel veel nieuwe gezinnen dus weer uit elkaar vallen.

[De volledige toespraak van mevrouw Hengst vindt u hier.]

'Een goeie bemiddelaar zijn', dat is volgens Willems de beste ambitie. In zijn boek beschrijft hij tien valkuilen die hier roet in het eten kunnen gooien, van de 'irreële verwachtingen' waarover Hengst het heeft tot schijnbaar onoplosbare conflicten tussen de ex-partners.

Willems hamerde nog op de taak van het onderwijs in de thematiek. De Gentse Arteveldehogeschool ontwikkelde een tijd geleden de website www.nieuwegezinsvormen.be, voor kinderen in basisscholen. Een geweldig initiatief, vindt Willems, maar er is veel meer nodig. Veel leerkrachten zijn volgens hem onvoldoende voorbereid op de nieuwe gezinsvormen. 'De meerderheid predikt nog het enig zaligmakende kerngezin', schrijft hij.


BIO



Jos Willems (78) is de oprichter van de Gentse Hibo-hogeschool. Hij was er ook dertig jaar directeur. De school is intussen opgegaan in de Arteveldehogeschool. Willems was ongeveer twintig jaar getrouwd. In die periode werd hij drie keer vader. Na zijn scheiding had hij twee relaties die tien jaar duurden, van zijn 40ste tot zijn 60ste. Telkens was hij stiefvader van één kind. Intussen is hij bijna twintig jaar samen met zijn huidige partner. Willems fungeerde ook al in een paar tv-series, waaronder 'Beschuldigde, sta op' (BRT) en hij schreef het boek 'Advocaat van de liefde'. Hij is nauw betrokken bij de vzw Plusouder, die stiefouders informeert en ondersteunt.


De auteur zelf over zijn nieuwe boek: klik hier

ONLINE

www.plusouder.be


www.nieuwegezinsvormen.be (rond het informatieproject voor het basisonderwijs)

'Een nieuw gezin, een nieuwe kans' is verschenen bij Witsand Uitgevers - 415 blz. - € 19,50.



 
Omhoog
 
 

Het kind in een nieuw samengesteld gezin

Veranderende gezinsstructuren vragen om een doordachte aanpak, in het belang van de kinderen (2008)

Publicatie van de Koning Boudewijnstichting

  • Inhoud

    Het samengestelde gezin is in de huidige maatschappij een sociaal gegeven waar je niet zomaar omheen kunt.


    De Koning Boudewijnstichting wil het kind in deze problematiek centraal stellen, en heeft in die zin reeds verschillende initiatieven op touw gezet. De Stichting vroeg aan de Universiteit van Luik een studie te  maken met (mediateurs, psychologen, geneesheren, notarissen, sociale werkers, antropologen, bankiers, enz.), kortom mensen die een onmiddellijk contact hebben met de families werden ondervraagd, en getuigenissen van jongeren uit een nieuw samengesteld gezin werden verzameld.


    Deze publicatie is het resultaat van het coördineren van alle gegevens door de Stichting. Het geeft een beeld van de uiteenlopende aspecten waarmee nieuw samengestelde gezinnen kunnen geconfronteerd worden: plaats van het kind tussen twee gezinnen; het probleem van de woonruimte en het onderdak; de relaties met de biologische ouders, met de stiefouders en met half broers en half zussen; de socio-economische en culturele aspecten. Zowel de struikelblokken  die vermeden moeten worden als de mogelijkheden die geboden worden in de nieuwe gezinssituatie worden belicht. Er wordt aandacht besteed aan nieuwe denkpistes en aanbevelingen om te benadrukken dat er meer rekening moet gehouden werden met de realiteit waarin deze nieuw samengestelde families leven.


    Naast de hoofdtekst zijn er bijlagen die de lezer toelaten zich verder te verdiepen in meer specifieke punten van de problematiek: een verslag van het getuigenverhoor van de experten, het volledige rapport van de studie van de Universiteit van Luik, een keuze uit getuigenissen van kinderen en jongeren, een juridische kijk op het statuut van de stiefouder.

  • Auteur(s)

    • Virginie de Potter, journaliste
  • Praktische info

    • Beschikbaarheid: verkrijgbaar
    • Technische gegevens: Boek ; 2008 ; 28 (+ annexes) p. ; A4 ; gratis ; vanaf 06/11/2008
    • Bestelnummer: 1838 ; ISBN 978-90-5130-629-3
 

Verwante informatie

 



 
Omhoog
 

Colloquium rond nieuw-samengestelde gezinnen van de Koning Boudewijnstichting 6-11-2008

Kinderen in nieuw samengestelde gezinnen: een verhaal apart
04/11/08

Actueel & Maatschappij

Aandachtspunten en aanbevelingen naar aanleiding van het colloquium van de Koning Boudewijnstichting.

Er zijn in ons land tussen de 5,2% en de 7% nieuw samengestelde gezinnen waar naar schatting 9,5% à 10% van het totaal aantal kinderen in leven. Deze realiteit neemt toe en is bovendien moeilijk te meten. Waarschijnlijk ligt het aantal kinderen dat effectief en ten minste een gedeelte van de tijd in nieuw samengestelde gezinnen leeft, nog hoger. Het aantal kinderen dat op geregelde tijdstippen van de ene nieuw samengestelde familie naar de andere (nieuw samengesteld of één ouder) verhuist, groeit voortdurend.

Het zijn allemaal redenen om verhoogde aandacht te hebben voor de problemen en het welzijn van kinderen en jongeren die leven met een ouder en een stiefouder. Daarom   organiseert de Koning Boudewijnstichting een colloquium over dit thema op donderdag 6 november in Brussel.

Volgens verschillende gegevens (statistieken en onderzoeksresultaten) in een studie van de Université de Liège, die tijdens het colloquium wordt voorgesteld, bevinden de nieuw samengestelde gezinnen zich op het vlak van de levensomstandigheden ergens tussen de traditionele gezinnen (die de beste levensomstandigheden hebben) en de éénouder gezinnen in. Van die laatsten heeft 39,3% het moeilijk om de touwtjes aan mekaar te knopen tegenover 19,3% van de nieuw samengestelde gezinnen en 7,3% van de klassieke gezinnen.

Wat het inkomen betreft, behoort 24% van de klassieke gezinnen tot de armste categorie (minder dan 450 euro per persoon per maand). Bij de eenoudergezinnen bedraagt dat cijfer 47,8% en bij de nieuw samengestelde gezinnen 34,2%.

Op het vlak van huisvesting leeft slechts 57,6% van de kinderen in nieuw samengestelde gezinnen en 48,9% van de eenoudergezinnen in een huis dat eigendom is van de ouder(s). Dat cijfer stijgt tot 85,2% voor kinderen van klassieke gezinnen. Deze tendens is ook te zien in het gebrek aan ruimte in de woonsten van nieuw samengestelde gezinnen. Het gebrek aan privacy is voor 18,9% van de kinderen een feit, tegenover 19,6% van de kinderen in eenoudergezinnen en waar dat slechts een probleem is voor 5,8% van kinderen in klassieke families.

66,9% van de kinderen in klassieke gezinnen heeft minstens één buitenschoolse activiteit. In eenoudergezinnen gaat het over 53,6% van de kinderen tegenover 58% in nieuw samengestelde gezinnen.

Denkpistes

In het licht van de situatie van deze gezinnen, dikwijls ontstaan na een familiecrisis of een scheiding en vooral in het licht van de situatie van de kinderen die moeten leren omgaan met deze situatie, heeft de Koning Boudewijnstichting verschillende benaderingen om beter rekening te houden met de realiteit van de kinderen.
Omkaderd door een Begeleidingscomité heeft de Stichting geluisterd naar de kinderen en naar experts.

Er bestaan vanzelfsprekend geen kant en klare recepten en talrijke problemen moeten nog besproken worden, maar toch kunnen een aantal bedenkingen en concrete aanbevelingen prioritair worden geformuleerd om de levensomstandigheden van  kinderen in nieuw samengestelde gezinnen te verbeteren:

- nadenken over de mogelijkheid om een systeem van twee adressen of dubbele domiciliëring op
te zetten voor kinderen die deels bij de ene en deels bij de andere ouder wonen;
- de normen voor sociale woningen herzien, meer kamers voorzien, zelfs al zijn ze de helft van de tijd niet in gebruik;
- rekening houden met de wensen en behoeftes van de kinderen tijdens het proces van het uit elkaar vallen en het opnieuw samenstellen van de gezinnen;
- informeren over de mogelijkheden om een professional te raadplegen van zodra er conflicten ontstaan en sensibiliseren over de impact van de scheiding op het welzijn van de kinderen;
- rekening houden met de kinderen in kansarme nieuw samengestelde gezinnen;
- een maatschappelijk debat organiseren (niet enkel voor de juristen) over de opportuniteit om juridische instrumenten te creëren met het oog op het formaliseren van de relatie tussen stiefouder-kind; op het definiëren van de positie en het statuut van de stiefouder;
- de opvoedingswereld (school, jeugdbeweging, ….) aanzetten om meer rekening te houden met de realiteit waarmee kinderen uit nieuw samengestelde gezinnen worden geconfronteerd.

Welke rol voor de uitgebreidere familie en de opvoedingswereld

In tijden van grote wijzigingen in de gezinnen (scheiding, éénouder periode, vorming van een nieuw samengestelde familie), kunnen externe spelers zoals de school, de jeugdbeweging, de sportclub, vrienden en buren een niet onbelangrijke steun bieden aan kinderen en jongeren. Hun hulp en hun empathie kunnen een grote rol spelen als de situatie thuis verslechtert of als in het kader van een nieuw samengesteld gezin een stiefouder of andere kinderen in hun leven komen. De familie in de ruime betekenis van het woord is eveneens belangrijk: de grootouders, broers en zusters zijn sterkhouders die kalmerend en stabiliserend kunnen werken.

Multidisciplinaire aanpak voor complex probleem

Het door de Koning Boudewijnstichting georganiseerde colloquium richt zich tot iedereen die professioneel met kinderen en jongeren van nieuw samengestelde gezinnen werkt en die geconfronteerd wordt met de realiteit van deze families. Het gaat om specialisten in familiezaken, directeurs van scholen en leerkrachten, psychologen, advocaten, bemiddelaars, jeugdrechters, sociale werkers….

Het is gebaseerd op een multidisciplinaire aanpak en is het eindpunt van een proces dat het mogelijk heeft gemaakt om verschillende facetten van nieuw samengestelde gezinnen te integreren:

- een onderzoek naar facts and figures werd gevoerd door de Université de Liège;
- een Begeleidingscomité heeft geluisterd naar de experts die rechtstreeks met deze realiteit te maken hebben rond vier thema’s: huisvesting van nieuw samengestelde gezinnen, relaties in de families, de psycho-sociale ontwikkeling van het kind, de culturele en socio-economische aspecten;
- getuigenissen van jongeren werden verzameld;
- denkpistes werden geformuleerd;
- experts stellen hun visie en hun gegevens voor tijdens een colloquium.

De bijdragen van de experts en alle documenten van het colloquium kunnen geconsulteerd worden op de site www.kbs-frb.be van de Stichting

De publicatie ‘Het kind in nieuw samengestelde gezinnen’ kan besteld worden op het nummer 070/233.723 of gedownload op www.kbs-frb.be .

 

 
Omhoog
 
 

Het verhaal van Els

Wel, ik begrijp niet hoe twee mensen, die ooit samen één of meer kindjes gewild hebben bij een scheiding ineens vergeten dat ze met hun twee hiervoor gekozen hebben.

Zelf ben ik bijna drie jaar geleden gescheiden. Mijn ex en ik hebben ondanks het feit dat een van de twee in de fout is gegaan, nooit, maar dan ook nooit moeilijk gedaan over het omgangsrecht met de kinderen. Van in het begin was het voor ons duidelijk dat we apart van elkaar beiden voor de kindjes bleven zorgen. Nooit is het in mij opgekomen mijn kinderen hun papa te ontzeggen.

De ene week slapen de kindjes bij mij, komt hun papa ze ’s ochtends bij me halen en blijven ze ’s middags bij hem eten. De andere week slapen ze bij hem, ga ik ze ’s ochtends halen en blijven ze ’s middags bij mij eten.

Mijn kinderen hebben niet één thuis, maar twee warme nesten, waar ze heel veel liefde krijgen, zelfs van onze respectieve nieuwe partners, die de kindjes “zorgpapa en zorgmama” noemen. Mijn zoon en dochter hebben nu bij mij twee speelzussen en één speelbroer en bij hun papa nog een speelzus en een speelbroer en dat werkt perfect.

Dat klinkt allemaal heel mooi, maar daar is heel veel geduld van de twee exen voor nodig geweest. In de allereerste plaats hebben wij elkaar als partner, zelfs als vrienden losgelaten en hebben wij alleen een enorm wederzijds respect voor elkaar als ouder overgehouden. Zelfs als er eens een woord valt, gebeurt dat nooit wanneer de kinderen het horen. Alle kosten worden perfect in twee gedeeld, alle fiscale voordelen ook.

Op die manier hebben wij allebei binnen het jaar onze echtscheiding verwerkt en ons opengesteld voor een nieuwe relatie. Allebei hebben we geleerd uit onze fouten en allebei zijn we stukken gelukkiger nu. Dat dit enorm in hete voordeel is van onze kinderen moet ik ongetwijfeld niet zeggen.

Volwassenen zijn in staat om te relativeren, te vergeven en naar de toekomst te kijken, kinderen niet. Wat de reden ook is, waardoor het tussen twee volwassenen niet meer lukt, een kind houdt altijd onvoorwaardelijk van zijn beide ouders. Enkel door manipulatie of vervreemding door toedoen van één van de ouders kan dat natuurlijke gevoelen verdwijnen of ernstig verstoord worden.

Kinderen hebben recht op hun beide ouders en ouders hebben evenveel recht op omgang met hun kinderen.

Een kind laten opgroeien met gescheiden ouders, in bilocatieregeling, met zorgmama’s, zorgpapa’s, speelbroers en speelzussen is niet gemakkelijk, maar het kan. Wij bewijzen het al bijna drie jaar.

Els

Bron: Nieuwsbrief Steunpunt Blijvend Ouderschap 12e Jg. nr. 62 - mei 2007

 

 


 
Omhoog
 

Hoe verschillend nieuw-samengestelde gezinnen zijn. Over "Bijna familie", nieuw boek van Kaat Schaubroeck





Onder de titel “Over de mikado-generatie” in de rubriek Stokvis van 2 februari 2005 stelt de Standaardjournaliste Veerle Beel de schrijfster Kaat Schaubroeck centraal. Kaat Schaubroeck heeft herhaaldelijk geleefd in een nieuw-samengesteld gezin en vanuit die beleving is ze op zoek gegaan naar andere ervaringen binnen nieuw-samengestelde gezinnen. Leden zowel volwassenen als kinderen uit zeventien nieuw-samengestelde gezinnen hebben hun verhalen aan de journaliste Kaat Schaubroeck verteld. Het zijn allemaal verschillende verhalen. Er zijn er positieve en negatieve bij. Al met al is de situatie van nieuw-samengestelde gezinnen erg complex. Over dat alles brengt Kaat Schaubroeck verslag uit in haar boek “Bijna familie”, een publicatie van de Standaard Uitgeverij, 255 blz., 15,95 euro.








In het laatste stukje van het interview met Veerle Beel stelt de schrijfster dat ze zelf niet wil oordelen over de verhalen in haar boek. Het is volgens haar boeiend te zien welke verschillende oplossingen mensen zoeken voor hun individuele leven. Toch heeft de schrijfster voldoende opgestoken uit dat alles om enkele eigen pertinente meningen te formuleren.

Zo keert zij zich tegen het verplicht co-ouderschap. Ouders verhuizen na een scheiding dikwijls honderden kilometers uit elkaar. Vaders hebben ook na de scheiding weinig tijd en de stiefmoeder moet dan de kinderen opvangen. Kinderen hebben vaak behoefte aan een echt eigen “nest”. Volgens de auteur moet de wet veel mogelijke schikkingen open houden. Zij verklaart zich wel voorstandster te zijn van wettelijk verplichte bemiddeling, zodat ouders leren scheiden zonder te “vechten” met elkaar. Volgens Kaat Schaubroeck valt er ook wat te zeggen voor een ouderschapsbelofte bij de geboorte van een kind. Een gezin is heel vaak niet voor altijd. Het ouderschap is dat wél. Geen enkele ouder mag een andere ouder het recht op zijn ouderschap ontzeggen. Scholen en administraties moeten er ook meer rekening mee houden, dat kinderen dikwijls meer dan één adres hebben. Ze mogen niet uit het oog verliezen dat ouders kinderen hebben die niet bij hen wonen, maar die er toch bij horen.

Het maatschappelijk verschijnsel van de nieuw-samengestelde gezinnen is een feitelijkheid. Het is voor gescheiden mensen zeker van belang om kennis te nemen van ervaringen die anderen met die nieuwe samenlevingsvorm hebben opgedaan. Daarom kunnen die verhalen niet enkel onze nieuwsgierigheid voldoen, maar ons ook heel wat ervaringen toespelen die we in aanmerking nemen als we zelf voor de situatie van een nieuw-samengesteld gezin komen te staan. Daarom is het boek van Kaat Schaubroeck “Bijna familie” beslist lezenswaard.

Ghislain Duchâteau

 
Omhoog
 

Wanneer je gezin door elkaar wordt geschud - gesprek met Kaat Schaubroeck

“Nieuw-samengestelde gezinnen reiken verder dan de

eigen cocon van (stief)ouders en inwonende kinderen.
Ik spreek liever over mikado-gezinnen. Bij een scheiding
wordt die hele cocon flink door elkaar geschud,
om dan in een totaal nieuwe plooi te vallen.”


Kaat Schaubroeck, journaliste bij het weekblad Libelle, leeft voor de tweede keer in een nieuw-samengesteld gezin. Om het achterhaalde beeld van die nieuwe gezinnen wat bij te spijkeren ging ze op zoek naar andere getuigenissen van kinderen en volwassenen. Ze zijn samengebracht in het boek ‘Bijna familie’.


“Na een scheiding belanden ouders en kinderen in een kluwen van relaties”, zegt
de auteur. “En dan moet elk gezinslid zijn nieuwe plaats zoeken.”

Zo’n nieuw-samengesteld gezin valt niet vanzelf in de plooi. “Kinderen hebben tijd nodig om een scheiding te verwerken en tegelijk moeten ze soms al leren omgaan met de nieuwe partner van hun vader of moeder. De spanningen tussen de nieuwe gezinsleden zetten de verhoudingen vaak te zeer onder druk. Dan volgt weer een scheiding met alweer nieuwe en complexere gezinsrelaties.”


Steeds meer kinderen leven in zo’n mikado-gezin. Er zijn niet alleen de (stief)ouders en (half)-broers en -zussen bij wie ze inwonen. Daarnaast zijn er ex-stiefouders en ex-stiefbroers en –zusjes. “Inderdaad zeer ingewikkeld, maar voor steeds meer kinderen is het dagelijkse realiteit. Soms hebben ze ondertussen een hechte band opgebouwd met hun stiefouder of met stiefbroers of -zussen. Na een tweede scheiding kun je moeilijk van kinderen verwachten dat ze die banden zomaar doorknippen.”

Proeven van twee werelden

Leven in een mikado-gezin is nooit eenvoudig. “Je zult mij niet horen vertellen dat scheidingen niet pijnlijk kunnen zijn”, zegt Kaat Schaubroeck.“Dat zijn ze altijd, maar omgekeerd hoeven kinderen er ook niet altijd onder gebukt te gaan. In mijn boek staan droevige verhalen van kinderen uit gebroken gezinnen. Maar even goed breng ik getuigenissen van kinderen die zich thuis voelen in hun nieuwe omgeving en juist heel gelukkig zijn met de veelheid aan relaties. Ze kunnen van verschillende werelden proeven. Denk maar aan het kind dat de ene week in een chique huis een bourgeois-leventje leidt en de volgende week verhuist naar een gezellig stulpje met twee ouders op geitenwollen sokken. Ze geniet er met volle teugen van.”

Om die wirwar van relaties op elkaar af te stemmen, is één woord heilig: respect. “Stiefouders moeten de geschiedenis en de gewoonten van hun stiefkinderen respecteren en niet meteen op de eerste rij willen staan.

Soms proberen ze met de beste bedoelingen een hechte relatie aan te knopen met hun stiefkinderen, maar zoiets vraagt tijd. Stiefkinderen hebben doorgaans
nog een biologische mama en papa en die moeten altijd voorrang krijgen in de opvoeding. Dat maakt wel dat kinderen in hetzelfde gezin soms andere waarden meekrijgen. De ene heeft geleerd om onmiddellijk op te ruimen. De andere mag alles misschien wat meer laten slingeren, maar krijgt wel geen cola aan tafel. In die dingen moet je elkaar de ruimte laten.”

Kroostrijke gezinnen

Mikado-gezinnen zijn door de band ook kroostrijke gezinnen. Kaat Schaubroeck: “Partners brengen soms één of meerdere kinderen mee uit vorige relaties.
Soms heeft daardoor niet elk kind een eigen kamer. Toch is het belangrijk om iedereen een plaats te bieden waar je even alleen kunt zijn.”

Wettelijk kan er nog heel wat verbeteren voor nieuw-samengestelde gezinnen. “Er zou bijvoorbeeld een bezoekrecht mogen zijn voor ex-stiefbroers en -zussen. Tegelijk gaan nieuw-samengestelde gezinnen gebukt onder een hoop administratieve beslommeringen. Waarom geen brochure met een handleiding over wat te doen na een echtscheiding? Waarom geen 2 SISkaarten voor je kind? Een scheiding is zo al complex genoeg. Steeds meer scholen hebben begrip voor de situatie van gescheiden ouders, maar in veel gevallen schieten ze nog altijd tekort. Rapporten worden bijvoorbeeld maar in één exemplaar uitgereikt, ook al wonen mama en papa op een ander adres. Nog schrijnender zijn geschenkjes voor moeder- en vaderdag. Als een kind ondertussen een goede band heeft met stiefmama, is het leuk om beide mama’s iets te kunnen geven. Je mag een kind nooit voor dergelijke pijnlijke keuzes plaatsen.”

Peter Heirman

'Bijna familie' van Kaat Schaubroeck
is uitgegeven bij Standaard Uitgeverij


Bron: Visie JG 63 VRIJDAG 26 JANUARI 2007


 
Omhoog
 

INFORMATIE - NIEUW-SAMENGESTELDE GEZINNEN - KINDEREN EN ECHTSCHEIDING

Verslag van de vergadering van een groep Nieuw-Samengestelde Gezinnen in Hasselt op maandag 20 november 2000.


Thema : Kinderen en echtscheiding

Voordracht en begeleiding : Mevrouw Sabine Peters, psychologe

De spreekster heeft 32 jaar fulltime gewerkt in deze richting. Zij was 25 jaar bezig als PMS-medewerkster (tot voor 6 of 7 jaar). Zij geeft al jaren cursussen voor ouders van kinderen van de basisschool en van pubers rond de thematiek van nieuw-samengestelde gezinnen. Zij spreekt hier eerder vanuit haar praktijkervaring dan vanuit de theorie, hoewel theoretische noties niet ontbreken. Zij behandelt eerst de fasen in het verloop van een echtscheiding en waar de kritieke punten liggen. Daarna komt de specifieke thematiek van het nieuw-samengestelde gezin aan de orde.

Bij wijze van inleiding en losmaking vraagt de spreekster iedereen die aanwezig is te zeggen wat zijn verwachtingen zijn voor de oriëntering van deze lezing. Zo komen wij meteen in het hart van de materie. Een tiental aanwezigen geven hun eigen invalshoek in deze thematiek en dadelijk blijkt een heel grote verscheidenheid van benaderingswijzen.

De spreekster brengt dan de verschillende opeenvolgende fasen in het verloop van de echtscheiding schematisch op het bord en commentarieert elke fase vanuit de beleving van de ouders en tegelijk vanuit de beleving van de kinderen

OUDERS - KINDEREN
- tekenen van verval in de relatie bij de ouders - onduidelijkheid en
schuldgevoelens bij de kinderen
- de partners zoeken hun verhaal te doen bij mensen die ze vertrouwen daarover naar buitenuit - de kinderen moeten zwijgen
- eenzaamheid bij ouder en verwardheid bij de kinderen
- breuk tussen de ouder (vijandigheid tegen elkaar) - sjachergedrag bij de kinderen (loyaliteit naar de ouders toe : spanning en verdriet - één van de partners vertrekt - kinderen voelen zich in de steek gelaten : dromen, nachtmerries - dromen dat iemand doodgaat) - kinderen willen niet kiezen en kunnen het ook niet
- scheiding van de ouders - loyaliteit blijft bij de kinderen (niet bij PAS)

Bij nieuw-samengestelde gezinnen hebben de stiefmoeders een moeilijke functie. Ze hebben enkel plichten, maar geen rechten. De vrouwen krijgen vooral een zorgfunctie, maar ze mogen niet zeggen :
"Dat zijn die van u - dat zijn die van mij - dat zijn die van ons".
Je kiest voor elkaar in je relatie als partner, niet om ouders te zijn. Dat is anders bij een overlijden.
Inzake opvoeding moeten er duidelijke afspraken worden gemaakt. Een rolafbakening is noodzakelijk. Dat moet voeren tot een vriendschapsrelatie met de stiefkinderen.

* Zoektocht naar evenwicht - Partijkeuze (5 dagen bij één ouder in de week - daartegenover sinterklaashouding van de andere ouder > prettige dingen)
* Eenoudergezin - Contrast in opvoedingsstrategieën
- Echtscheiding = afstand doen van affectief eigen
verleden - man- of vrouwzijn wordt ontkracht - dat
vereist een herstel van het zelfbeeld
- Nu : moeders : bewakingsrecht ; vaders : omgangsrecht
Uitgangspunt doorgaans : vrouwen kunnen beter zorg
dragen voor kinderen beneden een bepaalde leeftijd -
mannen zijn buitenshuis en kennen die zorgfunctie niet.
- Nu : herverkaveling van opdrachten - taken van vertrokken
ouder moeten worden overgenomen - kinderen krijgen
groter territorium en verantwoordelijkheid (kinderen mogen
bij mama's slapen)

VAN EENOUDERGEZIN NAAR NIEUW-SAMENGESTELD GEZIN

Je kiest daarbij voor elkaar als partner.
Maar nu ontstaat een eigen opvoedingspatroon. De kinderen zitten
nu niet meer met die grote ruimte. Kinderen helpen dan wel je
grenzen te verleggen.
Eén ouder is ouder van die kinderen - van die ouder nemen ze slechts
de opvoeding aan.

Types van nieuw-samengestelde gezinnen :

a)

- 1 partner - kinderen
- 1 partner - geen kinderen

b)

- 1 partner - kinderen
- 1 partner - kinderen buitenshuis

c)

- 1 partner - kinderen
- 1 partner - kinderen
- beide gemeenschappelijke kinderen

* Maak een duidelijk onderscheid naar de kinderen toe tussen bloedband en zorgband
* Zeg duidelijk naar de buitenwereld toe dat je een nieuw-samengesteld gezin vormt en boots niet een kerngezin met vader-moeder en kinderen na
* Maatschappelijk wordt het een nieuw-samengesteld gezin moeilijk gemaakt, omdat men vanuit de buitenwereld (nog steeds) redeneert vanuit het kerngezin - bijvoorbeeld in de telefoongids en op de brievenbus : als er drie namen zouden zijn, dan zou dat de zaken vergemakkelijken. De school is nog een treffend voorbeeld : wie gaat naar de ouderavond ? In belangrijke opvoedkundige kwesties moet iedere ouder op de hoogte zijn van de schoolse toestanden.
* De relaties voor de kinderen worden hoe langer hoe moeilijker.
Kijk ook eens naar de relaties met de grootouders ! Naar de familierelaties !
Hoe regel je het voor het kind bij de feesten ? Waar moet het dan naar toe ?
Nog moeilijker wordt het als er gemeenschappelijke kinderen komen bij de nieuwe partners.
Belangrijk in het nieuw-samengesteld gezin is je eigen rol blijven zien. De ouder met bloedband moet zijn verantwoordelijkheid nemen in opvoedkundige aangelegenheden. Wat in overleg gebeurt, moet door het hele gezin gerespecteerd worden. De zorgouder moet proberen de liefde te winnen van de kinderen van de andere.
Maar het nieuw-samengesteld gezin wordt nooit een kerngezin !
In die ingewikkelde relaties passen kinderen vaak (perfecte) overlevingsstrategieën toe. Kinderen gebruiken naar de stiefouders ook veelvuldig testgedrag. Als je je rol zuiver ziet, dan wordt dat testgedrag duidelijk en neemt geleidelijk af.
Voor kinderen is het belangrijk dat ze de situaties van de relaties verduidelijkt krijgen, dat die doorzichtig worden gemaakt, zodat ze op basis van die inzichten hun gedrag kunnen bepalen, het daarop afstemmen. "Daarbij zijn kinderen heel soepel als de bewegende rietstengels in de wind."

Tot slot geeft de spreekster een hele serie goede en praktische tips mee.

Voor de ouder bij wie de kinderen wonen =

+ Houd een zelfde houding aan als voorheen - het territorium blijft behouden als voordien - verruim het niet om het achteraf weer te beperken (niet slapen bij je in bed - laat het kind kind zijn).
+ Zorg voor een herverdeling van de taken
+ Zoek buiten het gezin iemand om je eigen problemen te bespreken
+ Laat de kinderen de partnerrol van de vertrokken partner niet overnemen
+ Doe aan territoriumafbakening : volwassenen hebben zorgen die kinderen niet aankunnen
+ Breng begrip op voor het probleemgedrag van de kinderen. Zoek vanwaar het komt (bijvoorbeeld pubergedrag)
+ Hoed je ervoor in je kinderen je ex-partner terug te zien en er dat ook dik bovenop te leggen
+ Beïnvloed je kinderen niet tegen de ex-partner
___________

Voor de omgangsgrechtigde ouder =

+ Maak geen snoepreisjes, vermijd dure cadeaus en omkoperij
+ Blijf de ouder en de persoon die je vroeger was
+ Blijf de dingen doen van vroeger
+ Ga aan tafel met de kinderen en voer gesprekken met hen die hen interesseren
+ Zorg ervoor dat ze een eigen plek in huis hebben : een kamer - een hoek
+ Als de kinderen praten over de ex-partner, kom er dan niet tussen
+ Luister vooral naar de kinderen
+ Bij een stroef verloop van het bezoek, praat erover en pols wat ze willen
+ Zie je ex-partner niet terug in je kinderen
+ Neem beslissingen op langere termijn in het belang van de kinderen.

De spreekster besluit met een rondvraag : Heb jij iets aan deze avond gehad ? Iedereen geeft dan zijn eigen indrukken weer. Opvallend is de buitengewone goede interactie tussen de spreekster en de aanwezigen. Iedereen werd aangesproken en kon vrij tussenkomen. We hebben met Sabine een uitzonderlijke, leerzame avond genoten over de niet eenvoudige problematiek van de nieuw-samengestelde gezinnen. Hartelijk dank daarvoor, Sabine Peters.

Ghislain Duchâteau

 
Omhoog
 

Twee nieuwe gezinssituaties

Uit cijfers blijkt dat het aantal huwelijken en het aantal scheidingen bijna gelijk is. Het resultaat van dat hoge aantal echtscheidingen zijn de vele nieuwe gezinssituaties.

Jan en Kaat met de kinderen...

Jan en Kaat vormen samen met de kinderen Rebecca (17), Bart (16), Tanja (14), Ruben (7) en Benjamin (6) een nieuw gezin. Rebecca en Tanja zijn de dochters uit Jans eerste huwelijk, Bart is de zoon van Kaat. Samen brachten ze Ruben en Benjamin ter wereld.
(Uit respect voor de ex-partners werden de namen in dit verhaal gewijzigd.)

Moment : Ging het meteen goed toen jullie samen gingen wonen ?
Kaat:
Dat is bijna negen jaar geleden. De meisjes en Bart waren nog klein, nog voor de 'kwade' leeftijd zeg maar. Dus eigenlijk verliep dat vrij vlot. De kinderen kwamen snel goed overeen. Zo goed zelfs dat we nu van een broer-zus band kunnen spreken.

Moment : Toen besloten jullie om zelf nog aan kinderen te beginnen. Is de kans op het ontstaan van twee kampen dan niet groter ?
Kaat:
Bij ons zeker niet. De andere kinderen zagen een baby in huis meteen zitten. De twee jongsten zijn zowel halfbroers van mijn zoon als van Jans dochters. Ze vormen het cement in ons gezin, het zijn broers van iedereen, hé. We hebben er heel bewust voor gekozen om nog twee kinderen op de wereld te zetten. We wilden niet dat er nog één rotverwend nakomertje zou zijn. Het is trouwens beter voor de kleinsten. Ze hebben altijd iemand om mee op te trekken.

Moment : Welk probleem houdt jullie het meest bezig ?
Kaat:
Vooral nu de meisjes wat ouder worden, duiken nieuwe problemen op. Zij zien hun moeder al jaren niet meer en vragen zich af wat ze misdaan hebben om zo achtergelaten te worden. Dan zijn ze echt kwaad. Op zo'n moment is het belangrijk dat er gepraat wordt. Je mag het allemaal niet op z'n beloop laten. Pas op, wij hebben het goed samen en het zijn toffe kinderen, maar je mag nooit vergeten dat je deel uitmaakt van een nieuw gezin. De kinderen hebben een andere basisopvoeding en achtergrond. Op het moment dat er problemen zijn, worden die op iemand uitgewerkt en dan is het toch meestal de stiefouder die de volle laag krijgt. Water is geen bloed hé...

Moment : Waar passen jullie als koppel in het plaatje ?
Jan:
Je moet tijd voor elkaar maken en niet alles regelen in functie van de kinderen. Als we bijvoorbeeld een vakantie plannen, dan mogen de kinderen mee. Kunnen ze niet, dan blijven ze thuis.
Kaat: Je moet een heel sterke relatie hebben als je aan een nieuw gezin begint. Soms durft het wel eens stormen en als je dan niet allebei stevig in je schoenen staat, dan vegen de kinderen je relatie gewoon onderuit.
Jan: We zijn allebei de ouders van vijf kinderen, daar moet je vanuit gaan.
Kaat: Gevoelsmatig bestaat er voor mij geen verschil. Ik zal even hard voor al onze kinderen opkomen. Het grootste minpunt in ons gezin is de wereld errond. Onze ex-partners en dan vooral de ex-vrouw van Jan hebben druk op ons gezin gezet. En ook reacties van andere mensen kunnen soms hard aankomen. Ze doen blijkbaar niets liever dan er ons altijd aan herinneren dat we geen echt gezin zijn, dat Jan Barts vader niet is of dat ik niets te zeggen heb aan de meisjes omdat het mijn dochters niet zijn. Wij kunnen ons daartegen wapenen maar een kind is sneller uit het lood te slaan. Als we ergens met z'n zevenen binnenkomen, zie je de mensen vaak kijken en dan begint het gefljuister. Ik durf dan wel eens hardop te antwoorden 'ach mevrouw, ik heb ze nog niet allemaal bij me...'.

Ann en Frank uit elkaar en...

Dat het niet altijd oorlog hoeft te zijn tussen ex-partners bewijzen Ann en Frank. Toen ze besloten om uit elkaar te gaan was dochter Nina nog geen twee jaar. Frank had al een zoon, Michael, uit een vorige relatie.
Ann is nu zes jaar samen met Guy die drie kinderen uit een vorig huwelijk heeft.
Frank heeft een relatie met Karin. Zij heeft een dochter, Caroline, uit een vorige relatie. De hele bende zat gezellig samen voor dit interview.

Ann: Wij hebben altijd de wil gehad om overeen te komen en één lijn te trekken. Zeker ook voor Nina.
Frank: Dat is ook het beste. Al dat geruzie leidt tot niets. Integendeel, de kinderen profiteren daarvan. Ze proberen bij papa gedaan te krijgen wat bij mama niet mag en omgekeerd. Zo slim zijn ze wel.

Moment: Frank, je ziet Nina twee weekends per maand.
Frank:
Klopt. Maar ik weiger om met haar alleen leuke dingen te doen. Ze maakt hier net zo goed het leven van alledag mee. Ze moet net zo goed naar mij luisteren als naar haar mama. Sommige vaders denken 'ik heb ze alleen dit weekend bij mij, het zou spijtig zijn om nu ruzie te maken.' Zo redeneer ik niet en ik kan ook zo redeneren omdat ik weet dat Nina bij Ann haar gelijk niet zal kunnen gaan halen. Er zijn vaders die hun kinderen niet durven te straffen uit angst voor ruzies met hun ex-vrouw of omdat ze hun kinderen willen blijven zien. De ex-vrouw zou daar wel eens een stokje voor kunnen steken als ze van de kinderen te horen krijgt wat er gebeurd is. Ik ben blij dat ik niet in die angst moet leven.

Moment: Karin, voor Caroline heb jij co-ouderschap geregeld. Hoe gaat dat ?
Karin:
Ze gaat een week naar haar papa en ze is een week hier. Of het niet moeilijk is om tot een zelfde opvoeding te komen? Dat valt meestal mee. Ik heb niet veel contact meer met mijn ex-man. We hebben het geluk dat Caroline nu al wat groter is en dat ze zelf belt als er iets geregeld moet worden. Zo worden er conflicten vermeden.
Frank: Wij zorgen voor de opvoeding en haar papa zorgt voor de opvoeding. Als er echt iets niet strookt, dan wordt dat wel gezegd, maar meestal wordt er heel veel water bij de wijn gedaan.
Karin: Caroline ziet haar papa even graag als haar mama. Ze zou het dan ook niet kunnen verdragen als wij iets slechts over elkaar zouden zeggen tegen haar. Als Caroline een ander kind was, zou onze regeling niet zo goed lopen.

Moment: Worden kinderen van gescheiden ouders sneller groot?
Frank:
Ze worden snel heel zelfstandig. Neem nu Michael. Die ging op zijn achtste al alleen naar school. Hij werkte goed voor de school, deed wat hij moest doen. Hoewel hij daar met mij nooit over sprak. Een kind denkt al snel: 'dit is mijn situatie en ik zal er het beste van maken.' Daaraan zie je dat kinderen veel slimmer zijn dan je denkt.
Ann: Ik herinner me dat Nina pas drie was toen ze al dingen probeerde. Zo zaten we eens aan het ontbijt en Guy berispte haar. Ze keek naar hem en je zag haar denken 'jij denkt nu toch niet dat jij iets te zeggen hebt over mij?' Ik heb haar toen heel kordaat duidelijk gemaakt dat ze niet moest denken dat die houding door de beugel kon. Guy is inderdaad haar vader niet, maar hij moet wel gerespecteerd worden als ouder, als mens. Nina heeft daarna nooit meer afwijzend gedrag tegenover hem vertoond en de communicatie tussen hen is OK. Maar hoe klein kinderen ook zijn, ze tasten hun grenzen af. Als ouder moet je dus duidelijk bepalen waar die grens ligt.
Guy: Ik denk niet dat kinderen veel slechter worden van het leven in een nieuw gezin. Qua sociale contacten is het een verrijking. Ze hebben een veel grotere groep van mensen waarbij ze zich thuis voelen en waarop ze kunnen terugvallen. Ze leren met veel meer mensen omgaan.

Natalie Van den Heule

Uit : MOMENT - ledenblad van de Christelijke Mutualiteit jan.-febr.-maart 2003 blz. 12-13.

----------------

Nog een interview

Eén vader, twee moeders, drie zussen

Ze hebben alle drie dezelfde vader, maar niet dezelfde moeder. "We zouden elkaar voor geen geld willen missen", zeggen Marjan, Lies en Miet Kuppens

Hoe co-ouderschap op lange termijn gezien perfect kan verlopen - bekeken vanuit het standpunt van de drie
jonge vrouwen. In de tekst vind je ook hoe co-ouderschap georganiseerd moet worden om de meeste kansen op slagen te hebben.

Lees de interviewtekst


 
 
     
Laatste update : 28 februari 2012| Vragen welkom bij : Webmaster Top | Home