ik zal me eerst even voorstellen
mijn naam is nolan ik ben en galos (windhond) en ik kom uit
spanje, zou ongeveer 5jaar zijn,
op 9september2005 ben ik aangekomen in aalter- belgie dank zij
greyhoundsinnood
ik heb daar samen met mijn vrienden de nacht doorgebracht
zonder te weten wat de toekomst ons zou brengen
10september: na een woelige nacht want alles is hier vreemd
kwamen er mensen naar onze kooien ,een man kwam binnen en wou mijn medeslaper
een halsband omdoen dus ik dacht al daar zit ik dan alleen maar wat was dat,die
man deed die halsband weer los en gaf hem aan mij
dit wou dus zeggen dat ik met die mensen mee mocht als eerste
nog wel !!!
dus ik heel nieuwsgierig ook al was ik bang voor het vreemde
ging mee met deze vreemde mensen
eerst moest ik mee ik een kamer en daar zat mireille aan een
tafel daar hebben die mensen papieren gekregen en moest ik mee op de foto
weer buiten gingen we nog en jas passen en toen werd ik in een
wagen gezet
ni in een kot hoor neee op een zachte achterbank met een
supperzacht dekentje ik wou nog wel kijken waar we heen gingen maar ik was zo
moe dat ik me maar rap nestelde en een dutje probeerde te doen want wie weet wat
zal er nog gebeuren ,
na een uurtje zijn we gestopt in merksem en daar ging
mevrouwke een deur binnen ikke en baasje bleven buiten
toen kwam vrouwke buiten met een klein zwart ding ;bleek da
ook een hond te zijn maar veel kleiner als ik dus na wa gesnuffel dacht ik die
kan ik wel aan da klein ding
toen gingen we met zijn allen dat huis binnen en wa zie ik
daar
3 plouche beesten die nog bewegen ook zijn katten dus weet ik
ondertussen ook al
ik heb ze maar genegeerd want ik was eigelijk wel moe na al
die spannende ervaringen
toen zijn we de tuin gaan verkennen en dan ben ik effe
geschrokken hoor
da klein zwart ding trees is haar naam blijkt hier wel de baas
te zijn en ze heeft me dat ook rap even duidelijk gemaakt
oke ik leg me daar wel bij neer hoor maar als je denkt dat het
hierbij gedaan was pffff niks hoor
toen ik enkele malen een bed passeerde waar een dikke rosse
kater op lag te slapen gaf die me ook al te kennen dat hij ni gestoord wou
worden
toen ben ik de fontijn maar gaan dopen en heb ik me
teruggetrokken op dat zachte dekentje
echt slapen kon ik niet want ik was veel te opgewonden maar
een hazedutje kan ook wonderen doen
en dan zijn er nog vrouwke en baasje he die me graag aanraken
en strelen wat ik raar vind want ik weet niet wat ze willen
ik loop telkens rond de tafel dan kunnen ze me ni pakken en
als ze het opgeven dan kruip ik weer op mijn dekentje
maar lekker eten kreeg ik hier zeg dus ze zullen het wel goed
bedoelen
maar ik hou ze wel goed in de gaten hoor ,
en dan is iedereen gaan slapen en was het hier donker
zo morgen weer een nieuwe dag wie weet wat die brengt
11september
rond 7uur ontwaakte alles hier in huis
ik mocht in de tuin en heb daar een grote plas achtergelaten
+een hoop je weet wel
toen vrouwke aan tafel zat ging trees bij haar zitten en kreeg
die een boterham met iets lekker tussen ook ik kreeg zo een boke hoor na trees
toen is vrouwke even weg geweest en als ze terug binnenkwam
met een grote zak en naar de keuken trok (daar komt al het lekkers vandaan )
heeft ze mijn bakje gevuld (honger dat ik heb )
ik hou ze in de gaten en blijkbaar raken en aaien deze mensen
hun beestjes allemaal even veel en ze hebben dat allemaal graag alleen ik moet
er nog aan wennen echt vertrouwen doe ik dat toch nog niet hoor
3keer zijn we gaan wandelen vandaag nooit lang want die ouw
doos(trees)kan ni lang wandelen
bezoek is er ook al geweest maar ik hou niet van die drukte
dus ik hoop dat da ni alle dagen gebeurd
ooo ja en er woond hier nog een mens dave kind van vrouwke en
baasje
die zie ik ni zo veel en hij is ook lief tegen mij maar een
mens is een mens en ik kijk de kat nog wat uit de boom
net heb ik weer een bakje lekker eten gehad en nu gan ik me
weer te rusten leggen
zo tot volgende keer maar weer
12september
amai wat een dag
begon al goed ,was nog donker en stil hier en ik had
buikkrampen
ik durfde niemand wakker te maken dus heb ik mijn pakje maar
hierbinnen neergelegd
toen ze hier wakker werden hebben ze niks gezegd maar me naar
de tuin gebracht waar ik de rest heb achtergelaten
diaree amai als dat van dat lekker eten is vind ik dat wel
heel jammer
toen ik weer binnenkwam was mijn pakje reeds weggeruimd
nu mijn eerste angst wat weg is ben ik begonnen te onderzoeken
hoe ik hier weggeraak via de tuin lukt het nooit dat heb ik al gezien
maar iedereen gaat via een deur naar buiten ,ook als we gaan
wandelen op straat dus
toen de zoon die deur open deed ritste ik mee en vloog de hoek
om
Was ik toch wel vergeten dat er dan nog een deur is voor je op
straat staat zeker
vrouwke en baasje hebben me terug naar binnen gebracht zonder
iets te zeggen en hebben een hekje extra gezet voor deur 1 dus dat word moeilijk
!
als troost heeft vrouwke wel een wandeling gemaakt met mij
alleen zonder ouw trees dus de wandeling was verder als gisteren
ik heb gezien dat er een bos in de buurd was maar daar zijn we
vandaag niet geweest dus ik weet niet goe hoe ik daar geraak
ik laat me wel aaien door vrouwke en baasje want dat maakt hen
blij en zoek verder naar mogelijkheden om weg te glippen
wie weet als ik ze laat aaien dat ze dan minder allert zijn en
ik mijn kans krijg he
straks vertel ik verder nu effe dutje doen
13 september
ben gisteren niet meer op de pc geraakt
die diaree maakt het toch lastig hoor
heb vannacht weer een pakje laten vallen
maar weer werd er niks gezegd oef
ik ben vannacht weer op rooftocht geweest maar ik denk dat ze
me door hebben want er was niks te vinden deze keer
wel zitten er brokjes in mijn pot maar ja daar heb ik het
lekkers al tussenuit gehaald
vanmorgen is vrouwke weggegaan zonder mij lang zelfs
werken zei baasje maar wat dat betekend weet ik ni
ik heb baasje dan maar proberen bezig te houden
ik volg hem overal zodat ik kan zien wat hij wil maar ik kom
er niet achter
hij heeft me meegenomen voor een wandeling en toen kwamen we
vrouwke tegen en zijn we samen weer naar huis gegaan
weer een lekker bakje eten (allee lekkers tussen die brokken
)
en dan rusten op mijn zachte dekentje
zo niet zo spannend vandaag he ben er mee weg WANDELEN!!!!
joepie
19september
zo daar ben ik weer
ik ben eindelijk verlost van die vreselijke diaree dus nu
geniet ik extra van al dat lekkers hier
ik kijk nog wel goed uit als ik eet om te zien of ik wel mag
en dat ze het me ni terug afpakken maar nee hoor ik mag alles opeten die pot is
echt voor mij alleen
dus beetje per beetje probeer ik baasje en vrouwke te
vertrouwen maar telkens ik wakker word ben ik bang dat het maar een droom is
maar ik denk dat ik er zal aan moeten wennen dat hier alleen geaait en
geknuffeld word zo nu wa anders
vrijdag zijn we met de auto weggeweest en toen hebben ze mij
in de auto gelaten om effe ergens iets te bekijken ik hab me dan maar neergezet
en heb alles wat in de gaten gehouden
baasje en vrouwke vinden dat blijkbaar goed want zaterdag
mocht ik weer mee met de auto nu verder weg naar de dochter die woond ver weg
en heeft een hele grote tuin
daar hebben trees en ik samen met vrouwke en baasje een hele
tijd rondgelopen
allee baasje heeft een huisje gemaakt in die tuin voor de
honden van de dochter maar wij genoten toch maar van het lekkere weer daar in
plaats van thuis te zitten
zondag weer een fikse wandeling weer ikke en vrouwke alleen
zalig zo met zijn 2jes als de mensen me maar ni telkens zouden willen aanraken
maar ik kruip achter vrouwke haar rug en dan laten ze me
gerust
dan weer lekker op mijn warme dekentje en een flinke bak eten
vandaag is vrouwke weer alleen vertrokken zonder mij werken
ik vind da ni leuk algoe da baasje bij me blijft
ach ik begin het hier wel te wennen zo beetje per beetje
dus ik geniet meer en kan me ook wat beter ontspannen
ik kan doen wat ik ik
slapen of naar de tuin wandelen ik kan altijd buiten de deur
gaat alleen dicht als het donker word
als ze hier slapen ga ik wel op verkenning (strooptocht ja) in
de keuken maar er valt niks meer te pikken dus eet ik snachts mijn brokjes maar
op als ik niet kan slapen
alle ik ben er weer mee weg
8 oktober
hallo is lang geleden
veel was er niet te vertellen ik begin het hier langzaamaan te
wennen
ik help mijn vrouwke wel eens de laatste dagen maar ze vind
het ni nodig denk ik (maak namelijk de kattebak proper )
vandaag was wel een dag om over te vertellen !!!!
zijn gaan wandelen op een grote weide (bosuil)
heb ik daar genoten zeg ben er rasgenoten tegengekomen om
mee te spelen en mocht voor het eerst loslopen
ben wel in de buurt van baasje en vrouwke gebleven hoor en
trees die er ook bij was (de ouw doos) was zo moe dat baasje haar moest dragen
als we daar maar vlug weer heen gaan !!!! zie ik diva
misschien terug da knap ding :-)
zo nu ga ik lekker rusten op mijn nestje
buikje vol en toch wel moe van al die opwinding vandaag
daaag iedereen
12oktober
hey hey wat een pech heb ik toch heb ik een blaasontsteking
opgelopen
ni te doen het ergste is dat ik mijn plasje ni kan ophouden
en dus smorgends moet vrouwke da opkuisen maar ze word nooit boos blijft altijd
rustig
ik dacht daarstraks joepie weer naar de wei want we stapten de
auto in
maar wat een teleurstelling zeg gingen een huis binnen en een
meneer(dierenarts) onderzocht me -gaf vrouwke iets en weer naar huis
zal wel voor mijn eige goe zijn zeker
allee als ik maar van die pijn verlost raak vind ik het al goe
daaag allemaal
16oktober
hallooooo!!!!!!!
ik voel me al veel beter en vrouwke moet geen plasjes meer
opkuisen want ik kan weer rustig wachten tot de morgen oef
heb weer fijne dagen gehad op de wei met mijn vrienden
lopen spelen naar hartelust wa wil een hond nog
meer
gisteren was de dochter van vrouwke er ook met 2woefen !!!! en
wat voor
2deense doggen groot log maar speels ze konden ons toch ni
volgen :-)
toen we moe waren en weer thuis kwamen die 2 grote gasten ook
op bezoek en kia das het meisje ging zomaar op vrouwke haar plaats zitten op de
zetel
weer was vrouwke ni boos en kia kreeg een knuffel (snap da
maar he )
dus vanmorgen lag ik met een klein hartje te wachten op de
zetel ZALIG!!!
en vrouwke knuffelde mij ook in plaats van boos te zijn
dus nu weet ik dat het mag (als ik dat had geweten ) was ik
maar al eender op die zetel gekropen is veel zachter dan mijn nestje
dus vanaf nu kruip ik alleen nog op mijn nest als er bezoek
komt want daar hou ik niet van en mijn nestje blijft toch mijn veiligste hoekje
hoor
zo nu ga ik mijn buikje rondeten en dan weer vlug terug op de
zetel liggen voor ons trees mijn plekje afsnoept
groetjes allemaal
12dec
hey iedereen
lang geleden he
wel ik probeer me rustig aan te passen he ik neem de tijd
zie hier het laatste nieuws hier
vorige week zondag 4dec ging ik zoals elk weekend mee met
mijn baasjes in de auto
normaal gaan we dan naar de speelweide maar deze keer gingen
we ergens anders heel
waar het heel druk was met veel mensen en windekinderen
ik voelde me wat benauwd daar maar mijn baasje ging toen met
mij terug naar de auto
we stonden daar te wachten op vrouwke want die was blijve
praten met een madam
dus terwijl we daar staan te wachten komt er een mooi
windekindmeisje voorbij snuffelde eens en gaf me een likje schattig ding dacht
ik nog
ze was ook helemaal niet bang voor baasje en liet zich
gewillig knuffelen
aan de overkant stond vrouwke iet te roepen naar baasje kwam
naar ons toe we stapten in de auto en ik dacht allee da was het dan
wat bleek , na ergens gestopt te zijn en iets uit de muur
gehaald te hebben kwamen weer aan op de plek waar ik da mooi ding had gezien
weer gingen we binnen waar het zo druk was en weer voelde ik
me benauwd maar dat was van korte duur want vrouwke kwam daar toch wel met dat
mooie meisje terug zeker
die mocht met ons mee dus nu heb ik een mooi vriendinnetje en
kan ik daarmee spelen
haar naam is moira ze is muizegrijs met wit snuitje en sokjes
en ook de punt van haar staart is wit knap zenne
ze komt ook uit spanje was net zaterdagnacht in belgie
geariveerd met het vliegtuig en was nog niet geaddopteerd
dus vrouwke gaan babbelen met die mevrouw en mochten haar
gelijk meenemen
ik moet haar wel in de gaten houden want het eerste dat ze
deed was op mijn zetel kruipen
en samen liggen wil ik wel maar daar is de zetel net iets te
klein voor
zo das het laatste nieuws
in het vervolg zal het dus niet alleen mijn dagboek meer zijn
maar van ons tweetjes
tot woefs nolan en moira
17dec.
daar ben ik weer
deze keer met minder goed nieuws hoor
gisteren zijn we weer met zijn allen naar de dierenarts
geweest
daar hebben we afscheid moeten nemen van ons oude treesje
was zielig hoor , ze had ademnood,haar hartje versleten
haar hart was letterlijk veel te groot (net als haar karakter
dus) en klemde haar luchtpijp dicht , ze zou letterlijk gestikt zijn als ons
vrouwke haar niet had laten inslapen , nu ging ze vredig naar haar vriendje
terug die haar deze zomer was voorgegaan (sloeber)
we zullen haar missen maar niet vergeten
zo dat was het voor vandaag hoor
tot volgende keer
19dec
hoy hoy
weekend was weer spannend hier
we zijn weer 2dagen naar de speelwei geweest
amai wa is ons nief meiske een bazeke zeg
ze mocht gisteren zelfs ni loslopen van baasje en da wil wa
zeggen hoor
ze beet naar een puppy zaterdag en maakte van haar oren en
luisterd nog ni goed ik denk dat ze baasje nog niet goed verstaat
als we met veel zijn en het druk word houd baasje ons extra in
de gaten
ook ik kreeg een hard woord hoor ,was te wild geweest tijdens
het lopen
ik moet nog afleren dat ik ni de eerste moet zijn en dus de
rest ook niet moet opzij stoten
als we niet luisteren zou het wel eens kunnen dat we niet meer
zo veel naar de speelweide gaan dus ik ga zeker mijn best doen
en nu maar hopen dat os moira er ook zo over denkt
zo nu terug naar mijn luie zetel
2jan
daar ben ik weer eens
is geleden van vorig jaar dat ik hier tijd voor heb
er is wel weer veel gebeurd hoor
zijn minder naar de speelwei geweest ,hoop dat da treug
veranderd zenne ik mis mijn vriendjes daar
wil ze vertellen over mijn soortgenootje in aalst
die is gaan lopen dat hoorde ik zeggen door baasje
we zijn zelfs ver gaan rijden om door natte paden te lopen
(brrr kouwe tenen zenne) omdat ze daar was gezien maar niks hoor , en ik had ze
kunne herkennen want ze lijkt op mij ,
na enkele uren natte pootjes en baasjes zere rug zijn we dan
gelukkig terug naar mijn zetel gereden lekker zacht en warm
daar volg ik stiekem de gesprekken van baasje en vrouwke (ze
wete ni dat ik ze versta he ) ik hou me van de domme
ik weet wel dat mensen raar doen ondertussen want ze kibbelen
in plaats van samen overeen te komen en da meisje te vangen zodat zij ook weer
naar haar warm nestje kan
moira is hier ondertussen ook al goe thuis en we komen goe
overeen
heb samen met haar ligge bibberen toen het hier in de buurd
knalde
heel dicht tegen elkaar aan ,algoe dat het ni te lang geduurd
heeft
effe dutje doen en dan vertel ik verder
14jan.
pffff mocht niet meer op pc van t vrouwke
ze waren hier helemaal over hun toeren deze week
zondag 8jan bleek een van mijn vriendinnetjes te zijn gaan
lopen
da schoon ding waar ik al eens mee op de speelweide rende
dus baasje en vrouwke in alle staten
ze zijn vertrokken nadat we ons plasje in de tuin deponeerden
en terug op onze zetel lagen
dus de momenten dat ze thuis waren kon ik helemaal ni op de pc
want ze hadden hem zelf nodig
voor de rest zagen ze me ni veel staan dus ben ik mor gaan
liggen ;-)
maandag ging vrouwke werken dus ik dacht de rust is hier
weergekeerd mor niks zenne
baasje gaf ons een knuffel ne weg was hij op zijn fiets op
zoek naar rani
en telkens ze hier op de pc bezig waren maakten ze zich boos
ik snap er ni veel van maar blijkbaar waren er mensen die het
ni leuk vonden dat baasje mijn vriendinneke ging zoeken wie snapt da na
ik vond dat erg zenne dat rani daar buiten was , zo koud en
zonder eten of warm nestje en dan zo bang van de mensen en de auto's net als ik
en dan maar zoeken naar haar lief baasje en bazinneke ,ik denk
dat ze zich verschrikkelijk voelde hoor
dinsdag mochten we even mee als baasje en vrouwke gingen
zoeken met de auto en ik mor kijken maar ik zag ze ook niet jammer he
nadat ze ons weer in onze zetel deponeerden zijn baasje en
vrouwke weer vertrokken met de fiets
ze zijn niet lang meer weggeweest maar wat ze vertelden was ni
zo leuk
rani was onder een auto gelopen , "als we er bij waren geweest
had ik die zeker gebeten zo boos ben ik ,in die auto he," moira zei nog konden
ze die duer ni opendoen dan kon ze er in springen in plaats van eronder ,want
dat doen wij graag he autorijden
maar ze zijn met rani naar de kliniek gereden en de dokter
heeft haar goed verzorgd
ze heeft er wel moeten slapen hoorde ik hier zeggen maar is
ondertussen toch weer thuis bij haar lieve baasjes
wij blij al moeten we nog wachten voor we ze weer kunnen zien
want die lieverd moet nog veel rusten
zo dat was een spannende week hoor
vandaag waren we weer eens op de speelwei
diva was er en lady en nog 3mooie meisjes van kim en
fam...
dus dat wou zeggen dat ik daar als enige jongen tussen al die
mooie meiden mocht rennen
allee kies dan maar eens met wie je wil spelen he
morgen gaan we ergens anders heen een of ander feest
das dan wel meer voor vrouwke en baasje maar dat gun ik hen
wel hoor
ik denk wel dat ik daar ook weer veel andere windekindjes ga
zien
als ik op de pc mag zal ik er verslag van brengen
zoooo dat was het voor vandaag
groetjes en likjes nolan
15jan06
amai just thuis buikje vol en nu zal ik eens vertellen
deze middag gingen we weer naar de hondewei waar diva ook
weer was
effe lekker rennen das altijd fijn
was wel van korte duur vandaag want we vertrokken ,en ni naar
huis maar verder weg ,
was da dat feest he waar ik iets over gehoord had
amai da was ni zo fijn voor mij zenne
binnen in een grote drukke zaal en allemaal mensen ,ook
windekindjes natuurlijk mor toch
das niks voor mij zenne die kome dan voorbij en wille je dan
aanraken pffff ik was er ni gerust in zenne
en moira mor van haar oren maken , en ik en ik wou ze zeggen
want die vind da natuurlijk wel leuk al die aandacht
maar allee ik heb het overleeft he was uiteindelijk ni zo lang
voor baasje en vrouwke hun jas weer aandeden
en nu dus ga ik weer lekker in mijn zetel hangen
daaaaag tot volgende keer
12febr
zo ik kom nog eens vertellen hoe het er mee gaat hier
ik ben nu 5maand hier bij mijn nieuwe baasjes , en krijg
stilaan door dat niet alle mensen slecht zijn en dat niet alle handen pijn doen
,maar dat handen er ook zijn om je te aaien en te knuffelen ,wat een fijn gevoel
is hoor
dus stilaan probeer ik mijn bagage uit te laden en achter me
te laten
mijn baasjes bergijpen gelukkig wel dat dit tijd nodig heeft
en dat ik nooit alles zal kunnen vergeten .
aan mannen begin ik ook te wennen nu ik zie dat ze niet
allemaal slecht zijn maar ook liedevol en begripvol kunnen zijn
nu we minder naar de speelweide gaan ,gaan we wel meer
wandelen in de bossen , soms wel met meerdere soortgenoten wat ik leuk vind ,
net zo leuk als rennen op de speelweide hoor ,er is altijd veel te zien en te
besnuffelen en we mogen toch steeds weer even op een afgeschermde weide rennen
als we willen ,
ik weet dat ik nog veel moet wennen zoals die lawaaierige
kinderen (kleine mensjes) daar hou ik niet van ze maken me nerveus en bang
maar ik weet dat ik bij baasje en vrouwke bescherming kan
vinden dus ook dat komt wel in orde
het blijft raar ,de ene minuut ben ik gelukkig en voel ik me
supper en dan door iets kleins kan ik weer angstig zijn en stressie
zal ik ooit mijn bagage kunnen begraven? ooit ooit maar
vergeten nooit
gelukkig hebben wij ik en moira het hier goed getroffen en
kunnen we op ons eigen tempo ons aanpassen en leren genieten
wat we dan ook doen hoor
zo dat was het weer tot volgende keer
12maart
effe bijpraten dus
zo ik voel me weer lekker dus zal jullie effe vertellen wat we
nog gedaan hebben
vorige week waren we aan zee ,vertrokken hier in de sneeuw dus
ik dacht al ,geef mij mijn zetel maar ,
maar eenmaal aan zee blakende zon , wat en fijne wadeldag was
dat
met veel hondjes hoor over het strand in vlissingen zaaalig
!!!!
da groot bewegend water das niks voor mij zenne maar in het
zachte zand wandelen vond ik fijn , dan nog effe lekker op het terras uit de
wind een dutje gedaan voor we weer huiswaarts gingen ,en moe dat we waren !!!
en dan gisteren ! we gingen wandelen in het bos,wat wekelijkse
gewoonte geworden is dus , samen met vrienden woefkes
maar gisteren was het spannend want bij de vrienden was een
nieuweling
ledgend is zijn naam , een knappe grey amai das pas
concurentie voor me
eerst was ik enige jongen tussen de mooie meisjes ,maar nu
maakt me ni uit hoor hij is een grote lieve vriend dus ikke
weeral blij
vandaag gaan we weer wandelen en ik denk dat er weer andere
hondjes komen want ik hoorde mijn vrouwke afspreken aan de telefoon hoe de
mensen er moesten geraken ;dus weer spannend leuk toch !!!
allee ikke weg voor ze me vergeten mee te nemen hahaha zal ni
pakke zenne
daaaag
14maart
amai wa hebben ze me zitten gehad vandaag
vanmorgen ,wij blij want onze lessen gingen aan en met baasje
en vrouwke op weg
met de auto
maaaaaaar ni wandelen deze keer , nee nee naar de dierenarts
,en wat doet die ? wel die gaf mij een prik in mijn poot en tapte toch wel
2spuite bloed af zeker
vrouwke is blijkbaar ni gerust omdat ik zo mager blijf en mijn
vriendin hier dikke billen krijgt , mor ik wil geen dikke billen
allee als we iet horen hou ik je op de hoogte
doeikes allemaal
31 maart
wat was het hier een drukke tijd
ik kreeg ni eens de mogelijkheid hier iets neer te
pennen
baasje en vrouwke zien zo graag windhondjes dat ze besloten
opvanghotel te worden
dus wij kennis gemaakt met andere windekindjes
leuk hoor maar wij ook blij dat ze ni blijven he want dan
moeten we de knuffels delen
zo zijn er hier dus 2 jongens gepasseerd thor en nero
knappe gasten hoor maar moira geeft toch de voorkeur aan mij
niet dat ik jaloers ben hoor , alleen van mijn vrouwke moete
ze afblijve
anders maak ik me effe lekker boos en knap in hun billen
en de snoepjes die we moeten delen ,tja die krijgen we extra
terug omdat als er een iets verdiend de rest meeprofiteerd he
kan je nagaan hoe dikwijls wij een plasje gaan doen in de tuin
;-)
allee het was kort maar het is tijd voor de wandeling dus ikke
weer weg
11sept 2006
hey
lang geleden he
wel er gebeurd hier dan ook zo veel dat ik geen tijd heb om op
de pc te zitten
ik ben hier ondertussen al een jaar in huis en voel
me nog alle dagen beter en beter
de tijdelijke hondjes die hier komen vind ik leuk hoor
maar ik ben ook steeds weer blij als ze doorgaan want elke
minuut minder aandacht die ik krijg als er een opvanger zit hier is voor mij
jammer
ik gun het hun wel hoor en ik hoop steeds dat ze net als ik
een goede thuis krijgen
zo tot volgende keer maar weer
7 september 2009
verloor ik de strijd tegen leverkanker en ben ik vertrokken
naar mijn vriendjes aan de andere kant van de regenboogbrug
home
