Westen USA 2011 Van Denver naar San Francisco

 









egypte


Onze trip:

(klik op de plaatsnamen voor meer informatie)

De foto's het verslag

De foto's en het volledig verslag van deze reis kunnen jullie lezen op ons blog.Dit blog hielden wij van dag tot dag bij tijdens de reis.Klik op de knop

De kaart

Film Yosemite

Film Antelope Canyon

Film Arches N.P.

Film Bellagio Fonteinen

Film Las Vegas

Foto's

Klik hier voor onze foto's   

Bezochte plaatsen:

Denver

Denver is sinds 1876 de hoofdstad van de staat Colorado in de Verenigde Staten. De stad ligt aan de oostelijke voet van de Rocky Mountains. Van oorsprong is het een stad van goudzoekers.Het aantal inwoners van Denver is 566.974 (2006) en hiermee is Denver de 26ste stad van de Verenigde Staten. De agglomeratie 'Denver-Aurora Metropolitan Area' telt ruim 2,4 miljoen inwoners. De gehele regio 'Denver-Aurora-Boulder Combined Statistical Area' telt bijna 3 miljoen inwoners en is de 17e grootste agglomeratie van de V.S. De bijnaam van de stad is 'The Mile High City' omdat de stad precies één mijl hoog ligt, namelijk 1609,344 m boven de zeespiegel.
Beroemd is het deels in de rotsen uitgehouwen Red Rocks Amphitheatre in het plaatsje Morrison ten westen van de stad. Aan York Street ligt een botanische tuin: Denver Botanic Gardens.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden hier in opdracht van de Nederlandse regering in ballingschap munten geslagen om de omloop na de oorlog op gang te kunnen houden.



Rocky Mountains

De Rocky Mountains, kortweg de Rockies en ook wel het Rotsgebergte genoemd, vormen een groot hooggebergte in het westen van Noord-Amerika. De Rockies beslaan een gebied met een lengte van meer dan 4800 km vanaf New Mexico door de Verenigde Staten naar Canada en Alaska. Het gebergte ligt tussen de Great Plains aan de oostkant en heeft een serie bassins en laagtes aan de westkant. Het vormt de Continental Divide, de waterscheiding tussen de rivieren die enerzijds in de Atlantische Oceaan en de Noordelijke IJszee en anderzijds in de Grote Oceaan uitmonden. De hoogste top is de Mount Elbert in Colorado op 4402 meter boven zeeniveau.
De Rocky Mountains maken deel uit van wat men de Noord-Amerikaanse Cordillera noemt, een bergachtig gebied ten westen van de Great Plains dat zich uitstrekt van Alaska tot in het zuiden van Mexico. De Rockies onderscheiden zich hierin enigszins van bergketens als de Sierra Nevada, de Cascade Range en de Pacific Coast Ranges, die allemaal westelijker liggen.
Het gebergte werd 80 tot 55 miljoen jaar geleden gevormd door de Laramide orogenese. Erosie door water en gletsjers heeft het gebied sindsdien omgevormd tot diepe valleien en steile bergtoppen. Op het einde van de laatste ijstijd vestigden de eerste mensen zich in de Rockies. Tegenwoordig zijn grote stukken van de bergketen beschermd als nationale parken en bosgebieden. De Rocky Mountains zijn een populaire vakantiebestemming voor wandelaars, kampeerders, bergbeklimmers, vissers, jagers en skiërs.
Geologie
De rotsen in de Rocky Mountains werden gevormd voordat de bergen omhoogkwamen door tektonische krachten. Het oudste gesteente is Precambrium metamorf gesteente dat de kern van het Noord-Amerikaanse continent vormt. Er is ook Precambrium sedimentaire argilliet uit een periode van 1,7 miljard jaar geleden. Gedurende het Paleozoïcum lag westelijk Noord-Amerika onder een ondiepe zee, waardoor een kilometersdikke laag kalksteen en dolomiet werd afgezet.
In de zuidelijke Rocky Mountains, nabij het ​​huidige Colorado, werden deze oude rotsen tijdens de Pennsylvania, ongeveer 300 miljoen jaar geleden, verstoord door gebergtevorming. Hierbij werden de voorlopers van de Rocky Mountains gevormd. Deze bestonden grotendeels uit Precambrium metamorf gesteente dat omhoog werd gedwongen door lagen van de kalksteen die waren gevormd in de ondiepe zee. Deze bergen erodeerden geurende het late Paleozoïcum en het begin van het Mesozoïcum, waardoor enorme deposito's van sedimentair gesteente werden achtergelaten.
Terreinen begonnen te botsen met de westelijke rand van Noord-Amerika tijdens het Mississippien (ongeveer 350 miljoen jaar geleden) en veroorzaakte daarmee de Antler orognese.Ongeveer 270 miljoen jaar waren de effecten van de botsingen van de platen vlakbij de rand van het Noord-Amerikaanse plaat, ver ten westen van de Rocky Mountain regio.Pas 80 miljoen jaar geleden beriekten de deze effecten ook de Rockies.
De huidige Rocky Mountains zijn intstaan tijdens de Laramide orogenese tussen 80 en 55 miljoen jaar geleden.Voor de Canadese Rockies is opbouw van de bergen analoog aan die van een tapijt dat wordt geduwd over een hardhouten vloer:het tapijt wordt in elkaar geduwt en vormt rimpels (bergen). In Canada zijn de rereinen en subducties de voet die het tapijt duwen en de gevormde rotsen zijn het tapijt. Het Canadees Schild in het midden van het continent is de hardhouten vloer.
De groei van de Rocky Mountains in de Verenigde Staten, verder naar het zuiden, werd waarschijnlijk veroorzaakt door een ongewone subductie, waarbij de Farallonplaat onder een kleine hoek naar beneden dook onder de Noord-Amerikaanse Plaat.Deze kleine hoek verplaatst de focus van bergvorming veel verder landinwaarts dan de normale 300 tot 500 km.Er wordt gesteld dat de kleine hoek van de zinkende plaat de wrijving en andere interacties met de dikke continentale massa erboven sterk deed toenemn. Enorme overschuivingen stapelde laag op laag waardoor de de Rocky Mountain een buitegewone brede en hoge vorm hebben gekregen.

Hotsprings, Oregon Trail

De Oregon Trail is een meer dan 3400 km lange route die over land door de Verenigde Staten loopt van Missouri tot aan de monding van de Columbia Rivier aan de grens tussen Washington en Oregon. De route werd vooral in de 19e eeuw gebruikt door pioniers die in het westen van de VS een nieuw leven wilden opbouwen.
Geschiedenis
Het begin van de Europese kolonisatie van het Noord-Amerikaanse continent beperkte zich vooral tot de oostkust, het zuiden en het extreem zuidwesten van wat nu de Verenigde Staten is. Na afloop van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog bezat de VS een uitgestrekt gebied van New England tot aan Georgia en westelijk tot aan de Mississippi. In 1803 kwam daar het Louisiana Territory bij dat van Frankrijk werd gekocht.
President Thomas Jefferson zond daarna in 1804 een expeditie onder leiding van Meriwether Lewis en William Clark uit om de nieuw verworven gebieden te verkennen en in kaart te brengen. Deze expeditie reikte tot aan de westkust van het continent en verstevigde de Amerikaanse aanspraken op het westelijk deel van het continent.
Al vrij snel na de expeditie van Lewis en Clark begonnen pioniers naar het westen te trekken. Eerst waren het vooral ontdekkingsreizigers en zogenaamde Mountain Men die vooral op bevers jaagden in de Rocky Mountains. Ook wetenschappers trokken naar het grote onbekende. Later werd het gebied ook aantrekkelijk voor pioniers die zich in het westen wilde vestigen. De Prairies werden niet erg aantrekkelijk voor kolonisatie geacht maar de gebieden in wat toen Oregon Country heette, trokken wel de aandacht vanwege de gunstige omstandigheden. De grond en het klimaat waren bevorderlijk voor de landbouw.
Rond 1830 begon de route die de Oregon Trail zou gaan worden, meer en meer vast te liggen. William Sublette leidde de eerste huifkarren over de Rocky Mountains en andere pioniers volgden. Marcus Whitman organiseerde de eerste grote trek over de Oregon Trail. Op 22 mei 1843 ging een groep van zo'n 800 pioniers op weg vanuit Elm Grove, een plaatsje vlakbij Independence, Missouri. De groep verplaatste zich in karren, getrokken door ezels of ossen, allereerst naar het huidige Topeka in Kansas. Daarna zetten zij de tocht voort naar het westen waar in de herfst van 1843 ruim 700 pioniers veilig aankwamen in Oregon. Meer dan 30 pioniers hadden zich onderweg afgesplitst en trokken meer zuidwaarts richting Californië.
In de jaren die volgden trokken honderdduizenden pioniers westwaarts via ruwweg dezelfde route. Er zijn nu nog op enkele plaatsen sporen te vinden die de huifkarren in de modder hebben achtergelaten. Nadat in 1869 de transcontinentale spoorweg was voltooid nam de Oregon Trail in betekenis af hoewel hij tot aan het eind van de 19e eeuw nog werd gebruikt. Tegenwoordig volgen snelwegen grotendeels dezelfde route die de pioniers hebben gevolgd.
De trek westwaarts
De tocht langs de Oregon Trail was niet makkelijk voor de meeste pioniers en de meeste vingen de tocht aan in min of meer georganiseerde groepen van tientallen tot soms wel honderden mensen. Sommige groepen trokken met de bekende Conestoga huifkarren, getrokken door ossen, westwaarts. Deze karren bleken echter weinig geschikt voor de tocht en vaak stierven de ossen met een derde van de tocht nog te gaan. De trek over de Rocky Mountains werd ook vele huifkarren fataal en in enkele gevallen bleven de pioniers in onherbergzaam gebied achter. De meeste bezittingen moesten dan worden achtergelaten en alleen wat gedragen of gesleept kon worden werd meegenomen terwijl men te voet verder ging.
Al snel schakelde men over naar de Independence huifkarren, geproduceerd door dezelfde firma die de Conestogas maakte. Deze karren waren meer dan drie meter lang en één meter breed en veel lichter dan de Conestoga karren. Deze karren waren niet bepaald comfortabel tijdens de tocht en de meeste pioniers liepen langszij.
Onderweg
Pioniers namen alles mee wat zij voor de reis nodig konden hebben, zoals voedsel, alsmede gereedschap voor landbouw voor wanneer zij in Oregon arriveerden. Ook werden runderen en schapen meegenomen.
Een typische trek duurde eerst zo'n 6 maanden maar hoe meer de route werd gebruikt hoe sneller het ging en na enkele jaren duurde het meestal rond de 4 à 5 maanden. Groepen die er langer over deden riskeerden door de winter te worden overvallen in de Rocky Mountains. Naarmate meer en meer pioniers in de trek naar het westen waren voorgegaan werd de last die meegenomen moest worden verminderd. Veerboten kwamen in gebruik bij de bekende rivieroversteekpunten en nieuwe routes schaafden dagen van de tocht af. Ook werd het minder noodzakelijk om landbouwgereedschap mee te nemen naarmate de aanvoer van goederen in Oregon verbeterde en men aldaar kon aanschaffen wat men nodig had. Een andere noodzaak die niet vergeten mocht worden waren de gereedschappen om de huifkarren onderweg te repareren.
Wapens waren ook een noodzaak, vooral voor de jacht, om het menu wat variabel te houden. Een enkele maal moest een groep pioniers zich ook verweren tegen indianenstammen die hen belaagden hoewel zeker in het begin de relatie met de oorspronkelijke bewoners vrij vriendschappelijk was.



Mount Rushmore

Mount Rushmore (volledig: Mount Rushmore National Memorial) is een nationaal monument, gelegen in de Black Hills nabij Keystone, South Dakota. Het herdenkt de geboorte, groei en ontwikkeling van de Verenigde Staten van Amerika. De oppervlakte bedraagt zo'n 5 km².
Tussen 1927 en 31 oktober 1941 hebben zo'n 400 arbeiders onder leiding van Gutzon Borglum de 18 meter hoge busten van de presidenten George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt en Abraham Lincoln uitgehakt. Het symboliseert de eerste 150 jaar van de geschiedenis van de Verenigde Staten.
South Dakota heeft, dankzij het nationaal park, de bijnaam Mount Rushmore State en toont dit ook in zijn vlag.
Mount Rushmore is controversieel onder de Amerikaanse Indianen. In 1971 leidden leden van het American Indian Movement een bezetting van het monument, en noemden het "Mount Crazy Horse". Onder de deelnemers was Lame Deer. Deze pootte een gebedsstaf op de top van de berg.
Het monument werd o.a. gebruikt voor de bloedstollende slotscène van Alfred Hitchcocks film North by Northwest (1959). De scène werd echter niet op locatie gefilmd, omdat de National Park Service geen toestemming gaf voor het filmen van een moordaanslag in het aangezicht van een nationaal monument, en de bosvlakte boven het monument, waar het landhuis van de schurk gelegen is, berust op fantasie.



Big Horn Canyon

De 742 kilometer lange Bighorn River, een zijrivier van Yellowstone River, stroomt door de staten Wyoming en Montana. Duizenden jaren geleden heeft de rivier de diepe Bighorn Canyon in het landschap uitgesleten. Na de aanleg van de Yellowtail Dam – in de jaren ’60 van de vorige eeuw – is die canyon volgelopen met water; hierdoor ontstond het langgerekte reservoir Bighorn Lake. In 1966 kreeg een gebied van ongeveer 500 km² de status National Recreation Area. Het noordelijke deel van het park ligt in Montana, en het zuidelijke deel ligt deels in Montana en deels in Wyoming. Je kan niet met de auto van noord naar zuid (of andersom) rijden, de enige manier om van de ene naar de andere kant te gaan is per boot.



Cody

Cody is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Wyoming, en valt bestuurlijk gezien onder Park County. De stad is in 1896 gesticht door en vernoemd naar William Frederick Cody, beter bekend als Buffalo Bill.
Geografie
Volgens het United States Census Bureau, heeft de stad een oppervlakte van 24,7 km², waarvan 24,0 km² land en 0.6 km² (2.52%) water.
Cody ligt op 1500 m boven de zeespiegel. Het voornaamste deel van de stad is opgesplitst in twee niveaus met een hoogteverschil van 18 m.
De Shoshone rivier stroomt door Cody in een redelijk diepe canyon. Er zijn vier bruggen over deze rivier in de buurt van Cody, één aan de noordzijde van de stad, die verkeer toelaat naar het noorden, en één zowat 8 km ten oosten van Cody die leidt naar Powell en de noordelijke en oostelijke omgeving. De andere twee liggen in het westen. Eén verleent toegang naar de oostelijke ingang van Yellowstone National Park en de andere wordt gebruikt door vissers in de Shoshone Canyon en verleent toegang tot de Buffalo Bill Dam.
Cody ligt aan de rand van het Bighorn Bekken, een laagvlakte omringd door de Big Horn, Owl Creek, Bridger, en de Absaroka ketens. Boven Cody rijzen de Rattlesnake Mountains op in het noorden en Cedar Mountains langs het zuiden. In het grootste deel van Cody heb je een spectaculair zicht op Heart Mountain, waarvan de 2400 m hoge top op 14 km then noorden van Cody ligt, en de Carter Mountains, die een rij van toppen vormen van zo'n 3700 m hoogte, zowat 24 km naar het zuiden.
Cultuur
De culturele activiteiten in Cody draaien voornamelijk rond de figuur van de pionier van Cody en van de cowboy- en western-cultuur. Het Buffalo Bill Historical Center is een ruim gebouw gelegen in het centrum van de stad. Het bevat ruime collecties in verband met deze historische figuur en is een favoriete pleisterplaats voor de talrijke toeristen die de stad bezoeken, op weg van of naar Yellowstone. Tijdens de zomer worden voorstellingen gegeven van wild-west schietpartijen naast het Irma Hotel, wat een andere historische plaats is, maar nog steeds zakelijk actief als hotel en restaurant. Zij vormen de kern van de stad.
Old Trail Town bestaat uit meer dan 25 gerestaureerde historische western-gebouwen, gelegen in Cody juist naast de Yellowstone Highway.
Rodeo is belangrijk in de cultuur in Cody, dat zichzelf de "Rodeo-hoofdstad van de wereld" noemt. De Cody Nite Rodeo is een amateur rodeo elke avond van begin juni tot eind augustus. In Cody vindt ook de Cody Stampede Rodeo plaats. Deze stampede (stormloop) is een PRCA-rodeo en is één van de grootste rodeo's in de USA. Hij vindt plaats met Independence Day (van 1-4 juli) en dit reeds vanaf 1919. Vele top-cowboys uit het ganse land nemen er aan deel.
Cody Rodeo
In Cody is ook het Cody Firearms Museum, dat de meest uitgebreide verzameling van Amerikaanse vuurwapens bevat.
Cody is de geboorteplaats van de bekende abstracte schilder Jackson Pollock.

Yellowstone National Park

Yellowstone National Park is een nationaal park in de Verenigde Staten, hoofdzakelijk in Wyoming, maar met kleine gedeeltes in de naburige staten Montana en Idaho. Yellowstone is het oudste nationaal park in de wereld. Het park bestaat sinds 1 maart 1872, toen president Ulysses Grant het park oprichtte op basis van ecologische overwegingen, ten tijde van de wereldwijd opkomende industriële revolutie. In 1978 werd het park op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.
Yellowstone heeft een oppervlakte van 8983 km², waardoor het meteen ook een van de grootste nationale parken is in de Verenigde Staten. De gemiddelde hoogte in het park is 2440 meter. Het grootste gedeelte van het park bestaat in Wyoming uit bos, waarvan een gedeelte in 1988 door een grote bosbrand is verwoest. In het park leven vele diersoorten, waaronder bizons, herten, verschillende beersoorten, coyotes en wolven. Het park bevat ruim 800 km verharde wegen en dubbel zoveel kilometers in wandelpaden. In het zuiden sluit Yellowstone aan op het andere beroemde nationale park van Wyoming, Grand Teton National Park.
Vulkanisme
Onder Yellowstone bevindt zich een vulkanische hotspot, wat zich uit in vulkanisme. De grootste vulkanische structuur in de omgeving is de Yellowstonecaldera, een caldera van 65 km die vrijwel het gehele park beslaat. Deze supervulkaan maakt gemiddeld elke 600.000 jaar een grote uitbarsting mee. Bij eerdere grote uitbarstingen bedekten asregens het hele middenwesten van de Verenigde Staten met een laag as. Een nieuwe uitbarsting van een dergelijke omvang zou niet alleen catastrofaal zijn voor de wijde omtrek van het park, maar kan ook een 'vulkanische winter' opleveren die op het gehele noordelijk halfrond nog jarenlang het leven ontwricht.
De laatste grote uitbarsting dateert meer dan 640.000 jaar geleden. De caldera die toen ontstond overlapt gedeeltelijk met twee oudere caldera's wat verder naar het zuidwesten. Verder in die richting is het spoor van nog eerdere uitbarstingen tot in Nevada terug te vinden; een circa 800 kilometer lang en 70 kilometer brede vallei dwars door de Rocky Mountains laat zien hoe Noord-Amerika ten opzichte van de hotspot naar het zuidwesten bewogen is. De vallei zorgt voor een dominante windrichting uit het zuidwesten, wat een grote aanvoer van atmosferisch vocht afkomstig uit de Stille Oceaan tot gevolg heeft. Dit verklaart de naar verhouding enorme hoeveelheden neerslag (tot wel 3 meter sneeuw in de winter).
Recreatie
Yellowstone is een van de meest populaire nationale parken van de Verenigde Staten en wordt sinds de jaren zestig jaarlijks bezocht door twee miljoen toeristen [1]. Tijdens de zomerpieken werken er 3.700 concessiehouders in negen hotels die zo 2.238 hotelkamers en vakantiehuisjes beschikbaar stellen voor gasten. Ze beheren ook benzinestations, winkels en de meeste kampeerterreinen. Nog 800 andere werknemers werken ofwel permanent of in het seizoen voor de National Park Service.
Het park heeft ongeveer 10.000 warme bronnen en meer dan 200 geisers in het Upper Geyser Basin, waarvan Old Faithful de beroemdste is. Deze geiser spuit elke 92 minuten een 45m hoge kolom van water en stoom omhoog, hoewel deze tijd soms kan variëren tussen de 45 en 125 minuten. Andere beroemde geisers spuiten maar eens per 6 tot 8 maanden.
Naast deze attracties is het Yellowstone National Park ook beroemd vanwege zijn vele meren en rivieren. De bekendste meren en rivieren in het nationaal park zijn: het Yellowstone Lake, het Shoshone Lake, de Snake en de Yellowstone. Het Yellowstone Lake is maar liefst 352 km² groot, waardoor varen en vissen er zeer populair is.



Jackson

Grand Teton National Park is een nationaal park in Wyoming in de Verenigde Staten, ten zuiden van Yellowstone. Het park is genoemd naar de Grand Teton, die met 4197 meter de hoogste berg van het park is, en omvat een groot deel van de onderliggende vallei, de Jackson Hole. De bergketen heeft zijn naam gekregen van een Franse pelsjager, die ze tétons noemde, Frans voor tepel. Het park heeft een oppervlakte van 1255 km² en is sinds 26 februari 1929 een nationaal park. Er is bijna 320 km aan wandelpaden in het park.
De bergketen van de Grand Teton is onderdeel van de Rocky Mountains en is eveneens noord-zuid-georiënteerd. Rondom het gebergte bevinden zich geen heuvels. De Grand Teton is namelijk gevormd door het omhoog wellen van de aardmantel. Hierbij werd gebied waar nu de bergketens liggen omhoog geduwd, terwijl de vallei ernaast, Jackson Hole, 9100 meter naar beneden zakte en een slenk vormde. Door de erosie van de bergen en doordat de vallei grotendeels gevuld is met sediment, is het hoogteverschil tussen de bergen en de vallei 2350 meter.
De bergketen heeft haar huidige aanblik gekregen doordat gletsjers U-vormige valleien hebben achtergelaten. Hoger in het gebergte hebben de gletsjers keteldalen, afgegrensd door morenes, arêtes en pieken gevormd. Tussen de puinwaaiers in de vallei zijn meer dan 100 meren gevormd, waarvan Jackson Lake, afgedamd door de morene van een grote gletsjer, het grootste is met een oppervlakte van 103,4 km² en een diepte van 134 meter.
Door de vallei loopt de Snake River. Deze rivier ontspringt deels in de Teton Wilderness in Yellowstone National Park ten noorden van Grand Teton National Park. Ze wordt gevoed door drie zijrivieren, namelijk de Pacific Creek, de Buffalo Fork en de Gros Ventre. Na 1699 km mondt de Snakerivier als voornaamste zijrivier uit in de Columbia.

Salt Lake City

Salt Lake City is de hoofdstad van Utah, één van de staten van de Verenigde Staten van Amerika. In de Bos' Schoolatlas der geheele aarde uit 1877 wordt het nog Grote Zoutmeerstad genoemd. Salt Lake City werd in die tijd namelijk ook in het Engels Great Salt Lake City genoemd.
Volgens de volkstelling van 2000 bedroeg het aantal inwoners van Salt Lake City 181.743 (tegenover 159.936 in 1990). Het aantal inwoners van de gehele agglomeratie bedraagt ruim 1 miljoen.
Op 24 juli 1847 werd Salt Lake City gesticht door 143 mannen, 3 vrouwen en twee kinderen. De nederzetting werd gevestigd aan de oostkust van het Great Salt Lake (het Grote Zoutmeer). De eerste Europeanen die zich in het gebied vestigden dat thans bekendstaat als Utah, waren Mormoonse pioniers die trachtten te ontsnappen aan geloofsvervolging. Op de bewuste ochtend sprak Brigham Young, die de groep Mormonen leidde na de dood van hun kerkvader Joseph Smith Jr., de historische woorden "dit is de plek". Hij verwees daarbij naar een visioen dat hij zou hebben gehad dat hem vertelde waar hij de Mormonen zich moest laten vestigen.
Salt Lake City is thans niet alleen de hoofdstad, maar inmiddels ook uitgegroeid tot de grootste stad van Utah. De stad zelf heeft een rechthoekig stratenstelsel waarbij de meeste straten precies van noord naar zuid, of van oost naar west, lopen. Het beginpunt van het stratenstelsel is de zuidoosthoek van Temple Square, de locatie van de Salt Lake City tempel van de Mormonen. De adressen zijn de coördinaten in dit stelsel.
De stad is gelegen in een grote vallei, de Salt Lake Valley. Vanuit de stad zijn skigebieden in de bergen binnen een half uur te bereiken. Dankzij de nabijheid van deze sneeuwgebieden heeft Salt Lake City de reputatie dat zij de beste sneeuw op aarde heeft.



Arches National Park

Het Arches National Park is een tamelijk klein nationaal park bij Moab in het oosten van de Amerikaanse staat Utah. Er zijn diverse wandelingen (trails) in het park. Ook is er een bezoekerscentrum.
Het Arches National Park is beroemd vanwege de vele indrukwekkende rotsformaties en balancerende rotsen zoals de Courthouse Towers, Windows Section, Fiery Furnace, Devils Garden, Klondike Bluffs en de Balanced Rock. Er zijn meer dan 2000 gedocumenteerde natuurlijke bruggen (arches), waaronder de Landscape Arch, Double Arch, Double O Arch en Delicate Arch. De kleinste bogen hebben een opening van amper één meter, terwijl de afstand tussen de steunpunten van de grootste boog (de Landscape Arch) 88,4 meter is. In 1991 is er van de Landscape Arch een stuk afgebroken met de afmetingen van 20m bij 3,66m bij 1,33m. Een getuige maakte hiervan een filmpje. Nu is het niet meer toegestaan om onder of op de boog te lopen. In 2005 stortte de Wall Arch in.
In het noorden van het park ligt een gebied dat de Devil's Garden wordt genoemd. Hier ligt een 11 kilometer lang wandelpad waarlangs een aantal bogen te bereiken zijn.De bogen zijn gevormd door een combinatie van wind- en watererosie, ijs, tektonische activiteit en een instabiele ondergrond van zout. Op een mooie dag is het moeilijk in te beelden dat zulke oerkrachten hier honderden miljoenen jaren op hebben ingewerkt.
De geschiedenis van de bogen begint zo'n 300 miljoen jaar geleden. Destijds liep het hele gebied verschillende keren onder water. Als het water verdampte of het klimaat droger werd bleef zout achter. Dit zout hoopte zich op en op sommige plaatsen ontstonden zelfs lagen van vele honderden meters dik. Deze zoutlaag werd later bedekt met restanten van vloeden en winden. Dit zand vervormde langzaam tot gesteente van soms wel meer dan een kilometer dik. Zout is onstabiel als het onder druk staat. Het zoutbed kon de druk van de bovenliggende lagen niet aan, vervormde en zorgde voor verticale scheuren in de rotslaag erboven. In deze scheuren ontstond 's winters ijs dat zich ging uitzetten waardoor het gesteente afbrokkelde. De losgekomen stenen werden door de wind afgevoerd. Tijdens nattere periodes regende het in het gebied en sleten de scheuren uit doordat er water doorheen stroomde. Erosie is nog steeds gaande en zal er uiteindelijk toe leiden dat alle bogen en rotsformaties verdwijnen. Het proces werd versneld toen in de periode van tien- tot vijfmiljoen jaar geleden het Coloradoplateau omhoog werd gestuwd. Het water sleet de spleten zo diep uit dat het onderliggende zout werd bereikt. Toen dit wegspoelde ontstonden twee valleien in het gebied.

Page (Antelope Canyon)

Antelope Canyon bestaat uit twee kleine canyons, genaamd Lower Antelope Canyon en Upper Antelope Canyon. Het gaat hier om zogenaamde slot canyons. Dit zijn smalle kloven die door water of modder zijn uitgesleten.
De Antelope Canyons liggen in een Navajoreservaat in de buurt van het dorp Page in Arizona, vlak bij Lake Powell.
De canyon is ontstaan door erosie. Doordat er tijdens de Moessonseizoenen modderstromen ontstaan werd de doorgang uitgesleten. Daarnaast heeft de wind zijn werk gedaan. De zachte steensoorten werden hierdoor afgesleten en de hardere soorten gepolijst.

Grand Canyon National Park

Het Grand Canyon National Park is een van de oudste nationale parken in de Verenigde Staten, gelegen in de staat Arizona. Het park omvat de Grand Canyon, een diepe en steile kloof uitgesneden door watererosie van de rivier de Colorado en haar zijrivieren. De Grand Canyon wordt als één van de grootste natuurlijke wereldwonderen beschouwd. Het park is 4927 km² groot.
Het gebied werd een nationaal monument op 11 januari 1908 en een nationaal park op 26 februari 1919. In 1979 werd het park op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.
De Grand Canyon omvat een uitgebreid systeem van in elkaar overlopende canyons, maar is niet de grootste of diepste canyon ter wereld. De waarde ligt in de combinatie van uitgestrektheid, diepte en kleurenrijkdom van de rotsen die aan de oppervlakte komen. Deze dateren uit het Precambrium.
Het Nationaal Park Grand Canyon telt naar schatting 355 vogel-, 89 zoogdier-, 47 reptielen-, 9 amfibie- en 17 vissoorten.



Florence

Florence is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Arizona, en valt bestuurlijk gezien onder Pinal County.De reden van ons bezoek is dat een nicht van Ria hier al een paar jaar woont.Natuurlijk konden we niet nalaten om tijdens onze reis Marcelline en Jeff te bezoeken.



Las Vegas

Las Vegas (Spaans voor "De sneeuwval") is een stad in de Amerikaanse staat Nevada.
Las Vegas is gesticht in 1905, en werd in 1911 officieel een stad. Las Vegas is vooral bekend vanwege de extravagante hotels en casino's. Las Vegas is te herkennen aan de vele neonverlichtingen en de skyline is al vanaf grote afstand herkenbaar vanuit de omliggende woestijn. Tegenwoordig is de stad de grootste stad van Nevada met in 2010 een inwonertal van 583.000 voor de stad en bijna twee miljoen voor de gehele agglomeratie. Met bijbehorende voorsteden zoals Henderson en Boulder behoort Las Vegas tot de snelst groeiende steden in de Verenigde Staten.Ontstaan
Las Vegas staat vooral bekend om zijn amusementsindustrie. Er zijn vele hotels en casino's die steeds meer moeite doen om mensen vanuit alle windrichtingen naar Las Vegas toe te krijgen. Dit resulteert in een sterke ontwikkeling van nieuwe technieken maar ook een hoog reclame gehalte rondom de amusementsindustrie.
De meeste hotels en casino's bevinden zich tegenwoordig aan de Strip, een gedeelte van Las Vegas Boulevard. Dat de hotels tegenwoordig aan Las Vegas Boulevard liggen komt doordat vroeger alle casino's die niet aan Freemont Street lagen buiten de stadsgrenzen van Las Vegas moesten liggen. Deze stadsgrens eindigde bij de Boulevard en hier werden dus de nieuwe hotels en casino's gebouwd.
Las Vegas Boulevard loopt parallel aan Interstate 15 en het gedeelte dat als Strip wordt aangeduid ligt tussen Sahara Avenue en Russel Road. Dit is van het gesloten Sahara in het noorden tot aan Mandalay Bay in het zuiden. Vroeger liep de Strip officieel tot Tropicana Avenue (bij het MGM Grand), maar door de vele uitbouw is deze grens steeds verder verplaatst naar het zuiden.



Death Valley

Death Valley is een dal in de Verenigde Staten, voor het overgrote deel in de staat Californië en een klein deel in de staat Nevada . Het gebied is omringd door bergen en maakt deel uit van het Grote Bekken en de Mojavewoestijn. Het dal is onderdeel van het iets grotere Nationale Park met dezelfde naam.
In Death Valley National Park zijn naast woestijn ook zoutvlakten, rotsformaties, canyons, zandduinen en bergen.
Klimaat
Death Valley is de heetste plek op aarde en de droogste plek van Noord-Amerika. De hoogste temperatuur die hier ooit gemeten is 56,7 °C, in Furnace Creek, een woestijndorp, op 10 juli 1913. Het gebied is zo droog omdat er een aantal bergruggen ligt tussen de vallei en de Stille Oceaan. Wolken regenen leeg op deze bergruggen, waardoor er in Death Valley vrijwel nooit regen valt, minder dan 50 mm per jaar. Bovendien ligt het gebied zeer laag, in Death Valley bevindt zich het laagste punt van de Verenigde Staten. Dit laagste punt bestaat uit een zoutmeer, Badwater genoemd, en ligt 86 m onder de zeespiegel. In de maanden juli en augustus worden extreem hoge temperaturen gemeten, oplopend tot 55 graden Celsius of hoger. De hoogste gemiddelde maximumtemperatuur bedraagt 46,6 °C in de maand juli. Vanaf mei tot september overschrijdt het kwik geregeld de 50 graden grens.
Ook al valt er weinig regen, er kunnen in de canyons onderaan de bergen toch overstromingen optreden. De bodem kan, o.a. door het vrijwel ontbreken van plantengroei, vrijwel geen water opnemen. Een voorbeeld is Golden Canyon, waar de wegverharding in 1976 is weggespoeld.
Flora en fauna
Er leven nog steeds dieren en planten, maar die hebben zich gedurende al die jaren moeten aanpassen aan de veranderingen in het klimaat. Een voorbeeld hiervan is de kangoeroerat, lid van de familie van de wangzakmuizen, hij kan maanden zonder drinken overleven. Hij onttrekt namelijk water van de zaden die hij eet, hij concentreert zijn urine, zodat hij minder water verliest als hij plast, en hij haalt zelfs het water uit de lucht die hij uitademt. Hij leeft ook 's nachts om de hitte van het zonlicht te vermijden. De chuckwalla, de grootste hagedis van het park, gebruikt zijn lichaam als een provisiekamer en een kantine. Deze vegetariër eet als de planten bloeien na een regenbui en maakt lichaamsvet aan voor moeilijkere tijden. Het water uit zijn voedsel slaat hij ook op in zijn lichaam, juist genoeg om te kunnen overleven zonder te drinken. Hij ontsnapt aan roofdieren door in een scheur in de rotsen te kruipen en daar zijn longen tot drie maal hun normale grootte op te blazen en zo het roofdier af te schrikken.
In het zoute water van enkele beken komt een bijzondere vis voor die in het zout en de hitte weet te overleven, de Cyprinodon salinus. Deze killivis is het levende bewijs dat het vroeger natter was in Death Valley. Duizenden jaren lang tot ongeveer 10.000 jaar geleden had Death Valley grote meren, gevoed door veel regen en het smeltwater van de gletsjers uit de ijstijd op de nabijgelegen bergen. Het klimaat werd droger en de meren droogden op en dwongen zowel mensen als vissen naar permanente waterbronnen te verhuizen. Sinds die tijd heeft de Cyprinodon salinus overleefd in geïsoleerde bronnen met water op een temperatuur van 35° Celsius en in stromen waar het beetje water al vijf keer zo zout is als het water van de oceaan.

Yosemite National Park

Het Yosemite National Park is een Amerikaans nationaal park in Californië, zo'n 250 kilometer ten oosten van San Francisco in de Sierra Nevada. Mede dankzij de inzet van John Muir is het al sinds 1 oktober 1890 een nationaal park. Yosemite is door de jaren heen gegroeid tot zijn huidige omvang van 3080,73 km². Het park staat bekend om zijn hoge watervallen, mammoetbomen, alpenweiden en wilde rivieren. Ansel Adams, een van de invloedrijkste fotografen van de twintigste eeuw is bekend geworden door de landschapsfoto's die hij in dit park nam. In 1984 is het park toegevoegd aan de werelderfgoedlijst van UNESCO.Voorzieningen
Door het park rijden vier keer per uur gratis pendelbussen. Een tweewekelijks tijdschrift beschrijft alle georganiseerde wandelingen, activiteiten en gebeurtenissen. In Yosemite Village is een klein ziekenhuis en er zijn meerdere kerken. Voor gehandicapten zijn er speciale voorzieningen zoals paden voor rolstoelen en brede ingangen. Er zijn babysitters en er is een hondenopvang. Het park biedt de mogelijkheid om fietsen te huren, te raften (op een vlot varen) en te golfen. Campings zijn er zowel in Yosemite Village zelf als daarbuiten en ook in de directe omgeving van het park. Hoog boven Yosemite Valley ligt Glacier Point met een fantastisch uitzicht over de vallei en op de Half Dome.



San Francisco

San Francisco is een stad in de Amerikaanse staat Californië en het hart van de San Francisco Bay Area. San Francisco is de vierde stad van Californië, na Los Angeles, San Diego en San Jose. Het is tevens de enige stad in Californië die samenvalt met een county: officieel heet ze City and County of San Francisco.
De stad, die 805.235 inwoners telt, ligt op het schiereiland van San Francisco dat de Stille Oceaan van de Baai van San Francisco scheidt. De agglomeratie waarvan San Francisco het centrum is bestaat uit de steden San Jose, San Francisco, Oakland en Berkeley. Met ruim 7 miljoen inwoners is het de op vier na grootste agglomeratie in de Verenigde Staten. Alleen New York, Los Angeles, Chicago en Washington D.C.-Baltimore zijn groter.
San Francisco is een van de populairste toeristische steden ter wereld. Kenmerkend aan San Francisco zijn haar steile heuvels, de frisse zomers en de mist. De bekendste symbolen van de stad zijn de Golden Gate Bridge, Alcatraz, Chinatown, de Transamerica Pyramid en de kabeltrams. Ook de homowijk Castro geniet internationale bekendheid.