Egypte

 









egypte


Onze trip:

Van 08-11-1999 tot 24-11-1999

We begonnen onze reis in Luxor en vaarden op de nijl langs Esna, Edfu,Kom Ombo tot Aswan.Vanuit Aswan vlogen we naar de tempels van Abu Simbel daarna Hurgada en vandaar uit vlogen we naar Cairo waar we de Piramiden van Gizeh en het Museum der Egyptische oudheden bezochten.

(klik op de plaatsnamen voor meer informatie)

De kaart voor Egypte

Film

Bezochte plaatsen Egypte:

Luxor

Luxor is een stad van 430.000 inwoners in het gouvernement Luxor, ongeveer in het midden van Egypte op de oostelijke oever van de Nijl.
Luxor is een toeristische plaats door de vele archeologische sites in de omgeving. Deze bezienswaardigheden dankt Luxor vooral aan het feit dat het vroeger onder de naam Thebe hoofdstad was van Opper-Egypte.
Oostelijke oever
Luxortempel. De zuidelijke tempel (Opet) ter ere van de god Amon (Amenemope).
Karnak. Deze tempel ligt 2,5 km ten noorden van de Luxortempel en ze waren vroeger via een dromos met elkaar verbonden.
Westelijke oever
Kolossen van Memnon. Twee enorme beelden van Amenhotep III.
Ramesseum. Tempel van Ramses II.
Medinet Haboe met de Tempel van Ramses III en de Tempel van Amon.
In Deir el-Bahri bevindt zich de tempel van Hatsjepsoet.
Vallei der Koningen. De "begraafplaats" van farao's uit het Nieuwe Rijk. Momenteel zijn er 63 graftombes geïdentificeerd.
Vallei der Koninginnen. In deze vallei liggen de graven van koninginnen, kinderen en edelen.
Deir el-Medina Opgraving van een nederzetting van kunstenaars en arbeiders die aan de tombes in de Vallei der Koningen gewerkt hebben.
Verkeer en vervoer
Het is de plaats waar vele cruises op de Nijl vertrekken en aankomen.
Bovendien heeft Luxor een internationaal vliegveld, Luxor International Airport, en een station met treinen naar Caïro en Aswan.

Esna

Esna of Isna is een Egyptische stad in het Qina (gouvernement) op de westelijke oever van de Nijl die 55 kilometer ten zuiden van Luxor en 50 km ten noorden van Edfu ligt. In het Oude Egypte was Esna de hoofdplaats van de derde nome van Opper-Egypte en was de naam Ta-senet of Ioenit. Onder de Grieken kreeg ze de naam Latopolis naar de Lates niloticus (Nijlbaars), een bekende vissoort die daar veel voorkomt.
Veel toeristen bezoeken de tempel van Esna. Heden ten dage is het een agrarisch dorp met een groot toeristisch inkomen. Vlak bij Esna ligt een dam in de Nijl, waar de schepen door een sluis moeten.
Bezienswaardigheden
tempel van Esna
Bazaar
Kamelenmarkt (zaterdag)


Edfu

Edfu is een Egyptische stad aan de westoever van de Nijl, gelegen tussen Esna en Aswan en heeft ongeveer 60.000 inwoners.
In het Oude Egypte was ze de hoofdplaats van de tweede nome van Opper-Egypte. In de Ptolemaeïsche tijd werd er een tempel opgericht ter ere van Horus. De Grieken vereenzelvigden Horus met Apollo en daarom werd deze stad door de Grieken ook wel Apollinopolis Magna genoemd. Deze tempel van Horus is goed bewaard gebleven en wordt veel bezocht door toeristen.
Bezienswaardigheden
Tempel van Horus (Edfu)

Kom Ombo

Kom Ombo is een Egyptische stad (60.000 inwoners) aan de oostelijke oever van de Nijl, circa 60 km ten zuiden van Edfu en 50 km ten noorden van Aswan.
Vroeger lag hier de oude stad Pa-Sebek. De stad lag vroeger aan de handelsroutes voor goud en speelde in het Oude Egypte een belangrijke rol in de goudhandel. Het lag in de eerste nome van Opper-Egypte. In het Grieks werd deze stad vroeger 'Ombos' genoemd, wat was afgeleid van het Egyptische "noebt" (goud).
Bezienswaardigheden
tempel van Kom Ombo
De tempel van Kom Ombo is een zeer uitzonderlijke tempel. Deze Oud-Egyptische tempel is eigenlijk een tempel die in de lengte uit twee delen bestaat. De dubbeltempel is gewijd aan enerzijds de valkengod Haroëris (Horus) en anderzijds de krokodillengod Sobek. De rechterhelft was voorbehouden aan Haroëris en zijn familie (zijn vrouw Tasenetnofret en zijn zoon Panebtawi), terwijl de linkerhelft voor Sobek, zijn vrouw Hathor en zijn zoon Chonsoe. De scheiding was echter niet zo heel strikt, want op sommige delen vloeien de scènes in elkaar over.
Architectuur
De tempel bestaat zoals gezegd uit een gespleten architectuur waarvan elk deel voor een god was voorbehouden. De pyloon was eigenlijk ook al iets speciaals, want hij had een dubbel portaal. De 'pyloon' was verbonden met een buitenmuur. Opmerkelijk is dat er daarnaast nog een tweede muur was. Als men door één van de portalen ging kwam men uit op een centraal hof. Hierin stond een altaar voor de goden. Wat verder is er de schitterende pronaos met 15 zuilen met een hoogte van twaalf meter. Dan is er een zuilenzaal met twee rijen van 5 zuilen. Vervolgens moet je drie antichambres passeren voor je in het allerheiligste terechtkomt. Het allerheiligste bestond uit twee kapellen. Eén voor Sobek en één voor Haroëris. Nog vermeldenswaardig zijn de reliëfs op de buitenste muur die afbeelding geven van de geneeskunde.
De mammisi van de tempel
De mammisi of 'geboortehuis' werd opgericht door Ptolemaeus VIII Euergetes II. Hierin werd de geboorte gevierd van de twee goden: Haroeris en Sobek. De eroderende werking van het Nijlwater heeft ervoor gezorgd dat er alleen nog maar de toegangspoort is overgeleven.
Kapel voor Hathor
In de kapel voor Hathor die naast de tempel staat zijn verschillende krokodillenmummies te zien. Het zijn enkele van de honderden mummies die ze er gevonden hebben in de buurt van de tempel. Mogelijk werd er ook een krokodil gehouden in de nabijgelegen nilometer.
Nilometer
In de tempel is een Nilometer aanwezig. Op het moment is er alleen nog een trap, die naar beneden de grond in loopt, te zien. Waar beneden nog steeds water ligt. Deze Nilometer werd gebruikt door de priesters om te zien hoe hoog het water kwam, tot welke trede. Aan de hand daarvan werd bepaald hoe hoog de belasting voor dat jaar zou zijn. Want het water kon daar alleen komen door de regen. Als het veel geregend had, zou dat een goede landbouwopbrengst betekenen, in het andere geval zou de oogst grotendeels mislukken en zou er weinig belasting kunnen worden opgehaald.
Geschiedenis van de tempel
Het begin van de bouwwerken valt te situeren in de 18e dynastie, maar de huidige tempel stamt uit de Ptolemaeïsche periode. De oprichting vond plaats onder Ptolemaeus VI Philometor, maar er werd voortdurend aan bijversierd en de tempel werd pas voltooid in de 2e en 3e eeuw n. Chr. Ze is daarna gebruikt als Koptische kerk. Hierbij werden verschillende reliëfs opzettelijk beschadigd. De tempel heeft ook veel schade geleden van natuurrampen (overstromingen en aardbevingen). Desondanks is ze één van de best bewaarde tempels die veelvuldig door toeristen wordt bezocht.


Aswan

Aswan (Assoean) is een stad (250.000 inwoners) in het Aswan gouvernement in het zuiden van Egypte op de oostelijke oever van de Nijl bij de eerste Cataract. Het ligt op de Kreeftskeerkring, wat betekent dat tijdens de zomerzonnewende de zon hier loodrecht boven de aarde staat. (Zie ook: Eratosthenes voor berekening van de omtrek van de aarde).
De naam Aswan is afgeleid van het Oud-Egyptische woord Swenet dat 'handel' betekende. Langs de Nijl ligt een lange promenade.
Bezienswaardigheden omgeving
Oostelijke oever
Onvoltooide obelisk in Zuid-Aswan. De omgeving van Aswan was een steengroeve voor graniet.
Nubisch Museum. Toont het leven in Nubië, het gebied tussen Aswan en Soedan
Eilanden naast Aswan
Elephantine. Restanten van een tempel van Khnum en een Nilometer.
Kitchener-eiland. Hier heeft Lord Kitchener een mooie botanische tuin aangelegd.
Westelijke oever
Rotsgraven Oude Rijk, Mausoleum van Aga Khan III (48e Imam), en het Klooster van St. Simeon dat door Saladin werd verwoest.
Ten zuiden
Aswandam. Er zijn twee dammen. De eerste werd in 1902 gebouwd en de tweede (zuidelijker) in de jaren zestig van de vorige eeuw.
Eiland Philae (ligt tussen de eerste dam en de Hoge dam). Diverse bouwwerken: Tempels, paviljoen, mammisi en een nilometer.
Nieuw Kalabsha. Op dit eilandje 1 km ten zuiden van de Hoge dam is vanwege Nassermeer een tempel, die eerst veel zuidelijker lag, herbouwd.
Aboe Simbel. Ligt 280 km ten zuiden van Aswan. Vroeg in de ochtend vertrekken er een aantal vluchten vanuit Aswan.
De Hongersnoodstele op het eiland Sehel, dat tussen de eilanden Philae en Elephantine ligt.

Aboe Simbel

Aboe Simbel is een archeologisch complex bestaande uit twee enorme stenen Egyptische tempels in het zuiden van Egypte op de westelijke oever van het Nassermeer.
De vallei, die bekendstaat als de Nubische Monumenten, loopt van Aboe Simbel tot Philae en staat op de lijst van Werelderfgoed van de UNESCO.
De stad Aboe Simbel met ca. 2500 inwoners is in de buurt.
Geschiedenis
De twee tempels werden uit de rots gehakt door Ramses II in de 13e eeuw v.Chr. om zijn Nubische buren onder de indruk te brengen en om zichzelf en zijn koningin Nefertari te eren. In de rotstempel bevonden zich in de grote zuilenhal acht zuilen in de gedaante van Ramses II, elk bijna 10 meter hoog. De afstand van de indrukwekkende voorhof tot aan het allerheiligste bedroeg 55 meter. Behalve de beelden in het inwendige van de tempel, liet Ramses voor de façade vier kolossale beelden van zichzelf maken. Tussen de benen van deze aan weerszijden van de hoofdingang geplaatste beelden staat een aantal kleinere beelden die de moeder van Ramses, zijn echtgenote koningin Nefertari en verscheidene van de 100 kinderen van de farao voorstellen. De tempel was zo gebouwd dat het zonlicht op twee dagen van het jaar via de ingang precies op drie van de vier in het heiligdom staande beelden viel; Twee van de beelden stellen Ramses en de Egyptische oppergod Amon voor. Op deze dagen - respectievelijk in februari en oktober - werden wellicht de militaire overwinningen van Ramses II gevierd.
In maart 1813 werden de tempels ontdekt door de Zwitser Johann Ludwig Burckhardt. In 1815 lukte het de Engelsman William John Bankes en de Italiaan Giovanni Finati de tempel van Hathor en Nefertari binnen te komen maar door de enorme hoeveelheid zand was het onmogelijk de grotere tempel van Ramses II uit te graven. Uiteindelijk was het Giovanni Battista Belzoni die op 1 augustus 1817, na meer dan een maand bezig te zijn geweest het zand te verwijderen, de tempel na eeuwen als eerste kon betreden.
Verhuizing
In 1960 werd begonnen met de bouw van de Aswandam, waardoor het Nassermeer zou ontstaan en de indrukwekkende tempels onder water zouden verdwijnen. Om de tempels te redden, werden ze tussen 1964 en 1968 in grote blokken gezaagd en opnieuw opgebouwd op een locatie die 65 meter hoger en 200 meter verder van de rivier lag. Hiertoe werden op deze plek twee grote betonnen koepels gebouwd, aan de buitenkant bekleed met natuurlijke steen, waar de tempels in feite in werden geschoven. Ze zien er nu dus nog steeds uit alsof ze uit de rotsen zijn gehouwen.

Hurghada

Hurghada is een Egyptisch toeristencentrum en badplaats aan de Rode Zee. De stad telde eind 2006 160.746 inwoners
Geschiedenis
De stad werd gesticht in het begin van de 20e eeuw en sinds de jaren 1980-90 werd het steeds uitgebreid door Amerikaanse, Europese en Arabische investeerders om er een van de leidende badplaatsen aan de Rode Zee van te maken. Met een wereldwijde reclamecampage: "The Red Sea Riviera, where the sun shines all year around", wordt het toerisme verder aangetrokken.
Geografie
Hurghada strekt zich over een lengte van circa 35 km uit langs de kust van de Rode Zee. De stad bestaat uit een aantal verschillende delen, zoals:
Sakkala: het moderne toeristische centrum;
Dahar (Downtown): het oudste deel van Hurghada, waar de grootste soek van de stad zit. Ook het postkantoor en het busstation zijn er gevestigd.
De lange kuststrook vanaf Sakkala in zuidelijke richting, waar de meeste hotels liggen.
Ahiaa of Ahyaa: de kuststrook ten noorden van Dahar tot El Gouna, waar lokale bevolking woont en veel hotels in aanbouw zijn.
Bevolking
Tussen 1986 en 2006 is de stad in inwoneraantal gestegen van 22.801 in 1986, via 60.085 in 1996 tot 160.746 in 2006.
Waar voorheen het stadje werd bevolkt door vissers en de (mannelijke) arbeiders in de toeristenindustrie, wordt de laatste jaren het straatbeeld meer dat van een gewoon stadje. De komst van vrouwen en kinderen van het hotelpersoneel, mogelijk gemaakt door gesubsidieerde bouw van appartementencomplexen en scholen, maken de stad levendiger. Daarnaast leven er in Hurghada tussen de 4000 en 5000 volwassenen en kinderen die niet bij de lokale overheid geregistreerd staan. Er bestaat van deze mensen geen inschrijving bij de gemeente, school, moskee of anderszins. Minimaal de helft van deze groep leeft onder de armoedegrens.
Toerisme
Vakantiedorpen en diverse klassen hotels verschaffen watersportfaciliteiten voor surfers, sportvissers, zeilers, scuba duikers, windsurfers, kiters en snorkelaars. Het is een duikgebied.
Er is de laatste jaren veel gedaan aan het verbeteren van de infrastructuur en (gedwongen) afwerking van de vele bouwprojecten. Hurghada heeft een internationale luchthaven. De kuststreek wordt steeds verder ontwikkeld, zowel in noordelijke als in zuidelijke richting om de vele duizenden toeristen plaats te bieden. Veel gepensioneerde Europeanen vestigen er zich inmiddels om te genieten van de rust en het heilzame klimaat (droog en warm).
Hurghada werd grotendeels gespaard van de onlusten die plaatsvonden in Egypte tijdens de eerste maanden van 2011 en behalve het ongemak van een avondklok, ondervonden de meeste toeristen in deze badplaats weinig tot geen hinder van deze gebeurtenissen. Het toerisme nam echter een steile duik doordat zo goed als alle Europese touroperators hun vakantievluchten naar Egypte annuleerden, vooral nadat de meeste regeringen niet-essentiële reizen naar het land ontraadden. Het is maar de vraag of en wanneer het toerisme opnieuw haar vroegere niveau zal bereiken.

Caïro

Caïro of Kaïro is de hoofdstad van Egypte en bestaat uit de gouvernoraten Caïro en Gizeh. De stad telt zo'n 8 miljoen inwoners. Het officieuze inwoneraantal van Caïro ligt echter nog veel hoger, mede door het hoge aantal illegale immigranten in de stad. De hele metropolitane regio van Caïro is met zo'n 18 miljoen inwoners de grootste stad van Afrika en het Midden-Oosten en één van de grootste steden ter wereld. De stad is een van de meest vervuilde steden ter wereld en kent een enorme verkeerschaos.
Caïro ligt aan de oostoever van de Nijl in het noorden van Egypte, ten zuiden van de plaats waar die rivier zich in de delta vertakt in de rivieren (tevens plaatsnamen) Rosetta en de Damietta. In het westen ligt de stad Gizeh met de Piramiden van Gizeh. In het zuiden is de locatie van de klassieke Egyptische stad Memphis.
Geschiedenis
De geschiedenis van Caïro gaat terug tot de Romeinse tijd, toen het fort van Babylon er gebouwd werd als symbool van de Romeinse macht. De geschiedenis van Caïro gaat dus niet terug naar de tijd van de Oude Egyptenaren. Toen de piramiden gebouwd werden, was Memphis nog de hoofdstad van Egypte.
Caïro werd onder de naam Foestat in 640 gesticht door Amr ibn al-As, de Arabische veldheer van kalief Omar en veroveraar van Egypte, op de plaats van het Oud-Egyptische Chereohe of Babylon. Foestat bleef de hoofdstad van de omliggende landstreek tot 972. Toen stichtte Djahwar al-Kaid, generaal van de Fatimidenkalief al-Moe’izz, even ten noorden ervan, op de plaats van de vervallen stad al-Katai, een nieuwe stad, Al-Medina Al-Kahira, de Overwinnende Stad, die de eigenlijke kern van het tegenwoordige Caïro is geworden.
Na de verwoesting van Bagdad in 1258 door de Mongolen, werd Caïro de belangrijkste culturele en intellectuele stad van het Midden-Oosten.
Pas met de komst van Ismael, kleinzoon van Mohammed Ali, halfweg de 19de eeuw kwam de ontwikkeling van de stad in een stroomversnelling. Waar vandaag het moderne stadsdeel van Caïro ligt, was toen enkel een moerasachtig gebied dat jaarlijks door de Nijl overstroomd werd. Om het imago van zijn stad op te waarderen nodigde Ismael internationale architecten uit om naast de oude Islamitische stad een Caïro in nieuw-Europese stijl te ontwerpen. In diezelfde periode werd ook het Suezkanaal gegraven en voor scheepvaart opengesteld, wat de stad meteen wereldwijd in de schijnwerpers stelde. Van dan af kende zowel het toerisme als het zakenleven in Caïro een sterke groei- en bloeiperiode. Ismael had echter in zijn droombeeld van de stad het zicht op de werkelijkheid verloren, waardoor de stad onder een immense schuldenlast kwam te lijden.
De Britten maakten een einde aan de utopie. Zij namen in 1882 de stad onder controle tot alle schulden waren terugbetaald. Deze bezetting duurde uiteindelijk tot in 1952, toen een grote revolutie er abrupt een einde aan maakte. Sindsdien kent de stad een immense bevolkingsgroei, wat tot gebrek aan huisvesting leidde. Daarom werd in de jaren ’60 en ’70 de westelijke oever van de Nijl ingelijfd en werden heel wat nieuwe buitenwijken uit de grond gestampt. Toch kon die uitbreiding niet tegemoetkomen aan de woningnood, waardoor ook het oostelijk gelegen droge woestijngebied werd ingenomen door rommelige sloppenwijken. Onder het beleid van Moebarak kende de stad weliswaar langzame verbeteringen, maar toch bleven de overbevolking, armoede en vervuiling Caïro parten spelen.
Bij het broodoproer in januari 1977 in Caïro vielen 70 doden en 800 gewonden toen Egyptenaren massaal in opstand kwamen tegen de afschaffing van subsidies op de eerste levensbehoeften, zoals brood, rijst en spijsolie. Na de rellen trok president Sadat het besluit tot afschaffing ijlings weer in.
Vanaf 25 januari 2011 is het Tahrirplein in Caïro het revolutionaire centrum van het volksverzet tegen president Moebarak (82) met bijna dagelijks tienduizenden en soms honderdduizenden betogers. Op het plein passen ca. 200.000 mensen. De eerste dagen vielen er bij hevige onlusten met de politie zeker 100 doden en 1000 gewonden. Nadien trok de politie zich terug en nam het leger stellingen in, maar liet de demonstranten ongemoeid.
Piramiden van Gizeh
De Piramiden van Gizeh in Egypte behoren tot de bekendste en oudste bouwwerken van de mensheid. De piramiden zijn tevens de bekendste van de Egyptische piramiden. Ze bevinden zich ongeveer acht kilometer ten zuidwesten van de stad Gizeh.
Omschrijving
De piramiden bevinden zich in een oude Egyptische necropolis. Het piramidecomplex bestaat uit de Piramide van Cheops (ook wel bekend als de “Grote Piramide”), de wat kleinere Piramide van Chefren, en de Piramide van Mycerinus. Daarnaast staan er een aantal kleinere piramiden die bekendstaan als "koningin"-piramiden. Aan de oostzijde van het complex bevindt zich ook de Sfinx van Gizeh.
Deze piramiden werden gebouwd tijdens de vierde dynastie (tussen ca. 2551 en 2472 v.Chr.) en zijn dankzij hun zeer stabiele constructie goed bewaard gebleven. De buitenste gepolijste witte kalksteenlaag is in de loop der tijden grotendeels verdwenen doordat men het materiaal heeft gebruikt voor andere bouwwerken. De piramide van Mycerinus is de enige van de piramiden waarvan de kalksteenlaag geheel verwijderd is. De piramide van Chefren heeft nog wel een deel van deze kalksteenbedekking op de top en is door dat 'topje' goed herkenbaar.
De Piramide van Cheops is het enige van de zeven klassieke wereldwonderen dat tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven. In 1979 werden de piramiden van Gizeh tot werelderfgoed verklaard.
Astronomie
De zijden van de drie grote piramiden lopen vrij exact noord-zuid en oost-west, met slechts een kleine afwijking die varieert met het tijdstip van bouwen. Dit doet vermoeden dat de Egyptenaren de sterren gebruikten om de oriëntatie van de piramiden te bepalen, de precessie van de aardas liet de toenmalige Poolster langzaam verschuiven en verklaart het verloop in de tijd. Onder recente pogingen[1] om dit patroon te verklaren bevinden zich de onderzoeken van S. Haack, O. Neugebauer, K. Spence, D. Rawlins, K. Pickering, en J. Belmonte.
Egyptisch Museum (Caïro)
Het gouden dodenmasker van Toetanchamon, een van de beroemdste Oud-Egyptische kunstvoorwerpen ter wereld
Het Museum der Egyptische oudheden in de Egyptische hoofdstad Caïro, bij het grote publiek bekend als het Egyptisch Museum, is met haar 136.000 Oud-Egyptische items 's werelds grootste Egyptologisch museum. Het museum is overheidshalve ondergebracht bij het Supreme Council of Antiquities, een organisatie van het Egyptische ministerie ten behoeve van de Egyptische oudheid.
Het museum trekt jaarlijks ongeveer 2,5 miljoen bezoekers.
Geschiedenis
Het Egyptisch Museum is opgericht in 1858, met een verzameling van de vondsten die egyptoloog Auguste Mariette heeft gedaan. Vanaf 1880 was het museum ondergebracht in het voormalige paleis van kedive Isma'il Pasha, die door de Britten in 1879 was verdreven, maar in 1900 nam het Egyptisch Museum haar intrek in het huidige verblijf, in het centrum van Caïro.
In 2011, tijdens protesten tegen president Moebarak, werd het museum geplunderd en verdwenen twee faraobeeldjes. Enkele tweeduizend jaar oude mummies werden beschadigd.