Zuid Afrika

 









egypte


Onze trip:

Van 16-10-2003 tot 30-10-2003

(klik op de plaatsnamen voor meer informatie)

De kaart

Film

 

Foto's

Klik hier voor onze foto's   

 

Bezochte plaatsen:

Johannesburg

Johannesburg is de grootste stad[3] van Zuid-Afrika, gelegen in de provincie Gauteng. Johannesburg is een van de grootstedelijke gemeenten van Zuid-Afrika onder de naam City of Johannesburg Metropolitan Municipality.
Hoewel het niet de hoofdstad van het land is, is Johannesburg wel het hart van de Zuid-Afrikaanse economie, waarvan de goudindustrie overigens lang niet meer de enige steunpilaar is. Johannesburg is de zetel van het grondwettelijke hof.
Geschiedenis
De regio Johannesburg werd altijd al bewoond, het waren de nomadische Bosjesmannen die hier hun thuis vonden. De voormalige Nederlandse kolonisten, de zogenaamde Boeren, waren de eerste Europeanen die in dit gebied kwamen, ze vestigden hier verschillende boerderijen. Maar vóór 1880 was er geen grootschalige vestiging. Dit veranderde toen er aan het eind van de 19e eeuw goud werd gevonden in het gebied. In 1886 werd Johannesburg gesticht, vernoemd naar de "twee Johannese", Johannes Meyer en Johannes Rissik, twee mannen uit de regering van de Zuid-Afrikaansche Republiek, een republiek gesticht door voormalige Nederlandse kolonisten die wegtrokken voor de Britse overheersing van de Kaapkolonie.
Na de Tweede Boerenoorlog werd de Transvaal veroverd door de Britse kolonisten. In de tijd van de apartheid werden de rassen strikt gescheiden gehouden en bestonden er stadsdelen waar alleen blanken of alleen zwarten mochten wonen. De grootste en bekendste zwarte buitenstad is Soweto (South Western Township).
Goudkoorts
Aan het eind van de 19e eeuw werd er in de regio van Johannesburg goud gevonden. Als gevolg daarvan trokken er vele mensen naar de regio Johannesburg. Later werd er ontdekt dat er in Witwatersrand nog veel meer goud te vinden was. Tegenwoordig wordt het goud vooral gevonden in het tegenwoordige Barberton. Dat verklaart waarom in en om de stad immense heuvels afval uit de kilometers diepe goudmijnen te zien zijn. De heuvels bestaan uit geelachtige zand, waarop maar moeizaam iets wil groeien. Bij veel van deze heuvels staan waarschuwingsborden voor vergiftiging. Bij het goudwinningsproces wordt namelijk cyanide gebruikt, waarvan restanten in het afval achterblijven.



Drakensbergen

De Drakensbergen (Afrikaans: Drakensberge) is een keten van bergen in Zuid-Afrika, die tot 3482 meter hoogte reiken en daarmee de hoogste van het land zijn. In de taal van de Zoeloes heet de bergketen uKhahlamba, wat "barrière van speren" betekent.
Geografie
De bergketen ligt in het oosten van Zuid-Afrika en reikt over een lengte van 1000 kilometer van het zuidwesten naar het noordoosten, met een bocht naar het noordwesten die de grens vormt tussen Lesotho en Zuid-Afrika. Aan de westkant lopen de rivieren Oranje en Vaal en aan de oost- en zuidkant enkele kleinere rivieren, waaronder de Tugela. De bergketen scheidt de provincies KwaZoeloe-Natal en Vrijstaat. In de winter valt er regelmatig sneeuw. Regen en mist komen er het hele jaar voor.
De hoogste piek is Thabana Ntlenyana (3482 meter). Andere belangrijke pieken zijn Mafadi (3250 meter), Makoaneng (3416 meter), Champagne Castle (3377 meter), Giant's Castle (3315 meter) en Ben Macdhui (3001 meter). Al deze hoge pieken liggen in het grensgebied met Lesotho. Ten noorden van Lesotho wordt de bergketen langzaam lager en beter toegankelijk.
Geologie
De Drakensbergen zijn een overblijfsel van het originele Afrikaanse plateau. De bergen worden bedekt door een laag basalt van maximaal 1500 meter dik, met daaronder een laag zandsteen. Dit heeft geresulteerd in een combinatie van zeer steile blokken en pieken. In de zandsteen-laag bevinden zich grotten, waarvan vele voorzien zijn van rotsschilderingen gemaakt door de San.
Bezoek
De pieken vormen een uitdaging voor bergbeklimmers. De hoogste pieken zijn allen beklommen, een aantal van de lagere pieken nog niet. Wandelen is een populaire activiteit in het gebied van de Drakensbergen. Navigatie op lange afstandswandelingen wordt vaak ondersteund door gps-ontvangers en kaarten met geodetische referentiepunten. Het toerisme in de Drakensbergen is in ontwikkeling, met een verscheidenheid aan hotels en andere accommodaties. Het grootste gedeelte van de hogere bergketen aan de Zuid-Afrikaanse kant is wildreservaat of wildernis-gebied. In 2000 is uKahlamba of Drakensbergpark als gemengd natuurerfgoed en cultuurerfgoed toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Hluhluwe

Hluhluwe–iMfolozi Park (voormalig Hluhluwe-Umfolozi Game Reserve), 280 km ten noorden van Durban, is het oudste natuurpark in Afrika. Het park bestaat uit 960 km² heuvelachtig gebied in centraal Zoeloeland bedekt met klassieke savannes. Het is het enige park in KwaZoeloe-Natal dat alle dieren uit de Grote Vijf telt: Afrikaanse olifanten, leeuwen, buffels, luipaarden en neushoorns.
Het park is bekend om zijn rijke fauna en de aanwezige witte neushoorns die dankzij succesvolle kweekprogramma's in het natuurpark van uitsterven werden gered. Het park telt nu ruim 1600 witte neushoorns; vele honderden dieren werden uitgewisseld met andere natuurparken in Zuid-Afrika en erbuiten.
Het park bestaat uit twee delen: het Hluhluwedeel met Hilltop Camp, en het Umfolozideel met het Mpilakamp.

Swaziland

Swaziland, officieel het Koninkrijk Swaziland, is een land in het zuiden van Afrika. Het wordt ingesloten door Zuid-Afrika en Mozambique. Het land heeft twee hoofdsteden: Mbabane is de bestuurlijke hoofdstad en Lobamba de koninklijke hoofdstad (residentie van de koningin-moeder, de Ntombi) en de wettelijke hoofdstad (zetel van het parlement, dat uit de senaat en het huis van afgevaardigden bestaat).
Geschiedenis
Uit archeologische vondsten blijkt dat het gebied 100.000 jaar geleden al werd bewoond, maar de huidige Swazibevolking kwam eind 18e eeuw in het gebied wonen. Waarschijnlijk was de eerste Swazi één van de zonen van koning Shaka. Hij had zijn oudste zoon Ngwane III, die ook de generaal was, op een missie gestuurd om het land van vijanden te veroveren en deze te doden. Toen hij de vijand niet kon vinden en te moe was om verder te trekken, durfden hij en zijn leger niet terug te gaan omdat ze bang waren voor Shaka's toorn. De oudste zoon vestigde zich in Swaziland. Daarna stuurde hij zijn tweede zoon, deze belandde uiteindelijk in Mozambique. De derde zoon, die eveneens de vijand niet kon vinden (of doden?) nam plaats in het huidige Zimbabwe.
In de 19e eeuw trokken ook blanken het gebied binnen. In 1866 werd de grens met Transvaal vastgelegd, maar twee jaar later werd Swaziland door de Britten geannexeerd. Bij de Conventie van Pretoria (1881) werd de onafhankelijkheid van Swaziland erkend. Maar vier jaar later probeerden de Britten het gebied toch weer onder controle te krijgen en in 1889 stootten ze koning Dlamini IV van de troon. Na de Tweede Boerenoorlog werd Swaziland een Brits protectoraat en pas op 6 september 1968 werd Swaziland echt onafhankelijk.
Armoede
Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Swaziland 69,2% van de bevolking onder de armoedegrens.



Krugerpark

Het nationaal park Kruger (Afrikaans: Nasionale Krugerwildtuin, Engels: Kruger National Park) of kortweg Krugerpark is een omvangrijk wildpark in het noordoosten van Zuid-Afrika, op de grens met Zimbabwe en Mozambique. Het is een van de bekendste wildparken in Afrika en trekt jaarlijks een groot aantal toeristen.
Geschiedenis
Vanwege de toenemende jacht met steeds modernere wapens, ontstond eind negentiende eeuw de behoefte aan bescherming van de natuur in het algemeen en het wild in het bijzonder. De volksraad van de Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) verbood daarom de jacht tussen de Sabie en de Krokodilrivier. In 1898 ging president Paul Kruger van de ZAR over tot het instellen van het Sabie Wildreservaat. Kort daarop brak de Tweede Boerenoorlog (1899-1902) uit, waardoor van natuurbescherming weinig meer terecht kwam.
In 1903 - Transvaal was intussen na de verloren oorlog een Britse kolonie geworden - werd de Britse majoor James Stevenson-Hamilton de eerste hoofdveldwachter van het gebied. Hij was een gepassioneerd natuurliefhebber en zette zich in voor de uitbreiding van het gebied. Jaar na jaar kwamen onder zijn leiding steeds meer gebieden bij het reservaat. In 1916 werd een spoorlijn aangelegd, waardoor het grote publiek het park gemakkelijker kon bereiken en het voor toeristen interessanter werd.
Een derde mijlpaal werd bereikt in 1926, toen UZA-minister van Lande Piet Grobler besloot hier het eerste nationaal park van Zuid-Afrika in te stellen. Het werd vernoemd naar een van de grondleggers van het park, Paul Kruger.
Sinds enkele jaren is het park onderdeel van het grensoverschrijdende Groter Limpopo Oorgrenspark, waarin ook parken gelegen in Mozambique en Zimbabwe zijn opgenomen.
Krugerpark
Het Krugerpark is 380 km lang, 60 km breed en heeft een totale oppervlakte van ongeveer 20.000 km2. Het park bevat 25 kampen, waarvan 12 grote kampen zoals Skukuza, Lower Sabie en Satara. Alle kampen zijn omheind. Alleen in deze kampen, en op aangewezen plaatsen zoals picknickplaatsen als Tshokwane, is het toegestaan voor bezoekers om uit de auto te stappen.
Naast de grootte is dit park ook bekend om de grote variatie aan diersoorten. Hiervan zijn de zogenaamde 'Big Five' het meest bekend: de leeuw, de buffel, het luipaard, de neushoorn en de Afrikaanse olifant. Van deze laatste leeft in het Krugerpark de grootste populatie ter wereld. In 2003 telde het park 11.700 Afrikaanse olifanten. Naast deze vijf dieren zijn er ook nog vele andere, zoals de giraffe, het nijlpaard, de koedoe, de impala, de wilde hond, de zebra, de cheeta, de hyena, de krokodillen, de bavianen en diverse vogelsoorten.

Pilgrim's Rest

Het begon allemaal in 1873 toen er in de buurt van Sabie goud werd gevonden en een kamp werd opgezet genaamd MacMac. Alec Patterson, een van de MacMac diggers, is vervolgens verder getrokken en vond goud in de Pilgrims Creek. Hij heeft dit nieuws een tijd voor zich kunnen houden totdat er nog iemand op zoek ging naar goud en ook vond. Het duurde toen niet lang meer of er waren meer kapers op de kust.
Nadat het gebied op 22 september 1873 officieel tot "Gold field" werd benoemd waren niet lang daarna meer dan 1.500 delvers aan het werk. Er leek geen eind aan het goud te komen waardoor er steeds meer huizen kwamen die de tenten vervingen. In 1881 kwam een Londense financier die de mijnrechten bemachtigde. Daarna werd de Transvaal Gold Exploration Company opgericht, later Transvaal Gold Mining Estates. De opbrengsten van de mijnen werden na de jaren '50 steeds minder en na bijna 100 jaar werd de mijn in 1972 gesloten.
Pilgrim's Rest is nu een Nationaal Monument. De gebouwen die hier staan zijn nog in oude staat en waar nodig gerestaureerd. Van de vele gebouwen zijn er maar een paar opengesteld voor toeristen. In het informatiecentrum kun je voor R10 een toegangskaart kopen waarmee je in 4 musea naar binnen mag. Dit zijn: The Garage (automuseum), Dredzen Shop and House Museum (winkel met huis), het Victorian House Museum (Victoriaans huisje) en het Pilgrim's en Sabie News Museum (oude type- en drukmachines). Je kunt hier een indruk krijgen hoe de mensen er leefden en woonden. Uiteraard woonde de mijneigenaar in een groot statig huis ver genoeg bij de stoffige mijn vandaan.
Boven op een heuvel ligt Cemetery Hill, de begraafplaats van Pilgrim's Rest. Hier is Robber's Grave te vinden. Het verhaal bij dit graf is dat hier een onbekende man ligt die betrapt werd op het stelen van de opgravingen uit de tenten. Hij kreeg een proces en werd vervolgens verbannen. Maar de dief was nog steeds in de buurt want hij werd boven op de heuvel gezien. Daar is hij neergeschoten en begraven. Verder zijn er veel graven waarvan niet bekend is wie er ligt. De gouddelvers kwamen uit allerlei landen van de wereld om hier hun geluk te beproeven. Naast de vele mijnongelukken stierven er ook veel mensen door ziektes als longonsteking, dysenterie (vooral kinderen) en malaria, verdrinking en slangenbeten.

Panorama Route

De Panorama Route ligt in het noordoosten van Mpumalanga. Deze route voert je langs spectaculaire vergezichten en bijzondere natuurverschijnselen, vandaar de naam Panorama Route.Bij Sabie neem de je afslag R532. Hier kom je langs diverse watervallen, zie Watervalroute en kom je uit bij Graskop.

De Pinnacle: deze spits toelopende rotsformatie komt bijna 30 m boven het dichtbegroeide bos uit.
God's Window: een uitzichtpunt waar je bij goed weer een geweldig uitzicht hebt over de Blyde River Canyon en het Laagveld. Ook loopt er een vrij steil wandelpad naar boven door een klein stukje overgebleven regenwoud met inheemse planten, varens en bomen. Er hangt bijna altijd een wolkendek boven de bergen dus je moet een beetje geluk hebben.
Wonderview: is het hoogste uitkijkpunt langs de route nl. 1.730 m. Ook hier heb je, uiteraard bij goed weer, een geweldig uitzicht.
Bourke's Luck Potholes: hier komen 2 rivieren samen, de Blyde en de Treur. Door de kolkende watermassa's die vermengd waren met zand en grind en door erosie, zijn de rotsformaties door de eeuwen heen steeds verder uitgesleten. De gouddelver Tom Bourke vond hier wat goud en voorspelde dat er veel goud te vinden was. Helaas voor hem was het niet genoeg om er rijk van te worden. De Potholes zijn naar hem genoemd. Vanaf het bezoekerscentrum loopt een pad naar de potholes.
Three Rondavels: deze 3 uniek gevormde heuvels zijn ontstaan door erosie. Ze bestaan uit leisteen onder een kap van hard kwarts waar dennebomen op groeien. De naam komt omdat ze lijken op rondavels, de traditionele hutten van de Xhosa stam. De toppen hebben ook een naam en zijn genoemd naar 3 vrouwen van Chief Maripi Mashile nl. Magabolle, Mogoladikwe en Maseroto. Doordat ze bijna 700 m boven het bos uitsteken zijn ze al duidelijk van ver te zien.



Knysna

Knysna (Soms ook Knijsna of Nysna, uit te spreken als Nijsna) is een dorp in de provincie West-Kaap, Zuid-Afrika aan de Indische Oceaan. Knysna is een gemeente (officieel Knysna Plaaslike Munisipaliteit) in het district Eden en ligt 72 kilometer vanaf George, gelegen tussen heuvels, langs de Knysna-strandmeer. De gemeente telt 68.659 inwoners[3].
Het economie in het dorp is gericht op toerisme, er zijn veel restaurants en terrassen. Toerisme in Knysna is er onder meer vanwege het nabijgelegen Tsitsikamma National Park, en omdat het onderdeel is van de Tuinroute.
Een belangrijk feest in Knysna is het oesterfeest, dat altijd in augustus gehouden wordt.
In Knysna staat Mitchell's Brewery waar men een rondleiding door de brouwerij kan krijgen en kan proeven van de soorten die er gebrouwen worden. De hop haalt deze brouwerij uit George.

Oudtshoorn

Oudtshoorn is een stad in de Zuid-Afrikaanse provincie West-Kaap. Oudtshoorn behoort tot de gemeente Oudtshoorn dat onderdeel van het district Eden is. Het is het grootste dorp in de halfwoestijn de Kleine Karoo, en ligt zo'n 500km ten oosten van Kaapstad, tussen de Swartberg en de Outeniekwabergen.
Oudtshoorn staat bekend als centrum van de struisvogelteelt, en als gastheerstad van "die Klein Karoo Nasionale Kunstefees", een belangrijk Afrikaanstalig cultureel evenement. Andere toeristische trekpleisters zijn de Cangogrotten en de Swartberge.

Wijnroute

Naast de Tuinroute is er ook nog de Wijnroute. Ca. 30 minuten rijden vanaf Kaapstad begint het Kaapse Wijnland. Hier ligt een gebied met indrukwekkende bergen, vruchtbare groene valleien, wijngaarden en boomgaarden vol fruit. Je ziet hier nog landhuizen met de zeer herkenbare Kaaps-Hollandse stijl. Vanwege het zeer gunstige, Mediterrane klimaat en de vruchtbare grond is dit gebied perfekt voor wijnbouw.
De Stellenbosch Wine Route is in 1971 ontstaan. Langs deze route kun je naast het wijnproeven, meer kennis van wijn krijgen, kelders bezoeken en uiteraard wijn kopen. Meestal is het raadzaam om vooraf een afspraak te maken om teleurstelling te voorkomen. Over het algemeen worden er 3 à 4 wijnboerderijen bezocht om daarna te gaan lunchen. Je hebt dan echt wel een goede indruk kunnen krijgen, heerlijk kunnen proeven en genoeg kilometers gereden.De bekendste plaatsen zijn Stellenbosch en Franschhoek maar Tulbagh, Worchester, Robertson en Wellington zijn ook de moeite waard.


Kaapstad

Kaapstad (Afrikaans: Kaapstad, Engels: Cape Town, Xhosa: iKapa) bijgenaamd de Moederstad, is de hoofdplaats van de Westelijke Kaap-provincie en is het wetgevend centrum van Zuid-Afrika. De stad maakt deel uit van de gemeente Kaapstad, die ongeveer 2,9 miljoen inwoners heeft (2001). Kaapstad is samen met Pretoria (uitvoerende macht) en Bloemfontein (rechterlijke macht) één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika. Het is de tweede stad van het land.
De stad, gelegen in de zuidwestelijkste punt van Zuid-Afrika, was oorspronkelijk een verversingspost voor Nederlandse schepen die op weg waren naar Oost-Afrika, Indië of het Verre Oosten. Het was daarnaast een van de eerste permanente Europese nederzettingen ten zuiden van de Sahara. De Hollanders in dienst van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie maakten hier voor het eerst contact met de leider van de Goringkhoina in 1652.
Van een kleine havenstad groeide Kaapstad uit tot de grootste stad van Zuid-Afrika, maar raakte deze plaats kwijt aan Johannesburg in 1887 door de goudkoorts naar de Witwatersrand. Bij de volkstelling uit 2001 bleek dat Kaapstad de grootste Afrikaanssprekende gemeenschap was van Zuid-Afrika met 1,2 miljoen mensen.
Dankzij de natuur en de ligging aan de voet van de beroemde Tafelberg, is Kaapstad een populaire internationale bestemming voor toeristen.
Geografie
Kaapstad ligt in het zuidwesten van Zuid-Afrika in de provincie West-Kaap gelegen aan de Tafelbaai van de Atlantische Oceaan. De stad is internationaal bekend om de ligging aan de voet van de Tafelberg, een grote plateau-achtige berg met een hoogte van 1.086 meter boven het zeeniveau. Deze berg samen met andere lagere bergen en heuvels bepalen de horizon van de stad en zijn een onmiskenbaar baken geworden. De Tafelbaai wordt door de inheemse bewoners Hoeri (letterlijk "Baai van de zee") genoemd en heeft zijn huidige naam te danken aan een Portugese admiraal die in 1503 langs zeilde.
Het Kaapse Schiereiland, dat een lengte van bijna 35 kilometer heeft en strekt van Kaapstad in het noorden tot aan Kaap de Goede Hoop en Kaappunt, is een van 's werelds plantenkoninkrijken waarbij een aantal soorten alleen hier voorkomen.
De "Stadskom" van Kaapstad (Engels: City Bowl) of het centrale zakencentrum met zijn wolkenkrabbers omringd door woonwijken, wordt begrensd door de Tafelbaai aan de ene kant en de Tafelberg aan de andere kant. De uitgestrekte voorsteden aan beide kanten van het bergmassief verschillen qua karakter sterk van elkaar. Het hele gebied kan alleen vanaf de Tafelberg gezien worden. In de "Stadskom" of andere woonwijken aan de Atlantische Oceaan of de bergen wonen een miljoen inwoners. De overige twee miljoen wonen op de uitgestrekte Kaapse Vlaktes.
Doordat de zee vaak onrustig is om het Kaapse Schiereiland werd de Kaap de Goede Hoop, die bijna 50 kilometer ten zuiden van het stadscentrum ligt, al vroeg door de zeevaarders de "Kaap van Stormen" genoemd. De koude Benguelastroom stroomt vanuit het zuiden langs de kust en schept een mediterraan winterklimaat waarin vruchten en groentes goed gedijen. Veelal wordt Kaapstad beschreven als "de enige stad ter wereld die aan twee oceanen ligt", wat niet helemaal juist is, omdat de Atlantische en de Indische Oceaan ongeveer 200 kilometer ten oosten van Kaapstad, bij Kaap Agulhas aan elkaar grenzen.
Demografie
Verspreiding van de moedertalen in Kaapstad
Afrikaans
Engels
Xhosa
Geen taal domineert
Volgens de volkstelling van 2001 telt het metropoolgebied van Kaapstad 2.893.251 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 1.158 per km². Van de bevolking in de stad is 48,1% kleurling, 31,7% zwart, 18,8% blank en 1,4% Indisch. Daarnaast wonen er in de Metropool een kleine twee percent buitenlanders waaronder volgens schattingen zo'n 30.000 Duitsers.
Afrikaans is de belangrijkste moedertaal in de stad en wordt door 41,4% van de bewoners gesproken. De twee andere moedertalen zijn Xhosa (28,7%) en Engels (27,9%). Het Afrikaans wordt evenwel vooral in de buitenwijken gesproken; in het stadscentrum overheerst het Engels.
Haven
Dankzij de natuurlijke haven van Tafelbaai staat ​​Kaapstad al eeuwenlang bekend als de "Herberg aan de zee". Toen Jan van Riebeeck 1652 in Tafelbaai voet aan wal zette was er niets meer te zien dan een wijdgestrekte baai met ondiepe zand en kiezelstranden. De schepen die hier aan land kwamen werden aan de onstuimige oceaan blootgesteld; schepen werden meestal enkele honderden meter van het strand af verankerd, en de goederen werden via roeiboten aan land gebracht. De haveninfrastructuur bleef eeuwenlang beperkt tot een eenvoudige houten kaai die in 1656 vlakbij het Kasteel de Goede Hoop werd gebouwd. Vooral tijdens de Kaapse winterstormen was Tafelbaai geen veilige ankerplek voor schepen en vaak lag het goederenvervoer door de ongunstige weersomstandigheden dagenlang stil. Pas in 1743 werd de VOC's winterhaven verhuisd naar Simon's Town. Deze ankerplek was veilig maar moeilijk bereikbaar vanuit de binnenstad.