★  Poezio en Esperanto  ★


Kampulo Naz


("Boerke Naas" de G.Gezelle, 1868/10/17, el la flandra esperantigis Leo De Cooman)


 

Kiu ne jam aŭdis kanton,

  kanton pri kampulo Naz?

Leonkoron ja ne havis,

  tamen stulta li ne estis.


Kampul' Naz jen ĵus vendinte

  bovan duon en la urbo

kun si portis, hejmirante,

  sescent frankojn en monuj'.


Kampul' Naz, nur simpla ulo,

  tamen havis cerbon klaran,

seppafilon li aĉetis,

  kaj en ĝin li metis kuglojn .


Tiel marŝis Naz malpeze,

  kun monujo tamen peza;

diris li: "Aĥ, volus mi jam

  esti hejme kaj en mia lito"


Subite, kion aŭdas kampul' Naz,

  jen post li en tiu trunko?

Io gvatas kaj moviĝas;

  pensas Naz jam pri la mort'!


Kaj antaŭ ol la ul' enspiris

  post tiela ektimego,

kaptas Nazon jam du manegoj,

  kaj jen kuŝas li sur ter'.


Li nek aŭdas nek plu vidas,

  kaj nenion plu li sentas,

li nur vidas pistolegon

  kaj la diron "... Pafos mi!"


"Pafos mi se vi ne tuj

   al mi donos ĉiun monon,

ĉe ekmovo via, ulo,

   lasta tago estos via!"


Kampul' Naz, preĝinte ĉiutage

  kvin, ses preĝojn brako-kruce,

por ke longe vivu li, tuj ekvidas:

  la gravegon de l' problem'.


"Kion diros ŝi," ekkrias Naz,

  kiam hejme mi revenos:

"Li denove ĉiom drinkis,

  drinkemulo, jen denove!"


"Aŭskultu, mia kara, kaj bonvolu

  montri vin esti bonkora,

aĥ, pafu kuglon tra l' ĉapelon

  evitu plendon de l' edzin'!


Diros mi veninte hejme:

  "ŝtelis oni mian monon,

kaj malgrandis la ekarto

  al la traf' de mia kap'!"


La ŝtelisto pli avida al la mono

  ol al sango de ul' Naz

pafas tuj la kuglon

  tra la bulo de l' ĉapel'.


"Dankon!" diris Naz, jam kaptas baskon

  "Pafu unu tra la jakon"

Al ŝtelisto tenas Naz nun

  la kapoton por la paf'.


"Tra l' pantalonon pafu unu,

  por ke kredu la edzin'

ke mirakle mi eskapis

  el danĝero de la viv'!"


La rabisto diras "Jam sufiĉas!

  Vian monon nun, rapidu,

mi tempon, kuglojn ne plu havas..."

  "Mi jes", diras Naz, "Jen mi ja!"


La seppafilon prenas Naz nun

  kaj ekdiras: "Se ne tuj

kaj senprokraste vi forkuros,

  vin, fripono, vin mi pafos!


"Se alproksimiĝus vi, mi pafus

  stultan kapon en pecetojn

kaj se ree vi prirabos,

  la prudenton ne forgesu!"


Kaj forkuris la rabisto,

  piedojn el sub sia korpo,

rapidege kaj maleblas ĝin priskribi

  kiom ajn rapide mi eĉ skribus!


Jen mi haltas. Aliulo nun priverku

  kanton pri kampulo Naz

Vere, leonkoron li ne havis,

  sed stultemon ankaŭ ne!