★  Poezio en Esperanto  ★

Nigraj kratagoj

('Zwarte Dorenhagen' de Guido Gezelle, 12/4/1891, "Volledige Dichtwerken" - Plena poemaro- p. 1098;

el la flandra esperantigis Leo De Cooman)

Heĝoj nigraj de kratagoj

   per junverdaĵo fine priŝutiĝas

   promesanta ĝojan jaron.

Antaŭ nelonge sur barilo kuŝis neĝo

   ĉie renkontita de okulo;

   nun ĝi floras, dolĉodoras.

Ho somerkrataga heĝo, vi bonvenu;

   ĉe mateno de paskfesto;

   for de vi la vintraj zorgoj!

Venu ĝoje nun konstrui nestojn

   kaj tro longe ne prokrastu

   vi, harpistoj lertaj de l' ĉielo!

Aŭdu mi jam la pepadon de la idoj

   antaŭ la ruĝiĝo de la heĝoj

   per tapet' de ardaj beroj,

Kaj jam lerte enaeras oldaj, junaj;

   tro rapide kaj ja ĉie

   ĝoja jaro jam finiĝas!