KLOOSTERBROEK

Gelegen meer stroomafwaarts van de Winge, op het grondgebied Holsbeek en Wezemaal, is de vallei op het einde van de jaren '70 onherstelbaar verminkt door de aanleg van de autosnelweg E 314. Komende van Aarschot werd, net voor de afrit Rotselaar, het aloude Kloosterbos in twee gesneden. Op oude kaarten van Feraris stond het aangeduid als het 'Vrouweperckbosch' en later 'Groot Bosch' en werd het door de eeuwen heen in stand gehouden voor de houtvoorziening van het vlakbij gelegen Abdij Vrouwenpark (11de eeuw), nu het Monfortcollege. 

Maar ook voor landbouwdoeleinden en achteraf voor de aanleg van het bedrijventerrein Wingepark werd aan het gebied geknaagd.
De resten die vandaag nog overblijven behoren tot het mooiste wat het Hageland aan vochtige bossen te bieden heeft. De geur van de massaal bloeiende daslook wasemt in het voorjaar zelfs je auto binnen als je ter plaatse op de snelweg passeert. In de lente zijn alle voorjaarsbloeiers van de partij en krijgen we tapijten van bosanemoon en speenkruid. Verder vinden we muskuskruid, slanke sleutelbloem, dotterbloem, veelbloemige salomonszegel.
Een deel van het bos is al veilig gesteld. Langs de kant van Holsbeek zijn wij bezig met de bossnippers terug tot een 'Vrouwenperckbos' te verbinden door aanplant van eiken, essen en beuken. Aan de overzijde van de snelweg liggen nog unieke hooilanden met gevlekte en breedbladige orchis, zelfs de keverorchis is er nog te bewonderen. In het Kloosterbroek hoor je regelmatig het typische, klaaglijke 'gemiauw' dat zowel het mannetje als het vrouwtje buizerd het hele jaar door laten horen.

Zeker een bezoek waard!