mijn verhaal

Mijn naam is Champion maar mijn baasjes noemen mij Champyen 
Toen ik hier aankwam op18nov2006 was ik moe ,bang en ongelukkig .ik ben al wat ouder  (10jaar)
Ik miste mijn vrienden op de berg en kroop weg achter de tafel waar een dekentje op de grond lag
Ik had geen oog voor de andere honden en wou alleen maar slapen in de hoop dat dit alles maar een boze droom was en
ik weer wakker zou worden tussen mijn vriendjes
Zelfs lekkere hapjes konden mij niet aanmoedigen ,ik slenterde maar wat mee als we met zijn allen gingen wandelen .
Na enkele dagen besefte ik dat er geen reis terug was , en begon ik de anderen in de gaten te houden .
Die leken mijn niet ongelukkig hier , genoten van de aandacht die ze kregen en lagen niet op de grond maar in de zetels .
Dus ik besloot die ook maar eens uit te proberen .
Toen ik daar zo lag te genieten besnuffelde en herkende ik Monique ,mijn vriendinnetje van in Spanje
Mijn lieve vriendin woond hier dus ook en ik kruip lekker tegen haar aan om me te laten besnuffelen en likjes te ontvangen .
De dagen gaan voorbij en ik pas me beetje per beetje aan ,lekker eten ,geen te grote wandelingen een warme en zachte zetel ,daar wen je vlug aan hoor.
Steeds minder denk ik aan de berg en de vriendjes die daar nog wonen .
Ik hoor de baasjes praten over opvang en logie dus ik veronderstel dat ik hier niet mag blijven ,
maar als ze zien hoe ik en Monique aan elkaar hangen besluiten ze toch om Ann en Pat te laten weten dat ik bij mijn vriendinnetje mag blijven wonen




home