|
Home
Edition 2009
Guestbook
History
Lust
For Life
Edition 2002
Edition 2003
Edition 2004
Dough MacLeod
Harmony Two Tones
Jesus Volt
Tony Coleman
Sandra Hall
Pictures 2004
Edition 2005
Edition 2006
Edition 2007
Edition 2008
Links
Contact
Praktische info
|
|
|
|
|
"Now there’s a man who can really play the blues"
David ‘Honeyboy’ Edwards, Delta Blues Legend
|
|
|
|
|
Geboren in the Big Apple en in zijn eerste puberjaren verhuisd naar St.
Louis waar voor het eerst de bluestonen als muziek in de oren klonken.
Na zijn leven bij de Marine in de jaren 60 waar hij akoestische country
blues speelde in de lokale koffiehuizen in Virginia en Maryland, werd
hij opnieuw student. Hij mocht op school de bluesgitaar onder handen
nemen voor de musical ‘Grease’ en ondertussen vond hij ook nog de tijd
om concertjes te spelen samen met Mary MacGregor. In 1978 ging hij back
to the roots om blues te spelen in de regio van L.A. Zijn reputatie als
talentvolle gitaarspeler verspreidde zich snel gezien hij de gelegenheid
kreeg om te spelen met de groten zoals Pee Wee Crayton, Lowell Fulson,
Big Mama Thornton, Eddie "Cleanhead" Vinson en Big Joe Turner. |
|
|
| |
Last but not least ontmoet hij de legendarishe George "Harmonica" Smith
die niet alleen zijn beste vriend maar ook zijn mentor was en die een
enorme invloed kreeg op Doug’s muziek. Zoals je kan zien aan zijn
discografie, deze man weet van wanten en is stilaan een oude rot in het
vak geworden die bijzonder gerespecteerd wordt door menig blueskenner
(internationale perscritici incluis). Hij is vooral gekend voor zijn
fantastische teksten (alsof hij je gedachten kan lezen), virtuoos
gitaarspel, warme soulvocalen en natuurlijk zijn onvergetelijke live
optredens met hoog ritmisch gitaarrif waarvan je benen spontaan gaan
bewegen. |
|
|
| |
|
Discographie: |
-
Doug MacLeod (Electric)
-
1984 No Road Back Home (Hightone)
(3 W.C. Handy nominaties)
-
1986 Woman In The Street
-
1987 54th And Vermont
-
1991 Ain't The Blues Evil
-
1994 Come To Find
(samen met Joe Harley featuring Charlie
Musselwhite)
-
1996 You Can’t Take Blues
(won de Golden Note Award voor Best Original
Recording 1997)
-
1997 Unmarked Road
(door Blues Revue magazine verkozen als 1 van de
top 10 Blues Albums van de eeuw)
-
1999 Live As It Gets
(met John "Juke" Logan)
-
2000 Whose Truth, Whose Lies
(door Jazz Times Magazine verkozen als 1 van de top
5 CD's van 2000)
-
2001 National Reso-Phonic Guitars Audio Catalog
Vol. II
-
2002 A Little Sin
-
2002 National Reso-Phonic Guitars Artists in
Resonance
|
|
|
|
|
|