Inleiding


In de Westhoek, het uiterst westelijk stukje België, woedde in '14-'18 een afschuwelijke oorlog. Een oorlog die aan honderdduizenden jongemannen nodeloos het leven zou kosten en het leven van miljoenen families zou ontwrichten. Een wereldoorlog van nooit geziene omvang, waarin meer dan 30 nationaliteiten meegesleurd werden.

HoogeCraterCemetery

Een oorlog die vandaag de dag nog steeds zijn sporen nagelaten heeft in het landschap van de Westhoek.

Een deel van de doden, al dan niet geïdentificeerd, ligt keurig onder uniforme, officiële grafzerken op de militaire begraafplaatsen en ereperken, of onder burgerlijke graven, verspreid over de Westhoek. Een deel werd na de oorlog naar 'huis' gerepatrieerd, indien dit toegestaan werd door het thuisland. En een deel bevindt zich vermoedelijk nog steeds onder de graszoden van het Vlaamse platteland of onder het beton van de moderne beschaving, zonder dat iemand er weet van heeft...

Loker Den Engel

Zij die in de Vlaamse modder streden, worden herdacht via een uitgebreid assortiment oorlogsgedenktekens, majestueus of bescheiden, mooi of lelijk, religieus of niet religieus, heldhaftig of treurend, verzorgd of verwaarloosd...

Er zijn de mijnkraters en bommentrechters - nu doorgaans vredige vijvers geworden - die nog steeds getuigen van het verwoestende karakter van de oorlog. De ondergrond in de Ieper- en Wijtschateboog is doorspekt met tunnels, galerijen, commandoposten of schuilplaatsen. Loopgravenstructuren zijn nog steeds af te lezen in het landschap of worden nieuw leven ingeblazen als toeristische bezienswaardigheid. Landbouwers rijden nog jaarlijks een massa onontplofte oorlogsmunitie boven, met het risico er zelf slachtoffer van te worden...

In dit vlakke of glooiende landschap van de Westhoek zijn er bovenal nog tal van bakstenen of betonnen getuigen van de oorlog: de bunkers of schuilplaatsen.

Het domein van bunkers en schuilplaatsen uit de Eerste Wereldoorlog is nog vaak onontgonnen terrein, zowel letterlijk als figuurlijk. Ze zitten diep verscholen in de bossen, zijn overwoekerd met allerhande klimplanten of ze bevinden zich in kelders van huizen of in stallen van boerderijen. Sommige steken volledig ondergronds.

Deze bakstenen of betonnen getuigen houden nog steeds zwijgzaam de wacht, de tand des tijds en vooral de menselijke vooruitgangsijver werend, zo goed en zo kwaad als het kan. Al bijna negentig jaar lang...

En eentje onder hen is toch wel héééél merkwaardig...


Volgende